Ik heb mij aangemeld bij het hondenforum omdat we (ik en mijn vriendin) ons aan het oriënteren zijn momenteel op welke hondenrassen goed bij ons zouden passen. Wij wonen nu op een appartement in hartje Amsterdam. We hebben onlangs echter een huis gekocht in Amstelveen, direct aan het Amsterdamse bos. Dus de drukte uit, geen trappen meer, veel natuur om ons heen en zelfs een tuin!
Lang verhaal kort: in oktober hopen we verhuisd te zijn en hebben we een geschikte plek om ook weer te denken aan een hond. Yeah!
We werken beiden fulltime (wat op zich al jammer is
In ons denkproces (en daar mogen jullie bij helpen als jullie willen/zin hebben) zijn we nu op het punt dat we een aantal rassen hebben waar we toe aangetrokken zijn:
1) Akita (Japanner of Amerikaan?)
2) Alaskan Malamute
3) Bullmastiff
Weer een Stafford, hebben we ook overwogen. De reden waarom toch maar niet: hun tomeloze energie. Enerzijds is dat juist hetgeen ze ontzettend leuk maakt, tegelijkertijd ook wel heel 'demanding'. Om die reden is ook de Old English Bulldogge afgevallen. Super jammer, maar we hebben gevoelsmatig meer behoefte aan een iets meer emotioneel gebalanceerde hond. Ook een maatje groter is leuk.
De rassen uit onze huidige top 3 hebben nog een aantal vraagtekens voor ons.
Akita: is een verhaal apart, echt een ander soort hond qua gedrag, houding, attitude. Aansprekend en tegelijkertijd complicerend in de opvoeding. We moeten gewoon eens gaan kijken bij een fokker of op een show. We moeten ze in het echt gaan ervaren. Ben heel benieuwd.
Alaskan Malamute: Net als de Akita qua karakter een bijzondere hond. Beeld dat ik er bij krijg, is de Mal een stukje vriendelijker/knuffeliger/zachtmoediger dan een Akita. De rassen hebben echter wel veel overeenkomsten meen ik?
Bullmastiff: Dit ras kennen we beter. Onze buurman had een BM. Hoewel n=1, komen onze ervaringen met die hond overeen met wat ik links en rechts lees: lief, rustig, volgzaam, evenwichtig. Grootste bedenkingingen bij dit ras: ze zijn wel erg rustig, misschien wel té. Daarbij is het af en toe kwijlen en overall gezondheid ook een aandachtspunt.
Op nummer 1 staat momenteel de Akita. De grote vraag die wij ons stellen is of we de uitdaging qua opvoeding met dit ras wel aan willen. We zijn consequent en als we ergens voor kiezen, dan gaan we er ook echt voor. Dat geldt voor welk ras we kiezen dan ook. Er zit echter wel verschil in hoeveel inspanning de opvoeding bij de verschillende rassen vergt. Het gevoel bij de Akita: veel! Bij de Bullmastiff is dat minder. Bij mijn Staffie heb ik er ook veel tijd en energie in gestoken (en in die tijd studeerde ik nog en had ik van zowel tijd als energie veel meer over dan nu). Overwegingen.....
Wellicht dat er hier Akita/Malamute/Bullmastiff eigenaren zijn die met mij mee kunnen denken?
Oktober is nog ver weg. We hebben dus nog ruim de tijd om te verzinnen wat we willen. En als we het in oktober nog niet weten, dan denken we vrolijk nog even door. We willen heel graag een hond, dat is helder. Dat we alle twee veel met werk bezig zijn en daardoor een uitdaging hebben is ook duidelijk. Uiteindelijk zal het vooral gaan om voor onszelf vertrouwen te krijgen dat (en hoe) we met dat laatste in gedachten ons leven met een hond toch zo goed kunnen vormgeven dat het van toegevoegde waarde is voor het geluk van zowel onszelf als van de hond.
Ik zal dit draadje regelmatig bijwerken om het hele avontuur te delen met jullie.
Iedereen een goed uiteinde gewenst!




