Pagina 3 van 4
Re: ...En toen had ik een hond.
Geplaatst: 25 okt 2010 23:35
door Eline*
Hoe is ze behandeld voor hartworm? Ik hoor namelijk nogal vaak dat Nederlandse dierenartsen hartworm behandelen met een prik van het éen of ander en klaar.
Dat kan niet. Als je hartworm wilt behandelen heb je het over een behandeling van een aantal weken waarin de hond niet tot nauwelijks mag bewegen, omdat de afstervende wormen de bloedbaan kunnen verstoppen en de hond dus kan overlijden. De hond moet dus in de bench/kennel en onder strenge controle. Behandelen van hartworm is dus vaak helemaal geen eenvoudige keuze en vaak kiest men ervoor om de hond gedurende een aantal jaren bv strongholt te geven in de nek waardoor de wormen zich niet kunnen voortplanten en dus uiteindelijk geleidelijk afsterven.
Je hoeft wat mij betreft niet met gillende sirene's naar de dierenarts. De simpele uitvoering van de tests kosten rond de 30 euro ( dat was ik toen kwijt) en dan weet je waar je aan toe bent. Eigenlijk vind ik persoonlijk wel dat je haar een keer moet laten testen zodat je een uitgangswaarde hebt en zeker bij hartworm (filariose) vind ik een test een must.
Verder kun je ook afwachten en gewoon goed opletten. Als je de verschijnselen kent van de ziekten en dus ook herkent kun je ook tijdig behandelen. Dat is dus sowieso wel van belang.
Op zich dus zeker geen paniek, alleen is het wel verstandig als je jezelf goed informeert hierover.
Dierenartsen zijn namelijk niet altijd goed op de hoogte.
Re: ...En toen had ik een hond.
Geplaatst: 26 okt 2010 00:09
door linlin
wat een binnenkomer, niels! geweldig!
suzanne123 is ons aller wettelijk anker. zij is van de regeltjes, het is aan ons om die vrolijk te overtreden als dat nodig is en in dit geval vind ik dat zeer passend.
Re: ...En toen had ik een hond.
Geplaatst: 26 okt 2010 00:18
door Niels
Eline* schreef:Hoe is ze behandeld voor hartworm? Ik hoor namelijk nogal vaak dat Nederlandse dierenartsen hartworm behandelen met een prik van het éen of ander en klaar.
Hmm... Ik begin me langzaamaan zorgen te maken.
Kira is behandeld met Milbemax (
https://www.medpets.nl/dierenarts/beste ... nd/11/1/1/" onclick="window.open(this.href);return false;); twee tabletten met een week tussentijd. Volgens de site is dat ter
preventie van hartworm. De schurft is behandeld met Advocate (
http://www.companion.bayer.nl/SCDIERBLX ... enDocument" onclick="window.open(this.href);return false;). Ook dat spul werkt preventief tegen hartworm.
Kira is dus NIET voor hartworm behandeld.
De schurft is zorgvuldig onderzocht, maar ik kan me geen bloed-onderzoek herinneren. Dat kan aan mij liggen; ik kan me nauwelijks voorstellen dat er geen bloedonderzoek gedaan is. Er is wel weer geluisterd naar haar hart.
Ik hou natuurlijk symptomen in de gaten. Los van ruime wandelingen zijn we zeker een uur per dag aan het oefenen en spelen. (We zullen nooit de top van de doggydance halen, maar een enkel disco-dansje moet te doen zijn.) Vreemd gedrag, lusteloosheid, moeheid, verlies van eetlust en dergelijke zouden me zeker opvallen.
Re: ...En toen had ik een hond.
Geplaatst: 26 okt 2010 09:16
door lieke
Een geweldig mooi verhaal en een hele leuke schrijfstijl

. Welkom op het forum dus en ik hoop nog veel van jullie avonturen te lezen.
(Enne... ik had haar ook meegenomen

).
Re: ...En toen had ik een hond.
Geplaatst: 26 okt 2010 09:26
door Gollum
Wauw, je bent mijn held Niels
Heel veel plezier in je nieuwe rol als man-met-hond, er gaat een wereld voor je open

Re: ...En toen had ik een hond.
Geplaatst: 26 okt 2010 10:20
door StormenRoxy

wauwie... wat een verhaal welkom

Re: ...En toen had ik een hond.
Geplaatst: 26 okt 2010 10:28
door Eline*
Je moet je geen zorgen gaan maken, maar even preventief een keer bloed af laten nemen en laten testen op leishmania, filariose en ehrlichia zou ik wel doen. Kost je even 1 keer een euro of 30 ( ieder geval bij mijn dierenarts, informeer je even over je eigen arts

) en je kan ieder geval de hartworm uitsluiten (of niet) en bij de leish en erhlichia weet je hoe de vlag erbij hangt.
Het vervelende is dat geen van de ziekten een helder verloop heeft. Het is niet zo dat de hond ineens zichtbaar ziek wordt, maar het zijn van die kleine dingetjes. Een kuchje hier, eens een paar passen mank daar.
Gewoon goed om te weten en een test als aanvang is verstandig om te voorkomen dat je je over 5 jaar voor je hoofd slaat omdat ze ineens dan toch hartworm bleek te hebben. (en van hartworm krijgen ze vaak pas in een laat stadium klachten)
Maar geniet vooral van je mooie dame hoor

Re: ...En toen had ik een hond.
Geplaatst: 26 okt 2010 10:57
door Wilm@
Zonder hond was je hier niet lid geworden en hadden wij niet jouw ontroerende verhaal mogen lezen. Ik wens je van harte welkom op het hondenforum in de hoop -natuurlijk vanuit eigenbelang- nòg meer van jouw schrijfsels te mogen lezen.
Ik weet wel zeker dat, als ik in zo'n situatie had gezeten, en er was geen asiel of iets dergelijks in het land van herkomst je meteen het stempel 'dief' op mijn voorhoofd had kunnen plaatsen.
-geen water
-geen voer
-halve gewichtsafname
-schurft
-geen verzorging mbt de nagels
-geen baas in de directe omgeving
Dan ben ik hier klaar mee en gaat de ketting eraf! Niels, puik gehandeld....
Ik wens je waanzinnig veel plezier met Kira.

Re: ...En toen had ik een hond.
Geplaatst: 26 okt 2010 12:47
door thom
Welkom op het forum.
wat een prachtig verhaal, geweldig gedaan Niels..

Re: ...En toen had ik een hond.
Geplaatst: 26 okt 2010 18:56
door L@nghaar
Welkom!!
Een gelukkige hond en een gelukkige nieuwe baas, wat wil je nog meer!
Re: ...En toen had ik een hond.
Geplaatst: 26 okt 2010 20:25
door Else
Welkom op het forum! Een mooi verhaal, zeg.
Wat goed van je dat je Kira hebt meegenomen.
Ik hoop dat je ontzettend veel plezier met haar zult hebben. Ik ben blij dat ze een gouden mandje heeft gevonden i.p.v die koelkast...
Re: ...En toen had ik een hond.
Geplaatst: 26 okt 2010 20:40
door iones
Wat een verhaal zeg. en wat een aandoenlijke mooie hond. Hoe kunnen mensen dit met een hond doen, ik kan er niet bij. Dat dit bestaat! Ik ben blij dat Kyra het geluk heeft gehad dat ze jou tegen kwam.
Ik weet wel dat ook Corsica een plek is waar ik dus weg moet blijven....
Re: ...En toen had ik een hond.
Geplaatst: 26 okt 2010 21:07
door Niels
iones schreef:
Ik weet wel dat ook Corsica een plek is waar ik dus weg moet blijven....
Niet te snel, Iones!
Ik kom al jaren op Corsica (al 10 jaar, ieder jaar 3 weken tot een maand) en dit is de eerste keer dat ik een dergelijk stuk verwaarlozing heb gezien. Corsica heeft veel honden. Ze lopen allemaal los (of liggen liefst midden op de weg te slapen), zijn in voor een aai of een speeltje, maar zijn niet geinteresseerd in brood. Ze zien er altijd gezond en doorvoed uit.
Afgezien van honden heb ik er vossen uit de hand gevoerd, ben door geiten achtervolgd, heb schapen van de weg gedreven, koeien en paarden geleerd mijn tent niet op te eten en een ezel uit mijn auto verwijderd. Corsica is leuk voor dierenliefhebbers.
En toch een positief punt over het onderkomen van Kira. De roomservice was slecht, het sanitair afwezig en de ramen konden niet dicht - maar het uitzicht was okee:

Re: ...En toen had ik een hond.
Geplaatst: 26 okt 2010 21:11
door Naima
Ikkrijg spontaan hoogtevrees bij die foto :N: Welkom op het forum!
Re: ...En toen had ik een hond.
Geplaatst: 26 okt 2010 21:14
door Else
Wauw, zeker een mooi uitzicht!
Jammer van de accomodatie, maar die heeft ze dan ook gelukkig verruild voor een veelsterrenhotel.
Re: ...En toen had ik een hond.
Geplaatst: 26 okt 2010 21:20
door iones
Suzanne123 schreef:Hoi,
Welkom...
Maar eh... ergens snap ik het wel hoor, maar je hebt de hond dus gestolen?
In dat geval; hoe schrijnend de omstandigheden ook zijn.... ik vind dat dus niet kunnen ;-(
Suzanne
JE vindt het WEL kunnen als hij de hond daar achter had gelaten zodat ze langzaam dood was gegaan>???? Waar zit in godsnaam je verstand???
Ik ben opgelucht te lezen Niels, dat het niet de norm is in Corsica om een hond zo te behandelen. Toch lees ik verderop dat je bang bent dat er nu weer een andere hond ligt. Maar als je een hond zo laat verkommeren, hoe is zo'n beest dan nog in staat om te doen waarvoor hij bedoeld is: het beschermen van vee?
Kettinghonden zijn in Zuid Europa en met name in Griekenland en Spanje een normaal verschijnsel. Ik ga niet meer naar die landen toe. IK hoef dat niet te zien. Dan is mijn vakantie verpest.
Re: ...En toen had ik een hond.
Geplaatst: 26 okt 2010 21:26
door rose
Welkom hier op het forum man met hond en mooi dametje
Ik vind het net als de meeste super dat je haar hebt "gestolen" en wens jullie samen een heel leuk leven toe

Re: ...En toen had ik een hond.
Geplaatst: 26 okt 2010 21:27
door Niels
Else schreef:[...] die heeft ze dan ook gelukkig verruild voor een veelsterrenhotel.
Nou reken maar! Het mormel komt niet eens meer mee naar de keuken als ik kaas ga snijden. Ze heeft door dat haar stukje toch wel naar de bank gebracht wordt en blijft dus gewoon liggen.
Een van haar grootste problemen is volgens mij toch echt een luxe-probleem. Ze heeft vrije toegang tot mijn tuin via een hondenluik. In het begin deed ze daar een deel van haar behoeftes, maar sinds ze daar ook haar botten begraafd wil ze toch liever ergens anders plassen. En ik maar uitlaten!
Wat moet ik doen? Een tweede tuin aanleggen zodat ze botten en behoeften kan scheiden?
Re: ...En toen had ik een hond.
Geplaatst: 26 okt 2010 21:31
door Kit
Niels schreef:Else schreef:[...] die heeft ze dan ook gelukkig verruild voor een veelsterrenhotel.
Nou reken maar! Het mormel komt niet eens meer mee naar de keuken als ik kaas ga snijden. Ze heeft door dat haar stukje toch wel naar de bank gebracht wordt en blijft dus gewoon liggen.
Een van haar grootste problemen is volgens mij toch echt een luxe-probleem. Ze heeft vrije toegang tot mijn tuin via een hondenluik. In het begin deed ze daar een deel van haar behoeftes, maar sinds ze daar ook haar botten begraafd wil ze toch liever ergens anders plassen. En ik maar uitlaten!
Wat moet ik doen? Een tweede tuin aanleggen zodat ze botten en behoeften kan scheiden?

Re: ...En toen had ik een hond.
Geplaatst: 26 okt 2010 22:37
door Hamilton
lieke schreef:Een geweldig mooi verhaal en een hele leuke schrijfstijl

..
even

na je verhalen op je site gelezen te hebben, ging er een lampje branden :smile1:
ik had diverse verhalen al eens eerder gelezen, in de Kanosport

Re: ...En toen had ik een hond.
Geplaatst: 26 okt 2010 22:39
door snuffel11
Welkom hier, geweldig verhaal met een happy end

Re: ...En toen had ik een hond.
Geplaatst: 26 okt 2010 22:46
door Flevo Bordertje
Niels schreef:Else schreef:[...] die heeft ze dan ook gelukkig verruild voor een veelsterrenhotel.
Nou reken maar! Het mormel komt niet eens meer mee naar de keuken als ik kaas ga snijden. Ze heeft door dat haar stukje toch wel naar de bank gebracht wordt en blijft dus gewoon liggen.
Een van haar grootste problemen is volgens mij toch echt een luxe-probleem. Ze heeft vrije toegang tot mijn tuin via een hondenluik. In het begin deed ze daar een deel van haar behoeftes, maar sinds ze daar ook haar botten begraafd wil ze toch liever ergens anders plassen. En ik maar uitlaten!
Wat moet ik doen? Een tweede tuin aanleggen zodat ze botten en behoeften kan scheiden?
Ach gut, ze heeft het wel zwaar bij je, wat een problemen
Ook even off topic, je bent toch wel tegen rabiës gevaccineerd he met al die stoere buiten activiteiten? (sorry beroepsdeformatie...)

Re: ...En toen had ik een hond.
Geplaatst: 26 okt 2010 23:43
door Niels
Hamilton schreef:[quote="lieke"na je verhalen op je site gelezen te hebben, ging er een lampje branden :smile1:
ik had diverse verhalen al eens eerder gelezen, in de Kanosport

Klopt! Mijn column "Ins Blaauwe Hinein"!
Voor de niet-insiders: Mijn Naam is Niels Blaauw, vandaar de woordspeling. De column bestond uit de meer ongeloofwaardige schipperslatijn. Bijvoorbeeld:
http://www.nibla.nl/verhalen/haai.php" onclick="window.open(this.href);return false;
Kira kayakt trouwens met me mee. Ik heb haar eerst op het droge met een bak voer de kuip in gelokt, en vervolgens op het water op schoot. Ze heeft een uurtje geoefend in uit-de-boot-vallen en van boot naar boot springen (met mijn jaarlijkse instructie-groep) en heeft daarna besloten dat het achterdek een prima plek is. Ik heb daar een stroeve, vlakke zitplaats voor haar gemaakt. Op groot water zit of ligt ze daar, maar op smalle slootjes, als de geuren wat dichterbij komen, voel ik haar neus opeens in mijn oksel. Ik til mijn arm op, Kira kruipt over de kuiprand naar voren, en gaat op het uiterste puntje met haar neus in de wind staan. Overboord vallen doet ze niet meer - behalve een maandje geleden toen ze zich te wild probeerde te krabben en ondersteboven van haar dek afrolde.
Nou dacht ik dus een normale man-met-hond te zijn geworden - blijk ik op het water WEER als het achtste wereldwonder te worden aangekeken, met Kira in haar zwemvest op het achterdek, met haar kop op mijn schouder. Wat is het MOEILIJK om normaal te zijn!
Re: ...En toen had ik een hond.
Geplaatst: 26 okt 2010 23:47
door Frederiek
Niels schreef:Nou dacht ik dus een normale man-met-hond te zijn geworden - blijk ik op het water WEER als het achtste wereldwonder te worden aangekeken, met Kira in haar zwemvest op het achterdek, met haar kop op mijn schouder.
Dat heet jaloezie

.
Re: ...En toen had ik een hond.
Geplaatst: 27 okt 2010 11:17
door Zeeuwse labjes
Welkom man-met-hond en Kira!
Ik stel voor dat je hier ook een column begint, want ik vind je schrijfstijl geweldig leuk om te lezen en zo te horen onderneem je nog wel eens het één en ander samen met Kira, dus genoeg inspiratie

Ik kijk alvast uit naar je eerste column

Re: ...En toen had ik een hond.
Geplaatst: 27 okt 2010 12:15
door Heidi Jongen
Niels schreef:iones schreef:
Ik weet wel dat ook Corsica een plek is waar ik dus weg moet blijven....
Niet te snel, Iones!
Ik kom al jaren op Corsica (al 10 jaar, ieder jaar 3 weken tot een maand) en dit is de eerste keer dat ik een dergelijk stuk verwaarlozing heb gezien. Corsica heeft veel honden. Ze lopen allemaal los (of liggen liefst midden op de weg te slapen), zijn in voor een aai of een speeltje, maar zijn niet geinteresseerd in brood. Ze zien er altijd gezond en doorvoed uit.
Afgezien van honden heb ik er vossen uit de hand gevoerd, ben door geiten achtervolgd, heb schapen van de weg gedreven, koeien en paarden geleerd mijn tent niet op te eten en een ezel uit mijn auto verwijderd. Corsica is leuk voor dierenliefhebbers.
En toch een positief punt over het onderkomen van Kira. De roomservice was slecht, het sanitair afwezig en de ramen konden niet dicht - maar het uitzicht was okee:

O,o... geen slecht woord over Corsica

, het eiland van de schoonheid heeft niet voor niks de naam Kalliste!
Wij komen ook al jaren op Corsica, hebbben al 2x een poes "gestolen

". En daar ben ik nog steeds zeer trots op.
Niels, jij bent ook mijn held

!!
De meeste dieren zijn goed verzorgd op Corsica, maar zoals in vele Zuid-Europese landen zijn er ook veel schrijnende gevallen. Wij, als mensen, hebben de verantwoordelijkheid om hun veiligheid, gezondheid en welzijn te waarborgen. Misschien schieten wij, hier soms wel wat in door, maar goed!
Toen wij 11 jaar geleden onze kleine tricolor, Aleria (een verstoten kitten van nog geen 2 weken) vonden (jaja, in Aleria!), hebben we heel het eiland afgezocht naar een dierenspeciaalzaak. Er was er maar 1tje aan de rand van Bastia.
Tegenwoordig vind je er in iedere stad wel 1 en de het aantal dierenartsen is ook flink toegenomen.
Van onze Aleria hebben we helaas deze zomer afscheid moeten nemen.
8 jaar geleden heeft een zwart katertje zichzelf uitgenodigd naar Nederland. Was niet weg te slaan uit onze auto, dus toen maar meegenomen.
van harte welkom op het forum! Leuk om hier ook een Corisica liefhebber te treffen!
Aspettami Corsica!
Heidi.
Re: ...En toen had ik een hond.
Geplaatst: 27 okt 2010 12:40
door Hamilton
Niels schreef:
Klopt! Mijn column "Ins Blaauwe Hinein"!
Voor de niet-insiders: Mijn Naam is Niels Blaauw, vandaar de woordspeling. De column bestond uit de meer ongeloofwaardige schipperslatijn. Bijvoorbeeld:
http://www.nibla.nl/verhalen/haai.php" onclick="window.open(this.href);return false;
Kira kayakt trouwens met me mee. Ik heb haar eerst op het droge met een bak voer de kuip in gelokt, en vervolgens op het water op schoot. Ze heeft een uurtje geoefend in uit-de-boot-vallen en van boot naar boot springen (met mijn jaarlijkse instructie-groep) en heeft daarna besloten dat het achterdek een prima plek is. Ik heb daar een stroeve, vlakke zitplaats voor haar gemaakt. Op groot water zit of ligt ze daar, maar op smalle slootjes, als de geuren wat dichterbij komen, voel ik haar neus opeens in mijn oksel. Ik til mijn arm op, Kira kruipt over de kuiprand naar voren, en gaat op het uiterste puntje met haar neus in de wind staan. Overboord vallen doet ze niet meer - behalve een maandje geleden toen ze zich te wild probeerde te krabben en ondersteboven van haar dek afrolde.
Nou dacht ik dus een normale man-met-hond te zijn geworden - blijk ik op het water WEER als het achtste wereldwonder te worden aangekeken, met Kira in haar zwemvest op het achterdek, met haar kop op mijn schouder. Wat is het MOEILIJK om normaal te zijn!
dat vraagt natuurlijk om fotos
maar ben naar aanleiding van je verhaal een nieuw(kano) topic begonnen
zie
koffiecorner
Re: ...En toen had ik een hond.
Geplaatst: 27 okt 2010 16:59
door Yaika
Geweldig verhaal!
Welkom Man-met-hond!
a.k.a Niels
Re: ...En toen had ik een hond.
Geplaatst: 28 okt 2010 12:06
door iones
Niels schreef:Hamilton schreef:[quote="lieke"na je verhalen op je site gelezen te hebben, ging er een lampje branden :smile1:
ik had diverse verhalen al eens eerder gelezen, in de Kanosport

Klopt! Mijn column "Ins Blaauwe Hinein"!
Voor de niet-insiders: Mijn Naam is Niels Blaauw, vandaar de woordspeling. De column bestond uit de meer ongeloofwaardige schipperslatijn. Bijvoorbeeld:
http://www.nibla.nl/verhalen/haai.php" onclick="window.open(this.href);return false;
Kira kayakt trouwens met me mee. Ik heb haar eerst op het droge met een bak voer de kuip in gelokt, en vervolgens op het water op schoot. Ze heeft een uurtje geoefend in uit-de-boot-vallen en van boot naar boot springen (met mijn jaarlijkse instructie-groep) en heeft daarna besloten dat het achterdek een prima plek is. Ik heb daar een stroeve, vlakke zitplaats voor haar gemaakt. Op groot water zit of ligt ze daar, maar op smalle slootjes, als de geuren wat dichterbij komen, voel ik haar neus opeens in mijn oksel. Ik til mijn arm op, Kira kruipt over de kuiprand naar voren, en gaat op het uiterste puntje met haar neus in de wind staan. Overboord vallen doet ze niet meer - behalve een maandje geleden toen ze zich te wild probeerde te krabben en ondersteboven van haar dek afrolde.
Nou dacht ik dus een normale man-met-hond te zijn geworden - blijk ik op het water WEER als het achtste wereldwonder te worden aangekeken, met Kira in haar zwemvest op het achterdek, met haar kop op mijn schouder. Wat is het MOEILIJK om normaal te zijn!
Die hond is bij jou helemaal met z'n kont in de boter gevallen!
Lekker mee met baasje overal naartoe, kajakken, trekken door de bossen.
Wat wil een hond nog meer? Dit is het soort hondenleven dat iedere hond ambieert!
Trouwens, was Corsica niet het eiland waar Napoleon destijds naar verbannen was?
Afgaande op foto's en beschrijving mogen ze mij ook wel op zo'n manier "bestraffen".
Re: ...En toen had ik een hond.
Geplaatst: 28 okt 2010 12:30
door teresa
Wat een prachtig verhaal, boft die hond even!
Welkom.
