Voorstellen
Geplaatst: 21 dec 2008 18:24
Mijn naam is Betty en sinds de zomer van 2003 ben ik 'besmet' met het Appenzeller virus. Mijn eerste Appenzeller was Bandit, een reu (pup), met wie ik op hondenscholen alleen maar negatieve ervaringen heb opgedaan. Vanaf voorjaar 2004 werd ik actief binnen de rasvereniging en zo hoorde ik begin 2005 van een trieste situatie van waaruit 5 Appenzellers met spoed herplaatst moesten worden. De oudste van het stel, een dame van 12,5 jaar oud met de naam Ratu, is bij mij terecht gekomen. Zij heeft een week in het asiel gezeten en daar was haar toekomst al bezegeld: nog een week de tijd en als er dan geen baasje was zou ze worden ingeslapen. Deze bejaarde dame kreeg bij mij een 2e jeugd en hielp daarnaast ook nog eens bij de opvoeding van mijn reu. Een heerlijke tijd, die helaas ten einde kwam toen Ratu met haar gezondheid begon te kwakkelen. In mei 2007 heb ik haar moeten laten inslapen. Zij heeft mij het ras op een andere (positieve!) manier leren kennen en bracht mij ook een voorliefde voor herplaatsters. Op het moment dat ik Ratu moest laten gaan was ik al bezig om voor de jonge reu Balou een nieuwe baas te zoeken, maar baasjes voor probleem-Appenzellers liggen niet voor het opscheppen, zeker niet wanneer er al een mislukte herplaatsing is geweest. Op het moment dat de nood het hoogst was ben ik zelf in de auto gestapt en heb Balou opgehaald. Ik had immers wel de ruimte voor 2 Appenzellers en vond dat ik het in ieder geval moest proberen. Het alternatief zou het asiel zijn geweest en daar zou Balou zich niet hebben kunnen handhaven.
We zijn nu anderhalf jaar verder en het gaat goed met de beide mannen. We hebben wel de nodige pieken en dalen gekend en ik ben met beide honden gelijktijdig een heropvoedingstraject begonnen eind 2007. Dat traject heb ik helaas na een half jaar moeten afbreken, maar we redden het gelukkig prima.
Via de gedragsbegeleidingsgroep van de rasvereniging, waarvan ik sinds januari 2007 deel uitmaak, ben ik in die 2 jaar tijd met heel veel herplaatsers en heel veel probleemgevallen in aanraking gekomen. De belangrijkste taak van de gedragsgroep is het signaleren van het probleem en het doorverwijzen naar goede specialisten die het ras kennen en er mee om weten te gaan. En daar zit gelijk ook het grootste probleem: die mensen zijn er nauwelijks. Dat heeft mij geinspireerd om zélf de handen uit de mouwen te steken. Als resultaat daarvan begin ik per 1 januari a.s. met het geven van individuele (her)opvoedingstrainingen voor Sennenhonden en in het bijzonder voor Appenzellers. Omdat juist zij in de reguliere trainingen vaak buiten de boot vallen. In de afgelopen maanden zijn er al een Sennenhondengedragsforum en een Sennenhondenwebwinkel van start gegaan en de start van de trainingen is de laatste stap in het hele traject.
Aangezien veel algemene hondenzaken ook voor de Sennenhonden opgaan, is er hier vast nog het één en ander dat ook voor mij interessant is om mee te lezen en te schrijven.
We zijn nu anderhalf jaar verder en het gaat goed met de beide mannen. We hebben wel de nodige pieken en dalen gekend en ik ben met beide honden gelijktijdig een heropvoedingstraject begonnen eind 2007. Dat traject heb ik helaas na een half jaar moeten afbreken, maar we redden het gelukkig prima.
Via de gedragsbegeleidingsgroep van de rasvereniging, waarvan ik sinds januari 2007 deel uitmaak, ben ik in die 2 jaar tijd met heel veel herplaatsers en heel veel probleemgevallen in aanraking gekomen. De belangrijkste taak van de gedragsgroep is het signaleren van het probleem en het doorverwijzen naar goede specialisten die het ras kennen en er mee om weten te gaan. En daar zit gelijk ook het grootste probleem: die mensen zijn er nauwelijks. Dat heeft mij geinspireerd om zélf de handen uit de mouwen te steken. Als resultaat daarvan begin ik per 1 januari a.s. met het geven van individuele (her)opvoedingstrainingen voor Sennenhonden en in het bijzonder voor Appenzellers. Omdat juist zij in de reguliere trainingen vaak buiten de boot vallen. In de afgelopen maanden zijn er al een Sennenhondengedragsforum en een Sennenhondenwebwinkel van start gegaan en de start van de trainingen is de laatste stap in het hele traject.
Aangezien veel algemene hondenzaken ook voor de Sennenhonden opgaan, is er hier vast nog het één en ander dat ook voor mij interessant is om mee te lezen en te schrijven.
