Het HondenForum

wat afschuwelijk! Heel veel sterkte toegwenst

Niet voor te stellen. Wat is dat vreselijk voor Caro ook. Ik wens jullie heel veel sterkte

wat vreselijk om op deze manier je hond te verliezen,
rust zacht gekke etterbak Bon
heel veel sterkte voor jullie :sterkte:

Jemig Suus!
Wat ongelofelijk klote...

Sterkte

Wat verschrikkelijk
Heel veel sterkte

heel erg veel sterkte!

Wat een vreselijke dramatische manier om je hond te moeten verliezen. Ik wil jullie heel veel sterkte wensen met het missen van Sorbonne; zo te lezen was hij een echt karakterhondje en rotzakje; vooral die gaan zo diep zitten hè.

Dag Sorbonne; goede reis vent.

Jezus, wat afschuwelijk zeg, zo plotseling.. Wat erg voor Caro, dat ze dit zo heeft moeten meemaken in haar eentje. Heel veel sterkte met het ineens moeten missen van jullie mooie vent.

Rust zacht, mooie Sorbonne..

Veel sterkte...

Wat verschrikkelijk Lijkt me echt vreselijk als je op zo'n manier je hond verliest Heel, héél erg veel sterkte

Wat een naar verhaal, heel veel sterkte! Het valt niet mee om zo plotseling afscheid te moeten nemen.

heel veel sterkte

Wat verschrikkelijk.
Heel veel sterkte.

Veel sterkte toegewenst!

Suuz! schreef:Net het crematorium gesproken, om half 9. We kunnen op elk gewenst tijdstip terecht.
Het is allemaal zo onwerkelijk. Gister, om dit tijdstip, zat ik nog te twijfelen, het regent, zal ik wel naar het bos gaan. 3 kwartier later zaten ze met zijn 5en in de auto, onderweg naar het bos, want ach, zij moesten toch ook gewoon hun beweging hebben. Zijn laatste wandeling, zijn laatste joelsessie, en zie nu, wat er in 24 uur een hoop kan veranderen.

Ik heb het nu vooral erg moeilijk met het idee dat ik straks echt afscheid van m moet nemen. Zijn favoriete knuffel ligt bij m. Zijn rode beertje. Aangevreten, kapot, maar zijn beer. Die gaat met m mee. Dat moet. Altijd als ie wilde blaffen omdat er visite kwam pakte die zijn beer. Of de blauwe, of deze, maar deze was favoriet. Hele dagen kon ie met zijn beer slepen. En nu, nu ligt de beer bij m, zonder dat ie in zijn bek zit. Maar beer en hij horen bij elkaar.

Wat is dit afschuwelijk. Maar hij heeft een heel fijn leven bij jullie gehad......Heb net nog gereageerd op het topic kwaliteit of kwantiteit, en nu lees ik dit.....I Ik zit hier met tranen achter mijn ogen....
Heel veel sterkte gewenst voor jullie......

Suuz! schreef:Net het crematorium gesproken, om half 9. We kunnen op elk gewenst tijdstip terecht.
Het is allemaal zo onwerkelijk. Gister, om dit tijdstip, zat ik nog te twijfelen, het regent, zal ik wel naar het bos gaan. 3 kwartier later zaten ze met zijn 5en in de auto, onderweg naar het bos, want ach, zij moesten toch ook gewoon hun beweging hebben. Zijn laatste wandeling, zijn laatste joelsessie, en zie nu, wat er in 24 uur een hoop kan veranderen.

Ik heb het nu vooral erg moeilijk met het idee dat ik straks echt afscheid van m moet nemen. Zijn favoriete knuffel ligt bij m. Zijn rode beertje. Aangevreten, kapot, maar zijn beer. Die gaat met m mee. Dat moet. Altijd als ie wilde blaffen omdat er visite kwam pakte die zijn beer. Of de blauwe, of deze, maar deze was favoriet. Hele dagen kon ie met zijn beer slepen. En nu, nu ligt de beer bij m, zonder dat ie in zijn bek zit. Maar beer en hij horen bij elkaar.

Wat vresselijk om je hond zo plotseling kwijt te raken,over het beertje moest ik echt een traantje laten ik wens je heel veel sterkte

Ik open het forum en lees dit....
Woorden heb ik niet, ook geen woorden van troost, maar virtueel sluit ik mijn armen om jullie heen.
Heel, heel veel sterkte allebei

Dag vent, rust zacht.

Huh.. shees.. ik lees het natuurlijk weer wat laat maar wat moet dat vreselijk zijn geweest.
Ik heb eigenlijk ook geen woorden behalve dat ik jullie ontzettend veel sterkte wil wensen.

Verdomme zeg.
Doei mannetje.

Sterkte voor jullie beide!

Heel veel sterkte...

G*dsamme
Ik krijg er een knoop in mijn maag van.
Zo zwaar kut om je hond zo te verliezen.

Sterkte

Suuz! schreef:Net het crematorium gesproken, om half 9. We kunnen op elk gewenst tijdstip terecht.
Het is allemaal zo onwerkelijk. Gister, om dit tijdstip, zat ik nog te twijfelen, het regent, zal ik wel naar het bos gaan. 3 kwartier later zaten ze met zijn 5en in de auto, onderweg naar het bos, want ach, zij moesten toch ook gewoon hun beweging hebben. Zijn laatste wandeling, zijn laatste joelsessie, en zie nu, wat er in 24 uur een hoop kan veranderen.

Ik heb het nu vooral erg moeilijk met het idee dat ik straks echt afscheid van m moet nemen. Zijn favoriete knuffel ligt bij m. Zijn rode beertje. Aangevreten, kapot, maar zijn beer. Die gaat met m mee. Dat moet. Altijd als ie wilde blaffen omdat er visite kwam pakte die zijn beer. Of de blauwe, of deze, maar deze was favoriet. Hele dagen kon ie met zijn beer slepen. En nu, nu ligt de beer bij m, zonder dat ie in zijn bek zit. Maar beer en hij horen bij elkaar.

Doe het vooral zoals het voor jou goed voelt. Ik ben je nog steeds dankbaar dat je met Bedan met me mee bent gegaan en het mij daar op mijn manier hebt laten doen.
Bedan had zijn olifant mee, ik wilde dat zodat hij niet alleen zou zijn. Sorbonne zal ook niet alleen zijn met zijn beer bij hem.

En daarna komt het wachten totdat hij weer thuis is. Hij heeft al een hele mooie plekje in jullie hart en zal ook een mooi plekje bij jullie in huis krijgen.

Ook van Iris een dikke knuffel.

Sorbonne is weg.... voor altijd. Dinsdag is ie weer thuis maar dan zijn overblijfselen. We hadden ook voor een crematie nu gelijk kunnen kiezen, maar dat durfde ik niet. Ik durf er niet bij te zijn, en Caro had daar ook geen goed gevoel bij.

Ik moet zeggen dat het in Deventer erg mooi geregeld was. Uit de auto hebben wij hem op een brancard getild, en de mensen van het crematorium hebben hem opgebaard. Daarna hebben wij afscheid genomen. Hij lag er zoals hij was, alleen 2 mooie witte roosjes voor hem langs, op zijn vetbed, met zijn knuffel tegen zijn nek aan. Alsof hij zo zijn poot er overheen kon slaan, zoals hij altijd lag.

We hebben hem nog een dikke kus op zijn dopneus gegeven, een stukje haar afgeknipt, en nog heerlijk tegen m gepraat. Hoeveel ik van m geleerd heb, en hoeveel ik van m hou. Dat hij mijn grote honden liefde is. Dat ie zich moet gedragen daarboven als er wat is, en als ie dan toch wel klieren, dat ie maar bij ons moet komen spoken. Ik ben niet zo van het er is hier iets na, maar om mezelf op de been te houden, probeer ik dat maar wel te denken.

Ik heb van m genoten, ik heb m gehaat, ik heb mijn ups en downs met hem beleefd, en Sorbonne liet zijn sporen na in je hart. Je moest wel van hem houden. En dan zo'n einde, het is zuur. Maar goed,
hij is met een klapper gekomen, en hij is met een klapper gegaan. Zoals het eigenlijk Sorbonne betaamd, want bij hem kon nooit iets normaal gaan.

Ach wat droevig zeg.... heel veel sterkte

Ach meissie

Nogmaals een dikke knuffel voor jullie allebei

Wat zit er ontzettend veel liefde in je berichten, zeg... Ik zit hier gewoon met tranen dit topic te lezen.
Heel erg veel sterkte met dit verdriet.

Ohhh Suuz wat verschrikkelijk Ik weet gewoon niet wat ik moet zeggen. Ik wil jullie heel erg veel sterkte wensen met het verlies van Sorbonne.
Vreselijk!

Dag lieve Sorbonne, rust zacht mooie vent....

heel veel sterkte

Wat verschrikkelijk zeg.. Zo ineens... Ik wil jullie heel veel sterkte wensen met het verlies van Sorbonne.

Rust zacht vent..