Gegroet!
Geplaatst: 18 okt 2008 10:57
Mijn naam is Peter. Ik ben 41 lentes jong en woon samen met mijn vriend Dirk in het landelijke Boortmeerbeek (Belgiƫ), een dorpje nabij de universiteitsstad Leuven. Als alles goed verlopen is met het invullen van mijn profiel, zie je onderaan onze vier schatten: Celia, Raf, Roos en Bieke, waarvan vandaag alleen Roosje, die de dochter is van Celia en Raf, nog bij ons is...
Op minder dan een half jaar tijd, moesten we afscheid nemen van drie van onze vier honden. Op 24 april vertrok onze lieve Duitse Herder Celia na een korte, maar uiterst hevige ziekte uit ons leven. Alsof dat nog niet erg genoeg was, moesten we de avond nadien ons 14 jaar oude dwergpincher Bieke laten inslapen nadat ze een gezwel op haar bil had stukgebeten.
Nadat we twee dagen na elkaar zo zwaar getroffen werden, hoopten we nog een tijdje gespaard te blijven van verder verdriet. Het mocht niet zijn. Nog maar nauwelijks het verlies van onze twee hondjes te boven gekomen, werd een uiterst agressieve tumor vastgesteld bij onze 11-jarige Duitse Herder Raf. Amper 10 dagen na de diagnose zagen we ons genoodzaakt om op 13 oktober de dierenarts het verlossende spuitje te laten toedienen.
Een harde dobber... 2008 is een jaar dat we liefst zo snel mogelijk achter ons laten, in de hoop dat onze laatste hond, de 8-jarige Duitse Herder Roos nog lang bij ons mag blijven.
Ter nagedachtenis aan onze overleden gezinsleden, hebben we een website voor hen opgericht.
http://sirius.xtreemhost.com/
Het zou ons plezier doen als jullie ons daar ook eens een bezoekje brachten en misschien zelfs een berichtje achterlieten in ons gastenboek.
Op minder dan een half jaar tijd, moesten we afscheid nemen van drie van onze vier honden. Op 24 april vertrok onze lieve Duitse Herder Celia na een korte, maar uiterst hevige ziekte uit ons leven. Alsof dat nog niet erg genoeg was, moesten we de avond nadien ons 14 jaar oude dwergpincher Bieke laten inslapen nadat ze een gezwel op haar bil had stukgebeten.
Nadat we twee dagen na elkaar zo zwaar getroffen werden, hoopten we nog een tijdje gespaard te blijven van verder verdriet. Het mocht niet zijn. Nog maar nauwelijks het verlies van onze twee hondjes te boven gekomen, werd een uiterst agressieve tumor vastgesteld bij onze 11-jarige Duitse Herder Raf. Amper 10 dagen na de diagnose zagen we ons genoodzaakt om op 13 oktober de dierenarts het verlossende spuitje te laten toedienen.
Een harde dobber... 2008 is een jaar dat we liefst zo snel mogelijk achter ons laten, in de hoop dat onze laatste hond, de 8-jarige Duitse Herder Roos nog lang bij ons mag blijven.
Ter nagedachtenis aan onze overleden gezinsleden, hebben we een website voor hen opgericht.
http://sirius.xtreemhost.com/
Het zou ons plezier doen als jullie ons daar ook eens een bezoekje brachten en misschien zelfs een berichtje achterlieten in ons gastenboek.


