Het HondenForum

renee-uk schreef:

malinois schreef:

renee-uk schreef:

malinois schreef:Nieuwe vent of niet.. ik hou wel mijn honden hoe ik dat wil... zal toch zeg dat een nieuwe mij gaat vertellen hoe ik met mn honden omga... nou dan heb je aan mij een goeie!

ja maar jeetje mal, een landgoed!!!

Dan woon ik nog liever in een tent als ik maar gewoon bepaal wat er met MIJN honden gebeurd... denk niet dat we uberhaupt tot een relatie kwamen gok ik maar zo... dat weet ie nl direct hoe ik dat zie...

geen landgoed?
ja maar, ja maar, ja maar ...
oh

Weet je hoeveel je moet poetsen op een landgoed... !!

Paisley schreef: Ik zou het een beetje labiel over vinden komen als je je verkering aan de kant zet, omdat hij anders over honden houden denkt dan jij.

ik vind het labieler om de honden die je al hebt ondergeschikt te maken aan de wensen van een nieuw vriendje

Paisley schreef:

malinois schreef:

renee-uk schreef:

malinois schreef:Nieuwe vent of niet.. ik hou wel mijn honden hoe ik dat wil... zal toch zeg dat een nieuwe mij gaat vertellen hoe ik met mn honden omga... nou dan heb je aan mij een goeie!

ja maar jeetje mal, een landgoed!!!

Dan woon ik nog liever in een tent als ik maar gewoon bepaal wat er met MIJN honden gebeurd... denk niet dat we uberhaupt tot een relatie kwamen gok ik maar zo... dat weet ie nl direct hoe ik dat zie...

En hij bepaalt wat er met zíjn huis gebeurt.

Ik vind dat het lastige van 'bij iemand intrekken'. Ik heb dat met mijn vriend ook gehad. Pas toen we gingen verhuizen en samen een nieuw huis hadden, voelde het van 'ons'. Het huis waar ik introk was gevoelsmatig voor ons beiden nog altijd van hem.
En er is meer in het leven dan hondjes. Ik zou het een beetje labiel over vinden komen als je je verkering aan de kant zet, omdat hij anders over honden houden denkt dan jij.

Ik zou er al niet eens verkering mee nemen
Ik had Gollum al voordat ik mijn vriend leerde kennen. Als hij van mijn hond of manier van honden houden niet had geaccepteerd was de relatie denk ik niet tot stand gekomen. Gelukkig wilde hij er nog twee

Plus dat je daarmee laat zien dat je alles voor die vent doet of voor geld wie zal het zeggen. Daarmee maak je wel erg over je heen lopen.

malinois schreef: Weet je hoeveel je moet poetsen op een landgoed... !!

daar huur je toch gewoon mensen voor in.
geen schitterend landgoed zonder personeel hoor, als je dat zelf moet bijhouden doet het enorm afbreuk aan de schittering

Paisley schreef:

malinois schreef:

renee-uk schreef:

malinois schreef:Nieuwe vent of niet.. ik hou wel mijn honden hoe ik dat wil... zal toch zeg dat een nieuwe mij gaat vertellen hoe ik met mn honden omga... nou dan heb je aan mij een goeie!

ja maar jeetje mal, een landgoed!!!

Dan woon ik nog liever in een tent als ik maar gewoon bepaal wat er met MIJN honden gebeurd... denk niet dat we uberhaupt tot een relatie kwamen gok ik maar zo... dat weet ie nl direct hoe ik dat zie...

En hij bepaalt wat er met zíjn huis gebeurt.

Ik vind dat het lastige van 'bij iemand intrekken'. Ik heb dat met mijn vriend ook gehad. Pas toen we gingen verhuizen en samen een nieuw huis hadden, voelde het van 'ons'. Het huis waar ik introk was gevoelsmatig voor ons beiden nog altijd van hem.
En er is meer in het leven dan hondjes. Ik zou het een beetje labiel over vinden komen als je je verkering aan de kant zet, omdat hij anders over honden houden denkt dan jij.

Dat mag ik kom al niet tot verkering met een vent die over zulke dingen totaal anders denkt dan ik... heel simpel hoor. Weet niet hoe t bij jou zit maar ik heb niet gelijk verkering bij een eerste ontmoeting. Als mijn ideeen dan zo haaks staan op de zijne dan gaat t dus ook nooit iets worden. Zijn meer kerels op deze wereld. Mijn honden en ja daar beslis alleen ik over.

renee-uk schreef:

Paisley schreef: Ik zou het een beetje labiel over vinden komen als je je verkering aan de kant zet, omdat hij anders over honden houden denkt dan jij.

ik vind het labieler om de honden die je al hebt ondergeschikt te maken aan de wensen van een nieuw vriendje

Nou dit dus...

Paisley schreef: En er is meer in het leven dan hondjes. Ik zou het een beetje labiel over vinden komen als je je verkering aan de kant zet, omdat hij anders over honden houden denkt dan jij.

Die zijn toevallig mijn verantwoordelijkheid, verkering kan voor zichzelf zorgen.
En ja, zodra mijn dieren onder die andere ideeën lijden is het einde verhaal. Ook omdat ik op zijn minst toch (wederzijds) begrip verwacht, al is de ander zijn/haar vrijetijdsbesteding niet de jouwe.
Er is meer in het leven dan dat, geen hand vol...

Gollum schreef: Ik zou er al niet eens verkering mee nemen
Ik had Gollum al voordat ik mijn vriend leerde kennen. Als hij van mijn hond of manier van honden houden niet had geaccepteerd was de relatie denk ik niet tot stand gekomen. Gelukkig wilde hij er nog twee

Dat bedoel ik dus ... zover komt t dus al nooit...

malinois schreef:

Gollum schreef: Ik zou er al niet eens verkering mee nemen
Ik had Gollum al voordat ik mijn vriend leerde kennen. Als hij van mijn hond of manier van honden houden niet had geaccepteerd was de relatie denk ik niet tot stand gekomen. Gelukkig wilde hij er nog twee

Dat bedoel ik dus ... zover komt t dus al nooit...

Welnee, ik had allang bedacht dat ik nooit meer een vent wilde nadat de laatste Gol had bedreigd. Ik heb hem zo terug naar zijn moeder geschopt.
Het is dat deze zo leuk was

schumie schreef: Echter eind vorig jaar is er een nieuwe man in mijn leven gekomen en wij zijn daar snel gaan wonen ( shoot me, maar wie wil nu niet buiten wonen, eindelijk paarden aan huis etc..)

Goede reden om snel bij hem te gaan wonen.
Klinkt heel idealistisch

Jammer dat je weinig met de adviezen lijkt te willen doen

Nou ik hoor t al, vandaar zoveel eeuwige vrijgezellen op HF

Zo fanatiek wordt in de bres gesprongen voor de hondjes, ook al dènkt die kerel er maar ietsje anders over.
Nou, ik wou dat ik mijn honden het kon geven. Een landgoed met paarden, goed gezelschap en een heerlijk vrij leven.
Ik zou die vent maar gauw aan de kant zetten. Mag ik dan zijn telefoonnummer? (alles voor de hondjes he...!)

Paisley schreef:Nou ik hoor t al, vandaar zoveel eeuwige vrijgezellen op HF

Zo fanatiek wordt in de bres gesprongen voor de hondjes, ook al dènkt die kerel er maar ietsje anders over.
Nou, ik wou dat ik mijn honden het kon geven. Een landgoed met paarden, goed gezelschap en een heerlijk vrij leven.
Ik zou die vent maar gauw aan de kant zetten. Mag ik dan zijn telefoonnummer? (alles voor de hondjes he...!)

Mayke zou het ongetwijfeld geweldig vinden.
Jouw Kelpie niet, dat weet je ondertussen zelf ook wel.

blondie schreef:

Paisley schreef:Nou ik hoor t al, vandaar zoveel eeuwige vrijgezellen op HF

Zo fanatiek wordt in de bres gesprongen voor de hondjes, ook al dènkt die kerel er maar ietsje anders over.
Nou, ik wou dat ik mijn honden het kon geven. Een landgoed met paarden, goed gezelschap en een heerlijk vrij leven.
Ik zou die vent maar gauw aan de kant zetten. Mag ik dan zijn telefoonnummer? (alles voor de hondjes he...!)

Mayke zou het ongetwijfeld geweldig vinden.
Jouw Kelpie niet, dat weet je ondertussen zelf ook wel.

Jawel hoor, die is zelfstandiger dan je denkt en een echte buitenhond.

Paisley schreef:Nou ik hoor t al, vandaar zoveel eeuwige vrijgezellen op HF

Zo fanatiek wordt in de bres gesprongen voor de hondjes, ook al dènkt die kerel er maar ietsje anders over.
Nou, ik wou dat ik mijn honden het kon geven. Een landgoed met paarden, goed gezelschap en een heerlijk vrij leven.
Ik zou die vent maar gauw aan de kant zetten. Mag ik dan zijn telefoonnummer? (alles voor de hondjes he...!)

Een vent nemen om zijn grote landgoed vind ik een beetje hoerig eigenlijk.

Gollum schreef:

Paisley schreef:Nou ik hoor t al, vandaar zoveel eeuwige vrijgezellen op HF

Zo fanatiek wordt in de bres gesprongen voor de hondjes, ook al dènkt die kerel er maar ietsje anders over.
Nou, ik wou dat ik mijn honden het kon geven. Een landgoed met paarden, goed gezelschap en een heerlijk vrij leven.
Ik zou die vent maar gauw aan de kant zetten. Mag ik dan zijn telefoonnummer? (alles voor de hondjes he...!)

Een vent nemen om zijn grote landgoed vind ik een beetje hoerig eigenlijk.

Nou ik vind er vrij weinig van.
Ik krijg de indruk dat ts daar erg beperkt is.
Zit je dan op een landgoed, gevangen in de droom die uiteindelijk een nachtmerry lijkt.

Zo,n landgoed is natuurlijk heel fijn droom ik ook wel van, maar dan in mijn droom hè ben ik daar gelukkig. Samen met mijn vriend en de beesjes en is het niet zijn landgoed. Maar ons huis. Anders wordt hij daar maar lekker allen oud.

Dromen mag hè

Je hebt toch robotstofzuigers. Hup probleem opgelost. Next!

Gollum schreef:

Paisley schreef:Nou ik hoor t al, vandaar zoveel eeuwige vrijgezellen op HF

Zo fanatiek wordt in de bres gesprongen voor de hondjes, ook al dènkt die kerel er maar ietsje anders over.
Nou, ik wou dat ik mijn honden het kon geven. Een landgoed met paarden, goed gezelschap en een heerlijk vrij leven.
Ik zou die vent maar gauw aan de kant zetten. Mag ik dan zijn telefoonnummer? (alles voor de hondjes he...!)

Een vent nemen om zijn grote landgoed vind ik een beetje hoerig eigenlijk.

Grapje Gollum, GRAPJE!

Wat de anderen schrijven. Kijk in goed overleg geen honden binnen ala het honden zijn die makkelijk als terreinhond kunnen aarden oke maar een huis-/binnenhond buiten gooien????

Toen ik hier introk was de wens ook geen dieren meer binnen na en ex met 14 Maine Coons

Jammer maar helaas. Umi ging toch echt binnen komen op haar oude dag

Zamunda schreef:

schumie schreef:Hallo allemaal,

Allereerst hartelijk dank voor alle antwoorden. Helaas beantwoorden andere staff kenners toch mijn onderbuik gevoel. Ozzy is op deze manier niet gelukkig. Moet zeggen dat mijn vorige staff en bulterriër ook dit niet zo hadden gekund.

Wil ik Ozzy zomaar opgegeven, natuurlijk niet! Bovendien gaat hij ook zeker niet terug naar het asiel. Dat wil ik hem echt niet aan doen. Ten meer het voor de rest echt een probleemloze staff is.

Ik ben dus niet onbekend met het ras ( 40 jaar tussen de bullies en 10 jaar Tess amstaff gehad), en echt verknocht aan deze rassen. Ozzy heb ik vorig jaar aangeschaft, na de dood van mijn bulterriër en vertrek van Tess naar mijn ex. Ik was toen single, werkte 24-32 uur en alle tijd voor een hond. In het asiel zeiden ze dat hij niet los kon met uitlaten, dat is bij mij nooit een issue geweest. Hij leefde bij mij eerder dus als huishond, met wandelingen, cursus etc. Alleen zijn heb ik moeten opbouwen en hij heeft weleens aan de deur gekrabd maar dat is alles.

Echter eind vorig jaar is er een nieuwe man in mijn leven gekomen en wij zijn daar snel gaan wonen ( shoot me, maar wie wil nu niet buiten wonen, eindelijk paarden aan huis etc..)
Eerst kwamen Ozzy en bobby de boerenfox van mijn partner wel nog in huis maar op een gegeven moment hebben we besloten dat ze s avonds op de deel ( zit vast aan huis en is verwarmd) moesten blijven, het huis was namelijk niet bij te houden door voornamelijk bobby. Mijn partner is dat overigs ook van huis uit gewend, honden horen buiten...

Het vreemde is dat Ozzy erg aan mij hangt maar bijvoorbeeld zondag is hij eerst met de buurvrouw wezen wandelen, daarna heerlijk in huis getukt op de bank, toen ben ik 1,5 uur wezen lopen inclusief spelen en toch ging hij er binnen twee uur weer vandoor..

Ook het krabben aan de deuren lijkt erger te worden, zelfs als hij mij kan zien blijft hij het proberen ook al is deur op slot.

Een speelweide maken of kennel gaat echt niet. Kennel willen we beiden niet en wil ik Ozzy niet aandoen. Speelweide of echt afrasteren wil mijn man niet.

Wil wel nog kijken voor een onzichtbare heiningen al lijkt dat lastig omdat het hier zo groot is.
Welke zijn dan goed?

Met betrekking tot weglopen,zal hij nu even in de bench moeten totdat ik een oplossing heb. Uiteraard ben ik mij namelijk terdegen bewust van de gevaren en risico's. In huis geen optie omdat hij dus de deur open maakt, deur op slot gaat niet ( geloof dat we geen eens een slot hebben) en jan en alleman hier dus komt aanwaaien.

Alleen al de gedachten dat ik wellicht in het belang van Ozzy op zoek moet naar een ander huisje maakt mij doodongelukkig maar wil het beste voor Ozzy. Wel vind ik dat we dan eerst hetgeen in onze mogelijkheden ligt moeten hebben geprobeerd.

Het dikgedrukte vind ik wel echt bizar hoor: de honden mogen niet meer binnen omdat het huis anders niet meer bij te houden is ? Waar hebben we het dan over, over zand? Haren? Sorry, maar als dat is wat je bedoelt dan kan ik daar echt geen begrip voor opbrengen.
Niks mis met ruim gaan wonen en je paarden aan huis willen, maar mijns inziens wel met dan je honden buitensluiten (tegen hun wil). En dan ook nog eens geen omheining willen.

Dat de onzichtbare omheining lastig zou zijn omdat het terrein zo groot is vind ik echt een drogreden. Lastig is het sowieso niet, het is slechts een kwestie van financiën (aanschaf) en tijd (aanleg). Daarnaast hoef je toch niet per se exact je perceelsgrenzen aan te houden .

Maar ik ga mee met Lemuria: ik hoor vooral wil niet en kan niet. Dus dan is herplaatsen een stuk eerlijker naar het dier.

Nou echt he
Een nieuwe vent zou hier niet eens over de drempel komen als hij zo anders over honden zou denken, of hij nou in een landgoed of een tent woont, lekker belangrijk
Mijn huis, of die nou klein of groot is, is pas een thuis als m'n honden lekker om me heen liggen en ja dat geeft zooi, maar dat ruim ik met liefde op, liever dan de zweetsokken van een vent
En ook ik lees niks anders dan kan niet, wil niet zoek ajb snel een nieuw huis voor de honden!

Na een lange dag bij mijn ouders met Ozzy op bezoek geweest te zijn, lees ik met lichtelijke verbazing de laatste pagina's van het door mij gestarte topic. Wat een veronderstellingen, aannames en zelfs beschuldigingen naar aanleiding van een beperkte weergave van de situatie. Goed lezen zou sommige mensen ook sieren. Maar Wellicht komt het door mijn schrijfstijl dus vandaar een poging tot verheldering.

Ik heb dit topic geopend in de hoop adviezen, tips of trucks te krijgen welke ik nog niet zelf had bedacht of waar de mensen in mijn omgeving nog niet op zijn gekomen, of bij wie ik ten rade ben gegaan. Ozzy gaat onder geen beding zomaar weg, pas als we in mijn ogen gedaan hebben wat binnen onze mogelijkheden ligt en het blijkt dan toch niet te werken of de hond is ongelukkig dan is het een optie. Overigens denkt mijn partner daar ook zo over, en is hij ( al staat hij misschien anders tegenover honden houden als de meeste hier) echt gek met de dikkop zoals hij hem noemt. Zonder morren ruimt hij de stront op ( zijn hond poept in het bos, Ozzy het liefst op onze straat, misschien doordat hij in de stad is opgegroeid en in het asiel heeft gezetten?), heeft alle klinken veranderd, klaagt niet over alle beschadigde deuren en geeft de honden elke avond een botje voor het slapen gaan).

Zou ik in mijn volgende leven als Ozzy hier willen leven?Daar kan ik volmondig ja opzeggen en ik denk vele honden. Minimaal twee keer per dag uit, een erf waar de hele dag wel wat gaande is van mee schapen voeren, tot tuinwerk etc, speelgoed in overvloed, een hondenmaatje, een deels verwarmde deel waar je de hele dag toegang tot hebt, playdates met andere hondenmaatje, uitstapjes met de auto, aandacht en knuffels van meerdere mensen en vaak een rondje bal gooien. Volgens mij zo slecht nog niet? Maar misschien voor Ozzy niet genoeg.

Ik las hier, hoeveel signalen moet je hond je geven, maar Ozzy toont dus niet ongelukkig. Iedereen die hier komt ziet ook een blije happy hond. Het deuren krabben gebeurt ook niet bij ons eigen huis als ik binnen ben en hij buiten maar juist als we er helemaal niet zijn of als hij mij kan zien als ik bij de buurvrouw koffiedrink. Toch een stukje verlatingsangst misschien? Bij mijn ouders vandaag wijkt hij ook geen moment van mijn zijde en volgt mij overal.

Met betrekking tot het niet meer in huis komen, de deel hoort bij het huis, ze liggen alleen niet meer in huis bij ons voor de houtkachel om het zomaar te zeggen. De deel is een soort hele grote bijkeuken met een aantal deuren naar buiten. Daar staat een bank, matras, mand en nu dan bench, voer, water en speeltjes waar ze dus kunnen vertoeven. Van de winter zijn ze dus wel echt in huis geweest, maar Bob begon ontzettend te verharen, daarnaast maakte Ozzy continue de tussendeur open waardoor het bijna niet meer warm te stoken is en begon het toch naar hond te ruiken. Van de zomer wilde de honden niet eens mee het echte huis in dus hebben we gezamenlijk besloten dat we zouden proberen hoe het bevalt als ze niet meer door de tussendeur en in huis zouden komen. Daar lijken zowel Ozzy als bobby geen probleem mee te hebben.

Het geen hond in een kennel of aan de ketting willen hebben daar delen mijn partner en ik dezelfde mening. Ik vind Ozzy geen kennelhond ( nogmaals de deel is deels verwarmd) en om Bob dan los te laten lopen of er bij te stoppen vind ik beiden niet kunnen.
Waarom dan Ozzy nu even in een bench? Aangezien zijn frequentie van weglopen is vermeerderd, en hij nu ook de weg opgaat en achter auto's van mensen waar hij mee opgelopen is. Kortom de situatie is een stuk risicovoller geworden en de bench is het enige middel waar ik hem in op kan sluiten als er geen toezicht is. Wil ik dat voor langere tijd,absoluut niet! Maar voor nu ff de veiligste oplossing lijkt mij.

In huis opsluiten is dus geen optie aangezien hij alle deuren open maakt, de deuren allemaal op slot doen is hier echt optie vanwege aanloop. Bovendien zit op deeldeur niet eens een slot.

De tuin afrasteren, we hebben alleen een voortuin welke door een beukenhaag gescheiden word van de weilanden en is aangezicht van de boerderij en er mag geen verandering aan plaatsvinden, bovendien kan hij dan niet meer op de deel.

Een speelweide met hok, idem dito dit mogen wij niet zomaar plaatsen. Bovendien wil mijn man dat niet en sommige dingen dien je te respecteren, als iemand zijn huis voor je openstelt waar hij geboren en getogen is.

Schrikdraad of een onzichtbare heining gaan we proberen. Alleen praktisch de buurhond heeft dat al en Ozzy heeft die hond geleerd erover heen,onderdoor etc te gaan. Dus het effect betwijfel ik.

Andere tips met bij je laten liggen in de ruimte, dat ga ik zeker doen als cliënten dat accepteren. Als ik daar zelf zit te werken mag hij er uiteraard bij. Maar dat lost nog niet op dat als de buurvrouw daar de coaching doet hij dus waarschijnlijk wel aan de deur gaat zitten, zelfde voor de kamers op de deel die voor b&b gaan dienen. Die maakt hij namelijk nu ook aan de lopende band open, terwijl er nog niemand inzit. Is momenteel opslag. Kortom hoe ga ik dat aanpakken?

Paisley schreef:

blondie schreef:

Paisley schreef:Nou ik hoor t al, vandaar zoveel eeuwige vrijgezellen op HF

Zo fanatiek wordt in de bres gesprongen voor de hondjes, ook al dènkt die kerel er maar ietsje anders over.
Nou, ik wou dat ik mijn honden het kon geven. Een landgoed met paarden, goed gezelschap en een heerlijk vrij leven.
Ik zou die vent maar gauw aan de kant zetten. Mag ik dan zijn telefoonnummer? (alles voor de hondjes he...!)

Mayke zou het ongetwijfeld geweldig vinden.
Jouw Kelpie niet, dat weet je ondertussen zelf ook wel.

Jawel hoor, die is zelfstandiger dan je denkt en een echte buitenhond.

Dan heb ik al je andere berichten over Kiwi verkeerd geïnterpreteerd.
Het leek mij een hondje dat liever bij de baas en met de baas wat doet en los buiten op het terrein zonder baas erbij eigenlijk bij de baas wil zijn.
Jol de kruising stabij hier zou prima boerderij hond kunnen zijn. Die zoekt haar plekjes op, is graag op zichzelf, ik juich het de laatste tijd toe dat ze meer en meer bij ons in de huiskamer blijft, maar die zou zich op open terrein prima vermaken.
De herder hier, kan ook wel rustig buiten liggen, ook zonder toezicht, hij zal niet zo snel vertier buiten ons om zoeken, maar hij houdt wel altijd in de gaten wat wij doen, en ook mijn vorige herders die per abuis omdat de voordeur niet goed sloot (bleken erf vast) een dag los buiten konden verblijven namen niet de kuierlatten, en bleven braaf naar passanten.
Maar bij de herder hier merk ik dat hij het fijn vind om erbij te zijn en binnen te kunnen komen bij ons. Ook de stabij komt er steeds vaker gewoon bij in de woonkamer.
Mijn vorige herder was kennel gewend, sliep in de kennel, was meestal buiten maar stond dan voor het raam naar binnen te kijken. Ik had er best moeite mee. "hij is dat gewend, niets zieligs aan". Prima. Toen kreeg ik hem. Gut, wat een beest en wat een liefde. Nou adieu kennel hond, hallo maatje en andersom idem gelukkig
Er zijn genoeg honden die het prima vinden buiten al dan niet met een hondenmaatje. Ik merk zelf dat ze maar wat graag in de buurt van de baasjes zijn en wat met ze willen ondernemen. Een grote tuin met zandbak water of wat dan ook dekt de behoefte niet voor sommige honden om het alleen leuk te vinden als de baas er bij is om te spelen met ze, pas dan is de tuin leuk.
Sommige kinderen vermaken zich prima alleen, anderen zet je in een speeltuin neer en die kinderen vinden er niets aan als ze niet worden bezig gehouden
En in geval van TS vind ik het gewoon sneu, een hond die volgens mij veel met haar samen gedaan heeft, maar dan nu ineens blij moet zijn met een grote ruime tuin, zo denkt die hond niet. Die gaat vertier zoeken. En dat gaat nu goed, ook met andere honden. Maar voor mijzelf gesproken vond ik het altijd hoogst irritant als er een hond op mij en mijn honden afkwam waar in geen velden of wegen een baas bij was te bekennen.
TS, valt er met je vriend niet te praten over het anders houden van de honden? Als het landgoed zo groot is, zal het huis ook niet klein zijn. Woonkamer met een fijne hondenmand er in. Hoe zijn honden waren en wat ze gewend waren gaat niet op voor jouw hond, jouw hond was gewend om met jou samen te leven en moet nu ineens apart van je leven op momenten (ik gok in de avonden en ochtend).
Noem me zwak, noem me raar maar ik zou zeker als ik zie dat mijn hond ineens gedrag gaat vertonen dat anders is dan hij deed me afvragen of dat niet komt door de veranderingen die IK heb doorgevoerd.
Concessies maak je meestal wel als je gaat samenwonen, maar sommige dingen moet je toch ook wel kunnen bespreken lijkt me.

Ik zou een lijstje maken voor jezelf om even duidelijk te krijgen wat er nu voor jouw hond eigenlijk allemaal veranderd is ten opzichte van voor je nieuwe partner. Dan een lijstje over wat hij nu doet en dan even goed gaan nadenken of die twee dingen geen verband met elkaar kunnen hebben en of JIJ daar iets aan kunt en wilt veranderen.

Bench wel willen overwegen, maar een kennel niet, die snap ik ook eerlijk gezegd niet. In mijn huis koos ik kortgeleden nog liever voor een traphekje tussen keuken en woonkamer dan dat ik de hond in de bench in de woonkamer liet verblijven op momenten dat we wat langduriger van huis waren. Ik zou dan dus ook eerder voor een kennel met inloop naar het binnen verblijf prefereren dan dat hij los op pad gaat, of hem in een bench stoppen.

schumie schreef:Na een lange dag bij mijn ouders met Ozzy op bezoek geweest te zijn, lees ik met lichtelijke verbazing de laatste pagina's van het door mij gestarte topic. Wat een veronderstellingen, aannames en zelfs beschuldigingen naar aanleiding van een beperkte weergave van de situatie. Goed lezen zou sommige mensen ook sieren. Maar Wellicht komt het door mijn schrijfstijl dus vandaar een poging tot verheldering.

Ik heb dit topic geopend in de hoop adviezen, tips of trucks te krijgen welke ik nog niet zelf had bedacht of waar de mensen in mijn omgeving nog niet op zijn gekomen, of bij wie ik ten rade ben gegaan. Ozzy gaat onder geen beding zomaar weg, pas als we in mijn ogen gedaan hebben wat binnen onze mogelijkheden ligt en het blijkt dan toch niet te werken of de hond is ongelukkig dan is het een optie. Overigens denkt mijn partner daar ook zo over, en is hij ( al staat hij misschien anders tegenover honden houden als de meeste hier) echt gek met de dikkop zoals hij hem noemt. Zonder morren ruimt hij de stront op ( zijn hond poept in het bos, Ozzy het liefst op onze straat, misschien doordat hij in de stad is opgegroeid en in het asiel heeft gezetten?), heeft alle klinken veranderd, klaagt niet over alle beschadigde deuren en geeft de honden elke avond een botje voor het slapen gaan).

Zou ik in mijn volgende leven als Ozzy hier willen leven?Daar kan ik volmondig ja opzeggen en ik denk vele honden. Minimaal twee keer per dag uit, een erf waar de hele dag wel wat gaande is van mee schapen voeren, tot tuinwerk etc, speelgoed in overvloed, een hondenmaatje, een deels verwarmde deel waar je de hele dag toegang tot hebt, playdates met andere hondenmaatje, uitstapjes met de auto, aandacht en knuffels van meerdere mensen en vaak een rondje bal gooien. Volgens mij zo slecht nog niet? Maar misschien voor Ozzy niet genoeg.

Ik las hier, hoeveel signalen moet je hond je geven, maar Ozzy toont dus niet ongelukkig. Iedereen die hier komt ziet ook een blije happy hond. Het deuren krabben gebeurt ook niet bij ons eigen huis als ik binnen ben en hij buiten maar juist als we er helemaal niet zijn of als hij mij kan zien als ik bij de buurvrouw koffiedrink. Toch een stukje verlatingsangst misschien? Bij mijn ouders vandaag wijkt hij ook geen moment van mijn zijde en volgt mij overal.

Met betrekking tot het niet meer in huis komen, de deel hoort bij het huis, ze liggen alleen niet meer in huis bij ons voor de houtkachel om het zomaar te zeggen. De deel is een soort hele grote bijkeuken met een aantal deuren naar buiten. Daar staat een bank, matras, mand en nu dan bench, voer, water en speeltjes waar ze dus kunnen vertoeven. Van de winter zijn ze dus wel echt in huis geweest, maar Bob begon ontzettend te verharen, daarnaast maakte Ozzy continue de tussendeur open waardoor het bijna niet meer warm te stoken is en begon het toch naar hond te ruiken. Van de zomer wilde de honden niet eens mee het echte huis in dus hebben we gezamenlijk besloten dat we zouden proberen hoe het bevalt als ze niet meer door de tussendeur en in huis zouden komen. Daar lijken zowel Ozzy als bobby geen probleem mee te hebben.

Het geen hond in een kennel of aan de ketting willen hebben daar delen mijn partner en ik dezelfde mening. Ik vind Ozzy geen kennelhond ( nogmaals de deel is deels verwarmd) en om Bob dan los te laten lopen of er bij te stoppen vind ik beiden niet kunnen.
Waarom dan Ozzy nu even in een bench? Aangezien zijn frequentie van weglopen is vermeerderd, en hij nu ook de weg opgaat en achter auto's van mensen waar hij mee opgelopen is. Kortom de situatie is een stuk risicovoller geworden en de bench is het enige middel waar ik hem in op kan sluiten als er geen toezicht is. Wil ik dat voor langere tijd,absoluut niet! Maar voor nu ff de veiligste oplossing lijkt mij.

In huis opsluiten is dus geen optie aangezien hij alle deuren open maakt, de deuren allemaal op slot doen is hier echt optie vanwege aanloop. Bovendien zit op deeldeur niet eens een slot.

De tuin afrasteren, we hebben alleen een voortuin welke door een beukenhaag gescheiden word van de weilanden en is aangezicht van de boerderij en er mag geen verandering aan plaatsvinden, bovendien kan hij dan niet meer op de deel.

Een speelweide met hok, idem dito dit mogen wij niet zomaar plaatsen. Bovendien wil mijn man dat niet en sommige dingen dien je te respecteren, als iemand zijn huis voor je openstelt waar hij geboren en getogen is.

Schrikdraad of een onzichtbare heining gaan we proberen. Alleen praktisch de buurhond heeft dat al en Ozzy heeft die hond geleerd erover heen,onderdoor etc te gaan. Dus het effect betwijfel ik.

Andere tips met bij je laten liggen in de ruimte, dat ga ik zeker doen als cliënten dat accepteren. Als ik daar zelf zit te werken mag hij er uiteraard bij. Maar dat lost nog niet op dat als de buurvrouw daar de coaching doet hij dus waarschijnlijk wel aan de deur gaat zitten, zelfde voor de kamers op de deel die voor b&b gaan dienen. Die maakt hij namelijk nu ook aan de lopende band open, terwijl er nog niemand inzit. Is momenteel opslag. Kortom hoe ga ik dat aanpakken?

Een kennel hoeft er niet met alle geweld zo uit te zien he

Je kan ook een groot stuk afzetten met kenneldelen, dit aan de deel vast zodat ze daar in en uit kunnen lopen, zoiets bijv.

Het enige verschil met nu is dan dat de honden veilig zitten en niet meer weg kunnen lopen, ze hebben dan nog alle vrijheid, zeker als je de kennel groot maakt en ze kunnen nog gewoon in de deel slapen/liggen als ze dat willen!

Als de hond gewoon in de woonkamer mag wat hij gewend was, doet hij dan ook uitbreekpogingen en krabbelt hij dan ook alle deuren kapot nadat hij lekker uit is geweest?
Voor mij is de vraag voor jou nu hoe hij was en deed toen je alleen woonde. Ik neem aan dat je toen ook weg moest om te werken? Ga voor jezelf even na hoe hij met jou alleen was en hoe jullie samen woonden en leefden en wat er nu anders is.
Ik denk dat je daar de kern in gaat vinden van het gedrag nu. Aan jou om daar op in te spelen als je hem niet kwijt wilt. Ik ga verder niets in vullen, je bent zelf daartoe wel in staat.

schumie schreef:Na een lange dag bij mijn ouders met Ozzy op bezoek geweest te zijn, lees ik met lichtelijke verbazing de laatste pagina's van het door mij gestarte topic. Wat een veronderstellingen, aannames en zelfs beschuldigingen naar aanleiding van een beperkte weergave van de situatie. Goed lezen zou sommige mensen ook sieren. Maar Wellicht komt het door mijn schrijfstijl dus vandaar een poging tot verheldering.

Ik heb dit topic geopend in de hoop adviezen, tips of trucks te krijgen welke ik nog niet zelf had bedacht of waar de mensen in mijn omgeving nog niet op zijn gekomen, of bij wie ik ten rade ben gegaan. Ozzy gaat onder geen beding zomaar weg, pas als we in mijn ogen gedaan hebben wat binnen onze mogelijkheden ligt en het blijkt dan toch niet te werken of de hond is ongelukkig dan is het een optie. Overigens denkt mijn partner daar ook zo over, en is hij ( al staat hij misschien anders tegenover honden houden als de meeste hier) echt gek met de dikkop zoals hij hem noemt. Zonder morren ruimt hij de stront op ( zijn hond poept in het bos, Ozzy het liefst op onze straat, misschien doordat hij in de stad is opgegroeid en in het asiel heeft gezetten?), heeft alle klinken veranderd, klaagt niet over alle beschadigde deuren en geeft de honden elke avond een botje voor het slapen gaan).

Zou ik in mijn volgende leven als Ozzy hier willen leven?Daar kan ik volmondig ja opzeggen en ik denk vele honden. Minimaal twee keer per dag uit, een erf waar de hele dag wel wat gaande is van mee schapen voeren, tot tuinwerk etc, speelgoed in overvloed, een hondenmaatje, een deels verwarmde deel waar je de hele dag toegang tot hebt, playdates met andere hondenmaatje, uitstapjes met de auto, aandacht en knuffels van meerdere mensen en vaak een rondje bal gooien. Volgens mij zo slecht nog niet? Maar misschien voor Ozzy niet genoeg.

Ik las hier, hoeveel signalen moet je hond je geven, maar Ozzy toont dus niet ongelukkig. Iedereen die hier komt ziet ook een blije happy hond. Het deuren krabben gebeurt ook niet bij ons eigen huis als ik binnen ben en hij buiten maar juist als we er helemaal niet zijn of als hij mij kan zien als ik bij de buurvrouw koffiedrink. Toch een stukje verlatingsangst misschien? Bij mijn ouders vandaag wijkt hij ook geen moment van mijn zijde en volgt mij overal.

Met betrekking tot het niet meer in huis komen, de deel hoort bij het huis, ze liggen alleen niet meer in huis bij ons voor de houtkachel om het zomaar te zeggen. De deel is een soort hele grote bijkeuken met een aantal deuren naar buiten. Daar staat een bank, matras, mand en nu dan bench, voer, water en speeltjes waar ze dus kunnen vertoeven. Van de winter zijn ze dus wel echt in huis geweest, maar Bob begon ontzettend te verharen, daarnaast maakte Ozzy continue de tussendeur open waardoor het bijna niet meer warm te stoken is en begon het toch naar hond te ruiken. Van de zomer wilde de honden niet eens mee het echte huis in dus hebben we gezamenlijk besloten dat we zouden proberen hoe het bevalt als ze niet meer door de tussendeur en in huis zouden komen. Daar lijken zowel Ozzy als bobby geen probleem mee te hebben.

Het geen hond in een kennel of aan de ketting willen hebben daar delen mijn partner en ik dezelfde mening. Ik vind Ozzy geen kennelhond ( nogmaals de deel is deels verwarmd) en om Bob dan los te laten lopen of er bij te stoppen vind ik beiden niet kunnen.
Waarom dan Ozzy nu even in een bench? Aangezien zijn frequentie van weglopen is vermeerderd, en hij nu ook de weg opgaat en achter auto's van mensen waar hij mee opgelopen is. Kortom de situatie is een stuk risicovoller geworden en de bench is het enige middel waar ik hem in op kan sluiten als er geen toezicht is. Wil ik dat voor langere tijd,absoluut niet! Maar voor nu ff de veiligste oplossing lijkt mij.

In huis opsluiten is dus geen optie aangezien hij alle deuren open maakt, de deuren allemaal op slot doen is hier echt optie vanwege aanloop. Bovendien zit op deeldeur niet eens een slot.

De tuin afrasteren, we hebben alleen een voortuin welke door een beukenhaag gescheiden word van de weilanden en is aangezicht van de boerderij en er mag geen verandering aan plaatsvinden, bovendien kan hij dan niet meer op de deel.

Een speelweide met hok, idem dito dit mogen wij niet zomaar plaatsen. Bovendien wil mijn man dat niet en sommige dingen dien je te respecteren, als iemand zijn huis voor je openstelt waar hij geboren en getogen is.

Schrikdraad of een onzichtbare heining gaan we proberen. Alleen praktisch de buurhond heeft dat al en Ozzy heeft die hond geleerd erover heen,onderdoor etc te gaan. Dus het effect betwijfel ik.

Andere tips met bij je laten liggen in de ruimte, dat ga ik zeker doen als cliënten dat accepteren. Als ik daar zelf zit te werken mag hij er uiteraard bij. Maar dat lost nog niet op dat als de buurvrouw daar de coaching doet hij dus waarschijnlijk wel aan de deur gaat zitten, zelfde voor de kamers op de deel die voor b&b gaan dienen. Die maakt hij namelijk nu ook aan de lopende band open, terwijl er nog niemand inzit. Is momenteel opslag. Kortom hoe ga ik dat aanpakken?

Ik kan me voorstellen dat een aantal aannames en oordelen in dit topic je op zijn zachtst gezegd verrassen . Maar uiteindelijk gaat het om de hond.

En eerlijk, ik lees in je tekst vooral dingen die over jou gaan. "Ozzy gaat onder geen beding zomaar weg en ik wil alles gedaan hebben wat in mijn mogelijkheden ligt". Ik heb het al eerder gevraagd, wat nu als alles dat in je mogelijkheden ligt gewoonweg niet genoeg is om te voldoen aan de behoeften van je hond? En daarvoor hoef je niet alles te DOEN. Zonder een onzichtbaar hek aan te schaffen kun je ook wel bedenken of dat voldoende gaat zijn, daar heb je hersenen voor.
Het feit dat ie je overal volgt en zelfs door deuren heen breekt om maar bij je te kunnen zijn kan ik echt niet goed rijmen met een hond die merendeels buitenshuis wordt gehouden en daar dan ook nog gelukkig mee zou zijn.
Puur gebaseerd op wat je hier schrijft vraag ik me af in hoeverre je denkt in het belang van de hond. Of dat je vooral 'alles' gedaan wilt hebben zodat het idee van herplaatsen beter verteerbaar is.

Izzie_Anneke schreef:[

Ik kan me voorstellen dat een aantal aannames en oordelen in dit topic je op zijn zachtst gezegd verrassen . Maar uiteindelijk gaat het om de hond.

En eerlijk, ik lees in je tekst vooral dingen die over jou gaan. "Ozzy gaat onder geen beding zomaar weg en ik wil alles gedaan hebben wat in mijn mogelijkheden ligt". Ik heb het al eerder gevraagd, wat nu als alles dat in je mogelijkheden ligt gewoonweg niet genoeg is om te voldoen aan de behoeften van je hond? En daarvoor hoef je niet alles te DOEN. Zonder een onzichtbaar hek aan te schaffen kun je ook wel bedenken of dat voldoende gaat zijn, daar heb je hersenen voor.
Het feit dat ie je overal volgt en zelfs door deuren heen breekt om maar bij je te kunnen zijn kan ik echt niet goed rijmen met een hond die merendeels buitenshuis wordt gehouden en daar dan ook nog gelukkig mee zou zijn.
Puur gebaseerd op wat je hier schrijft vraag ik me af in hoeverre je denkt in het belang van de hond. Of dat je vooral 'alles' gedaan wilt hebben zodat het idee van herplaatsen beter verteerbaar is.

Bedankt voor je antwoord. Maar volgens mij schrijf ik ook, als de hond niet gelukkig is dan zal ik hem herplaatsen. En beschrijf ik de situatie met daar achteraan dat dat wellicht niet voldoende is voor Ozzy, dat is onderbuikgevoel. Ik vind echter dat je een beest niet zo maar aan de kant zet en daar wel het een en ander voor moet hebben gedaan. Blijkt het niet te werken en zou de hond ergens anders meer op zijn plaats zijn, dien je in het belang van de hond conclusies te trekken.

blondie schreef:Als de hond gewoon in de woonkamer mag wat hij gewend was, doet hij dan ook uitbreekpogingen en krabbelt hij dan ook alle deuren kapot nadat hij lekker uit is geweest?
Voor mij is de vraag voor jou nu hoe hij was en deed toen je alleen woonde. Ik neem aan dat je toen ook weg moest om te werken? Ga voor jezelf even na hoe hij met jou alleen was en hoe jullie samen woonden en leefden en wat er nu anders is.
Ik denk dat je daar de kern in gaat vinden van het gedrag nu. Aan jou om daar op in te spelen als je hem niet kwijt wilt. Ik ga verder niets in vullen, je bent zelf daartoe wel in staat.

Dankjewel voor je antwoord.

Op je eerste vraag, ja dan gaat hij hier dus buiten kijken als ik er niet ben, om vervolgens mogelijk weer weg te lopen.
Bij mij thuis,zat de deur op slot als ik weg ging en die is ook ernstig bekrast. Wel heb ik van de buren vernomen, ( al woon ik zelf ook vrijstaand), dat ze hem nooit gehoord hebben. Als ik thuis kwam van werk, lag hij lekker te slapen altijd.

Weglopen uit de tuin deed hij daar ook. Mijn tuin is ook groot maar wel omheind, daar zeilde hij aan de ene kant over het hek en de andere kant kon hij open duwen. Op zomeravonden met de tuindeuren open en ik binnen is hij hem ook weleens gepeert.

Voor de rest ga ik over je vraag nadenken.

Lunatic schreef:

schumie schreef:.

Het geen hond in een kennel of aan de ketting willen hebben daar delen mijn partner en ik dezelfde mening. Ik vind Ozzy geen kennelhond ( nogmaals de deel is deels verwarmd) en om Bob dan los te lkken?

Een kennel hoeft er niet met alle geweld zo uit te zien he

Je kan ook een groot stuk afzetten met kenneldelen, dit aan de deel vast zodat ze daar in en uit kunnen lopen, zoiets bijv.

Het enige verschil met nu is dan dat de honden veilig zitten en niet meer weg kunnen lopen, ze hebben dan nog alle vrijheid, zeker als je de kennel groot maakt en ze kunnen nog gewoon in de deel slapen/liggen als ze dat willen!

Ik zal het nog eens bespreekbaar maken, aan de deel vast gaat erf technisch gezien niet. Bovendien denk dat wij zoiets niet neer mogen zetten. Andere kant is. Bob hoeft niet vast, die woont hier al jaren met plezier en vertoont geen wegloop gedrag dus om die zijn vrijheid te beroven en in de kennel te zetten vind ik niet geheel fair.

blondie schreef:

Paisley schreef:

blondie schreef:[quote="Paisley"
TS, valt er met je vriend niet te praten over het anders houden van de honden? Als het landgoed zo groot is, zal het huis ook niet klein zijn. Woonkamer met een fijne hondenmand er in. Hoe zijn honden waren en wat ze gewend waren gaat niet op voor jouw hond, jouw hond was gewend om met jou samen te leven en moet nu ineens apart van je leven op momenten (ik gok in de avonden en ochtend).
Noem me zwak, noem me raar maar ik zou zeker als ik zie dat mijn hond ineens gedrag gaat vertonen dat anders is dan hij deed me afvragen of dat niet komt door de veranderingen die IK heb doorgevoerd.
Concessies maak je meestal wel als je gaat samenwonen, maar sommige dingen moet je toch ook wel kunnen bespreken lijkt me.

Ik ga daar zeker over nadenken, momenteel ligt Ozzy ook op de bank te snurken. Maar op de deel is niet geheel buiten, de deel zit vast aan ons huis. Over deur krabben en weglopen dat zijn dingen die hij bij mij dus ook al deed alleen hier is het uitvergroot zullen we maar zeggen.

Ik zou een lijstje maken voor jezelf om even duidelijk te krijgen wat er nu voor jouw hond eigenlijk allemaal veranderd is ten opzichte van voor je nieuwe partner. Dan een lijstje over wat hij nu doet en dan even goed gaan nadenken of die twee dingen geen verband met elkaar kunnen hebben en of JIJ daar iets aan kunt en wilt veranderen.

Dat ga ik zeker doen, dankjewel!

Bench wel willen overwegen, maar een kennel niet, die snap ik ook eerlijk gezegd niet. In mijn huis koos ik kortgeleden nog liever voor een traphekje tussen keuken en woonkamer dan dat ik de hond in de bench in de woonkamer liet verblijven op momenten dat we wat langduriger van huis waren. Ik zou dan dus ook eerder voor een kennel met inloop naar het binnen verblijf prefereren dan dat hij los op pad gaat, of hem in een bench stoppen.

Bench is nu een tijdelijk oplossing maar geen blijvende, ik heb nu geen kennel en omdat zijn wegloopgedrag verergerd is de laatste weken zal ik hem ergens veilig weg moeten zetten. Zoals ik beschreef in huis is geen optie omdat hij alles open maakt.

Vreemd hoor . Allemaal beesten die achter gaas of in een hok zitten waar jullie van genieten en dan mag en kan er geen kennel of omheind terreintje komen.
Honden verharen en stinken en daarom mogen ze niet in huis maar hij mag wel in huis als je cliénten gaat ontvangen.
Ze mogen ook niet aan de voorkant van de boerderij want een stukje gaas zou niet mogen en kunnen dan ook niet op deel kunnen terwijl ze die deel zometeen ook niet meer mogen gebruiken omdat de kamers daar als B&B gebruikt gaan worden.?