Het HondenForum

ben benieuwd hoe het met het pupje gaat.

Ik kan me dit gevoel heeeel goed voorstellen. Ik vond het nemen van Eva als pup ook echt heel heftig. Ik heb er wel van genoten maar ik had al honden en dus kwam er gewoon een hond bij. Ik heb zelf ooit eigenlijk precies zoiets aan de hand gehad. Ik woonde alleen, kreeg een Jack Hussel in mijn handen gedrukt en die persoon zei eigenlijk, hier, ik kan er echt niet meer voor zorgen. Ik heb de hond meegenomen en het leek me leuk om hem te houden. Maar dat viel even tegen. Hij kon niet alleen zijn, vond bepaalde mensen stom en beet dan ook. Hij kon ook maar met bepaalde honden opschieten. Toen ben ik zo beperkt geraakt in mijn vrijheid en eigenlijk dus op mijn bek gegaan dat ik het hondje heb weggedaan. Nu was dat hondje dak en thuisloos toen ik het kreeg dus ik zie het als een soort tijdelijke opvang. Ik heb er dus wel begrip voor dat je dit niet trekt.

Maar ga niet denken in oplossingen bij jou maar gun het hondje iemand die er wel veel is. Het is voor geen enkele hond leuk om vaak en langdurig alleen te moeten zijn. Ook niet als ze dat wel trekken en niet janken. Want wat is er leuker voor jouw hondje dan nu aan iemand gegeven te worden die wel veel tijd heeft en misschien zelfs nog een hondje om mee te spelen Om mijn verhaaltje af te maken, dat Husseltje dat ik even had is naar iemand gegaan met nog zo'n hondje. Die mensen kenden het pittige karakter. Mijn hondje was nl een kruising tussen een jachterrier en een JR. De eerste B&T gevalletjes dus. Ik zou er dus voor kiezen het hondje een goed en nieuw leven bij iemand anders te gunnen Dat moet je jezelf dan niet kwalijk nemen maar gewoon denken, foutje, goed en zorgvuldig opgelost met een heel leuk nieuw baasje en klaar!

Laat je niet opjutten door reacties hier want ik denk dat iedereen wel eens een verkeerde keuze maakt. Als jij om je heen allemaal mensen met makkelijke hondjes ziet kan ik me heel goed voorstellen dat je eigen hondje tegen zal vallen. Als hij lekker rustig thuis bleef en dan op zijn botjes ging knagen was je wel dolgelukkig. Echter, geen enkel hondje, zeker zulke jonge hondjes, wil zoveel alleen zijn

Ik ben er ook niet helemaal zeker van of dit serieus is.
Na 1 week kom je erachter dat je dit niet echt wilt.
Maar wat ik al eerder las ,heeft de fokker niet door gevraagd of jullie dit wel mecht wilden.
mijn buurvrouw heeft een kennel,maar zij verkoopt geen hond als zij de indruk heeft als mensen onnadenkend een hond willen.

Is dit wel serieus,
Zowel dan is mijn mening ook zo snel mogelijk vragen of de fokker hem weer neemt.
Want dit is niet leuk voor de pup.

Ik snap niet dat sommige mensen dit als een lulkoekverhaal en een verzinsel zien.
Dat stoort me echt. Ze vraagt om raad omdat ze er achter gekomen is dat een pup niet alleen maar knuffelig en zacht is.
En ze trekt snel aan de bel van: wat te doen ?
En dan wordt ze niet geloofd, ze zou een stooktrol zijn, omdat NIEMAND zijn pup zomaar in een bench zet of in de berging zet ?
Kan die tunnelvisie even weg ? Volgens mij heeft ze het beste met haar hondje voor, maar ze heeft zich niet goed voorbereid. Dat gebeurt zo vaak. Een pup hebben is niet alleen maar leuk.
Ik hoop echt dat ze voor de pup een ander huisje zoekt.
Maar kunnen de hyena's die elke dag 2,5 uur gaan lopen met hun hond, naast de 3 rondes van een half uur nu even op hun handen gaan zitten ?

Enige wat ik kan zeggen is dat je misschien toch nog wat hulp kunt krijgen bij de opvoeding van de hond. Idd is een opvang een uitstekende optie voor de periode dat de pup alleen moet blijven, maar idd missschien toch ook ouders-vrienden-buren die de zorg van de pup op zich kunnen nemen als jullie aan het werk zijn?

Heb je er toch niet zoveel zin meer in omdat je erachter bent gekomen dat het toch niet je van het is, tja dan zou ik idd proberen de pup te herplaatsen en idd liefst zo snel mogelijk.
succes ermee

Kan de pup niet mee naar school?
Mandje mee, hondje erin, hoeft hij niet alleen te blijven.

*Ellen* schreef:Ik snap niet dat sommige mensen dit als een lulkoekverhaal en een verzinsel zien.
Dat stoort me echt. Ze vraagt om raad omdat ze er achter gekomen is dat een pup niet alleen maar knuffelig en zacht is.
En ze trekt snel aan de bel van: wat te doen ?
En dan wordt ze niet geloofd, ze zou een stooktrol zijn, omdat NIEMAND zijn pup zomaar in een bench zet of in de berging zet ?
Kan die tunnelvisie even weg ? Volgens mij heeft ze het beste met haar hondje voor, maar ze heeft zich niet goed voorbereid. Dat gebeurt zo vaak. Een pup hebben is niet alleen maar leuk.
Ik hoop echt dat ze voor de pup een ander huisje zoekt.
Maar kunnen de hyena's die elke dag 2,5 uur gaan lopen met hun hond, naast de 3 rondes van een half uur nu even op hun handen gaan zitten ?

Wil ik me helemaal bij aansluiten!

Ik vond mijn eerste pup ook aan klein drama hoor. Heb wel huilend naast de bench (jaja, moest van cursus he...) gezeten, wat ik nou met hem aan moest.
Volgens al mijn puppyboekjes kon een pup na een weekje of wat best een paar uur alleen zijn, yeah right, niet dus he? Gelukkig woonde ik toen boven mijn opa en oma, en zij hebben opgepast zodat het alleen zijn uiteindelijk heel rustig opgebouwd kon worden (is ook helemaal goedgekomen toen). Maar ik snap best dat je je verkijkt op zo'n eerst pup, zeker als je hetzelfde soort boekjes hebt wat ik had. En aangezien je die gewoon in de boekwinkel kon kopen nam ik als eerste puppen baas aan dat dat goede boekjes waren, wist ik veel

Er moet alleen voor dit pupje dus ook wel oppas of opvang geregeld worden, anders komt het zeker niet goed

Gut... ik weet nog hoe blij ik was met de eerste pup (en de tweede, maar dat terzijde)...
Natuurlijk waren er kleine nadeeltjes en vragen, maar na een week al "niet leuk meer"??? Nog niet bijna!!!

Ik vind het dan ook onbegrijpelijk dat iemand echt na een week al zegt dat ze het niet leuk meer vinden... ;-(( en ja, (uitgaande van 'geen troll') denk ik dan dat idd herplaatsen het beste is.. dan wordt het namelijk vast niet meer leuk ook.. vrees ik.

Maar, voornamelijk vrees ik nu bij dit topic dat we 'genept' en 'gestangd' worden

Suzanne+

Suzanne123 schreef:Gut... ik weet nog hoe blij ik was met de eerste pup (en de tweede, maar dat terzijde)...
Natuurlijk waren er kleine nadeeltjes en vragen, maar na een week al "niet leuk meer"??? Nog niet bijna!!!

Ik vind het dan ook onbegrijpelijk dat iemand echt na een week al zegt dat ze het niet leuk meer vinden... ;-(( en ja, (uitgaande van 'geen troll') denk ik dan dat idd herplaatsen het beste is.. dan wordt het namelijk vast niet meer leuk ook.. vrees ik.

Maar, voornamelijk vrees ik nu bij dit topic dat we 'genept' en 'gestangd' worden

Suzanne+

Ik denk niet dat ze het alleen maar niet leuk meer vindt. Ik denk dat de verantwoordelijkheid gewoon heel erg tegenvalt. En dat is voor mij heel herkenbaar hoor. Juist na de eerste 2-3 weken was ik volledig in de stress, daarna werd het alleen maar makkelijker omdat je de pup beter leert kennen en gaandeweg leert van je eigen fouten.
Vera is mijn derde hond, en na eerste pupje Moos zijn er dus nog twee pups gekomen die ik geheel stressloos groot heb gekregen Dus om nou te zeggen dat het zo vreselijk achterlijk is om na een week met een pup in de stress te zitten, of om het dan maar op 'neppen' te gooien, vind ik dan weer erg vreemd.

Moos schreef:Dus om nou te zeggen dat het zo vreselijk achterlijk is om na een week met een pup in de stress te zitten, of om het dan maar op 'neppen' te gooien, vind ik dan weer erg vreemd.

Want jij ging ook na een week gewoon weer hele dagen werken, en vond het dan erg stressend dat je pup na een dag werken ook even wat aandacht vroeg???
Als ik gelijk was gaan werken had ik denk ik een gat in de lucht gesprongen als ik naar huis mocht, en had de rest van de avond mijn aandacht niet meer van pup af kunnen houden. Dus ik kan me weer niets voorstellen in het "vrijheid beperken". Na een week verdorie! Enigszins nadenken over wat je in huis haalt kan iedere onbenul hoor.

*Ellen* schreef:Ik snap niet dat sommige mensen dit als een lulkoekverhaal en een verzinsel zien.
Dat stoort me echt.

Ik wou het even uit leggen omdat ik dacht dat het ook niet waar was. Nouja ten eerste reageert ze op de vraag hoeveel dagen werk je nu. Dan word er verteld dat ze : Op maandag en woensdag een halve dag, en donderdag, vrijdag en zaterdag een hele. Hij wordt wel steeds opgehaald door de buurvrouw, zodat hij niet langer dan twee uurtjes steeds alleen is.
maar daar tegen over verteld ze: Ik laat hem minimaal 3x per dag uit aan de lijn. Voor de rest komt hij zeker wel elk uur buiten in de tuin.
Ik zit inderdaad in het onderwijs en was afgelopen week ook vrij. Maar morgen moet ik weer voor de klas en vanaf dan is die vaker alleen. Dus dat is, op dit moment, niet de oorzaak van zijn verlatingsangst.

Ik vind het een beetje tegenstrijdig. En bij mij weten werkt een lerares niet op zaterdag. Een juf zit meestal op de basisschool en ze woont in de buurt van hoogeveen en daar hadden ze toch echt 2weken vakantie
Maar ook dat kan ik helemaal verkeerd zien vind het gewoon een vaag verhaal en daarbij twijfelde ik aan de waarheid.

IK bedoel dan ook echt niet dat het verhaal te erg is om echt waar te zijn. En ik kan ook best begrijpen dat iemand een pup nemen totaal overschat vooral als je in je omgeving verhalen hoort waarbij het wel allemaal lukt. Daarbij wil ik ook zeggen dat ze natuurlijk haar verantwoording voor haar pup moet nemen en een oplossing moet zoeken.

Eigenlijk wilde ik helemaal niet meer reageren, aangezien ik voor trol wordt uitgemaakt en mensen mij als leugenaar zien. Dat mijn beroep erbij wordt gehaald, schiet bij mij helemaal in het verkeerde keelgat. Maar omdat er ook een paar gemeende reacties bijstaan, die mij wel begrijpen wil ik wel het een en ander uitlegggen.

Vorige week was ik vrij en kwam Boemer dus om het uur buiten en liet ik hem 4 keer uit. Vanaf deze week haalt de buurvrouw hem op en blijft hij daar een uurtje spelen.

Op dit moment ben ik bezig met mijn afstudeerstage, dat houdt in dat ik fulltime op de basisschool ben. Daarnaast werk ik op de zaterdag, omdat de stage niet betaald is.

En dan nog over het feit dat ik niet blij ben als ik thuis kom?????? Waar wordt dat nou weer op gebasseerd? Jullie weten toch niet hoe de eerste middag voelde om Boemer alleen te laten. Het voelde net alsof ik iemand verloren had er lag de hele middag een baksteen in m'n buik. (Nee hoor, ik ben niet op zoek naar medelijden)

Vind het echt heel raar al die vooroordelen, maar ja dat zegt gelukkig meer over jullie dan over mij.

ik vind het feit dat ze je beroep erbij halen niet zo heel vreemd gezien je nick name , verder reageren er heel wat mensen heel fel gewoon omdat het echt honden liefhebbers zijn( en soms wat minder van mensen die niet zoveel verstand hebben van honden).dat moet je dan meer met 6 scheppen zout proberen te nemen, heel wat mensen hebben hier al eens een bak stront over zich heen gekregen al dan niet met de beste bedoelingen naar de hond toe
maar vraag is nu wat ga je doen, heb je een plan van aanpak?.

S@ndr@ schreef:ik vind het feit dat ze je beroep erbij halen niet zo heel vreemd gezien je nick name , verder reageren er heel wat mensen heel fel gewoon omdat het echt honden liefhebbers zijn( en soms wat minder van mensen die niet zoveel verstand hebben van honden).dat moet je dan meer met 6 scheppen zout proberen te nemen, heel wat mensen hebben hier al eens een bak stront over zich heen gekregen al dan niet met de beste bedoelingen naar de hond toe
maar vraag is nu wat ga je doen, heb je een plan van aanpak?.

Dat begrijp ik, maar dat mijn verhaal mij een slechte juf maakt is het andere uiterste.

Ik ben bezig om te kijken of een dagopvang wat voor hem is.
En morgen spreek ik dus die vrouw, dus misschien heeft die wat tips en wellicht kan mijn buurvrouw nog iets meer betekenen. Ik heb niet heel veel zin om precies in detail te treden, maar dit is niet zomaar iemand. En ik neem jullie tips ook zeker serieus en zeg niet dat ze persee veel meer weet dan jullie. Overigens heb ik haar niet benaderd voor tips, maar komt zij om de hond van de buurvrouw te knippen en doet Boemer dan ook meteen.

super, klinkt alsof het begin van een oplossing aan het ontstaan is, ik hoop dat je eruit komt voor jezelf en voor Boomer succes

Het is BOEmer.........

Volgens velen ben ik niet goed voor hem, maar zijn naam verkeerd schrijven dat kan natuurlijk niet :smile1:

excuus Boemer

Hij heeft het je vergeven, hij kwispelt alweer.

gelukkig maar, de meeste honden vinden me wel aardig hoor
heb je geen foto`s van Boemer

Hutsje schreef:
mag ik vragen hoe lang het geduurd heeft vanaf het moment dat de beslissing was genomen een hond te nemen tot wanneer de hond er was?

Hutsje schreef:

Hutsje schreef:
mag ik vragen hoe lang het geduurd heeft vanaf het moment dat de beslissing was genomen een hond te nemen tot wanneer de hond er was?

Ik ben hier niet op in gegaan, omdat ik dat niet echt een relevante vraag vind voor waar ik mee zit.
Maar omdat je het graag wilt weten, dat waren een paar dagen. (Ja, kom maar weer met alle reacties)

Omdat Boemer al 13 weken was, mocht hij ook meteen mee.

S@ndr@ schreef:gelukkig maar, de meeste honden vinden me wel aardig hoor
heb je geen foto`s van Boemer

Jaaaaaa foto zou wel leuk zijn.

Juf Lianne schreef:

Hutsje schreef:

Hutsje schreef:
mag ik vragen hoe lang het geduurd heeft vanaf het moment dat de beslissing was genomen een hond te nemen tot wanneer de hond er was?

Ik ben hier niet op in gegaan, omdat ik dat niet echt een relevante vraag vind voor waar ik mee zit.
Maar omdat je het graag wilt weten, dat waren een paar dagen. (Ja, kom maar weer met alle reacties)

Omdat Boemer al 13 weken was, mocht hij ook meteen mee.

He, waarom kan ik het nou niet laten om te reageren... ;-(
Ik vind het WEL relevant, want het geeft waarschijnlijk aan dat de aanschaf nogal impulsief is gegaan en dat je hoogstwaarschijnlijk een aantal dingen hebt gemist in je overwegingen. De belangrijkste "misser" in alle opzichten blijf ik vinden dat niemand je vertelt heeft en je zelf niet op het idee kwam dat een hondje en zeker een pup moet wennen aan alleen zijn. Zijn ze dat gewend kan het inderdaad (soms en onder voorwaarden).
Je hebt dus volledig over het hoofd gezien dat een pup niet zo snel zo lang alleen kan zijn.

Zo vind ik ook relevant waarom de fokker hier niet op doorvroeg; hoelang je tijd zou hebben voor pupke en hoe je woon-werksituatie is... dat doet mij vermoeden dat het geen fokker is met hart voor de dieren.

Al met al vind ik zoals het nu met Boemer gaat "niet kunnen". Ik ben waarschijnlijk van het andere uiterste met 6 weken vrij maar dit slaat in mijn beleving helemaal nergens op zoals je nu met het arme dier omgaat.

Ik geloof best dat je om 'm geeft... je intenties deugen vast wel... maar de uitkomsten van je plannen.. DAAR gaat het mis. Nog steeds ben ik ervan overtuigd dat ik tegen een niet bestaande persoon over een niet bestaand hondje zit te praten, maar goed, gewon voor het geval dat toch niet zo is... herplaats alsjeblief! En ga veel lezen hier op het forum en ga straks als je een parttime baan hebt EN een keer een week of 3-4 vakantie nog 's denken over een hondje..... lees je dan goed in eerst!

Suzanne

Mary schreef:

S@ndr@ schreef:gelukkig maar, de meeste honden vinden me wel aardig hoor
heb je geen foto`s van Boemer

Jaaaaaa foto zou wel leuk zijn.

Ik zou morgen eens proberen om wat mooie foto's te maken van hem. Het is echt een prachtbeestje.

Ik heb al eerder foto's van hem gemaakt, maar je weet vast hoe dat gaat haha, ik heb een foto van zijn rug en van zijn staart. Steeds als ik de foto wilde maken, kwam hij weer op me af.

Juf Lianne schreef:

Hutsje schreef:

Hutsje schreef:
mag ik vragen hoe lang het geduurd heeft vanaf het moment dat de beslissing was genomen een hond te nemen tot wanneer de hond er was?

Ik ben hier niet op in gegaan, omdat ik dat niet echt een relevante vraag vind voor waar ik mee zit.
Maar omdat je het graag wilt weten, dat waren een paar dagen. (Ja, kom maar weer met alle reacties)

Omdat Boemer al 13 weken was, mocht hij ook meteen mee.

ik vind het wel relevant in deze situatie, en het verbaast me niets. vind je zelf dat je alles goed overdacht hebt?
en ik vind het op zijn minst apart dat iemand die met kinderen werkt een pup denkt weg te kunnen sluiten en hem naar believen er weer uit te kunnen halen. als je niet voor dagopvang kunt en/of wilt zorgen zeg ik ook herplaatsen, en zsm.
de pup ontwikkelt in een rap tempo verlatingsangst en in deze fase van zijn leven is dit ws voor de rest van zijn leven. maar ook al zou boemertje dit niet ontwikkeld hebben dan nog, dit is geen leven voor een hond, zeker niet voor een pup en een uurtje bij de buuv maakt echt niet uit. een pup heeft heel veel aandacht nodig en niet alleen na werktijd.

Suzanne123 schreef:

Juf Lianne schreef:
Ik ben hier niet op in gegaan, omdat ik dat niet echt een relevante vraag vind voor waar ik mee zit.
Maar omdat je het graag wilt weten, dat waren een paar dagen. (Ja, kom maar weer met alle reacties)

Omdat Boemer al 13 weken was, mocht hij ook meteen mee.

He, waarom kan ik het nou niet laten om te reageren... ;-(
Ik vind het WEL relevant, want het geeft waarschijnlijk aan dat de aanschaf nogal impulsief is gegaan en dat je hoogstwaarschijnlijk een aantal dingen hebt gemist in je overwegingen. De belangrijkste "misser" in alle opzichten blijf ik vinden dat niemand je vertelt heeft en je zelf niet op het idee kwam dat een hondje en zeker een pup moet wennen aan alleen zijn. Zijn ze dat gewend kan het inderdaad (soms en onder voorwaarden).
Je hebt dus volledig over het hoofd gezien dat een pup niet zo snel zo lang alleen kan zijn.

Zo vind ik ook relevant waarom de fokker hier niet op doorvroeg; hoelang je tijd zou hebben voor pupke en hoe je woon-werksituatie is... dat doet mij vermoeden dat het geen fokker is met hart voor de dieren.

Al met al vind ik zoals het nu met Boemer gaat "niet kunnen". Ik ben waarschijnlijk van het andere uiterste met 6 weken vrij maar dit slaat in mijn beleving helemaal nergens op zoals je nu met het arme dier omgaat.

Ik geloof best dat je om 'm geeft... je intenties deugen vast wel... maar de uitkomsten van je plannen.. DAAR gaat het mis. Nog steeds ben ik ervan overtuigd dat ik tegen een niet bestaande persoon over een niet bestaand hondje zit te praten, maar goed, gewon voor het geval dat toch niet zo is... herplaats alsjeblief! En ga veel lezen hier op het forum en ga straks als je een parttime baan hebt EN een keer een week of 3-4 vakantie nog 's denken over een hondje..... lees je dan goed in eerst!

Suzanne

En op de vorige pagina plaats je dit:

Suzanne123 schreef: Whoeps, DIT lees ik nu pas.

Juf, ik ben klaar met je... voor zover je ooit echt bestaan hebt dan...

Geweldig hoor... in de berging...

Bizar!

(maar wel leuk verzonnen... fijn dat we er met elkaar ingetrapt zijn en dat jij nu over de vloer rolt van het lachen... goed gedaan!!! )

Het hele verhaal was al te dol voor woorden.... en nu snap ik goed waarom..

Don't feed the Troll!

Suzanne

Ik vind jou echt met ieder bericht op het forum een vreemder persoon worden en dat bedoel ik niet in positeve zin.

Ik geloof het ook eigenlijk diep in mijn hart nog steeds niet. Ik denk nog steeds dat het een verzonnen verhaal van een verzonnen persoon is... maar "just in case" blijk ik het nog niet te kunnen laten om te reageren ;-( Mijn fout..

En ach... vreemd... hangt van je beeldvorming af denk ik... waarschijnlijk ben ik niet vreemder dan jij.

Suzanne

Suzanne123 schreef:Ik geloof het ook eigenlijk diep in mijn hart nog steeds niet. Ik denk nog steeds dat het een verzonnen verhaal van een verzonnen persoon is... maar "just in case" blijk ik het nog niet te kunnen laten om te reageren ;-( Mijn fout..

En ach... vreemd... hangt van je beeldvorming af denk ik... waarschijnlijk ben ik niet vreemder dan jij.

Suzanne

Nou Suzanne, Je kunt het dan niet geloven, maar ik denk dat je het dan bij jezelf moet zoeken. Denk je nou werkelijk dat Juf Lianne Deze reacties allemaal leuk vind. Ze doet dit echt niet voor haar LOL. Ik ozu er kaqpot van zijn als ze zo op mij zouden reageren.

Ik geloof Juf Lianne echt wel. Ze vind denk ik zelf ook dat ze te snel heeft gezegt dat ze het wel wil. Maar dat is achteraf gepraat. Iedereen maakt fouten ook een JUF. EN gelukkig maar, maken mensen fouten.
Nu is ze naar oplossingen op zoek en dat is toch Superrrrrrr.

En Juf Lianne ik ben ook erg benieuwd naar foto'ssssssssssssssssssssssssss
En hou je ons wel op de hoogte wat er morgen uit gaat komen

Ik heb er nooit een geheim van gemaakt dat ik 's avonds een gesprek met de buuf had ("Jullie zijn nu getrouwd, willen jullie nu kinderen?". "Nee, wij willen geen kinderen, wij willen wel graag honden maar dat gaat niet want we werken beiden 40 uur"), en daags na dat gesprek las ik 's ochtends de Telegraaf, en had ik 's avonds een pup langs mijn bed.

Ook impulsief dus. Maar wel gelijk na 'de koop' de consequenties overzien. Oh mijn hemel wat heb ik nu gedaan. Stel dat buurvrouw niet meer weet wat ze gisteren heeft verzekerd (dat ze 2/3 dagen in de week leasemoeder wilde zijn). Nou, dan passen we daar wel een mouw aan. Dan gaan we beiden minder werken, en minder biefstuk eten.
Zelfs die eerste avond - ik sliep bij mijn ouders, had reunie van de lagere school, was heel erg gezellig! - ben ik voor mijn doen ongewoon vroeg naar huis gegaan. Ik wilde gewoon naar die pup. En vanaf die zaterdag (11 november 1997) staat ons leven soort van in het teken van de hond. Bij alles wat we doen, waar we heen gaan, hoe lang we naar feestjes gaan.... dat alles bepalen de honden.

Wíj hebben voor honden gekozen, en aan ons de taak om hen het leven zo plezierig mogelijk te maken. En nachtenlang stappen kan gewoon niet meer dan. Of je moet het altijd apart van elkaar doen.

Marion. schreef: , en daags na dat gesprek las ik 's ochtends de Telegraaf, en had ik 's avonds een pup langs mijn bed.

Ik dek dat meerdere dat wel eens is overkomen. Ik zag Abando en terwijl ik riep dat er geen honden meer bij kwamen. Belle idem. Was alleen als opvang en zou weer weggaan en toch bleef zij. Ik ga een aantal jaar geleden met een vriendin mee die uit de krant een pup zou kopen die ik niet kon overtuigen het niet te doen. Dacht nog van wie weet kan ik het alsnog voorkomen als ik ter plekke ben en wie kwam er met een pup thuis?? Ja ikke. Opbellen en zeggen van ehm ehm ik heb iets gedaan want ik kon het niet laten voor het fout zou gaan met dit heerschap en zo zijn er vele honden hier geweest die niet gepland waren.