Pagina 3 van 4
Re: Het voelt als falen...
Geplaatst: 05 mar 2015 15:28
door dagmar88
lienze schreef:Ongetwijfeld,echter er is wel een verschil tussen 5 maanden en 8 maanden.
Oovoeding geen opvoeding,ingeint tegen kennelhoest of niet ingeint.
Liegen of eerlijk zijn
Valt wel mee. En aan de andere kant kun je veel beter een hond hebben die niet is opgevoed dan een hond die verkeerde dingen heeft geleerd.
Aanleren is makkelijker dan afleren.

Zijn er wel meer die niet zo veel met entingen hebben/kennelhoest entingen niet laten zetten, daar heeft zij natuurlijk geen hinder van ondervonden.
Honden zat die van bijzonder slechte situaties niets overhouden. Dat gedrag zat en zit toch in haar.
Heb ook wel van zulke vastlopers gehad hoor, en vast veel meer mensen hier. Iedere hond is weer uitpluizen en aftasten. Hier duurde het toch wel tussen de 6 maanden en twee jaar voor het echt lekker liep.
Wat enorm hielp was iedere dag iets leuks te doen wat niet mis kon gaan. Iedere fijne/succesvolle ervaring hebben jullie maar mooi in je zak en geeft energie om verder te gaan.
Een halti of gentle leader zie ik niet als iets extreems bij goed gebruik. Je kunt niet gaan lopen corrigeren; wanneer ze trekken buigt het hoofd wat opzij en kunnen ze minder kracht zetten om vooruit te komen.
Het geeft jezelf even ademruimte, het vraagt minder van je lichaam. Trainen lukt niet als je zelf gestrest bent.
Ik vind dat je de meeste borders het sporten niet kunt ontzeggen. Meestal zijn honden het gelukkigst wanneer je iets met ze kunt doen dat in hun aard ligt/bij de geschiedenis van het ras past.
Die basiscursus trekt je misschien niet zo, maar daarna zou treibbal of naar de schapen toch fantastisch zijn?
Re: Het voelt als falen...
Geplaatst: 05 mar 2015 15:31
door *Skye*
Volgensmij hebben jullie hier hele goede tips gekregen. Hopelijk gaan jullie er aan uitkomen. Succes!
Re: Het voelt als falen...
Geplaatst: 05 mar 2015 16:01
door lienze
We hebben inderdaad goede tips gehad waar we zeker wat mee kunnen.
Dank jullie wel hier voor..ook namens onze hardlopetje op 4 pootjes!!
Re: Het voelt als falen...
Geplaatst: 05 mar 2015 16:13
door Odi
Ik heb ook een herplaatser (nestzusje van mijn teefje), ze was 3 jaar toen ze bij ons kwam.
Je weet van te voren dat zo'n hond opgevoed is volgens de normen van de vorige eigenaar. Dus er is altijd wel iets dat jij anders gedaan zou hebben.
Leg je nu bij de situatie neer zoals ze is en begin opnieuw en kijk niet terug hoe het was en hoe er vroeger mee omgegaan is.
Een border heeft heel graag discipline (eigenlijk elke hond).
Weet je hoe ik begin aan een wandeling?
Met rust. Als ik de riemen pak of zeg dat we gaan wandelen, duld ik geen gedoe.
Toen ik alleen mijn reu had (bijna 10 jaar geleden, hij trok vreselijk) en na van alles geprobeerd te hebben ben ik begonnen met heel veel rust te brengen voor we er op uit gingen.
Geen gedoe als ik de riem pakte. Deed hij dat wel, dan legde ik de riem weer weg en ging ik iets voor me zelf doen.
En dat steeds weer, tot hij rustig reageerde.
Bij de deur waar we naar buiten gaan moest hij gaan zitten (met riem om). Dan deur open, hond moet blijven zitten.
Ging hij staan, dan deur dicht en zitten.
Ik heb soms wel 10 keer of vaker de deur open en dicht gehad, voor we naar buiten konden gaan.
Dan naar buiten, ik eerst, dan hond, hond zitten en ik maakte de deur dicht.
Naast hond gaan staan, commando geven en starten.
Ik heb heel vaak een super klein wandelingetje gemaakt: Voordeur uit en door de tuinpoort weer naar binnen.
En dan zorgen dat dat kleine stukje goed ging.
En natuurlijk bij alle goede stappen heel veel belonen: aai, woordje of klein snoepje (heb ik nu nog altijd bij me om te belonen).
Prijs haar de hemel in bij alles wat goed gaat.
Re: Het voelt als falen...
Geplaatst: 05 mar 2015 17:20
door Machie
Ze moet aan het werk, moe gemaakt worden in dr koppie. Zo'n hond wordt niet moe van elke dag een stuk rennen. Zo'n hond wordt moe als ze aan het werk moet. Schapen drijven, flyball, agility, GG, speuren... Wat je maar leuk vind.
Re: Het voelt als falen...
Geplaatst: 05 mar 2015 17:31
door Odi
Ik kan 2 tot 3 uur gaan wandelen met mijn honden. Daar zijn ze geen seconde moe van en dan rennen ze veel, ik geef opdrachten onderweg en oefeningen.
Waar ze echt moe van worden: Als ze om de beurt elk 2 x 15 minuten mogen schapen drijven. De andere 2 moeten dan in de penn wachten tot de ander klaar is.
Dat is veel intensiever dan het wandelen, want ze zijn moe gemaakt in hun hoofd.
Re: Het voelt als falen...
Geplaatst: 05 mar 2015 20:17
door GrethavW
Ik ben ook ontzettend blij met de Halty, echt een aanrader hoor.
Is echt niet extreem, je corrigeert ze niet. Dat doen ze zelf, je mag niet eens aan de riem trekken.
Maar bij mij was het een verademing om voor het eerst relaxt een boswandeling te maken.
Ik heb een herplaats (kruising) Stafford van 40 kg en die is gruwelijk sterk.
Echt...ik ben geen klein vrouwtje en mijn man staat ook stevig in zijn schoenen, maar deze hond heeft zo'n power!! Er zit 1 versnelling op en dat is "vooruit".
We hadden beide moeite met het trekken wat hij deed en dat is echt niet fijn wandelen.
Eerder hebben we een Duitse Dog gehad van 90 kg (geen gram vet) die kon ik prima in bedwang houden, deze bonk spieren is echt van een ander kaliber.
Maar met de Halty gaat het super, ik ben er zo gelukkig mee!
Ik zou het echt proberen, duur zijn ze ook niet.
Succes!
Re: Het voelt als falen...
Geplaatst: 05 mar 2015 21:38
door lienze
We hebben vanavond een bak op zijn kop gezet met een brokje erin,ze snapte het eerst niet liet het links liggen ging toen achter de bak aan pakte de bak die ze om had gegooid rende naar haar mand maar ze had niet door dat ze haar beloning kon pakken..2de keer had ze het wel door dus ging goed..
Re: Het voelt als falen...
Geplaatst: 05 mar 2015 22:20
door lienze
Ik heb ze die onder mijn favo staan incl doggo.nl
Re: Het voelt als falen...
Geplaatst: 05 mar 2015 22:55
door Hanneke2
Tiny schreef:
Leuk en leerzaam om te lezen

Inderdaad zeg!
Re: Het voelt als falen...
Geplaatst: 05 mar 2015 23:31
door ** Angela **
Waar woon je ?
Re: Het voelt als falen...
Geplaatst: 05 mar 2015 23:34
door lienze
Overijssel angela
Re: Het voelt als falen...
Geplaatst: 05 mar 2015 23:35
door lienze
Van waar die vraag angela??
Re: Het voelt als falen...
Geplaatst: 05 mar 2015 23:41
door ** Angela **
Heb je een pb gestuurd

Re: Het voelt als falen...
Geplaatst: 05 mar 2015 23:52
door lienze
Thx heb hem gelezen:-)
Re: Het voelt als falen...
Geplaatst: 06 mar 2015 00:09
door gyanty
Wist je wat je in huis haalde met een border collie?
Een border collie kan je heel veel laten rennen. Het zijn neuroten en kunnen extreem goede condities krijgen. Maar een Border Collie moet echt iets doen. Daar ga je minimaal mee op cursus. Waarom is een cursus in jullie familie te min? Waarom heb je een ras genomen die per se van alles met zijn koppie wil doen. Een Border Collie is wel wat anders weer dan een Duitse Herder. Waarom heb je met jullie lichamelijke gesteldheid gekozen voor zo'n actief dier?
En dat een Border Collie met 8 maanden niet doet, wat hij daarvoor heeft geleerd is heel normaal. Ook dat de hond bijvoorbeeld ineens angsten gaat vertonen, want rond die tijd komen of zitten de honden in de tweede angstfase.
En je weet niet of de hond het niet geleerd heeft, weet je ook niet. Ik heb veel herplaatsers gehad en onze laatste was onze Border Collie Norah. Vorige eigenaar had er gehoorzaamheid mee gedaan en schapendrijven. Ze was bijna 2 jaar toen ze bij ons kwamen. Ook bij ons klopte de gegevens niet helemaal en was ze jonger dan hij ons voorstelde. Maar ach voor sommige mensen maakt leeftijd ook gewoon niet uit. Maar goed ze had een prima opvoeding gehad. De herplaatsing heeft haar echter totaal van het padje gebracht. Ik kon haar een jaar lang niks nieuws aanleren!!! Haar gedrag werd in dat jaar van kwaad tot erger en het heeft zeker 1,5 jaar geduurd voor ze zich stabiliseerde. En dat is zoals dat bij (karaktervolle) herplaaters eigenlijk wel meer gaat. Na enkele maanden kan het gedrag in een neerwaartse spiraal gaan of zie je geen vooruitgang meer (omdat je dat past ziet bij minimaal 20% verbetering) en tot een jaar na tijd is het vaak best even aanpoten. En als het dan ook nog een jonge hond is die in die leeftijd herplaatst wordt, dan is dat niet altijd makkelijker. Ik snap wel dat de vorige eigenaar niks van zich laat horen als je hem zo boos hebt opgebeld. Of je aannames nou goed waren of niet, dat doet er niet toe.
Is het misschien ook nog wel een werklijn border collie? Dan zal je hem echt wat te doen moeten geven. Ik zal niet zeggen dat ik lichamelijk nou zo lekker in elkaar zit, maar ze kunnen ook heel hulpzaam zijn. Meehelpen in de tuin, in het huishouden of gewoon domme trucjes aanleren.
Trekken, ja ik ken weinig border collies die niet als malloten trekken in hun jonge jaren. Ze zijn verassend sterk, voor de grote die ze zijn. Kay trok eens iemand omver die zelf gewend was om met een hele grote dog te lopen die ook heel goed trok aan de lijn

. Kay is pas minder gaan trekken met een jaar of 3. Hopelijk ontmoedigd het je niet te veel. Hij heeft wel tijdelijk met de u-lead gelopen.
Norah is nog een groter trekker. Ze is inmiddels dik 2 jaar hier en dus inmiddels 4 jaar. De vorige eigenaar had er een slipketting voor. Ik wilde niet meer met een slip lopen, maar ik snap wel waarom hij hem gebruikte. De u-lead werkte bij haar niet, maar een halti of gentle-leader durf ik niet helemaal bij haar aan (wel geprobeerd, maar ze trok in een soort epileptische shock de dramaqueen, ze heeft echter een kaak die met ijzerdraad bij elkaar word gehouden, nadat zij als jonge pup haar kaak volledig verbrijzelde, dus ik snap ook wel ergens waarom en zie geen noodzaak om het te doorbreken). Maar goed geeft dus aan dat Borders (ook met voldoende werk en beweging) nogal beruchte trekkers zijn en dat het best wel lang duurt voor je het echt helemaal onder controle hebt (daarvoor moet je het continue begeleiden/vragen en of afdwingen, wat je maar wilt). In de tussentijd kan je het jezelf wel makkelijker maken, zeker vanwege de lichamelijke problemen.
En ik denk dat deze border echt meer uitdaging nodig heeft. Lekker wandelen, maar ondertussen opdrachten. Lekker 1 keer in de week les, zodat je thuis een beetje kan oefenen. Hersenwerk en trucjes (en ik deed op gegeven moment ideeen op via youtube, ik wist het opgegeven moment ook niet meer, Kay kon alles al haha). De hond zit nu in een leeftijd en fase dat het niet gek genoeg kan. Ja een jonge border is best intensief, dat ga je niet in 5 maand oplossen en mogelijk de volgende 5 maanden ook nog niet volledig onder controle hebben.
Hopelijk vinden jullie met de tips alsnog jullie weg, maar anders is herplaatsen idd een optie. (op facebook is ook een border collie herplaatsingsgroep)
Re: Het voelt als falen...
Geplaatst: 06 mar 2015 01:56
door Paisley
Het komt op mij over dat lienze ons er in alle macht probeert te overtuigen dat er geen geschikte oplossing is en dat herplaatsen de enige optie is en ik zou dat dan ook aanraden.
Het klinkt als een hond waar nog heel veel werk, inzicht en doorzettingsvermogen voor nodig is.
Daar moet je zin in hebben. Lienze is duidelijk veel beter gebaat bij een ander type hond.
En deze hond heeft een baas nodig die weet hoe een border in elkaar steekt of de energie heeft om daar goedgemutst achter te komen.
Maar het jammere is - vaak als er eenmaal een hond herplaatst wordt, wordt er ook mee gesleept en gaan ze nog veel meer eigenaren zien.
Re: Het voelt als falen...
Geplaatst: 06 mar 2015 07:42
door Brindlecardi
Het ligt niet aan de hond, maar herplaats maar.
Als je baasjes hebt die alleen maar denkt in beperkingen en problemen, kom je niet tot oplossingen.
Re: Het voelt als falen...
Geplaatst: 06 mar 2015 09:14
door dagmar88

Lekker dan. Jullie hebben er nooit eens doorheen gezeten? Geboren met een encyclopedie aan hondenkennis in de bovenkamer?
TS heeft gewoon even handvatten en ondersteuning nodig, de wil is er zo te lezen wel

Re: Het voelt als falen...
Geplaatst: 06 mar 2015 09:26
door Brindlecardi
dagmar88 schreef:
Lekker dan. Jullie hebben er nooit eens doorheen gezeten? Geboren met een encyclopedie aan hondenkennis in de bovenkamer?
TS heeft gewoon even handvatten en ondersteuning nodig, de wil is er zo te lezen wel

Jawel hoor, maar dan denk je toch niet aan herplaatsen...
Ik kan altijd vrij kribbig worden van mensen die bij het minste of geringste maar roepen dat het allemaal niet kan en de hond dan maar weg moet (MP staat er vol mee).
En ik begrijp de keuze voor een border niet als je zelf allebei behoorlijke fysieke beperkingen hebt en niet aan de slag gaat met een hond. Als het een boomertje was dan had het verhaal al anders geweest.
Re: Het voelt als falen...
Geplaatst: 06 mar 2015 09:38
door alm@
Apple schreef:dagmar88 schreef:
Lekker dan. Jullie hebben er nooit eens doorheen gezeten? Geboren met een encyclopedie aan hondenkennis in de bovenkamer?
TS heeft gewoon even handvatten en ondersteuning nodig, de wil is er zo te lezen wel

Jawel hoor, maar dan denk je toch niet aan herplaatsen...
Ik kan altijd vrij kribbig worden van mensen die bij het minste of geringste maar roepen dat het allemaal niet kan en de hond dan maar weg moet (MP staat er vol mee).
En ik begrijp de keuze voor een border niet als je zelf allebei behoorlijke fysieke beperkingen hebt en niet aan de slag gaat met een hond. Als het een boomertje was dan had het verhaal al anders geweest.
Ik heb in het verleden ook wel eens een vastloper gehad waarbij het in mij opkwam dat de betreffende hond bij een ander wellicht beter af was

met hulp vragen en herpakken is het helemaal in orde gekomen.
Re: Het voelt als falen...
Geplaatst: 06 mar 2015 09:55
door ** Angela **
dagmar88 schreef:
Lekker dan. Jullie hebben er nooit eens doorheen gezeten? Geboren met een encyclopedie aan hondenkennis in de bovenkamer?
TS heeft gewoon even handvatten en ondersteuning nodig, de wil is er zo te lezen wel

Die handvatten gaat ze zeker krijgen van iemand die ik via pb heb aanbevolen , iemand die zeer kundig is en meerdere mensen geholpen heeft en dus weet wat ze doet
Re: Het voelt als falen...
Geplaatst: 06 mar 2015 10:04
door Manu
Toen Manu voor de tweede keer ervandoor ging dacht ik ook even dat het beter was als hij een ander baasje zou krijgen.
Je voelt je inderdaad falen. En dat voelt heel naar. Je kan niet meer naar je hond kijken zonder te denken aan je falen en de mislukte pogingen.
Ik had het forum als houvast, dankzij heel wat begaande leden heb ik de moed weer opgepakt en ben aan de slag gegaan.
Dat creƫer je niet met veroordelingen en gekat.
En ja, een Border Collie bij een fysiek ongezonde eigenaar is misschien niet zo handig. Maarja, succes kan alsnog hoor. Er zijn er op dit forum ook die werkhonden hebben en fysiek niet gezond zijn en ik geloof dat zij alsnog een goed leventje hebben. Soms is een impulsief besluit niet de handigste maar het kan alsnog de beste zijn. Ik had die hond waarschijnlijk ook niet laten zitten als ik zag in wat voor omstandigheden hij zat. Je zoekt een hond en je bent er dan toch al.
Er rijdt in onze buurt iemand in een elektrische rolstoel met haar Border Collie en ze doen het samen geweldig leuk.
@ TS, trap onder je kont en hop! Gooi die beren van de weg en aan de slag maar. De eerste stappen heb je al gezet

Re: Het voelt als falen...
Geplaatst: 06 mar 2015 10:40
door ranetje
** Angela ** schreef:dagmar88 schreef:
Lekker dan. Jullie hebben er nooit eens doorheen gezeten? Geboren met een encyclopedie aan hondenkennis in de bovenkamer?
TS heeft gewoon even handvatten en ondersteuning nodig, de wil is er zo te lezen wel

Die handvatten gaat ze zeker krijgen van iemand die ik via pb heb aanbevolen , iemand die zeer kundig is en meerdere mensen geholpen heeft en dus weet wat ze doet
Hartstikke goed
Volgens mij wil TS juist wel.
Het idee over herplaatsen is in het verloop van dit topic helemaal niet meer aan de orde geweest.
En dat ze er aan dacht, met de handen in het haar van wanhoop vind ik helemaal niet vreemd.
Het topic is gisteren geopend.
Lijkt me niet verkeerd om TS even de tijd te geven om alles te verwerken.
Dat hoeft toch niet binnen 24 uur?

Re: Het voelt als falen...
Geplaatst: 06 mar 2015 10:42
door lienze
Gyanty ja we hadden ons zeker ingelezen voor dat we naar toe gingen,maar de enne border is de ander niet.niet iedere border kan schapen drijven.
Daarnaast weet ik wel dat ze niets geleerd had ja ik weet van de tweede face,maar daar is ze goed door heen gekomen.
Ik heb nooit beweerd dat een cursus te min is voor mijn famillie,mijn opa voeden zijn herders altijd zelf op en dat is zo gegroeid in de fam.
Daarnaast is onze hond niet de eerste herplaatser we hebben al een herplaater gehad ..
Ik leef 24/7 met de rug (goede houding van rug,zodat ik de schokken op kan vangen) de enne dag heb ik minder last dan de ander maar door het lopen hou ik mijn rug soepel anders soepel dan zonder hond. Ik kan ook een corset aan of pinnen in mijn rug laten zetten maar dan kan ik niets meer en dit werkt het beste voor mij.
Re: Het voelt als falen...
Geplaatst: 06 mar 2015 10:44
door lienze
Paisley,goede advies doe je wat mee slechte achterover..
Re: Het voelt als falen...
Geplaatst: 06 mar 2015 10:49
door lienze
Apple als ik 24/7 aan mijn rug moet denken dan heb ik geen leven iets wat jij misschien niet zal begrijpen geeft niet hoor meer mensen begrijpen rug problemen niet die trekken conclussies puur uit ontwetendheid ..
Re: Het voelt als falen...
Geplaatst: 06 mar 2015 10:53
door gyanty
Apple schreef:dagmar88 schreef:
Lekker dan. Jullie hebben er nooit eens doorheen gezeten? Geboren met een encyclopedie aan hondenkennis in de bovenkamer?
TS heeft gewoon even handvatten en ondersteuning nodig, de wil is er zo te lezen wel

Jawel hoor, maar dan denk je toch niet aan herplaatsen...
Ik kan altijd vrij kribbig worden van mensen die bij het minste of geringste maar roepen dat het allemaal niet kan en de hond dan maar weg moet (MP staat er vol mee).
En ik begrijp de keuze voor een border niet als je zelf allebei behoorlijke fysieke beperkingen hebt en niet aan de slag gaat met een hond. Als het een boomertje was dan had het verhaal al anders geweest.
Oh, dan ben je nog nooit wanhopig met een hond geweest. Norah heeft ons ook echt kopzorgen gegeven. En na de zoveelste keer dat er iets mis ging (en elke keer weer iets anders en met de heftigheid waarmee), wist ik het ook echt niet meer. En ook ik heb geroepen dat ik haar zou herplaatsen. Echter heb ik dan een sterk conflict met mijn gevoel, maar ik zeg nog altijd dat wij niet de meeste geschikte situatie voor haar zijn en dat wij nog altijd een heel lang en intensief traject te hebben doorlopen. Maar in de tussentijd heb ik er ook vaker dan 1 keer door heen gezeten en hebben gedachtes gespeeld dat ze ergens anders beter af was zeker gespeeld hoor.
En ook een fysieke beperking is niet meteen belemmerend. Ken ook mensen die hun border (gedeeltelijk) inzetten als hulphond, juist in belans het dier allerlei taken geven. Wel een specifieke eigenaar die de border collie eigenschappen kan waarderen, want een beetje een aparte hulphond kan het wel zijn, maar er zijn veel voorbeelden van mensen die fysiek minder functioneren en prima met een border collie door de deur kunnen. Ik ben fysiek nou ook niet helemaal 100% en ben voor een border collie gegaan omdat ik o.a. veel wil bewegen, maar dat zonder hond niet leuk vind. De hond minstens zo knettergek als ik zelf moet zijn en mij daarin dus moet kunnen bijhouden. Nou dat heb ik wel degelijk in Kay gevonden hoor. En Norah heeft hele leuke aanvullende eigenschappen op Kay zodat ik met beide me helemaal uit kan leven (Kay is heel goed in trucjes en Norah niet, Norah vind fietsen helemaal het einde terwijl Kay doet alsof die vermoord wordt......

)
Re: Het voelt als falen...
Geplaatst: 06 mar 2015 11:07
door Paisley
lienze schreef:Paisley,goede advies doe je wat mee slechte achterover..
Zou je het niet veel leuker vinden om een ongecompliceerd jondje te hebben dan?
Of ben je dolenthousiast dat er nog zoveel te leren en te ontdekken valt en ben je blij dat je een hond hebt die je flink op de proef stelt?
Ik vind herplaatsen geen taboe. Als er een mismatch is, is dat veel vervelender voor baas en hond dan een herplaatsing bij de juiste baas.
Minj moeder heeft toen ik klein was een bordercollie herplaatst. Het was het beste wat die hond heeft kunnen overkomen. Mijn moeder was destijds ook helemaal niet in staat om de hond te bieden wat hij nodig had en heeft er goed aan gedaan om de verkeerde beslissing om die h ond in huis te halen te herstellen en er een goede baas voor te zoeken.
Re: Het voelt als falen...
Geplaatst: 06 mar 2015 11:10
door gyanty
lienze schreef:Gyanty ja we hadden ons zeker ingelezen voor dat we naar toe gingen,maar de enne border is de ander niet.niet iedere border kan schapen drijven.
Daarnaast weet ik wel dat ze niets geleerd had ja ik weet van de tweede face,maar daar is ze goed door heen gekomen.
Ik heb nooit beweerd dat een cursus te min is voor mijn famillie,mijn opa voeden zijn herders altijd zelf op en dat is zo gegroeid in de fam.
Daarnaast is onze hond niet de eerste herplaatser we hebben al een herplaater gehad ..
Ik leef 24/7 met de rug (goede houding van rug,zodat ik de schokken op kan vangen) de enne dag heb ik minder last dan de ander maar door het lopen hou ik mijn rug soepel anders soepel dan zonder hond. Ik kan ook een corset aan of pinnen in mijn rug laten zetten maar dan kan ik niets meer en dit werkt het beste voor mij.
Je mag er vanuit gaan dat 80 tot 90 % (als het niet meer is) toch zeker enige mate van drijfeigenschap zal vertonen. En die worden niet altijd onderkent bij de border, omdat ze nogal een specifieke manier hebben, die we niet zo heel goed bij andere herders zien terug komen. En het is wel een drijfras wat qua fanatisme daarin maar ook inzet hoog scoort op dit gebied. Niets voor niets dat ze in verschillende sporten zoals behendigheid, flybal, frisbee eigenlijk heel erg overheersend zijn in de top. Als niet-bordercollie eigenaar kan je wel eens balen als je weer tegen een border moet, omdat ze soms moeilijk te verslaan zijn. En tja dat komt voort uit hun specifieke werkeigenschappen. Als die verdwijnen, dan zijn ze niet zo goed meer, dat zie je in de nieuw ontstane sportlijnen dat het toch heel belangrijk blijft. Tuurlijk is niet elke border collie geschikt om te drijven, maar dat zegt niet dat ze op allerlei andere fronten ineens minder fanatiek of gedreven zijn. Of op andere zaken hun drijfeigenschappen gaan vertonen. Die nogal eens vaak beschreven worden als angst/angstig (zoals bij drijven van andere dieren, soortgenoten, fietsers, auto's) of overgevoelig (voor correcties, voor benaderingen (van vreemde(n)) etc etc) Dat is iets wat namelijk echt kenmerkend is bij die echte drijvers. Daar moet je een beetje inkomen en het leren.
Die tweede fase zit ze nog in hoor. Zeker een herplaatser kan een zo dusdanige terugval krijgen dat die (tweede) angstfase verlengt kan worden.
Ik ben fysiek (zoals eerder ook al genoemd) ook niet zo heel sterk hoor. Ik zit ook met mijn rug (en werk ook nog in de zorg.... heel verkeerd beroep voor mij) en heb ook periodes dat het trekken mij ontzettend veel pijn op kan leveren. 1,5 jaar geleden ben ik zelfs tijdelijk zo zwak geweest dat ik de honden toch zeker een 1 tot 2 maand helemaal niet uit heb kunnen laten (heb toen opgegeven moment nog allerlei hulpmiddelen overdacht, om er toch zelfstandig uit te kunnen met de honden). Dus laat voorop stellen dat ik als geen ander me in jou situatie kan voorstellen. Mijn stukje was ook vooral bedoelt om je voor te houden dat het nog een behoorlijk lange weg zal zijn. Dat een border collie slim is, maar dat zijn gedrevenheid niet zo maar in toom is. Het is mee bedoelt van als je er voor gaat, dat je niet ontmoedigd word als het niet snel lukt. Border Collies staan bekend om hun leerbaarheid, maar het zijn niet echt bepaald honden die het slaafs en rustig uitvoeren. Het gaat altijd een beetje mallotig.
Overigens is die gordel helemaal niet zo raar hoor bij rugproblemen. Ik heb dus ook met regelmaat ernstige pijn in de rug. Ik loop ook om soepel te blijven. De heupgordel in combinatie met een riem die schokken opvangt is bij mij ook een trainingsmiddel om mijn rug sterker te maken en als hij goed zit, doet het juist helemaal niet zo pijn in mijn rug. Omdat ik recht vooruit wordt getrokken en in de regel laat ik dan dus ook trekken. Hierdoor kan ik mijn pas verlengen, wat mijn rugspieren juist soepeler maakt. Daarbij zit de trekkracht op je heupen en wordt je juist niet scheef getrokken en dat maakt het een stuk minder pijnlijk als ze wel eens uitbarsten.
Verder kan ik je enkel mogelijk nog doorverwijzen naar
http://www.bordercollieforum.nl" onclick="window.open(this.href);return false;. Hier kan je mogelijk nog specifieker praten en vragen of alles rondom border collies.