Het HondenForum

Nanna schreef:

lunaquinty schreef: maar als het geen dominantie is, waarom reageert dan niet elke hond hetzelfde in die situatie?
als hier iemand op bezoek komt en die kijkt luna aan, kijkt zij weg.
ik zeg niet dat je geen gelijk hebt, maar ik vroeg het me serieus af.

Dat ligt er maar aan hoe belangrijk die hond het vindt Je kunt mijn honden aanstaren tot je omvalt, je doet maar.
Maar de volgende hond ziet het als uitdaging/bedreiging.

Nouja, dit.

Mijn wetters vinden zoiets heel onprettig, die gaan dan dus weg.
Mijn stabijs denken en gaan een tukje doen.
En Fien vliegt krijsend van haar plek en gaat als een dolle staan keffen.

De een gaat de uitdaging aan, de ander niet.

maar is het dan niet juist een kwestie van hoe dominant een hond is, of hij reageert of niet?

lunaquinty schreef:maar is het dan niet juist een kwestie van hoe dominant een hond is, of hij reageert of niet?

Kun je dat woord dominant niet uit je woordenschat gooien?

Het gaat niet om dominant. Dominant is geen karaktertrek of zo, dat is een uiting van gedrag.
Waar het om gaat is dat elke hond zijn eigen karakter heeft.
De een reageert wel, de ander niet. Gewoon omdat het de een niet boeit en de ander wel.

Als iemand buiten begint te mopperen negeert de een dat en de ander niet. En de een zegt 'maak je niet druk', de ander zegt 'houd je bek'.
Dat is gewoon verschil in persoonlijkheid.
Niet meer en niet minder ook.

Nanna schreef:

lunaquinty schreef:
maar als het geen dominantie is, waarom reageert dan niet elke hond hetzelfde in die situatie?
als hier iemand op bezoek komt en die kijkt luna aan, kijkt zij weg.
ik zeg niet dat je geen gelijk hebt, maar ik vroeg het me serieus af.

Dat ligt er maar aan hoe belangrijk die hond het vindt Je kunt mijn honden aanstaren tot je omvalt, je doet maar.
Maar de volgende hond ziet het als uitdaging/bedreiging.

Bluf en Jol kijken mensen zelf ook recht in de ogen, en als je terug kijkt geen probleem.
Finn echter was daar heel gevoelig voor, die staarde zelf niet maar hield mensen wel in de gaten. Mijn moeder ging toen ik hem net had fel in zijn ogen kijken, en ik zag zijn houding veranderen. Hij was ook een type hond waar je niet overheen moest buigen, prima in de omgang verder maar bepaalde in zijn ogen "dominante" handelingen accepteerde hij niet zomaar van iedereen. Ook bij zijn vorige baas niet meer, spel als bij de nekvel pakken en stoeien wat zijn vorige baas met hem deed werd ineens toen hij een aantal maanden bij mij was niet meer door hem geaccepteerd. Ik kon dat weer wel met hem. Maar van de oude baas werd dat niet meer geaccepteerd.

Hetzelfde overigens in spel. Bij sommige mensen werd spel een test. Als ik dat zag kapte ik dat spel af. En om terug te komen op het verhaal van TS dat heb ik bij een rottweiler ook gemerkt. Ze kunnen super lief zijn en mensen leuk vinden, maar op een bepaald moment als een "vreemde" commando's gaat geven kunnen ze denken doei jij bent mijn baas niet. En toen ik aandrong omdat de hond voorheen wel loste bij mij zag ik de blik veranderen. De baas zelf was erbij dus ik dacht toen ook doei! Ik ga met jou (de hond) niet een strijd aan, want ik hoef geen punt te maken, en de hond was op dat moment ook niet van plan om mijn punt te accepteren. Er zit dan wat dat betreft écht wel een kop op.
Maar dat is in mildere vorm bij mijn herders ook, als ik erbij ben zullen ze niet zo snel commando's van een ander opvolgen. Ben ik er niet bij dan is het weer een ander verhaal.

malinois schreef: Zoals jij rottweilers kunt lezen kan ik herders lezen..
Rottweilers dus niet weinig molosers over t algemeen
Herders daarentegen uitstekend dus...
Dat betekend dus niet dat ze niet te lezen zijn maar IK kan ze slecht lezen. Wat ik overigens ook meer hoor van herdereigenaren en vice versa van molosereigenaren die herders moeilijk te lezen vinden.

Ondanks dat ik beide heb, vind ik Kita haar oren moeilijker te lezen dan mijn molossers hun flaporen
bij de molossers hangen de oren in standje rust, plat wat naar achter getrokken, Kita haar oren staan of wel recht omhoog, wat gedraaid naar achter (meestal door een geluidje) of plat tegen haar kop, ik heb de indruk dat ze standje rust zoals mijn molossers niet kent (geheel niet kent haha ff 2minuten stil liggen is niet haar sterkste kant)

lunaquinty schreef: maar als het geen dominantie is, waarom reageert dan niet elke hond hetzelfde in die situatie?
als hier iemand op bezoek komt en die kijkt luna aan, kijkt zij weg.
ik zeg niet dat je geen gelijk hebt, maar ik vroeg het me serieus af.

Hier 4 molossers (herder ff niet mee geteld) en 2 vinden het allemaal prima wat vreemde mensen doen, staren/niet staren als ze maar aaien
Zena vind er geen reet aan en durft ook gerust haar lip op te trekken
Guapa is een geval apart, want als zij de mensen niet vertrouwt (wat bij 90% van de mensen is) gaat ze zelf zitten staren, ze kijkt echt los door je, houd je constant in de gaten en zolang je braaf op je stoeltje blijft zitten en niet te gek doet, gebeurd er ook niets. Ff voor de duidelijkheid ik haal Guapa weg uit de situatie, zij mag kennis maken met de mensen en dan gaat ze terug apart, ik kan me niet altijd én op Guapa concentreren én op de mensen die hier op bezoek zijn (Guapa gaat dan trouwens altijd op ons bed liggen, wat ze dan weer niet zo heel erg vind )

vania schreef: Ondanks dat ik beide heb, vind ik Kita haar oren moeilijker te lezen dan mijn molossers hun flaporen
bij de molossers hangen de oren in standje rust, plat wat naar achter getrokken, Kita haar oren staan of wel recht omhoog, wat gedraaid naar achter (meestal door een geluidje) of plat tegen haar kop, ik heb de indruk dat ze standje rust zoals mijn molossers niet kent (geheel niet kent haha ff 2minuten stil liggen is niet haar sterkste kant)

Jij hebt jouw Kita pas een jaar, hoelang heb je je molossers al? Die oren van Kita hebben heus ook wel een ruststand, misschien gebruikt ze die nu nog niet zoveel, als echte herder moet je altijd en overal het naadje van de kous weten , maar dat komt wel en dat ga je ook echt wel herkennen.
Mijn Kita had in echte rust vrijwel altijd de oortjes ontspannen naar achteren liggen, als ze onspannen, maar wel oplettend was, stonden de oren recht, maar wat meer naar buiten en vaak met de opening iets opzij en bij echte alertheid priemden ze naar voren. Als ik foto's terugkijk, is het verschil in oorstand wel vrij subtiel en moet ik het toch óók hebben van de totale uitdrukking. Maar ook dan is voor mij de gemiddelde herder makkelijker in te schatten dan de gemiddelde molosser, ik heb er gewoon meer oefening in.

kipo schreef:

vania schreef: Ondanks dat ik beide heb, vind ik Kita haar oren moeilijker te lezen dan mijn molossers hun flaporen
bij de molossers hangen de oren in standje rust, plat wat naar achter getrokken, Kita haar oren staan of wel recht omhoog, wat gedraaid naar achter (meestal door een geluidje) of plat tegen haar kop, ik heb de indruk dat ze standje rust zoals mijn molossers niet kent (geheel niet kent haha ff 2minuten stil liggen is niet haar sterkste kant)

Jij hebt jouw Kita pas een jaar, hoelang heb je je molossers al? Die oren van Kita hebben heus ook wel een ruststand, misschien gebruikt ze die nu nog niet zoveel, als echte herder moet je altijd en overal het naadje van de kous weten , maar dat komt wel en dat ga je ook echt wel herkennen.
Mijn Kita had in echte rust vrijwel altijd de oortjes ontspannen naar achteren liggen, als ze onspannen, maar wel oplettend was, stonden de oren recht, maar wat meer naar buiten en vaak met de opening iets opzij en bij echte alertheid priemden ze naar voren. Als ik foto's terugkijk, is het verschil in oorstand wel vrij subtiel en moet ik het toch óók hebben van de totale uitdrukking. Maar ook dan is voor mij de gemiddelde herder makkelijker in te schatten dan de gemiddelde molosser, ik heb er gewoon meer oefening in.

Kita is net 8.5 maand mijn oudste molosser word over een kleine 3 weken 10 (hebben haar sinds ze 1 was)

Ik heb tegen de fokker van Kita (collega van mij) al een paar keer gezegd dat ze daar een "rustknop" in vergeten te zetten is , maar zij zegt altijd dat dat normaal is
Ik ben druk bezig er "rust" in te krijgen, op de HS gaat dat heel goed, hier thuis is het een ramp

Vanaf een uur of 6 komt er een BC pupje voor een weekje logeren en ben wel eens benieuwd of ik gelijkenissen zie tussen haar tiporen en mijn hangoren

@Vania: Nog korter dus . Ik ben het eens met de fokker, dat is normaal, er zit wel een rustknop op, maar die treedt pas in werking na een jaar of 3 is mijn ervaring . Als je alleen maar van die luie molossers ( ) gewend bent, is dit wel even wennen, kan ik me zo voorstellen .

kipo schreef:@Vania: Nog korter dus . Ik ben het eens met de fokker, dat is normaal, er zit wel een rustknop op, maar die treedt pas in werking na een jaar of 3 is mijn ervaring . Als je alleen maar van die luie molossers ( ) gewend bent, is dit wel even wennen, kan ik me zo voorstellen .

Ik ken Kita haar halfbroer en die is 5 en die is ook niet bepaald rustig hoor terwijl hun moeder (woont bij haar halfbroer) dat absoluut wel is. Ik moet wel zeggen dat Kita rustiger begint te worden, in die zin van dat als Jänta en Darko gaan slapen (hun binnenhokken in) dat zij dat ook gaat doen, dat deed ze eerst niet, ze kan nu ook wel al even (niet langer als 5minuten) gaan liggen bij Darko en Jänta in de zon, dan staat ze weer recht en gaat proberen of er 1 van die 2 toch echt niet willen spelen en pakt dan meestal een speeltje.

Guapa en Jänta zijn niet bepaald luie/rustige typjes, maar aan Kita komen ze toch niet hoor, maar aan de andere kant, zijn zij wel volwassen (Jänta is 3.5 en Guapa 6.5), Darko is gewoon lui dat is echt een typisch beeld dat de meeste hebben van een molosser, alles is hem te veel om te doen, tenzij hij eten krijgt, dan kan hij ineens wel lopen

Raika (border) is hier nu bijna een dagje en ik merk toch dan haar tiporen, meer weg hebben van Kita haar staande oren, dan van mijn molossers hun hangoren qua expressie

Mijn ervaring met Belgen is dat ze inderdaad met een jaar of 3 duidelijk meer rust in de kop krijgen. Dat die rust bij de ene hond duidelijker is dan bij de andere lijkt me logisch. Niet iedere hond heeft hetzelfde temperament.

Mijn ervaring met rottweilers is dat ze inderdaad erg snel geprovoceerd zijn door aanstaren. Ik heb t al diverse keren meegemaakt dat ik in mijn groep de combinatie rottweiler en border collie had. Die moet je dan echt uit elkaar zetten, zodat de BC de rottweiler niet gaat zitten aanstaren, want dan slaat de vlam in de pan. Bij andere rassen heb je dat veel minder snel.
Heeft in mijn ogen ook weinig te maken met dominantie, maar gewoon iets waar ze snel door geprovoceerd worden. En een rottweiler is dan meestal niet van het type wegkijken of weglopen, maar reageert erop.

LongFields schreef:Mijn ervaring met Belgen is dat ze inderdaad met een jaar of 3 duidelijk meer rust in de kop krijgen. Dat die rust bij de ene hond duidelijker is dan bij de andere lijkt me logisch. Niet iedere hond heeft hetzelfde temperament.

Mijn ervaring ook... op vorige vereniging liep er weleens een rotweilerfokker met xena een appelletje voor de fun die toen dus al ruim 10 jr was en ze vond haar nog zoooooo druk vergeleken met dr rottweilers... kun je nagaan. En xena is veruit de rustigste.

Ik denk dat als je molossers gewend bent, dat een herder -en dan zeker een Belg- je altijd druk lijkt. En andersom, voor herdermensen lijken molossers lui.
Ik kwam gisteren een tervueren tegen waar op 8-jarige leeftijd de uitknop nog steeds niet werkte, dus ik ben blij dat Longfields en Malinois mijn ervaring delen, maar blijkbaar zijn er ook exemplaren die er echt geen hebben .