Het HondenForum

Naga schreef:Toen ik mijn stafford uitkoos, heb ik dezelfde overwegingen gehad. Ook met dat ras weet je waar je mogelijk voor kiest. Ik heb toen alles er aan gedaan om de kans zo groot mogelijk te laten zijn dat hij gewoon los kon bij andere honden. Trainen, socialiseren, stabiliteit en helderheid geven en repeat.

Mijn stafford was een graag geziene gast op alle speelveldjes. Hij kon met iedere hond. Nooit gevochten. Wel veel geïncasseerd. Goed gelukt dus.

Achteraf natuurlijk de vraag of hij gewoon zo geboren was of dat het aan mijn begeleiding heeft gelegen. Waarschijnlijk de combinatie van de 2.

Dus ook met een Akita of BM zal ik er weer alles aan doen om er een evenwichtige vreedzame hond van te maken. Mocht ie desondanks toch dominant worden, dan gaan we daar ook mee om. Is voor mij niet onoverkomelijk. Uiteraard wel minder gewenst.

akita's zijn veel scherper dan bm's, ze waarschuwen ook niet, of althans, dat wordt vaak niet of te laat gezien.

Hutsje schreef:
akita's zijn veel scherper dan bm's, ze waarschuwen ook niet, of althans, dat wordt vaak niet of te laat gezien.

Met name dat laatste denk ik. Ik had het er laatst met Minh nog over. Ik ben niet een ster in honden lezen, maar bij Kaiyou zie ik al helemaal niets. Minh ziet wel signalen, dus hij zendt ze wel uit, alleen ik zie ze niet. Vereist wat kennis en kunde denk ik

Hutsje schreef: akita's zijn veel scherper dan bm's, ze waarschuwen ook niet, of althans, dat wordt vaak niet of te laat gezien.

Aziaten zijn gewoon aparten wat dat betreft. Subtieler.
En als je er dan rekening mee houdt dat het gros al niet snapt waar een borstelende hond op hoge poten mee bezig is
Aan mijn Tosa kruising zag je ook niet veel, maar een iets anders getrokken rimpel of blik was wel genoeg om te weten wat hij van plan was.

Hutsje schreef:
akita's zijn veel scherper dan bm's, ze waarschuwen ook niet, of althans, dat wordt vaak niet of te laat gezien.

Als je eigenaar bent van een Akita wordt je eerder dood gelikt dan gebeten. Voor de eigenaar gaan ze door het vuur mits je ze redelijk als gelijke behandeld. Je moet ze bijvoorbeeld niet van een bank af trekken, maar slim zijn door ze bijvoorbeeld te lokken met iets. Ik heb nog nooit een grom of aanvaring met ze gehad.

Als de hond niet bekend is stap je niet zomaar op een Akita af. Je ziet vanzelf wel of hij naar jou toe komt. Ze zijn wat gereserveerd naar vreemden. Als je dat weet hoeft er dus geen eens een conflict te ontstaan.

Ik heb twee Malamutes, ook wij werken fulltime en ik kan je zeggen dat dat met een hond met veel energie wel flinke toewijding vereist. Het zelfstandige maakt dat ze, wanneer jij niet voldoende activiteiten verzint, zelf een activiteit verzinnen, vaak in de trant van extreme home makeover. Je kunt je er simpelweg nooit gemakkelijk van afmaken, want daar krijg je spijt van!
Ik houd van het zelfstandige van een poolhond, maar het is een way of life die je moet passen. Staffords hebben vaak veel Will-to-Please een Akita of een Malamute kent dat woord geeneens, dat is echt iets waar je een bepaalde flegmatieke instelling voor moet hebben.
Mijn honden zijn wel welkom bij de dagopvang hier in de buurt, met vakanties ook. Zoiets moet je wel achter de hand hebben, het zijn geen honden die je de vakantie bij zomaar iemand achterlaat, niet als je relatie met die mensen je lief is. Jouw Akita is namelijk voor jou heel lief, maar voor je moeder heeft hij geen respect bijvoorbeeld.
Malamutes zijn niet zo eenkennig, die gaan met iedereen wel mee, maar ze zijn wel zo dat ze iedereen uittesten.
Als je voor de praktische zaken een oplossing hebt en jullie allebei (je vriendin moet ook geschikt zijn voor wandelingen met een onstuimige joekel) er voor gaan zijn zowel Akita's als Malamutes vrienden voor het leven. Waarbij de eerste waaks is en de tweede totaal niet.

@ Lief: Thx, je verhaal schets een helder beeld en sluit wel aan op hoe ik het mij voorstelde tot nu toe. Vooral het verschil in will to please met de Staff is wat ik lastig vind om me dat echt goed voor te stellen wat dat nu werkelijk in de praktijk gaat betekenen. Maakt me wel wat voorzichtig om voor een poolras te kiezen.

Mijn vriendin moet er inderdaad ook mee kunnen lopen (en leven). Sterker nog, de hond gaat met haar mee naar het werk. Voor haar is het vooral een aandachtspunt of ze wel meteen een van de meer complexe rassen wil, vooral omdat zij niet veel ervaring heeft met honden tot nu toe. En al denkende gisteren, had ik ook opeens het gevoel dat een makkelijkere hond (minder eenkennig) ook wel handig zou zijn ivm de collega's. Überhaupt is het voor ons wel handiger denk ik een hond te hebben die ook met anderen kan lopen.

Ik moet zeggen dat ik het oriënteren op een hondenras wel een erg leuk proces vind! Mijmeren, nadenken, voorstelling maken, inleven ... Hoe zou het zijn met dit ras, of juist de ander? Wel opmerkelijk ook dat we kiezen tussen 3 heel verschillende karakters. En tegelijkertijd: kiezen betekent ook iets niet doen, en dat vind ik dan wel weer lastig.

Ik begin wel erg te neigen naar een BM. Mijn vriendin ook, vooral door de verhalen hier op het forum. Maar we gaan gewoon kijken naar alle 3. Uiteindelijk is alles toch gevoel.

@all: Happy New Year!

Ik heb een intacte akita reu van 20 maanden en dat is met stipt de makkelijkste hond die ik ooit heb gehad ik heb nog steeds veel meer werk aan mijn stafford van 3,5 jaar.
Ik zou hem ook zo meenemen naar mijn werk omdat hij toch 90% van de dag voor voorkleedje speelt. Hij verhaart wel heel erg. Echt heel erg. Niet alleen maar 2x per jaar hoor, dan is het nog erger dan normaal.
Verder zou ik niet teveel verwachten kwa sportkant.
Ik vind de Japanners makkelijker met andere honden dan de Amerikanen maar wel weer wat moeilijker met vreemden. De haarbal heeft zo zijn voorkeuren al is hij ook daarmee vreselijk makkelijk.
Ik vind wel dat de meeste oerhonden niet alleen gehouden kunnen worden. Hij heeft echt hond contact nodig. Ondanks zijn krulstaart spreekt hij de hondentaal trouwens perfect en honden begrijpen hem ook.
Jullie zijn trouwens welkom hoor om te knuffelen maar ik heb dus wel een makkelijk exemplaar

dagmar88 schreef:

Hutsje schreef:je moet ervan uitgaan dat ze als volwassen hond niet meer met volwassen sexegenoten om kunnen gaan. dit is natuurlijk niet bij allemaal zo maar de kans is aanwezig.

Daarom haalde ik het ook aan, niet omdat ze kindjes vreten
Maar een hond die daar in begeleiding nodig heeft is niet meteen handig naast een kinderwagen.

En daar zou ik zelf mijn hond keuze wel absoluut op afstemmen. Ook al voldoet hij dan misschien niet 100% aan het plaatje.

Dan ga ik toch even een kanttekening plaatsen....Ik heb Budkes herplaatst op 4 jarige leeftijd omdat hij mijn kindje had opgevreten. Dwz hij heeft Simon flink in zijn gezicht gebeten met littekens die nu 9 jaar later nog steeds duidelijk zichtbaar zijn.
Was hij niet kindvriendeljk? Ja dat was hij wel.
Was Simon niet vriendelijk tegen de hond? Ja dat was hij wel.
Maar toch is het gebeurd. Ik heb het hen beide nooit aangerekend, mezelf ook niet trouwens want het gebeurde compleet onverwacht, en ik ging er vanuit dat het wss ook nooit weer zou gebeuren. Waarom toch herplaatst? Op dat moment liepen er hier 2 kinderen rond van 6 en 8 met hun vriendjes rennen vliegen vallen en opstaan. Ik had het nooit kunnen verkopen als Budkes ooit 1 van die kindjes had gebeten. Door zijn onstuimige karakter, niet uit agressie. Maar een Bullmastiff van 60 kilo levert wel veel schade op, ook per ongeluk.
Ik heb Budkes herplaatst omdat hij een echte gezinshond was, die zou ik straffen als ik hem de hele dag weg moest sluiten.

Maar dat blijft natuurlijk altijd een risico met kinderen en honden.

Grappig om te lezen Valerie. Dat de andere kant van het verhaal...ben je ruim een jaar rastypische kenmerken in kaart aan het brengen en af te wegen, krijg je vervolgens een compleet a-typisch exemplaar

Ik hoor veel verschillende verhalen idd over het verharen... Tja, je krijgt wat je krijgt... Misschien dat het uiteenlopende beeld hierover ook wel debet is aan het 'vlees noch vis' klimaat van Nederland?

Edit: wat bedoel je trouwens met een 'intacte' akita? Niet gecastreerd?

Budkes schreef: Dan ga ik toch even een kanttekening plaatsen....Ik heb Budkes herplaatst op 4 jarige leeftijd omdat hij mijn kindje had opgevreten. Dwz hij heeft Simon flink in zijn gezicht gebeten met littekens die nu 9 jaar later nog steeds duidelijk zichtbaar zijn.
Was hij niet kindvriendeljk? Ja dat was hij wel.
Was Simon niet vriendelijk tegen de hond? Ja dat was hij wel.
Maar toch is het gebeurd. Ik heb het hen beide nooit aangerekend, mezelf ook niet trouwens want het gebeurde compleet onverwacht, en ik ging er vanuit dat het wss ook nooit weer zou gebeuren. Waarom toch herplaatst? Op dat moment liepen er hier 2 kinderen rond van 6 en 8 met hun vriendjes rennen vliegen vallen en opstaan. Ik had het nooit kunnen verkopen als Budkes ooit 1 van die kindjes had gebeten. Door zijn onstuimige karakter, niet uit agressie. Maar een Bullmastiff van 60 kilo levert wel veel schade op, ook per ongeluk.
Ik heb Budkes herplaatst omdat hij een echte gezinshond was, die zou ik straffen als ik hem de hele dag weg moest sluiten.

Maar dat blijft natuurlijk altijd een risico met kinderen en honden.

Heftig verhaal joh! En ja, het risico is er denk ik altijd, hoe goed alle partijen er ook mee omgaan. Maar je wilt het nooit meemaken... Heel rot... Is je kindje nog steeds hondenvriend, of is hij/zij er bang van geworden?

Naga schreef:Grappig om te lezen Valerie. Dat de andere kant van het verhaal...ben je ruim een jaar rastypische kenmerken in kaart aan het brengen en af te wegen, krijg je vervolgens een compleet a-typisch exemplaar

Ik hoor veel verschillende verhalen idd over het verharen... Tja, je krijgt wat je krijgt... Misschien dat het uiteenlopende beeld hierover ook wel debet is aan het 'vlees noch vis' klimaat van Nederland?

Edit: wat bedoel je trouwens met een 'intacte' akita? Niet gecastreerd?

Hij heeft zijn ballen nog ja Ik zou echt niet snel een Akita reu castreren ivm de vacht en mogelijke HD.
Verder is hij op en top Akita hoor alleen niet dominant naar andere honden. Elke vorm van boosheid kan hij psychisch niet aan. Ik kan ook niet mijn stem verheffen, met mijn voet op de grond stampen of dwingen. Alles moet op zijn tijd met respect gebeuren en dan krijg ik alles gedaan. Verder is hij wat autistisch wat vaak voorkomt met Japanners. Hij eet altijd in een bepaalde hoek in de tuin en alleen daar kan hij eten. Leg ik het op een andere plek dan eet hij gewoon niet. Het zijn sowieso erg slechte eters. Hij lust zowat niets wat ook handig is want hij eet niet van de grond en neemt niets van vreemden aan.
Zolang alles volgens zijn handleiding gaat is het een vreselijk lieve en makkelijke hond

Naga schreef:

Budkes schreef: Dan ga ik toch even een kanttekening plaatsen....Ik heb Budkes herplaatst op 4 jarige leeftijd omdat hij mijn kindje had opgevreten. Dwz hij heeft Simon flink in zijn gezicht gebeten met littekens die nu 9 jaar later nog steeds duidelijk zichtbaar zijn.
Was hij niet kindvriendeljk? Ja dat was hij wel.
Was Simon niet vriendelijk tegen de hond? Ja dat was hij wel.
Maar toch is het gebeurd. Ik heb het hen beide nooit aangerekend, mezelf ook niet trouwens want het gebeurde compleet onverwacht, en ik ging er vanuit dat het wss ook nooit weer zou gebeuren. Waarom toch herplaatst? Op dat moment liepen er hier 2 kinderen rond van 6 en 8 met hun vriendjes rennen vliegen vallen en opstaan. Ik had het nooit kunnen verkopen als Budkes ooit 1 van die kindjes had gebeten. Door zijn onstuimige karakter, niet uit agressie. Maar een Bullmastiff van 60 kilo levert wel veel schade op, ook per ongeluk.
Ik heb Budkes herplaatst omdat hij een echte gezinshond was, die zou ik straffen als ik hem de hele dag weg moest sluiten.

Maar dat blijft natuurlijk altijd een risico met kinderen en honden.

Heftig verhaal joh! En ja, het risico is er denk ik altijd, hoe goed alle partijen er ook mee omgaan. Maar je wilt het nooit meemaken... Heel rot... Is je kindje nog steeds hondenvriend, of is hij/zij er bang van geworden?

Hij is nog steeds een hele grote hondenvriend, is ook nooit 1 seconde bang geweest en heeft nog minstens een jaar gesmeekt of Budkes weer terug kon komen. (Budkes is naar hele goede vrienden van mij gegaan. )
Simon zat een dag na het gebeuren op de grond voor de TV toen Cento, onze Duitse Herder langs liep. Hij sloeg direct zijn armen om de hals van Cento voor een knuffel, met zijn hele hoofd nog in t verband.
Hij heeft ook altijd volgehouden dat Budkes hem niet had gebeten maar zijn kop had omgedraaid met zijn bek open en toen had hij hem per ongeluk geraakt, zei hij.
Dat was niet zo, Budkes schrok en hapte hem in zijn gezicht, maar Simon heeft dat nooit willen zeggen.
Maar het was idd wel een ongeluk zoals Simon wel goed had begrepen.

Naga schreef:

Ik hoor veel verschillende verhalen idd over het verharen... Tja, je krijgt wat je krijgt... Misschien dat het uiteenlopende beeld hierover ook wel debet is aan het 'vlees noch vis' klimaat van Nederland?

2 a 3 keer per jaar gooien ze hun vacht eraf. Duurt zo een 3 weken. De haren vliegen in dotten om je oren en je haalt er zakken wol vanaf.
Als ik zo lees wat je van plan bent zou ik niet aan een akita beginnen. Meenemen naar het werk is leuk mits er geen andere honden zijn of als je pech heb geen andere mensen. Wij hebben er 1 die mee gaat en die weet het onderscheid te maken wie er langs mag en wie niet. De ander zegt bij voorbaat nee je wacht achter het hek tot de baas komt. Ligt hij in kantoor en er komen mensen dan kan dat alleen als de baas aanwezig is anders kom je er niet in. Niet handig dus en het houd in dat hij alleen mee kan als het bedrijf gesloten is. Bij het amsterdamse bos is het niet handig of je moet op vreemde tijdstippen gaan wandelen ivm andere honden. Heb je pech dan tref je een exemplaar die niet alleen geslachtsgenoten weerd maar gewoon elke hond. Dat heeft weinig met opvoeding van doen, je moet mazzel hebben. De opvoeding bestaat uit het normaal langsgaan bij andere honden en het voorkomen van problemen hierdoor.

Ik zie dat je in het amstdAmse bos wilt wandelen. Ik zou dan eigenlijk alle drie de rassen voorbij laten gaan. Het is daar gewoon te druk voor dat type hond.

Ik heb een Japanse akita teef. Als je vragen hebt kan je altijd een berichtje sturen of kijken op mijn website/mailtje sturen. www.yukusaki.nl

Ze is trouwens heel erg gemakkelijk. Kan met (bijna) alle andere honden en luistert echt heel goed (naar mij :p)

Valerie schreef:Ik zie dat je in het amstdAmse bos wilt wandelen. Ik zou dan eigenlijk alle drie de rassen voorbij laten gaan. Het is daar gewoon te druk voor dat type hond.

nou, ik heb daar toch jaren gewoon gewandeld met 3 bm's, waarvan er een ook hondagressief was hoor, nooit een probleem gehad. ligt er ook aan hoe je er zelf mee omgaat en hoe je je hond onder controle hebt.

Zo leuk! Zaterdag is onze grote honden-kennismaking-dag. Yeah!

Eerst in de ochtend naar de kennel die Esther1989 ons aanraadde: daar fokken ze Malamutes en Akita's (Japanse). Daarna door naar het altijd mooie Emmen om met Kiefer te knuffelen en onderwijl Hutsje al haar kennis over BM's afhandig te maken

Super veel zin in!

Heel veel knuffelplezier!

Naga schreef:Zo leuk! Zaterdag is onze grote honden-kennismaking-dag. Yeah!

Eerst in de ochtend naar de kennel die Esther1989 ons aanraadde: daar fokken ze Malamutes en Akita's (Japanse). Daarna door naar het altijd mooie Emmen om met Kiefer te knuffelen en onderwijl Hutsje al haar kennis over BM's afhandig te maken

Super veel zin in!

Van die kennel komt Jitsu's vader vandaan. Als je hem ziet, doe je hem de groeten?

Naga schreef:Zo leuk! Zaterdag is onze grote honden-kennismaking-dag. Yeah!

Eerst in de ochtend naar de kennel die Esther1989 ons aanraadde: daar fokken ze Malamutes en Akita's (Japanse). Daarna door naar het altijd mooie Emmen om met Kiefer te knuffelen en onderwijl Hutsje al haar kennis over BM's afhandig te maken

Super veel zin in!

Veel plezier morgen .

En verder is er al best veel gezegd. Ik zou ook niet snel een akita meenemen naar het kantoor denk ik. Ik denk dat kaiyou dat wel zou kunnen en mensen zou toelaten, alleen als ik er zelf niet ben is het wellicht een ander verhaal. Net als wat whera zegt eigenlijk.
Ook is , als ik de verhalen moet vergelijken, verharen anders bij japanse en amerikaanse akitas. De japanners verharen veel meer, en dat is écht niet 2x per jaar heel veel. Ja 2x per jaar heel veel en de rest gewoon veel.

Ik vind de japanners ook wat gereserveerder dan amerikanen naar andere mensen. Ze hebben gewoon zijn voorkeuren en mensen die Kaiyou niet mag hoeven ook écht niet te aaien of dicht in de buurt te komen. Dát is niet handig als het een collega is . Aan de andere kant, mensen die ik binnenlaat mag hij vaak wel, of hij negeert ze. Maar in de gaten gehouden worden ze allemaal.

Minhie schreef:
Ook is , als ik de verhalen moet vergelijken, verharen anders bij japanse en amerikaanse akitas. De japanners verharen veel meer, en dat is écht niet 2x per jaar heel veel. Ja 2x per jaar heel veel en de rest gewoon veel.

Ik vind de japanners ook wat gereserveerder dan amerikanen naar andere mensen. Ze hebben gewoon zijn voorkeuren en mensen die Kaiyou niet mag hoeven ook écht niet te aaien of dicht in de buurt te komen. Dát is niet handig als het een collega is . Aan de andere kant, mensen die ik binnenlaat mag hij vaak wel, of hij negeert ze. Maar in de gaten gehouden worden ze allemaal.

Het verschil tussen een Japaner en een Amerikaan wil ik ook wel gaan ervaren (dat is, als dat nog opportuun lijkt na morgen en de Akita niet al definitief is afgevallen op andere eigenschappen). Eerlijk gezegd beginnen wij hier sterk het gevoel te krijgen dat, hoe mooi (zowel innerlijk als exterieur) een Akita ook is als dier, het in onze situatie een ongelukkige keuze zal blijken te zijn. Maar gevoel zegt alles denk ik. DUs morgen gewoon gaan ervaren.

Tara schreef: Dat was eerlijk gezegd ook het enige dat in mij opkwam. Sorry.

Hoef je uiteraard geen sorry voor te zeggen Alle input wordt gewaardeerd door ons.

Ik ken veel plekken in het Amsterdamse bos waar niemand loopt of waar je goed overzicht hebt. Ik zie er niet zo tegenop. Ik ga er in eerste instantie vanuit dat we een hond krijgen die we dusdanig kunnen begeleiden dat hij wel in een dergelijke omgeving goed zijn weg weet te vinden. Mocht dat toch anders blijken, dan is het aan de riem en naar rustige plekken.

Tara schreef:

Naga schreef:

Tara schreef: Dat was eerlijk gezegd ook het enige dat in mij opkwam. Sorry.

Hoef je uiteraard geen sorry voor te zeggen Alle input wordt gewaardeerd door ons.

Ik ken veel plekken in het Amsterdamse bos waar niemand loopt of waar je goed overzicht hebt. Ik zie er niet zo tegenop. Ik ga er in eerste instantie vanuit dat we een hond krijgen die we dusdanig kunnen begeleiden dat hij wel in een dergelijke omgeving goed zijn weg weet te vinden. Mocht dat toch anders blijken, dan is het aan de riem en naar rustige plekken.

Ik kan alleen maar hopen dat je het niet onderschat.
Het is in ons overvolle land ècht niet leuk om altijd maar andere honden te moeten ontwijken, en zeker in de randstad is het vrijwel onmogelijk.
Daarnaast zou ik nooit een hond willen hebben die om wat voor reden dan ook niet los zou kunnen lopen.
Succes met je keus in elk geval.

Wat is er mis met lopen aan de lijn? Genoeg andere manieren om de energie kwijt te raken. Je kan prima fietsen met een Akita. Ik denk dat de ene het fijn vind om een hond los te laten lopen en een ander maakt het niet uit als de hond aan de lijn moet lopen. Bij een Akita ga je er vanuit dat je een hond aan de lijn hebt. Alle momenten dat hij los kan lopen in meestal zijn jongere jaren is meegenomen.

Naga schreef:Zo leuk! Zaterdag is onze grote honden-kennismaking-dag. Yeah!

Eerst in de ochtend naar de kennel die Esther1989 ons aanraadde: daar fokken ze Malamutes en Akita's (Japanse). Daarna door naar het altijd mooie Emmen om met Kiefer te knuffelen en onderwijl Hutsje al haar kennis over BM's afhandig te maken

Super veel zin in!

ik zie jullie morgen, leuk!

Tara schreef: Ik kan alleen maar hopen dat je het niet onderschat.
Het is in ons overvolle land ècht niet leuk om altijd maar andere honden te moeten ontwijken, en zeker in de randstad is het vrijwel onmogelijk.
Daarnaast zou ik nooit een hond willen hebben die om wat voor reden dan ook niet los zou kunnen lopen.
Succes met je keus in elk geval.

Thx!

En mijn ideaal beeld is ook een hond die vrij als een vogel door de wei vliegt. Mooiste wat er is. Ik hoop dat dat ook gaat lukken. If not, dan aan de lijn, fietsen en rustige plekjes zoeken. Ik heb niet het idee dat ik het onderschat voor mijzelf. Het is gewoon anders...

Morgen een leuke dag vol honden en veel info. Top!

Zijn genoemde rassen geen honden die heel veel beweging nodig hebben zoals de husky? Zijn ze wel geschikt als stadshond?

Tara schreef:

esther1989 schreef:
Wat is er mis met lopen aan de lijn? Genoeg andere manieren om de energie kwijt te raken. Je kan prima fietsen met een Akita. Ik denk dat de ene het fijn vind om een hond los te laten lopen en een ander maakt het niet uit als de hond aan de lijn moet lopen. Bij een Akita ga je er vanuit dat je een hond aan de lijn hebt. Alle momenten dat hij los kan lopen in meestal zijn jongere jaren is meegenomen.

Laat ik het zo zeggen, MIJN honden zouden nooit genoeg hebben aan een leven aan de lijn.
En ik zou zelf geen zin hebben om altijd met een aangelijnde hond op stap te moeten.

Ik ken trouwens ook weinig akitas die dat leuk vinden.. fietsen.

Tara schreef:

esther1989 schreef:
Wat is er mis met lopen aan de lijn? Genoeg andere manieren om de energie kwijt te raken. Je kan prima fietsen met een Akita. Ik denk dat de ene het fijn vind om een hond los te laten lopen en een ander maakt het niet uit als de hond aan de lijn moet lopen. Bij een Akita ga je er vanuit dat je een hond aan de lijn hebt. Alle momenten dat hij los kan lopen in meestal zijn jongere jaren is meegenomen.

Laat ik het zo zeggen, MIJN honden zouden nooit genoeg hebben aan een leven aan de lijn.
En ik zou zelf geen zin hebben om altijd met een aangelijnde hond op stap te moeten.

Ja, maar jij hebt geen Akita.

iones schreef:Zijn genoemde rassen geen honden die heel veel beweging nodig hebben zoals de husky? Zijn ze wel geschikt als stadshond?

Ook in de stad is het goed mogelijk je honden alle beweging te geven die ze nodig hebben. No problem. Probleem is alleen dat wij dat niet eindeloos kunnen. Husky's ken ik en die zouden bij mij geen ideaal leven hebben ben ik bang.

Honden die nu bij ons passen zijn actieve honden, die normaal beweging nodig hebben. Dus met 2x 20 min (ochtend en middag) en 1x een uur (avond) moet het voldoende zijn, weekenden meer.

Dat is wel een van de vragen die ik morgen heb, met name aan de mensen met Malamutes en Akita's. De BM denk ik dat het wel past. Maar ik laat mij verassen met info morgen!

Naga schreef:verassen

Tara, kom er maar in!

Minhie schreef:

Tara schreef:

esther1989 schreef:
Wat is er mis met lopen aan de lijn? Genoeg andere manieren om de energie kwijt te raken. Je kan prima fietsen met een Akita. Ik denk dat de ene het fijn vind om een hond los te laten lopen en een ander maakt het niet uit als de hond aan de lijn moet lopen. Bij een Akita ga je er vanuit dat je een hond aan de lijn hebt. Alle momenten dat hij los kan lopen in meestal zijn jongere jaren is meegenomen.

Laat ik het zo zeggen, MIJN honden zouden nooit genoeg hebben aan een leven aan de lijn.
En ik zou zelf geen zin hebben om altijd met een aangelijnde hond op stap te moeten.

Ik ken trouwens ook weinig akitas die dat leuk vinden.. fietsen.

Heb je wel een puntje. Niet iedere Akita vindt fietsen leuk. Ik heb wel met ze gefietst.

TS. Ik denk dat de wandeltijden die je aangeeft te weinig zijn voor deze rassen.