Het HondenForum

Die heb ik sinds gisteren weer in huis tnx voor het meedenken steeds

-Lilo- schreef:

Hanneke2 schreef:

-Lilo- schreef:Wat ik me wel net bedenk... Ik slaap overdag één of twee keer, Lola gaat dan mee naar boven. Maar misschien is het wel een goed idee om haar dan voorlopig juist beneden te laten. Ik ben dan gewoon in huis en het is steeds maar een uurtje ongeveer, maar ze kan dan wel weer even bedenken dat in je eentje beneden best oké is.

Zoiets wilde ik juist voorstellen. Maak een routine waarbij je heel duidelijk die rustmomenten inbouwt. Dus ga voor mijn part eerst een tijdje beneden slapen of niks interessants doen en Lola compleet negeren op de momenten dat ze alleen thuis zou moeten dutten, en dan uitbouwen naar jij boven slapen en zij beneden. Ik zou dat hele mee naar boven gaan ook langzamerhand gaan afschaffen. Nu is er een veel te groot verschil tussen alleen zijn en ontspannen rusten, want in dat laatste geval is ze niet alleen.

Je slaat wel heel erg de spijker op z'n kop met die laatste zin! Lola ontspant/slaapt altijd in ons bijzijn. Da's wel erg, daar ga ik zeker beter op letten!
Mijn werk is vrij onregelmatig, nu toevallig drie ochtenden maar dat verandert ook zo weer, het negeren heeft dus niet gelijk zin op de manier dat Lola dan de tijdstippen zal herkennen. Maar ik had het al wel in mijn achterhoofd voor als we het niet op weten te lossen de komende tijd...

Als je het niet op tijd kan inbouwen in een routine, doe het dan in je handelingen. Rug naar die hond als je de deur uit gaat zonder hond, andere schoenen en jas voor boodschappen en voor wandelen met Lola, en met een diepe zucht naar boven vertrekken om (eerst zogenaamd) heel even te gaan slapen waarbij zij niet mee mag. Verlatingsangst komt vanuit niet weten wat er gaat gebeuren en moet je doorbreken door te zorgen dat die hond ook stikalleen kan ontspannen, omdat jij altijd weer terug komt. Ik zou gewoon lekker gaan oefenen en dan komt het vast in orde.

Op zich weet ze heel goed wat er gaat gebeuren, de routine voor het alleen zijn is al die jaren hetzelfde. Daar is recent ook niks in veranderd...

Afgelopen nacht hebben we een traphekje halverwege de overloop gezet. Lola is wel boven, maar niet op onze slaapkamer. Vond ze niet zo leuk... Ze harkt zo nu en dan tegen dat ding en/of gaat erbij liggen piepen. Maar dat heeft haar niks opgeleverd behalve een 'hou op, ga slapen, hup op je plek'. Komende nacht weer, kijken of het dan al wat rustiger gaat.

Ik twijfel nog of ik morgenochtend als ze alleen is haar ruimte zal beperken. Gaan zitten loeien onder de eettafel zit er dan alvast niet meer in, haha.

Gisterenmiddag toen ik sliep heb ik een stukje kamer rondom haar mand afgebakend met twee traphekjes. Ze kon ook niet meer op de bank daardoor (maar nog wel door het raam tot de grond voor haar mand naar buiten kijken). Ze bleef aardig rustig, hoewel ze wel graag voor het hekje ipv in haar mand wilde liggen.

Wij gooien een koekje in de bak/in de kamer en Lola moet in haar mand en daar blijven zolang wij niet weg zijn. We pakken onze spullen en gaan, dat is het. Ging altijd prima.

Morgenochtend zal ik haar in elk geval al wat eerder op haar plek sturen. Maar goed, ze ligt altijd wel aardig slaperig te wachten tot ik weg ben, dus daar verwacht ik niet veel verschil van.

Ik ben héél benieuwd hoe het morgen gaat. Ik kan de grote wandeling doen voor ik wegga, dat is wel fijn. Verder verwacht ik (nog) geen wonderen. Maar we zullen zien

Nou even een halleluja voor Lola We hebben hard gewerkt de afgelopen week en het lijkt z'n vruchten af te werpen. We hebben de touwtjes algeheel aangetrokken sinds we weten dat dit probleem speelt. Daarnaast krijgt Lola sinds vrijdag bach rescue druppels en na de post van Hanneke over het onvermogen te ontspannen in onze afwezigheid hebben we Lola de toegang tot onze slaapkamer ontzegd. Dat wil zeggen: 's nachts staat er een traphekje op de overloop, net voor onze slaapkamer. Ze kan ons wel horen, maar niet zien. Zaterdagavond vond Lola dat echt heel stom, inclusief gepiep en gehark. Afgelopen nacht heeft ze één keer gepiept en dat was het. Bovendien mag Lola 's middags niet meer mee naar boven als ik ga slapen en overdag trekken we ook wat vaker de deur achter ons dicht. Vanochtend lag Lola zelfs nog in haar mand toen ik beneden kwam na me omgekleed en opgefrist te hebben. Ik wist niet wat ik zag!

Daarna ben ik ruim 3,5 uur van huis geweest voor werk. Vooraf Lola al in haar mand gestuurd en haar toen genegeerd terwijl ik pas een kwartier later weg hoefde. Ik heb een camera op de zithoek gezet en die heeft 3 uur opgenomen. Het ziet er beter uit dan afgelopen week. Lola blijft een keer of drie per uur een rondje lopen (te beginnen met snuffelen bij de deur waar ik ben vertrokken) en dat moet luid piepend/gillend, maar verder is ze stil. Het is wel opvallend dat ze dus a. dat rondje steeds moet lopen en b. op de andere plekken waar ze ligt steeds van positie verandert. Kop omhoog, kop omlaag, zitten, liggen, rechterheup, linkerheup, etc. Dus helemaal doodkalm is ze zeker nog niet, maar ik denk wel dat we op de goede weg zitten.

Overigens wordt er bij de buurman geklust aan zijn kozijnen, dus Lola heeft wel wat klusgeluiden als gezelschap gehad. Maar dat is nooit een voordeel/nadeel geweest dus ik verwacht niet dat dat vandaag van invloed is geweest.

Komende week moet ik nog twee keer werken, maar beide keren is Lola dan niet alleen. Ik kan dus de hele week oefenen en verwacht dat zaterdagavond een paar uurtjes alleen goed zal gaan. Of dat hoop ik vooral, maar ik heb goede moed na vanochtend

Samenvatting: we gaan de goede kant op

Wat goed zeg. Verlatingsangst vind ik echt een ingewikkeld iets om op te lossen. Heel erg fijn dat het de goede kant op gaat.

Wat fijn dat er al zoveel verbetering is!

Goed hoor!! Super fijn!

Dat via skype bellen was hier eens en nooit weer, Teun schrok zich dood van mij.

Hahaha arme Teun. Lola zegt: het is niet echt, het is niet echtttt! Rustig maar teuntje!

Fijn dat het beter gaat

klinkt goed!! Go Lola!!!

Als ik dat ga doen dan wordt het terugkomen van mij weer zo'n ding. Denk dat Lola daar juist niet goed op zal reageren.

Ik ben vanmiddag een uurtje weg geweest en dat ging weer goed twee piepende patrouillerondjes, dat zal ze wel blijven doen. Maar de rest van de tijd hangt ze op allerlei manieren op de bank.

We houden stug vol met de strenge aanpak dus. Blijkbaar heeft Lola dat toch nog meer nodig dan we al dachten.

Ja, dat snap ik wel, maar dan is mijn dichterbij zijn iets waar ze op gaat zitten wachten voor een koekje. En daarna gaat ze het zelf opzoeken en plakt ze aan me vast, haha. Op zich ligt ze niet altijd in mijn/onze buurt overigens. Ze ligt nu veel buiten en s avonds staat ze geregeld op om in de keuken te gaan pitten. Maar het feit dat we in een andere ruimte/uit huis zijn vindt Lola wel moeilijk dus daar zijn we nu steeds mee bezig. Leve de traphekjes en dichte deuren zeg maar

Ja, dat maakt het ook zo raar om haar soms te snappen. Het is niet het ongecompliceerde, makkelijke beginnershondje dat ze zou zijn zeg maar

True that

Nou, inmiddels een poosje verder. We zijn hard aan de slag gegaan met Lola en d'r geblaf en het lijkt erop dat het zijn vruchten afwerpt.

We geven haar mentaal én fysiek meer uitdaging, trekken vaker een deur achter ons dicht en ze mag nauwelijks meer op de bank. Tijdens het koken etc. moet ze in haar mand, met wandelen vraag ik meer appèl en ik ben weer aan het clickeren. Als ik 's middags ga slapen, laat ik Lola beneden. Als ik de hoek van haar mand dan afzet met traphekje/bankstellen/whatever, dan breekt ze daar doorheen. Ze wil blijkbaar per sé bij de deur naar de hal zitten. De afgelopen week ging het 's nachts goed, ze zat eerst achter een hekje halverwege de overloop, dat hekje hebben we verplaatst naar de deuropening van één van de logeerkamers zodat ze daar kan blijven. Dat ging goed, tot dit weekend. Lola ontdekte dat ze het hekje + de zware pot ervoor weg kon duwen en kwam hallo zeggen zaterdag op zondagnacht. niet de bedoeling, gisteravond traphekje steviger geplaatst en extra verzwaard. Maar tot drie keer toe wist ze ons te verrassen vannnacht. Ze wil bij ons kunnen komen. Als we 's ochtends het hekje aan de kant doen, dan komt ze héél hysterisch hallo zeggen, is even helemaal dol. Daarna draait ze zich om, wandelt naar de logeerkamer en gaat daar op haar plek liggen tot we naar beneden gaan het lijkt erop dat ze dus wel de keus wil hebben om ons op te zoeken.

Het alleen thuis blijven heb ik elke keer gefilmd de afgelopen twee weken. Inmiddels gaat dat behoorlijk goed. Tenminste... ze blaft niet. Vorige week was er nog een paar keer dat ze languit op de rugleuning van de bank een paar kefjes gaf, schrok van zichzelf en rechtop ging zitten om vervolgens tien seconden aan één stuk te blaffen. En daarna gewoon weer te gaan liggen en doodstil weer rond te kijken Nou ja, dat was een foutje hoop ik maar

Opvallend blijft wel de onrust die Lola laat zien als ze alleen is. Ze zit in haar mand als we vertrekken en springt daar uit zodra ze de voordeur dicht hoort gaan. Ik laat nu vaak een voerbal achter, daar gaat ze het eerste kwartier af en aan mee door de kamer en keuken. Op zeker moment is ze dat zat en dan begint het patroon. Ze hangt op de bank, in elke houding die je kunt verzinnen op zowel de rugleuning ,de armleuning en soms ook de zitting. Na een kwartiertje geeft ze een klein piepje, springt van de bank en snuffelt aan de deur naar de hal (richting voordeur, dus waar wij weg zijn gegaan). Vervolgens begint ze kéihard te piepen en loopt al piepend naar de keuken en bijkeuken. Daar gilt ze het praktisch uit, loopt ondertussen haar rondje en dan komt ze weer terug. Ter hoogte van de haldeur is ze zo'n beetje weer stil en staat ze even stil om te kijken of die deur toevallig open gaat. Dat is steeds niet zo en dan rent ze weer naar de bank om daar weer op te gaan liggen koekeloeren. En na een kwartier herhaalt zich dat. De opname van vandaag liet wat langere intervallen zien, maar ze zijn er ook van drie minuten. Maar het gemiddelde is op het moment zo'n tien, vijftien minuten. Voor zover ik weet wás dat altijd ongeveer drie kwartier, dus ik hoop dat we daar wat terrein winnen nog...

Het goede nieuws: Lola blaft niet
Het minder goede nieuws: doodkalm is ze ook niet

Ik denk niet dat ik er een heel project van ga maken, voor zover ik weet is ze altijd rondjes aan het lopen geweest, alleen dus niet zo vaak. We houden de touwtjes voorlopig zo strak als ze nu zijn en dan is het maar hopen op wat verbetering. Als in: minder rondjes lopen. Over vier weken gaan we 2,5 week op vakantie, hopelijk kan Lola bij mijn schoonouders ook fatsoenlijk alleen zijn en is ze het ook niet verleerd als wij daarna weer thuis verder gaan.

Vervelend dat ze toch zo onrustig blijft nog. Zo te lezen pakken jullie het wel gewoon prima aan, dus daar kan het niet aan liggen.
Je zou bijna geneigd zijn het advies te geven er een tweede, volwassen en zeer relaxte, hond bij te nemen die wel goed alleen kan zijn en die als jullie er niet zijn richting Lola niets dan rust uitstraalt. Wie weet zou ze zich dan aan die hond vastklampen en niet zo onrustig zijn als jullie niet thuis zijn.

LongFields schreef:Vervelend dat ze toch zo onrustig blijft nog. Zo te lezen pakken jullie het wel gewoon prima aan, dus daar kan het niet aan liggen.
Je zou bijna geneigd zijn het advies te geven er een tweede, volwassen en zeer relaxte, hond bij te nemen die wel goed alleen kan zijn en die als jullie er niet zijn richting Lola niets dan rust uitstraalt. Wie weet zou ze zich dan aan die hond vastklampen en niet zo onrustig zijn als jullie niet thuis zijn.

Ja, die neiging begin ik ook steeds meer te krijgen. Lola is ook bewezen stabieler en rustiger met een wandelmaatje. Haar beste vriendinnetje is nu oud en bejaard, maar voorheen was het altijd heerlijk wandelen met die twee. Lola keek wat Isis deed en haalde daar vertrouwen uit. Veel minder angst, onzekerheid en 'gedoe'.

Het geblaf met alleen thuis zijn nu is naar mijn idee niet per sé in pure paniek, zoals het liggen op de bank en daar even een poosje zitten keffen ook laat zien. Ze eet en drinkt ook gewoon als ze alleen is. Maar ze is absoluut niet rustig en ik kan me voorstellen dat ze zich niet happy voelt in die uren. Als ze wel op één plek ligt, neemt ze veel andere houdingen aan steeds (kop omhoog, kop omlaag, draaien naar de linkerheup, rechterheup, etc.). Soms zit ze ook op de bankleuning het huis in te kijken, van het raam af. Maar slapen is er absoluut niet bij en na een poosje komt altijd weer die sprong van de bank en het vaste, piepende patrouillerondje.

Een tweede hond gaat er hier niet komen denk ik zo. Ik ben bang dat ik daar zelf de energie niet altijd voor op kan brengen, man ziet het niet zitten en de oppas/familie ziet ons ook niet graag met twee honden komen. Bovendien zijn er maar weinig honden waar Lola mee klikt.
Maar wie weet wat een kat kan doen...? Lola jaagt achter katten buiten, al wordt dat steeds beter, maar ze heeft er in het gastgezin vier jaar geleden ook mee samengewoond. Ik denk dat we dat wel voor elkaar zouden moeten krijgen..

Ware het niet dat manlief dat ook nog niet echt ziet zitten en ik heul niks van katten weet

Ik zou er zelf niet op durven wedden dat het met kat opeens wel kan. De honden hier accorderen heel goed met de katten maar ze ontlenen er geen steun aan.

Ik vind overigens nog wel dat jullie gewoon aan de kat moeten

Een 2e hond heeft hier ook nooit verschil gemaakt.
Peer kan inmiddels in de bench alleen thuis zijn, maar loopt hij los blijft hij heen en weer lopen/piepen/hijgen/janken en in de bench blijft hij rustig, ook zonder hijgen etc.

Het is mooi dat het in ieder geval stil is, dat geeft moed, ook voor problemen met buren. Maar als een hond redelijk vaak alleen thuis moet zijn (ik weet de frequentie bij jullie even niet) zou ik het ook niet oke vinden om een hond altijd in de stress te laten.
Peer was na het alleen thuis zijn (half uurtje/uur) vaak al helemaal kapot voor de rest van de dag, omdat het zoveel stress gaf.

Ik zou dus toch kijken naar iets wat haar meer rust geeft, bach bloesem, dap halsband/verdamper, of iets dergelijks. Of ruimte beperken of wat voor haar ook werkt. Dat blijft een tijdje zoeken.

Fijn dat het wat beter gaat maar jammer dat ze dan nog net dat stukje onrust heeft. Een 2de hond er bij vind ik ook altijd wel een heel spannend iets als mogelijke oplossing voor een probleem. Het hoeft dus niet te werken en dan zit je toch met 2 honden. Enfin, een 2de hond wil je of wil je niet. Zou je kunnen regelen of dat bejaarde hondje eens bij haar blijft. Gewoon om te zien of dat wel een kalmerend effect op haar heeft ?

Nou ben ik daar verder helemaal nog niet op de hoogte (ga er zeker eens meer over lezen maar niet nu) maar zou zo'n anti stress jasje hierin iets kunnen doen. Ik zag toevallig weer eens een verhaal/filmpje voorbij komen op internet van een nerveuze poedel die op slag veel kalmer werd met zo'n antistress jasje ? Die poedel liep de hele dag maar heen en weer en te hijgen. Jasje aan, ademhaling werd rustiger en poedel ging gewoon zitten kijken en vervolgens rustig liggen. Zag er echt opgelucht uit dat beestje.
Toevallig laatst ook nog zoiets bij Cesar M. in een uitzending, hondje werd ook kalm van zo'n jasje.
Misschien kun je dat ook als een soort pyjama inzetten ?

Nou, komtie hoor #mega-antwoord

JBK schreef:Ik zou er zelf niet op durven wedden dat het met kat opeens wel kan. De honden hier accorderen heel goed met de katten maar ze ontlenen er geen steun aan.

Ik vind overigens nog wel dat jullie gewoon aan de kat moeten

Haha, ik zal het doorgeven aan m'n man

Heavy schreef:Jammer dat ze zo onrustig blijft. Ik snap dat je nu tevreden bent met een redelijk stille Lola maar ik zou toch even doorzetten tot je haar helemaal rustig en in slaap hebt als je weg bent. Anders heb je over een paar maanden weer een Lola die blaft en piept en jankt.

Ik zou de Bach wat meer opbouwen . Je kan dat als ze helemaal ontspannen is gewoon weer afbouwen. Ik herken veel van Jip ook al is Jip geen blaffer . Een tweede hond hebben wij wel maar ze zitten gescheiden als we weg zijn want de rustige wordt juist opgefokt door Jip

Als ik boven ben ligt Jip onder aan de trap en als we slapen ( we slapen beneden) dan ligt Jip tegen de slaapkamerdeur aan. Blijkbaar geeft hem dat rust . Misschien kan je dat met Lola ook proberen als je gaat slapen? Ik denk dat al die hekjes enz weer onrust geven en een gevoel van opgesloten zitten.

Bovendien is het best een hele stap van op de slaapkamer mogen zijn naar ineens op de overloop of andere kamer. Misschien gaat het beter als ze tegen de deur aan ligt en je hoort en ruikt.

Kan ze in de hal verblijven bij de voordeur?Dat geeft Jip ook rust als de deur tussen hal en woonkamer open is . Hij slaapt wel gewoon in de woonkamer maar wil af en toe ook even kunnen kijken of ik er al aankom
Verder deel ik zowat de hele dag in voor Jip . Ik geef hem op vaste tijden eten en laat hem zoveel mogelijk op vaste tijden uit. Er zijn ook vaste tijden wanneer hij bij me ligt en wanneer hij alleen moet liggen en ik dus in huis bezig ben. Zo hoeft hij niks te verwachten .

Slapen is echt een illusie als je het mij vraagt. Ontspannen voor het raam hangen ook goed? ik denk dat de strakke touwtjes Lola wel voldoende helpen om stil te blijven. Dat heeft een paar jaar gewerkt, alleen de drukte voor mij de laatste tijd en het daarmee laten verslonzen van Lola-aandacht heeft niet zoveel goed gedaan vrees ik

De Bach gebruik ik nu alweer een tijdje, maar ik merk geen effect eerlijk gezegd. De striktere opvoeding doet meer heb ik het idee. En een tweede hond gaat er niet komen hoor, no worries

De hekjes voor Lola zijn weer weg sinds afgelopen nacht. Niemand sliep er beter van de laatste twee nachten. Daarvoor ging het prima. We hebben haar vannacht laten doen, haar mand staat wel definitief op een andere kamer. Toen ze vanochtend om half zeven begon te piepen en dansen hebben we haar daar ook resoluut heen gestuurd. Geen gezeik aan het bed, dat gaan we wel wat strikter handhaven.

Toen ik gisteren de opname terug zat te kijken zat ik ook over die tussendeur te denken. Die laat ik maar weer open denk ik, idd zodat ze daar ook even kan patrouilleren het vaste ritme gaat hier niet lukken, daarvoor werk ik te onregelmatig. De rest van ons leven is ook niet echt regelmatig, dus dat wilde ik maar niet gaan doen.

Lucia schreef:Een 2e hond heeft hier ook nooit verschil gemaakt.
Peer kan inmiddels in de bench alleen thuis zijn, maar loopt hij los blijft hij heen en weer lopen/piepen/hijgen/janken en in de bench blijft hij rustig, ook zonder hijgen etc.

Het is mooi dat het in ieder geval stil is, dat geeft moed, ook voor problemen met buren. Maar als een hond redelijk vaak alleen thuis moet zijn (ik weet de frequentie bij jullie even niet) zou ik het ook niet oke vinden om een hond altijd in de stress te laten.
Peer was na het alleen thuis zijn (half uurtje/uur) vaak al helemaal kapot voor de rest van de dag, omdat het zoveel stress gaf.

Ik zou dus toch kijken naar iets wat haar meer rust geeft, bach bloesem, dap halsband/verdamper, of iets dergelijks. Of ruimte beperken of wat voor haar ook werkt. Dat blijft een tijdje zoeken.

Een tweede hond gaat er ook niet komen hoor

Lola hoeft niet vaak alleen thuis te zijn. Op het moment twee ochtenden vanwege mijn werk en soms op zondag, de vrije dag van mijn man of een avond een keer. Maar we hebben hier altijd de regel dat we niet langer dan vier uur weg zijn, vijf als er ineens iets uitloopt of zo, maar meer niet.

Bach krijgt Lola op het moment al, dap is bewezen ineffectief voor dit probleem. Ik heb nog ergens zylkene liggen, maar dat heb ik achter de hand voor als de pleuris serieus uitbreekt. Vorig jaar had ze ineens een periode dat we nauwelijks meer met haar konden leven, op elk geluidje dook ze hyperventilerend in elkaar. Dat is toen goedgekomen met zylkene en de strakke hand. Die laatste blijft steeds terugkomen, ik denk dat dat ook nu weer zo zal zijn.

Ruimte beperken heeft niet mijn voorkeur, zeker niet gezien het houdini-gedrag met de hekjes afgelopen tijd. Zelfs een grote, logge bank met de achterkant naar haar toe is geen probleem

cornelia schreef:Fijn dat het wat beter gaat maar jammer dat ze dan nog net dat stukje onrust heeft. Een 2de hond er bij vind ik ook altijd wel een heel spannend iets als mogelijke oplossing voor een probleem. Het hoeft dus niet te werken en dan zit je toch met 2 honden. Enfin, een 2de hond wil je of wil je niet. Zou je kunnen regelen of dat bejaarde hondje eens bij haar blijft. Gewoon om te zien of dat wel een kalmerend effect op haar heeft ?

Nou ben ik daar verder helemaal nog niet op de hoogte (ga er zeker eens meer over lezen maar niet nu) maar zou zo'n anti stress jasje hierin iets kunnen doen. Ik zag toevallig weer eens een verhaal/filmpje voorbij komen op internet van een nerveuze poedel die op slag veel kalmer werd met zo'n antistress jasje ? Die poedel liep de hele dag maar heen en weer en te hijgen. Jasje aan, ademhaling werd rustiger en poedel ging gewoon zitten kijken en vervolgens rustig liggen. Zag er echt opgelucht uit dat beestje.
Toevallig laatst ook nog zoiets bij Cesar M. in een uitzending, hondje werd ook kalm van zo'n jasje.
Misschien kun je dat ook als een soort pyjama inzetten ?

Een tweede hond gaat hier niet komen hoor het bejaarde hondje is van de vorige oppas, dat gaat altijd fijn met Lola. Maar in de periode tussen fitte hond - bejaarde hond, nam Lola haar steeds op de korrel. Daarbij zijn de buren nogal van de vrijheid, waardoor Lola een aantal keer naar ons huis gerend is en binnenshuis steeds piepend bij de deur zat. Dus we brengen haar daar eigenlijk zelden meer heen, alleen voor een middagje af en toe als het zo uitkomt.

Zo'n thundershirt gaat denk ik niet werken voor Lola. Als ze haar tuig aan krijgt loopt ze eerst al heel raar, in eerste instantie beweegt ze helemaal niet. Met haar winterjas voor tijdens de skivakantie hetzelfde verhaal, Lola vindt dat helemaal niks. Ik verwacht dat ze met een thundershirt net zo gehandicapt gaat lopen doen, haha.


Ondanks dat ik alles af lijk te schieten, ben ik wel heel blij met alle input hoor! Voorlopig blijft het vooral de strakke hand, voldoende uitdaging en wat meer in de mand sturen als ze in de weg zit, vervelend is, etc. Overigens kan ze prima op afstand van ons zijn. Ze staat gerust s avonds op om in de keuken in haar mand te gaan liggen, s ochtends na het begroeten gaat ze bovenaan de trap liggen of op de logeerkamer (omdat haar mand daar hun staat) en ze ligt veel in de tuin bij mooi weer.

Heavy schreef:Als ik dat laatste lees denk ik inderdaad dat je goed bezig bent met wat strakkere regels .
Ze neemt zelf afstand dus kan zich prima ontspannen zonder jullie als ze het zelf wil nu nog wanneer jullie het willen hoeveel Bach geef je trouwens?

Het is vooral altijd als wij nog wel binnen bereik zijn

Ik geef 4x4 druppels Bach rescue pet

Ja ze weet wel wat ze wil inderdaad
Lola weegt net geen 11 kilo, ik geef de druppels op een koekje.

Het goede nieuws: ik moest net even aan het werk, ben anderhalf uur weggeweest. Tussendeur open en niet één piepje niet één! En de tussenpozen tussen de patrouillerondjes waren ook langer dan ooit, één keer twintig minuten en één keer zelfs dertig We komen er wel weer joehoe Go prinses, go

Wat fijn!

Whoohoo! Goed bezig!

Hmm, toch dit topic nog maar eens naar boven halen. Het blijft een instabiel gebeuren, Lola alleen thuis. Het goede nieuws, het ritme van drie ochtenden in de week is vanaf nu afgelopen, die gewenning kan Lola weer vergeten dus. Maar er blijft wel werk aan de winkel. Het blijft gebeuren dat Lola even een half minuutje gaat zitten blaffen of loeien bij de voordeur of in de keuken. En daarbij blijft het ook gebeuren dat ze af en toe een kwartiertje of half uur uitgestrekt bovenop de bank gaat liggen blaffen. Soms gaat ze even zitten, dan weer hangen, kop omhoog, kop omlaag, alles wat je kunt verzinnen. Het gekke is dat dat ergens op een willekeurig tijdstip gebeurt en ook na een tijdje vanzelf weer ophoudt. De tijd daarna is z weer gewoon stil.

Wel zit ze af en toe te hijgen en blijft ze ieder kwartier/halfuur opstaan om een rondje (piepend) te lopen.

Kortgezegd: ze is niet bepaald op d'r gemak.

Maar wat gaan we daar nou aan doen? Ik laat één of twee voerballen achter voor d'r, daar is ze hartstikke druk mee en ze drinkt ook een aantal keer in de drie uur die een opname duurt. Op zich vind ik dat wel weer geruststellend. Daarbij is het ook niet zo dat ze absoluut niet verder dan een meter van ons verwijderd kan zijn. Ze staat 's avonds rustig op om in de keuken in haar mand te gaan liggen en als we bij mijn schoonouders zijn gaat ze tientallen meters verderop liggen de hele middag, op een uitkijkpunt. Ze slaapt dan ook niet, houdt haar kop de hele tijd omhoog. Maar als je dan roept komt ze vaak niet. Het lijkt er voor ons een beetje op dat ze prima zonder onze directe aanwezigheid kan, maar dat ze wel zelf de keus moet hebben om naar ons toe te komen áls ze dat wil. Als wij weg zijn kan dat natuurlijk niet.

Maar het is nou niet dat ik veertig uur in de week werk, ik ben echt behoorlijk veel thuis dus Lola heeft geen klagen. Het is wel zo dat ik tot eind vorig jaar zowat fulltime thuis zat, dus strikt genomen heeft Lola wat in moeten leveren. Maar zou dat echt het probleem zijn? Dat ze nu regelmatiger alleen thuis moet zijn?

Nou ja, zo wat overwegingen in onze zoektocht. Ik weet niet zo goed hoe we dit nu verder op moeten pakken. Een bench? Geen voerballen meer achterlaten omdat die onrust geven? De bank blokkeren?

Ik heb nu anderhalve week vrij, daarna gaan we 2,5 week op vakantie en is Lola bij mijn schoonouders. Daar zit sinds een paar weken een uiterst kalme, relaxte labrador waar Lola het goed mee kan vinden dus ik hoop dat ze daar wat van oppakt.

Maar dan, half september, begint het gewone leven weer en dan ben ik nog steeds veel thuis, maar niet elk moment van de dag. Lola moet het toch weer opnieuw leren, ze kan niet altijd mee naar werk of verjaardag. Hoe gaan we dat nou doen...?

Balen zeg, zo onregelmatig, ik herken het helaas wel.

Ik heb eens een periode de kong gegeven, met het idee erachter dat ze daar moe van worden en eerder rustig zijn. Maar na een half uur kong begon het hysterische/onrustige gedrag alsnog. Voor Peer dus geen oplossing.

Hier is de oplossing zoals eerder aangegeven, een bench, ik doe hem daar al in voordat ik me ga klaarmaken om weg te gaan, anders rent hij al stressend naar de deur en dan gaat het alleen zijn sowieso niet goed.
Ook 1 klein koekje dat hap slik weg is, daar blijft hij hier het rustigst bij.

Maar is een oppas tijdelijk geen idee? Dat je als je echt weggaat back up hebt zodat je positief kunt door oefenen? Anders valt het gedrag steeds een stap terug als ze perse alleen moet zijn terwijl het mis gaat.
En verder blijft het een lange zoektocht naar wat voor haar werkt. Botje, geen botje. Zicht naar buiten of misschien gordijnen dicht. De hele ruimte tot beschikking of misschien alleen een hal/keuken. Dat zijn hier wel dingen die van invloed zijn.

En wellicht toch iets van een Adaptil verdamper/halsband of zylkene o.i.d. als ondersteuning?

In het verleden zijn we tot de conclusie gekomen dat ze een raan moet hebben en dat ze zo nu en dan een rondje wil lopen. Ze zit nu bijv soms te blaffen en houdt dan op om een rondje te lopen en begint daarna ook niet weer.

De oppas gaat niet lukken, de buurvrouwoppas werkt zelf ook onregelmatig dus daar hebben we niks aan. Schoonouders wonen twintig minuten verderop, maar om daar nou steeds langs te rijden voor ik iets ga doen...

Ik ga na de vakantie maar eens verder met zylkene denk ik en toch de bench misschien maar eens naar de woonkamer halen. Stel je voor dat het helpt
Edit: hoewel ze na een week s nachts op de logeerkamer in de bench ook opeens piepend begon te protesteren... Dus of dat het ei van Columbus zal zijn waag ik te betwijfelen

Heavy schreef:Jip heeft ook echt een raam nodig als hij alleen thuis is maar die wordt daar juist rustig van .
Dat hij naar buiten kan kijken ( in de auto ook) maar het lijkt of Lola er niet rustig van wordt.
Dat ze juist niet kan slapen omdat ze moet waken en wachten.

Wat heb je gedaan toen ze in de bench piepte?

De bench kan op de plek van haar mand, daar loopt het raam tot de grond en kan ze nét over de buxus heen kijken. Ze waakt niet, maar is wel onrustig.

Met het gezeur s nachts hebben we dr laten zitten en geroepen dat ze stil moest zijn. Nacht kater hetzelfde verhaal, derde nacht uit de bench gelaten (manlief is nogal een zacht ei zodra z'n nachtrust in het geding komt, haha). Als je Lola nu richting bench stuurt gaat ze die met lage staart ontwijken, echt leuk vindt ze het niet. Maar eenmaal erin gaat het verder wel goed voor de uurtjes die ik steeds slaap.