Frenkie uit Haarlem
Geplaatst: 19 mar 2008 21:36
Goedenavond allemaal. Ik kom, zoals gevraagd bij de aanmelding, mijn hondje introduceren.
De kleine deugniet op de foto is Frenk van 11 weken oud (30-12-07 (zeggen ze)).
Tegen alle adviezen in ben ik toch eens bij een zogeheten 'broodfokker' gaan kijken (:neenee: ik weet het
) en, zoals mijn moeder al voorspelde, ik ging met een pup op mijn arm weer naar huis.
Ik had het hart niet om Frenk te laten zitten. Vanuit zijn bak volgde hij ons met z'n ogen en z'n staart bleef maar kwispelen. Een heel helder en vrolijk hondje. Niet de dominantste van het stel, maar wel met een hoop pit. Zoveel was duidelijk.
Het was echt
Van huis uit ben ik opgegroeid tussen de honden. Mijn moeder heeft altijd labradors en teckels gehad. Ze ging er mee naar de shows en 1x per jaar hadden wij een zeer zorgvuldig gefokt nestje, waarvan er ook altijd 1 pup bij ons bleef
Op een gegeven moment hadden we wel 12 honden. Nu zijn er, door ouderdom, nog 4 over. Saar (bejaarde teckel), Fitz (zwarte lab), Froikje (de 'hysterische' kaninchen teckel van mijn zus) en Timo (spaanse vuilnisbak via de stichting Aai). Al opgroeiende heb ik dus wel veel van de honden meegekregen, maar de honden waren altijd het domein van mijn zus en moeder. Dus pas nu met Frenk heb ik echt zelf voor een hond gekozen, tot verbazing van mijn moeder (gebiedt de eerlijkheid mij te zeggen).
Weer terug naar Frenkie: natuurlijk had hij oormijt, wormen en was hij veel te mager. Meteen een soort antiseptische oplossing in de oren en stronghold in de nek. Dat scheelt al een hoop. Eenmaal thuis bleek Frenk diarree te hebben. De finidiar van de DA hielp helaas niet en gisteren (dinsdag) bleek uit onderzoek dat onze Frenk giardia heeft. Hij zit dus nu aan de antibiotica (Metronidazole). Vanwege de diarree en de antibiotica wil de DA wachten met z'n 2e enting totdat hij wat meer weerstand heeft.
Aangezien Frenk erg vrolijk en actief is, is er voor de DA voorlopig geen aanleiding om te vrezen dat Frenk nog meer ellende onder de leden zou hebben. Ik hoop maar dat dat klopt, maar tot hij genezen is verklaard en al z'n entingen heeft zit ik als een bok op de haverkist, dat kan ik je wel vertellen.
Volgens de 'fokker' is Frenk een Boomer: Shih Tzu X Lhasa Apso. Als iemand ervaring heeft met deze rassen, dan zou ik het erg leuk vinden om er meer over te leren.
Om hem te helpen wat aan te sterken ben ik begonnen met Frenk pap te geven van rijstebloem en geitenmelk. Daarnaast kreeg hij brokken. Hill's puppy kip om precies te zijn. Niet die we van de fokker meekregen. Die kreeg hij daar heus ook niet. De droge brokken gingen er alleen niet in en ook geweld in afgekookt water lokten ze geen vreugdedans uit.
Toen kregen we bezoek van een bevriende hond, die van haar baasje een blikje natvoer kreeg. Frenk nam een snoekduik en landde zo ongeveer in haar bak. Van onder haar neus (ja, een hele lieve hond) at hij zowat die hele bak leeg. Zoveel enthousiasme had ik nog niet gezien. Sindsdien krijgt Frenk dus natvoer en vanwege de giardia zitten we nu op Hill's i/d natvoer en brokken. En het is iedere keer weer een feestje
Frenk is een heel wijs hondje. Van nature (want hij zal het heus daar niet geleerd hebben) zeer proper, want hij is uit zichzelf al bijna zindelijk. Alleen als het heel heftig is, of als ik er niet snel genoeg bij ben, dan doet meneer het binnen. Maar onder protest, zoveel is duidelijk.
De eerste week heeft Frenk naast mijn bed in een doos geslapen. Met een kruik om lekker tegenaan te kruipen. Een eigen doekje om z'n neus in te steken en z'n flos om eventueel wat te kauwen.
Natuurlijk heeft Frenk ook een bench. Geen draadkooi, maar zo'n aan drie kanten gesloten kamerkennel. We zijn vrijwel meteen met benchtraining begonnen. Al na een dag bleef Frenk erin liggen als ik dat aangaf, zelfs met het deurtje open. Ook slaapt hij er nu 's nachts in. Ik slaap nu nog bij hem in de buurt (op de bank
) zodat ik er snel bij kan zijn. Z'n plas lang ophouden is nog te moeilijk voor de kleine man.
De betekenis van 'nee' was overigens ook erg snel duidelijk, maar Frenk is bijdehand genoeg om alleen maar te luisteren als het 'm zo belieft. Mijn veters blijven dus een geliefde prooi, maar ach... Als dat het ergste is...
Wat valt er verder nog te vertellen? Nou, dat Frenk ook al goed aan de lijn loopt, dat hij dol is op het spelen met zijn puppykong gevuld met wat natvoer en brokjes en dat hij het allerliefste met zijn hoofd op mijn voet ligt.
En natuurlijk dat ik heel veel van hem hou :smile1:
Zo, een heel verhaal. Ik ben ongetwijfeld belangrijke dingen vergeten, maar die komen dan vanzelf wel voorbij. Verder ben ik benieuwd naar jullie reacties, goede raad en leuke verhalen.
Tot ziens op het forum!
H. (en Frenkie natuurlijk)
De kleine deugniet op de foto is Frenk van 11 weken oud (30-12-07 (zeggen ze)).
Tegen alle adviezen in ben ik toch eens bij een zogeheten 'broodfokker' gaan kijken (:neenee: ik weet het
) en, zoals mijn moeder al voorspelde, ik ging met een pup op mijn arm weer naar huis. Ik had het hart niet om Frenk te laten zitten. Vanuit zijn bak volgde hij ons met z'n ogen en z'n staart bleef maar kwispelen. Een heel helder en vrolijk hondje. Niet de dominantste van het stel, maar wel met een hoop pit. Zoveel was duidelijk.
Het was echt
Van huis uit ben ik opgegroeid tussen de honden. Mijn moeder heeft altijd labradors en teckels gehad. Ze ging er mee naar de shows en 1x per jaar hadden wij een zeer zorgvuldig gefokt nestje, waarvan er ook altijd 1 pup bij ons bleef
Op een gegeven moment hadden we wel 12 honden. Nu zijn er, door ouderdom, nog 4 over. Saar (bejaarde teckel), Fitz (zwarte lab), Froikje (de 'hysterische' kaninchen teckel van mijn zus) en Timo (spaanse vuilnisbak via de stichting Aai). Al opgroeiende heb ik dus wel veel van de honden meegekregen, maar de honden waren altijd het domein van mijn zus en moeder. Dus pas nu met Frenk heb ik echt zelf voor een hond gekozen, tot verbazing van mijn moeder (gebiedt de eerlijkheid mij te zeggen).Weer terug naar Frenkie: natuurlijk had hij oormijt, wormen en was hij veel te mager. Meteen een soort antiseptische oplossing in de oren en stronghold in de nek. Dat scheelt al een hoop. Eenmaal thuis bleek Frenk diarree te hebben. De finidiar van de DA hielp helaas niet en gisteren (dinsdag) bleek uit onderzoek dat onze Frenk giardia heeft. Hij zit dus nu aan de antibiotica (Metronidazole). Vanwege de diarree en de antibiotica wil de DA wachten met z'n 2e enting totdat hij wat meer weerstand heeft.
Aangezien Frenk erg vrolijk en actief is, is er voor de DA voorlopig geen aanleiding om te vrezen dat Frenk nog meer ellende onder de leden zou hebben. Ik hoop maar dat dat klopt, maar tot hij genezen is verklaard en al z'n entingen heeft zit ik als een bok op de haverkist, dat kan ik je wel vertellen.
Volgens de 'fokker' is Frenk een Boomer: Shih Tzu X Lhasa Apso. Als iemand ervaring heeft met deze rassen, dan zou ik het erg leuk vinden om er meer over te leren.
Om hem te helpen wat aan te sterken ben ik begonnen met Frenk pap te geven van rijstebloem en geitenmelk. Daarnaast kreeg hij brokken. Hill's puppy kip om precies te zijn. Niet die we van de fokker meekregen. Die kreeg hij daar heus ook niet. De droge brokken gingen er alleen niet in en ook geweld in afgekookt water lokten ze geen vreugdedans uit.
Toen kregen we bezoek van een bevriende hond, die van haar baasje een blikje natvoer kreeg. Frenk nam een snoekduik en landde zo ongeveer in haar bak. Van onder haar neus (ja, een hele lieve hond) at hij zowat die hele bak leeg. Zoveel enthousiasme had ik nog niet gezien. Sindsdien krijgt Frenk dus natvoer en vanwege de giardia zitten we nu op Hill's i/d natvoer en brokken. En het is iedere keer weer een feestje
Frenk is een heel wijs hondje. Van nature (want hij zal het heus daar niet geleerd hebben) zeer proper, want hij is uit zichzelf al bijna zindelijk. Alleen als het heel heftig is, of als ik er niet snel genoeg bij ben, dan doet meneer het binnen. Maar onder protest, zoveel is duidelijk.
De eerste week heeft Frenk naast mijn bed in een doos geslapen. Met een kruik om lekker tegenaan te kruipen. Een eigen doekje om z'n neus in te steken en z'n flos om eventueel wat te kauwen.
Natuurlijk heeft Frenk ook een bench. Geen draadkooi, maar zo'n aan drie kanten gesloten kamerkennel. We zijn vrijwel meteen met benchtraining begonnen. Al na een dag bleef Frenk erin liggen als ik dat aangaf, zelfs met het deurtje open. Ook slaapt hij er nu 's nachts in. Ik slaap nu nog bij hem in de buurt (op de bank
) zodat ik er snel bij kan zijn. Z'n plas lang ophouden is nog te moeilijk voor de kleine man. De betekenis van 'nee' was overigens ook erg snel duidelijk, maar Frenk is bijdehand genoeg om alleen maar te luisteren als het 'm zo belieft. Mijn veters blijven dus een geliefde prooi, maar ach... Als dat het ergste is...
Wat valt er verder nog te vertellen? Nou, dat Frenk ook al goed aan de lijn loopt, dat hij dol is op het spelen met zijn puppykong gevuld met wat natvoer en brokjes en dat hij het allerliefste met zijn hoofd op mijn voet ligt.
En natuurlijk dat ik heel veel van hem hou :smile1:
Zo, een heel verhaal. Ik ben ongetwijfeld belangrijke dingen vergeten, maar die komen dan vanzelf wel voorbij. Verder ben ik benieuwd naar jullie reacties, goede raad en leuke verhalen.
Tot ziens op het forum!
H. (en Frenkie natuurlijk)
