Het HondenForum

renee-uk schreef:

Wolfsblut schreef:

renee-uk schreef:

Wolfsblut schreef:Ik weet niet hoe oud dat de pup is. Voor veel puppen is dit een uitdaging om te spelen, typisch speelgedrag dus. En die fijne tandjes doen pijn. Als het geen echte agressie is gaat het wel over.
Zelf heb ik ooit een tamelijk onhandelbare pup gehad die venijnig kon bijten. Ten einde raad ben ik hier dan ook mee naar een G & G cursus geweest. Dat leren we haar wel af zei de cursusleider, hier heeft nog nooit een hond naar ons gebeten. Oh, prima dan. Binnen enkele weken tijd had ze alle vijf de instructeurs tot bloedens toe gebeten.
Tijdens een stukje theorie waarbij de cursisten op hun hurken zaten en de honden moesten zitten beet Fuck zich vast in mijn neus want ze wilde niet zitten maar staan. Terwijl de tranen over mijn wangen rolden van de pijn heb ik haar in haar nekvel gebeten en zo opgetild zodat zij ook een paar seconden heeft mogen gillen. Dat was de ultieme oplossing volgens de trainer. Zij heeft dan ook nooit meer zonder reden gebeten. Ze was toen nog geen half jaar oud.

daar zou ik ook trots op zijn

Ik vermoed zomaar dat jij totaal geen idee hebt wat het betekent om een Foxterrier alfavrouwtje, afkomstig uit een meer dan pittige Duitse werklijn op te voeden.
Counterconditioning en afleiden door ze vol te gooien met brokken hebben dit soort honden, althans van deze fokker, in tegenstelling tot doorsnee honden totaal geen boodschap aan. Daar heb je zelfs geen tijd voor, want alles wat ze doen gebeurt binnen een fractie van een seconde. En na twee jaar intensieve training was ik meer dan trots op deze hond.

opvoeden begint bij het moment dat je de pup in huis haalt, als je daarmee wacht tot je zwaar geschut uit de kast moet trekken ben je al veel te laat.
kwestie van weten waar je mee bezig bent
en nee, ik heb nog nooit een pittige hond gehad natuurlijk, dat is alleen aan jou voorbehouden

Nee, een meer dan pittige hond opvoeden is niet alleen aan mij voorbehouden. Maar jij praat me dan net even wat te gemakkelijk vanachter je toetsenbord. Natuurlijk begin je een pup op te voeden als hij in huis komt. Ik heb dan ook nergens geschreven dat ik dat niet deed. Ik wist nl al van te voren wat ik in huis zou krijgen.

renee-uk schreef:ik leer de nee aan bij een pup door hem weg te halen bij wat ik niet hebben wil met een laag uitgesproken 'nee, mag niet' en hem daarna meteen een speeltje aan te bieden met een hoge, blije 'dit mag wel' en daar daarna even samen met de pup mee te spelen.
het is even arbeidsintensief, maar je hebt er een hondenleven lang profijt van.

edit: en oververmoeide, overprikkelde puppen gaan samen met mij een koekje halen, huppelen samen met mij naar de bench, krijgen daar hun koekje en gaan fijn even een uurtje slapen.
als ze wakker zijn mogen ze er weer uit.

Zo doe ik het ook

En zo heb ik het bij al mijn pups gedaan.
En dan niet "proberen" TS, maar gewoon zo doen en volhouden.
Die stoffen tas van jvanringen lijkt me er een goeie hulp bij

In deze topic gaat ook over het zelfde probleem, daar zal wellicht ook tips staan

http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... 9&t=299763

Lizzie. schreef:In deze topic gaat ook over het zelfde probleem, daar zal wellicht ook tips staan

http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... 9&t=299763

Twee zielen één gedachte
Ik had dat ook net opgezocht

renee-uk schreef:ik leer de nee aan bij een pup door hem weg te halen bij wat ik niet hebben wil met een laag uitgesproken 'nee, mag niet' en hem daarna meteen een speeltje aan te bieden met een hoge, blije 'dit mag wel' en daar daarna even samen met de pup mee te spelen.
het is even arbeidsintensief, maar je hebt er een hondenleven lang profijt van.

edit: en oververmoeide, overprikkelde puppen gaan samen met mij een koekje halen, huppelen samen met mij naar de bench, krijgen daar hun koekje en gaan fijn even een uurtje slapen.
als ze wakker zijn mogen ze er weer uit.

Hier precies zo, dat maakt zowel de baas leuk omdat je samen speelt en de bench leuk omdat je altijd wat lekkers krijgt

Hier betekend in mij happen een hand in je waffel en een druk op de tong. Heel onaangenaam dus. Ik vind puppy's heel lief, maar puppyhapperij los ik altijd zo op. De meeste pups hebben na twee keer al genoeg van dat spel.

Pups zijn vaak gewoon TE enthousiast om überhaupt een correctie op te merken. De directe benadering leert meteen dat ik geen bijtspeeltje ben en ze krijgen er niks van.

jvanringen schreef:Dan vind ik de aanpak van renee-uk een stuk beter. Omdat ik niet altijd speeltjes bij de hand had, heb ik een oude stoffen tas omgehangen en daar wat speeltjes in gedaan. Stond idioot maar werkte wel, ik deed er ook steeds iets anders in dus die tas was al heel snel erg interessant, en voor een fijn spelletje wilde ze best heel braaf even gaan zitten - en wachten. Bijten deed ze al heel snel niet meer, als ze wilde spelen ging ze zitten en vol verlangen naar de tas kijken. Soms moest ze heel lang wachten, omdat ik ergens mee bezig was, maar dat deed ze dan ook heel braaf. De tas hangt alweer een hele tijd aan de kapstok, ik heb er nu de speeltjes in voor mee naar buiten. 's Ochtends kijken we er in en zoeken wat uit om mee te nemen op wandeling.

Wat een mooi beeld zeg, dat puppedup vol verlangen doch rustig naar die tas ging zitten kijken .

Wolfsblut schreef:

renee-uk schreef: opvoeden begint bij het moment dat je de pup in huis haalt, als je daarmee wacht tot je zwaar geschut uit de kast moet trekken ben je al veel te laat.
kwestie van weten waar je mee bezig bent
en nee, ik heb nog nooit een pittige hond gehad natuurlijk, dat is alleen aan jou voorbehouden

Nee, een meer dan pittige hond opvoeden is niet alleen aan mij voorbehouden. Maar jij praat me dan net even wat te gemakkelijk vanachter je toetsenbord. Natuurlijk begin je een pup op te voeden als hij in huis komt. Ik heb dan ook nergens geschreven dat ik dat niet deed. Ik wist nl al van te voren wat ik in huis zou krijgen.

nou dan begrijp ik er helemaal niks van.
dan weet je wat je krijgt en laat je het zo uit de hand lopen dat je er na een maand of zeven niet meer uit komt, er mee naar derden moet gaan en het uiteindelijk oplost door je hond te bijten.
en verdomd, bij je volgende hond(en) loopt het weer uit de hand.
heel apart weer.

ik praat niet gemakkelijk van achter mijn toetsenbord hoor, ik weet echt wel waar ik het over heb.
er zijn op dit forum legio verhalen te vinden van hoe ik met mijn honden omga en hoe ik ze opvoed.
van de laatste, een negenjarige herplaatser met een rotverleden die nogal ernstig de weg kwijt was, zijn die verhalen zelfs gestaafd met voor, tijdens en na foto's.

ik stop mijn honden niet vol met brokken, zoals jij iedereen zo graag wil laten geloven, de meeste honden die ik gehad heb waren zelfs helemaal niet met voer te paaien.
counterconditioning heb ik pas voor de eerste keer bij mijn laatste hond toegepast en er staat uitgebreid beschreven hoe ik daartoe gekomen ben: ten einde raad en zonder veel overtuiging dat het ook inderdaad zou helpen.
maar dat deed het wel en mijn hond is van haar alles overheersende, verlammende angst voor vuurwerk en onweer af en daar ging het me om.
dat het ook hielp om haar andere angsten en angstjes aan te pakken was mooi meegenomen; riet gelukkig en ik ook!

ik hoef in elk geval niet met bijtacties, slipkettingen en teletacts in de weer om mijn honden in het gareel te houden, kijken naar je hond en je opvoeding aan die hond aanpassen werkt stukken beter.
nou jij nog!

Zamunda schreef:

jvanringen schreef:Dan vind ik de aanpak van renee-uk een stuk beter. Omdat ik niet altijd speeltjes bij de hand had, heb ik een oude stoffen tas omgehangen en daar wat speeltjes in gedaan. Stond idioot maar werkte wel, ik deed er ook steeds iets anders in dus die tas was al heel snel erg interessant, en voor een fijn spelletje wilde ze best heel braaf even gaan zitten - en wachten. Bijten deed ze al heel snel niet meer, als ze wilde spelen ging ze zitten en vol verlangen naar de tas kijken. Soms moest ze heel lang wachten, omdat ik ergens mee bezig was, maar dat deed ze dan ook heel braaf. De tas hangt alweer een hele tijd aan de kapstok, ik heb er nu de speeltjes in voor mee naar buiten. 's Ochtends kijken we er in en zoeken wat uit om mee te nemen op wandeling.

Wat een mooi beeld zeg, dat puppedup vol verlangen doch rustig naar die tas ging zitten kijken .

Ja, het was ook heel erg aandoenlijk en wij vonden het ook vreselijk braaf, zeker voor zo'n ongeremde draaitol als onze Pol. Ze zit ook weleens op de trap naar die tas te kijken, proberen de speeltjes er uit te hypnotiseren.

renee-uk schreef:

Wolfsblut schreef:

renee-uk schreef: opvoeden begint bij het moment dat je de pup in huis haalt, als je daarmee wacht tot je zwaar geschut uit de kast moet trekken ben je al veel te laat.
kwestie van weten waar je mee bezig bent
en nee, ik heb nog nooit een pittige hond gehad natuurlijk, dat is alleen aan jou voorbehouden

Nee, een meer dan pittige hond opvoeden is niet alleen aan mij voorbehouden. Maar jij praat me dan net even wat te gemakkelijk vanachter je toetsenbord. Natuurlijk begin je een pup op te voeden als hij in huis komt. Ik heb dan ook nergens geschreven dat ik dat niet deed. Ik wist nl al van te voren wat ik in huis zou krijgen.

nou dan begrijp ik er helemaal niks van.
dan weet je wat je krijgt en laat je het zo uit de hand lopen dat je er na een maand of zeven niet meer uit komt, er mee naar derden moet gaan en het uiteindelijk oplost door je hond te bijten.
en verdomd, bij je volgende hond(en) loopt het weer uit de hand.
heel apart weer.

ik praat niet gemakkelijk van achter mijn toetsenbord hoor, ik weet echt wel waar ik het over heb.
er zijn op dit forum legio verhalen te vinden van hoe ik met mijn honden omga en hoe ik ze opvoed.
van de laatste, een negenjarige herplaatser met een rotverleden die nogal ernstig de weg kwijt was, zijn die verhalen zelfs gestaafd met voor, tijdens en na foto's.

ik stop mijn honden niet vol met brokken, zoals jij iedereen zo graag wil laten geloven, de meeste honden die ik gehad heb waren zelfs helemaal niet met voer te paaien.
counterconditioning heb ik pas voor de eerste keer bij mijn laatste hond toegepast en er staat uitgebreid beschreven hoe ik daartoe gekomen ben: ten einde raad en zonder veel overtuiging dat het ook inderdaad zou helpen.
maar dat deed het wel en mijn hond is van haar alles overheersende, verlammende angst voor vuurwerk en onweer af en daar ging het me om.
dat het ook hielp om haar andere angsten en angstjes aan te pakken was mooi meegenomen; riet gelukkig en ik ook!

ik hoef in elk geval niet met bijtacties, slipkettingen en teletacts in de weer om mijn honden in het gareel te houden, kijken naar je hond en je opvoeding aan die hond aanpassen werkt stukken beter.
nou jij nog!

Ik heb het niet over een leeftijd van zeven maanden . Dat is wat jij er weer van maakt. Ik had het over jonger dan 6 maanden. En ik liet niets uit de hand lopen, ook dat is wederom wat jij er weer van maakt. Tenzij je het abnormaal vindt dat ik met een pup naar een opvoedingscursus ging. Maar ja, ik kan het natuurlijk mis hebben, maar volgens mij gaan er wel meer mensen met een pup naar zo'n cursus.

En weer uit de hand lopen met een volgende hond zeg je? Je weet niet waar je over praat. Hier ging niets mis. Mijn hond is als pup enkele malen in een park van achter aangereden door fietsers. Vandaar dat ze op een gegeven moment achter fietsers aan ging. Mogelijk vind je dat ook vreemd, nou ik niet. Teletac heb ik geen enkele moeite mee als ik de diverse alternatieven al geprobeerd heb nadat ze al een aantal keren de draad uit mijn kippenren getrokken heeft. Slipkettingen heb ik ook geen moeite mee mits je weet wat je doet. De meesten weten niet eens hoe een slipketting gedragen moet worden. Ik zwijg maar over de rest inzake het gebruik daarvan, maar dat is weer een ander verhaal.
En bijtacties, ja in het donker beet ze naar een pakwerker die ik ingehuurd had en die sloeg met een stok naar mij en naar haar. Ik zou het jammer gevonden hebben als ze dat niet gedaan had. Ik heb haar tenslotte aangeschaft om te waken, vandaar die bijttest. En dat doet ze uitstekend. Dat geldt overigens ook voor de insluiper die zich plotseling zonder mijn toestemming in de laadruimte van mijn werkbus bevond. Maar dan bijt ze niet hoor. Ze houdt je dan alleen maar met haar poten om je nek vast en blaft dan heel hard in je oor. Gelukkig voor die man dat hij niet wegrende en ik in de buurt was. Een prima waakhond, al zal ik hier en daar nog aan wat detailzaken moeten werken, maar dat komt goed want ze is nog jong. En als zij mij bij onraad wakker maakt handel ik de rest zelf wel af.
Hou jij je nou maar bezig met je hondjes die de weg kwijt zijn vanwege een post traumatisch stress syndroom. Dan regel ik het met mijn eigen hondjes, inclusief dat kleine skinscrapertje.
Dag sgadje.

Grenzen moet je altijd stellen, maar het hoort ook bij de leeftijd.
Apple was ook een ware piranha, in het begin heb ik me er heel erg druk om gemaakt, je bent toch bang dat het nooit meer goed komt. Maar dat is niet zo. Na een tijdje heb ik het ook los gelaten en heb ik niet de verwachting gehad dat ze totaal zou stoppen met bijten.
Kortom ik zou zeggen voorkom het, geef speeltjes en botjes om mee te spelen, en corrigeer als het gaat om te hard bijten (heel hard gillen wil soms wel helpen) of geef aan waar ze wel in mag bijten, maar maak je er vooral ook niet te druk over.

Bedankt allemaal voor de tips! Hier hebben we zeker wat aan en gaan we mee aan de slag!

Terrorpiranha here we come!

Nakisha schreef:Hier betekend in mij happen een hand in je waffel en een druk op de tong. Heel onaangenaam dus. Ik vind puppy's heel lief, maar puppyhapperij los ik altijd zo op. De meeste pups hebben na twee keer al genoeg van dat spel.

Pups zijn vaak gewoon TE enthousiast om überhaupt een correctie op te merken. De directe benadering leert meteen dat ik geen bijtspeeltje ben en ze krijgen er niks van.

Ik ben niet zo van de harde aanpak, kan ook normaal opgelost worden, uiteindelijk is het een baby die alles nog moet leren

Cindy52 schreef:

Nakisha schreef:Hier betekend in mij happen een hand in je waffel en een druk op de tong. Heel onaangenaam dus. Ik vind puppy's heel lief, maar puppyhapperij los ik altijd zo op. De meeste pups hebben na twee keer al genoeg van dat spel.

Pups zijn vaak gewoon TE enthousiast om überhaupt een correctie op te merken. De directe benadering leert meteen dat ik geen bijtspeeltje ben en ze krijgen er niks van.

Ik ben niet zo van de harde aanpak, kan ook normaal opgelost worden, uiteindelijk is het een baby die alles nog moet leren

Als je het normaal op kunt lossen is dat prima natuurlijk (hoe doe jij dat, Cindy52?)
Maar als je helemaal aan gort wordt gebeten (en dat komt voor) dat is een ietsje fellere handeling zoals Nakisha die toepast voor mij acceptabel.

laeken schreef:Niks doen. Ze bijt alleen omdat er gereageerd wordt. Dit stopt altijd tenzij je er op blijft reageren. Weglopen en negeren al zal half het forum je nu adviseren het wel af te leren. Ik zou dit dus niet gaan afleren maar laten uitdoven. Op die momenten niks met de pup willen doen. Weglopen of wat dan ook. Wat je nu doet versterkt dit gedrag heel erg.

Dit dus, gewoon finaal negeren en al zeker niet met je handen weg duwen. Zorg dat je iets aan hebt, dat als ze bijt het niet zeer doet en je er niet op reageert, ze is gewoon lucht voor je. En bij positieve aandacht, komt het initiatief van jou, niet van je hond.

Mijn eerste Tibetaanse Terrier was ook zo en zeker als je er pas mee begint, kan het eerst erger worden, want ze gaat alles uit de kast halen om toch maar een reactie te krijgen, maar moet het gezichtje eens zien, als het toch niet gaat lukken!

Nanna schreef:

Cindy52 schreef:

Nakisha schreef:Hier betekend in mij happen een hand in je waffel en een druk op de tong. Heel onaangenaam dus. Ik vind puppy's heel lief, maar puppyhapperij los ik altijd zo op. De meeste pups hebben na twee keer al genoeg van dat spel.

Pups zijn vaak gewoon TE enthousiast om überhaupt een correctie op te merken. De directe benadering leert meteen dat ik geen bijtspeeltje ben en ze krijgen er niks van.

Ik ben niet zo van de harde aanpak, kan ook normaal opgelost worden, uiteindelijk is het een baby die alles nog moet leren

Het is een HOND en geen baby Moet jij eens opletten wat er gebeurt als ie zijn moeder te hard bijt Die flèrt hem ook om zijn brutale oren.

Precies. Ik ben me een keer de pleuris geschrokken toen ik naast een moeder hond stond wiens pup haar veel te hard beet. Dat puppy kreeg een woeste grom en 'greep' midden in z,n snufferd en gilde het uit.
Pup had natuurlijk niks maar was zich wel rot geschrokken en beet mama voortaan een stuk zachter.

Heel leuk allemaal dat de moederhonden dit zouden afleren. Ik betwijfel dat. Ik betwijfel ook of andere honden het afleren bij pups. Ik denk dat die hele andere dingen doen dan dit afleren. Ze kunnen er ook veel beter tegen. Toen Eva klein was beet ze dus heel erg. Dapper en Cleo hebben haar echt niet hardhandig gecorrigeerd voor dat bijten en daarna zou het over zijn... Verder vind ik het ook vreemd dat moederhonden dat bijten hard zouden corrigeren maar ondertussen krijgt iedereen die een pup koopt een bijtende pup. Ook mensen die dit gedrag hard corrigeren hebben daarna vaak een pup die nog steeds bijt.

Baby's steken alles in hun mond. Dat kun je wel proberen af te leren maar het zijn en blijven baby's. Die leren niet 123 iets af wat heel erg bij hun leeftijd hoort. Een pup hoort te bijten. Dat afleren vind ik een beetje ver gaan. Wel mag je grenzen aangeven en een pup straf je in mijn ogen dus nog niet fysiek en ook niet door hem te laten schrikken. Je straft een pup vooral door hetgeen hij doet onaantrekkelijk te maken. En als er iets is wat een pup niet wil is het wel dat je weg loopt of hem negeert.

Als het allemaal zo ontzettend makkelijk was, en je dus je pup gewoon hard en duidelijk moet corrigeren, waarom corrigeren we dan geen geknaag aan de tafelpoot? En waarom corrigeren we plasjes doen in huis dan niet even zodat we er vanaf zijn? Was het maar zo makkelijk.

Als je je pup corrigeert kom je in een vicieuze circel terecht. Hij zal moe worden, hij zal overbelast raken en dan gaat hij je weer bijten. Of hij wil spelen en weet niet beter. En dan? Weer corrigeren? Dat maakt het hele gebeuren met je pup er niet gezelliger op. Ik denk dat je pups de eerste weken beter kalm nee aan kan leren en ik denk dat een pup het meest zal hebben aan een baas die zich niet zo snel laat opfokken en direct gaat corrigeren. Corrigeren is naast soms best wel effectief ook heel erg dubieus. Mensen die veel corrigeren moeten dat vaak de hele tijd doen. Ik zie mensen die werken met correcties hun honden nl vaak en veel corrigeren. Mensen die op een andere manier werken gaan meestal op termijn ook veel prettiger met de hond om. Honden die opgevoed worden met een baas die slimmer is en boven ze staat functioneren ook vaak beter dan honden die alles afgeleerd hebben met een negatieve associatie. Dat is tenminste mijn mening hierover.

Ik heb Dapper en Cleo in elk geval Eva nooit het bijten zien afleren. Wel het brutaal gedrag. En brutaal gedrag en een brutale houding werd vooral afgestraft met een schrik-moment. Of een afkappen van het spel. Dus verstijven en grommen. Als mens kan dat dus gedaan worden door te verstijven en strak langs je pup te kijken. Dat kan al best indruk maken zonder dat je daarbij hoeft te werken met losse handjes of pijnprikkels.

En nogmaals, de twee keer dat ik een pup gehad heb beten ze als gekken, ik heb ze er nooit voor gecorrigeerd en het zijn allebei de meest zachte dieren in de bek geworden. Die zouden mij nooit bijten nadat ze wat ouder werden. Heel zacht in spel en geen enkel risico op maar een kras van de tanden. Zelfs niet met stoeien. Dus je HOEFT het niet af te leren. Daar is geen enkele reden voor. Het stopt nl sowieso.

Tsja, zo lost iedereen het op zijn eigen manier op. Hier wordt wel gecorrigeerd door de moeders en tantes. De een corrigeert harder dan de ander, maar ze snauwen allemaal. En nee, het is dan niet ineens over, maar ze weten wel dat ze niet meer zo hard mogen bijten! En mijn oudste corrigeert in mijn ogen wel eens te hard. Maar ze hebben allemaal een heilig ontzag voor haar en laten haar oren en staart met rust.

En zo werkt het onderling ook. De bijtrem ontwikkelt zich hierdoor, doordat ze van elkaar leren hoever ze kunnen gaan.

Ik corrigeer mijn eigen puppen wel op bijten zodra ze het nest verlaten. Eerst met mijn stem. Dan door ze heel duidelijk met mijn vingertoppen weg te duwen, weer met mijn stem als hulpmiddel. Dan is een "EUHHH, DENK EROM" voldoende. Natuurlijk is er bij hoge opwinding nog wel eens een tandje, maar ik heb geen piranha's in huis.

laeken schreef:Heel leuk allemaal dat de moederhonden dit zouden afleren. Ik betwijfel dat. Ik betwijfel ook of andere honden het afleren bij pups. Ik denk dat die hele andere dingen doen dan dit afleren. Ze kunnen er ook veel beter tegen. Toen Eva klein was beet ze dus heel erg. Dapper en Cleo hebben haar echt niet hardhandig gecorrigeerd voor dat bijten en daarna zou het over zijn... Verder vind ik het ook vreemd dat moederhonden dat bijten hard zouden corrigeren maar ondertussen krijgt iedereen die een pup koopt een bijtende pup. Ook mensen die dit gedrag hard corrigeren hebben daarna vaak een pup die nog steeds bijt.

Mensen zijn bij lange na niet zo duidelijk als honden onderling.
De ene moederhond corrigeert trouwens ook harder/duidelijker dan de andere.
Een pup zal (vaak, niet altijd) geen melk meer bij de moeder krijgen als het de tanden te hard inzet.
Het verschilt per moederhond, dat wel.
Misschien ligt dat wel aan "onze" keuze welke hond moeder zal worden?

Baby's steken alles in hun mond. Dat kun je wel proberen af te leren maar het zijn en blijven baby's. Die leren niet 123 iets af wat heel erg bij hun leeftijd hoort. Een pup hoort te bijten. Dat afleren vind ik een beetje ver gaan. Wel mag je grenzen aangeven en een pup straf je in mijn ogen dus nog niet fysiek en ook niet door hem te laten schrikken. Je straft een pup vooral door hetgeen hij doet onaantrekkelijk te maken. En als er iets is wat een pup niet wil is het wel dat je weg loopt of hem negeert.

Een pup is geen baby.
Het leert de hondentaal aanzienlijk sneller dan dat een baby leert praten en begrijpen wat er wordt gezegd (zowel in relatieve als in absolute zin, in weken/jaren uitgerekend)

Als het allemaal zo ontzettend makkelijk was, en je dus je pup gewoon hard en duidelijk moet corrigeren, waarom corrigeren we dan geen geknaag aan de tafelpoot? En waarom corrigeren we plasjes doen in huis dan niet even zodat we er vanaf zijn? Was het maar zo makkelijk.

Hoeveel mensen kunnen dat zoals een hond dat kan?
Hoeveel tafelpoten kom je tegen in de hondenwereld?
In hoeverre zou een moederhond een pup corrigeren als die in het hele grote nest (= huis) zou plassen?

Als je je pup corrigeert kom je in een vicieuze circel terecht. Hij zal moe worden, hij zal overbelast raken en dan gaat hij je weer bijten. Of hij wil spelen en weet niet beter. En dan? Weer corrigeren? Dat maakt het hele gebeuren met je pup er niet gezelliger op. Ik denk dat je pups de eerste weken beter kalm nee aan kan leren en ik denk dat een pup het meest zal hebben aan een baas die zich niet zo snel laat opfokken en direct gaat corrigeren. Corrigeren is naast soms best wel effectief ook heel erg dubieus. Mensen die veel corrigeren moeten dat vaak de hele tijd doen. Ik zie mensen die werken met correcties hun honden nl vaak en veel corrigeren. Mensen die op een andere manier werken gaan meestal op termijn ook veel prettiger met de hond om. Honden die opgevoed worden met een baas die slimmer is en boven ze staat functioneren ook vaak beter dan honden die alles afgeleerd hebben met een negatieve associatie. Dat is tenminste mijn mening hierover.

Als je alleen maar corrigeert kom je inderdaad in een vicieuze cirkel terecht.
De mensenwereld is een andere wereld dan de hondenwereld, dus een pup zal daar aan moeten wennen en iets moeten leren.
Dat is dus niet, of niet alleen, AFleren, maar vooral alternatieven geven

Ik heb Dapper en Cleo in elk geval Eva nooit het bijten zien afleren. Wel het brutaal gedrag. En brutaal gedrag en een brutale houding werd vooral afgestraft met een schrik-moment. Of een afkappen van het spel. Dus verstijven en grommen. Als mens kan dat dus gedaan worden door te verstijven en strak langs je pup te kijken. Dat kan al best indruk maken zonder dat je daarbij hoeft te werken met losse handjes of pijnprikkels.

En nogmaals, de twee keer dat ik een pup gehad heb beten ze als gekken, ik heb ze er nooit voor gecorrigeerd en het zijn allebei de meest zachte dieren in de bek geworden. Die zouden mij nooit bijten nadat ze wat ouder werden. Heel zacht in spel en geen enkel risico op maar een kras van de tanden. Zelfs niet met stoeien. Dus je HOEFT het niet af te leren. Daar is geen enkele reden voor. Het stopt nl sowieso.

Mijn puppen beten niet allemaal even hard.
De een was heftiger dan de ander.
Ik heb het ook niet fel gecorrigeerd omdat ik wist dat mijn timing niet goed zou zijn, maar ik heb het bijten wel omgebogen naar attributen waar wel in gebeten mocht worden.
Correcties hoeven niet altijd gepaard te gaan met pijnprikkels.
Correctie is dus niet gelijk aan pijnprikkel.

Puppen zijn inderdaad geen babies. Maar wat ik wilde zeggen is dat bijten van pups net zo hoort bij pups als dingen in de mond steken hoort bij peuters. Ik wilde dus niet direct de link leggen vwbt aanpak. Meer laten zien dat bijten doodnormaal is. Of je doodnormale gedragingen moet afleren kun je je afvragen. Net zoals je zelf aangeeft vwbt plassen. Moederhond zal die plas een worst zijn. Hoort er gewoon bij.

Mijn teven corrigeren wel het bijten in hun staart, maar zindelijkheid is iets heel anders. Alhoewel ze nu de pups 4 weken zijn nog steeds alle plas en poep zorgvuldig opruimen. De moeder, maar de tantes, oma's en nichtjes helpen ook mee.

Overigens zijn er ook hele generaties honden zindelijk geworden terwijl ze met hun neus door de pis gehaald werden. Ik denk dat honden niet zo moeilijk leven. Wij maken het soms moeilijker omdat we absoluut geen fouten willen maken. Als iemand een keer zijn geduld verliest en toch moppert op de hond omdat die binnen plast/poept is die pup echt niet meteen extra onzindelijk. En een keer van schrik hard auw in een pups oor brullen geeft ook niet meteen een doodsbange pup. Dat wil niet zeggen dat het de oplossing is, maar een normale pup houdt daar echt geen trauma aan over.

ik vind dat gemierk over doen zoals de moederhond doet grote onzin.
jij bent die moederhond niet en dat weet die pup ook wel, of die moet al compleet achterlijk zijn, maar dan zul je hem sowieso niet veel kunnen leren.

ik ben zo vreselijk tegen pups iets afleren met een pijnprikkel, dat is zo echt helemaal nergens voor nodig en vaak het begin van het einde ook nog.
bovendien is het normaal: alle pups bijten!
buig dat gebijt om naar iets dat wel mag als je het af wil leren, of accepteer het als iets dat erbij hoort en inderdaad overgaat als je het niet erg vindt een piranha in huis te hebben.
hoe moeilijk kan het toch zijn

renee-uk schreef:ik vind dat gemierk over doen zoals de moederhond doet grote onzin.
jij bent die moederhond niet en dat weet die pup ook wel, of die moet al compleet achterlijk zijn, maar dan zul je hem sowieso niet veel kunnen leren.

ik ben zo vreselijk tegen pups iets afleren met een pijnprikkel, dat is zo echt helemaal nergens voor nodig en vaak het begin van het einde ook nog.
bovendien is het normaal: alle pups bijten!
buig dat gebijt om naar iets dat wel mag als je het af wil leren, of accepteer het als iets dat erbij hoort en inderdaad overgaat als je het niet erg vindt een piranha in huis te hebben.
hoe moeilijk kan het toch zijn

Heel moeilijk als je niet in staat of bereid bent om wat geduld en begrip op te brengen voor een klein hondje dat een heleboel dingen moet leren die voor een mens heel simpel zijn maar voor een hondje absoluut niet.

jvanringen schreef:

renee-uk schreef:ik vind dat gemierk over doen zoals de moederhond doet grote onzin.
jij bent die moederhond niet en dat weet die pup ook wel, of die moet al compleet achterlijk zijn, maar dan zul je hem sowieso niet veel kunnen leren.

ik ben zo vreselijk tegen pups iets afleren met een pijnprikkel, dat is zo echt helemaal nergens voor nodig en vaak het begin van het einde ook nog.
bovendien is het normaal: alle pups bijten!
buig dat gebijt om naar iets dat wel mag als je het af wil leren, of accepteer het als iets dat erbij hoort en inderdaad overgaat als je het niet erg vindt een piranha in huis te hebben.
hoe moeilijk kan het toch zijn

Heel moeilijk als je niet in staat of bereid bent om wat geduld en begrip op te brengen voor een klein hondje dat een heleboel dingen moet leren die voor een mens heel simpel zijn maar voor een hondje absoluut niet.

blijkbaar.
jammer hoor, zowel voor hond als voor baas, die missen een heleboel op die manier.

Het gemierk over de moederhond is wat mij betreft om aan te geven dat dit niet tegen de natuur van een hond in gaat. Er wordt hier beweerd dat corrigeren niet werkt. Corrigeren is juist heel effectief.

Een flinke schop tussen de ribben maakt snel een eind aan bijtgedrag van een puppy. Een stroomdraad om de eettafel is heel effectief om jatten af te leren.

Dat het ethisch niet verantwoord is dat klopt. In onze westerse wereld wordt erkend dat dieren ook gevoel hebben en recht hebben op een fatsoenlijke behandeling.

Maar wat mij betreft is er een balans tussen corrigeren, negeren, afleiden, ander gedrag aanleren en belonen van juist gedrag. En die balans zoek ik op mijn eigen manier.

En dan doen alsof een puppy geen correctie begrijpt vind ik dan weer onzin. Dat is het eerste dat een pup leert. De combinatie van in een oor bijten bij broer of zus en een gil in een oor is de manier waarop pups leren. Dat wil dus niet zeggen dat je als mens in een puppy-oor moet bijten, maar je moet niet net doen alsof puppies kleine mensenbabies zijn.

En inderdaad, er zijn maar weinig mensen die het lukt om door negeren het bijten van een pup af te leren. Simpelweg omdat het echt pijn doet en je dan toch reageert.

Dartel schreef:Het gemierk over de moederhond is wat mij betreft om aan te geven dat dit niet tegen de natuur van een hond in gaat. Er wordt hier beweerd dat corrigeren niet werkt. Corrigeren is juist heel effectief.

Een flinke schop tussen de ribben maakt snel een eind aan bijtgedrag van een puppy. Een stroomdraad om de eettafel is heel effectief om jatten af te leren.

Dat het ethisch niet verantwoord is dat klopt. In onze westerse wereld wordt erkend dat dieren ook gevoel hebben en recht hebben op een fatsoenlijke behandeling.

Maar wat mij betreft is er een balans tussen corrigeren, negeren, afleiden, ander gedrag aanleren en belonen van juist gedrag. En die balans zoek ik op mijn eigen manier.

En dan doen alsof een puppy geen correctie begrijpt vind ik dan weer onzin. Dat is het eerste dat een pup leert. De combinatie van in een oor bijten bij broer of zus en een gil in een oor is de manier waarop pups leren. Dat wil dus niet zeggen dat je als mens in een puppy-oor moet bijten, maar je moet niet net doen alsof puppies kleine mensenbabies zijn.

En inderdaad, er zijn maar weinig mensen die het lukt om door negeren het bijten van een pup af te leren. Simpelweg omdat het echt pijn doet en je dan toch reageert.

Er zijn maar weinig mensen hier die zeggen dat je het moet negeren. Er wordt juist gezegd: afleiden en pup leren waar hij wel in mag bijten.

Wij hebben nooit fysieke correcties nodig gehad, niet bij onze vorige honden en ook niet bij onze terriër, die toch echt heel pittig was (en soms nog is). Ik wil dat ook niet en Rob ook niet, het is een manier van met je hond omgaan die ons niet ligt.

Dartel schreef:Het gemierk over de moederhond is wat mij betreft om aan te geven dat dit niet tegen de natuur van een hond in gaat. Er wordt hier beweerd dat corrigeren niet werkt. Corrigeren is juist heel effectief.

Een flinke schop tussen de ribben maakt snel een eind aan bijtgedrag van een puppy. Een stroomdraad om de eettafel is heel effectief om jatten af te leren.

Dat het ethisch niet verantwoord is dat klopt. In onze westerse wereld wordt erkend dat dieren ook gevoel hebben en recht hebben op een fatsoenlijke behandeling.

Maar wat mij betreft is er een balans tussen corrigeren, negeren, afleiden, ander gedrag aanleren en belonen van juist gedrag. En die balans zoek ik op mijn eigen manier.

En dan doen alsof een puppy geen correctie begrijpt vind ik dan weer onzin. Dat is het eerste dat een pup leert. De combinatie van in een oor bijten bij broer of zus en een gil in een oor is de manier waarop pups leren. Dat wil dus niet zeggen dat je als mens in een puppy-oor moet bijten, maar je moet niet net doen alsof puppies kleine mensenbabies zijn.

En inderdaad, er zijn maar weinig mensen die het lukt om door negeren het bijten van een pup af te leren. Simpelweg omdat het echt pijn doet en je dan toch reageert.

jij maakt wel iets heel anders van wat ik zeg dan wat er staat
ik heb het nergens over negeren gehad en ook al niet over puppen die geen correcties begrijpen.
ik heb het over puppen die echt wel weten dat je hun moeder niet bent en ze dingen afleren dmv een pijnprikkel, waar ik verschrikkelijk tegen ben omdat het nergens voor nodig is en het vaak het begin van het einde is ook.

corrigeren dmv pijn is niet de manier waarop ik met mijn honden om wil gaan, maar dat zegt niet dat ik nooit corrigeer.
een van de eerste dingen die een pup of een herplaatshond bij mij leert is de betekenis van het woordje 'nee' en dat is toch echt ook een correctie.
er zijn een heleboel wegen die naar rome leiden hoor, echt waar.

Ik vind schoppen geen optie. Ik heb geen honden om er zo mee om te gaan. Ik wil ook helemaal geen hond hebben die ik moet aanpakken om hem iets af te leren. Trekt me totaal niet. Wat ik met een hond wil is vreedzaam en respectvol samenleven. Gewoon wederzijds. Gelukkig kan ik dat ook heel goed en verwacht geen enkele hond bij mij correcties. Toch waren al mijn honden uiterst gemanierd in hun omgang met mij. Nooit last van onbegrip gehad. Heerlijk. Als ik een hond moet gaan platdrukken, slaan, rukken geven aan een speciale halsband, schreeuwen of wat dan ook dan ben ik ver van mezelf geraakt.

Dus als ik niks doe aan het bijten dan komt het gewoon goed. En het zal altijd goed gaan tussen mij en mijn eigen honden op deze manier. Je hoeft echt geen enkele pup te corrigeren voor bijten als je dat niet wil. Totaal nergens voor nodig.

Mijn neefje kneep,beet en sloeg de hond toen hij klein was en dat is ook over gegaan zonder ingrijpen van de ouders , gewoon genegeerd.

Kevin, onze vorige hond, was nog geen uur in huis toen ik hem heel duidelijk heb gemaakt dat ik gegrom, van hem naar mij, niet duldde .
Ik wilde hem oppakken om hem buiten te laten plassen ipv in de huiskamer. Meneer vond het toen nodig om naar mij te grommen. In een opwelling heb ik hem vastgepakt en hem in zijn zij gebeten. Niet hard, maar hij begreep in één keer waar hij stond en heeft nooit meer naar mij of een ander gegromd.
(De fokker had al verteld dat hij grommen naar mensen niet schuwde.)

Uiteraard daarna gedaan alsof er verder niks aan de hand was en hij heeft zich gewoon op laten pakken om buiten gezet te worden.
Hij heeft een gewone opvoeding en jeugd gehad, met dingen aanleren en soms afleren.

Nou ja afleren, meer aanleren dat er leukere dingen zijn dan behang van de muur trekken, dat tapijt wat kapot getrokken word toch niet zo veel voldoening geeft dan het spelen met een flostouw. En ook dat bijten in een mens pijn aan de oren kan doen als die persoon weer zo'n hoge gil geeft.

Kevin is een ontzettend fijne hond geworden die met mij kon lezen en schrijven .