Mijn naam is Chrono en ik ben 24 jaar. Ik kom uit het diepe zuiden van Nederland waar de zon altijd schijnt en de vogels altijd fluiten. Althans, dat denken we hier graag
.Ik ben vanaf mijn geboorte tot aan mijn 19de levensjaar opgegroeid tussen American Staffordshire Terriers, die in het verre verleden nog vaak Pitbull genoemd werden. Mijn vader was destijds een grote naam binnen het hondencircuit met betrekking op het trainen en showen van honden. Hij was een van de eerste mensen in Nederland die dit ras introduceerde. Het is regelmatig voorgekomen dat de politie van Limburg Zuid bij mijn vader een bakje koffie en informatie kwamen halen. Hij had altijd mooie beesten en een hart van goud voor ze. Zijn hondenwijsheid: Streng, rechtvaardig en consequent, dan is een hond je compagnon voor het leven! Mijn vader leefde ook naar die standaard, alles voor de honden! Toen ik 19 werd verloren we 3 honden in hetzelfde jaar. We wisten dat het kon gebeuren maar we waren er helemaal stuk van. Alsof een familielid overlijd, zoveel pijn deed ons dat. Mijn vader voelde dat hij het verdriet van verlies niet meer aankon en besloot geen honden meer te nemen.
Dat is inmiddels ruim 5 jaar geleden. Mijn ouders hebben geen honden meer genomen en ik ben inmiddels het huis uit. Toch knaagt het ergens, zoals ik al zei; ik ben opgegroeid tussen grote honden. Nu wil het zo zijn dat ik onlangs een Rednose ben tegen gekomen die absoluut niet goed verzorgt werd. Dat deed mij pijn aan het hart. Ze zat de hele dag op een kamertje van 3x3 en mocht heel af en toe in de tuin haar behoefte doen. Als iemand haar aandacht gaf ging ze helemaal door het dolle. Lekker honds zijn kon ze niet, en de enige aandacht die ze kreeg was negatief.
Ik ken de eigenaren van de hond goed, en schroomde mij niet om hun te vertellen dat een Rednose (mits niet goed verzorgt) een heel gevaarlijk beest KAN zijn. Ze zijn immers gefokt als moordmachines. Toen ik daar was zag ik regelmatig dat de hond de eigenaren aan het 'testen' was om te bepalen waar ze stond in de roedel. Dit werd steeds agressiever. De eigenaren hebben ook nog een klein kind rondlopen van 1,5 jaar.
Na een goed gesprek heb ik duidelijk kunnen maken dat deze situatie ongepast en zeer ongewenst is. Profetisch heb ik uitgelegd wat er in de toekomst zou kunnen spelen in hun gezin. Uiteindelijk werd er besloten dat ik de hond mocht redden.
Blij en trots heb ik nu dus sinds 3 dagen in 2,5 jaar oude Rednose in huis die geen basiscommando's kent, niet zindelijk is en een hoop fout gedrag heeft aangeleerd. Velen van jullie denken nu: Jezus kriebel waar ben je aan begonnen?! En dat snap ik maar al te goed. Ik ben mij ervan bewust dat dit een hele klus gaat worden om deze hond op het goede pad te krijgen. Gelukkig heb ik een lange adem en zie ik in 3 dagen al een hoop vooruitgang (ze gaat niet meer door het dolle heen bij iemand begroeten / ze poept al buiten). Het zal nog maanden gaan duren voordat ik de hond gevormd heb zoals ik haar wil, en zij mij natuurlijk. Streng, rechtvaardig en consequent ben ik ervan overtuigd dat we de eindstreep zullen halen, met een nieuw gezinslid erbij!
Zo flink verhaal, weet niet of dat de bedoeling was maar het staat er!
-Chrono
en foto's graag natuurlijk!
