Hallo
Geplaatst: 26 mei 2008 13:55
Farah is onze golden-oma van 11 jaar. Het is een schat van een hond die alles goed vindt zolang ze er maar bij mag zijn. Ze luistert goed, hoeft niet aan de lijn en is aardig voor iedereen, ook voor vreemden. Kleine hondenrassen, van welk geslacht ook, vindt ze fijn. Grote honden vindt ze eng, maar ook niet ZO eng. Onweer en vuurwerk dan weer wel. Onze kippen en andere dieren mogen over en onder haar heen klauteren, allemaal geen probleem.
Het is een echte oude dame en het grootste stuk van haar dag bestaat tegenwoordig uit slapen en af en toe in het zonnetje rollen.
Wandelen kan enkel als ze van ons echt mee MOET. Dan sloft ze achter ons aan de straat uit en wil dan maar liever weer naar huis. Het enige wat haar een zeldzame energiestoot geeft zijn katten. Ze ziet, hoort en ruikt nog prima en o wee als er één in de gaten krijgt! Vroeger probeerden we haar bij ons te houden als er een kat in de tuin was, maar nu laten we haar meteen los omdat het tenminste nog wat lichaamsbeweging oplevert. De (vele) overtolige kilo's, de artrose en het oude hartje beginnen immers stilaan hun tol te eisen. Hier worden pilletjes gegeven bij elke maaltijd. Nou ja, ze is in ieder geval nog heel speels en ondanks de ouderdomskwaaltjes heeft ze voor zover wij kunnen zien geen pijn. We hopen dat we nog een tijdje van haar mogen genieten want elke dag eens lekker knuffelen met zo'n zachte pattatezak doet wonderen voor een mens. Het valt ons wel niet altijd gemakkelijk om te zien hoe oud onze vroegere brok spieren en energie geworden is.
Op de foto kan je haar zien op haar allerliefste slaapmatje.
PS: haar X-spot om gekrabbeld te worden is helemaal achteraan haar rug, net boven haar staart. (goeie tip voor wie haar ooit eens tegenkomt
)
Het is een echte oude dame en het grootste stuk van haar dag bestaat tegenwoordig uit slapen en af en toe in het zonnetje rollen.
Wandelen kan enkel als ze van ons echt mee MOET. Dan sloft ze achter ons aan de straat uit en wil dan maar liever weer naar huis. Het enige wat haar een zeldzame energiestoot geeft zijn katten. Ze ziet, hoort en ruikt nog prima en o wee als er één in de gaten krijgt! Vroeger probeerden we haar bij ons te houden als er een kat in de tuin was, maar nu laten we haar meteen los omdat het tenminste nog wat lichaamsbeweging oplevert. De (vele) overtolige kilo's, de artrose en het oude hartje beginnen immers stilaan hun tol te eisen. Hier worden pilletjes gegeven bij elke maaltijd. Nou ja, ze is in ieder geval nog heel speels en ondanks de ouderdomskwaaltjes heeft ze voor zover wij kunnen zien geen pijn. We hopen dat we nog een tijdje van haar mogen genieten want elke dag eens lekker knuffelen met zo'n zachte pattatezak doet wonderen voor een mens. Het valt ons wel niet altijd gemakkelijk om te zien hoe oud onze vroegere brok spieren en energie geworden is.
Op de foto kan je haar zien op haar allerliefste slaapmatje.
PS: haar X-spot om gekrabbeld te worden is helemaal achteraan haar rug, net boven haar staart. (goeie tip voor wie haar ooit eens tegenkomt
)
En mocht ik je een keer tegenkomen,dan weet ik waar ik je kan krabbelen 
wat een rijkdom is het toch zo'n oude hond