Zieke hond (1)
Geplaatst: 31 mei 2009 11:53
Hallo Iedereen, hier ben ik terug, Jada.
Het gaat over mijn hondje Dusty.
Hij heeft een protese in zijn knietje. Dat was niet goed gedaan. De eerste dierenarts heeft het naar de knoppen gedaan en de tweede heeft echt zijn best gedaan maar omdat het al was verprutst door de eerste dierenarts heeft hij het niet helemaal goed gekregen. Het beestje loopt al mank vanaf zijn twee jaar. Met anabole spuitjes en pijnstillers komt hij zijn leven door.
Maar nu het volgende: Twee maand geleden begon hij moeilijkheden te krijgen met zijn grote boodschap te doen. Op de duur kwam er ook bloed mee. Na enkele dagen ben ik er mee naar de dierenarts gegaan, die onderzocht Dusty en voelde dat de prostaat heel erg groot was. Nou, dat onderzoek deed zoveel pijn, dat wil ik niet meer meemaken hoor, heeft dat beestje gehuild. Hij zei dat de problemen kwamen omdat de prostaat op de darm drukte. Dus is Dusty toen direct moeten blijven en gecastreert zodat de prostaat zou kleiner worden.
Na twee kuren antibiotaica,2 x 4 weken lang was het nog niet beter. Hij drukte nog steeds heel moeilijk en er kwam nog steeds bloed mee. Dusty kreeg ook een laxerend middel om het vlotter te laten gaan. De ene dag liep alles er zo maar uit en de andere dag ging het weer niet.Ze hebben toen bloed geprikt en er zijn heel veel witte bloedcelletjes gevonden.
Nu heeft hij, voor 3 weken, Cortisonen gekregen. Vorige donderdag lag er een hele plas bloed in de tuin. Ik gebeld naar de dierenarts. Die zei dat hij zijn cortisonen uit moest pakken en dat ik dan met Dusty terug moet komen. Maar, nee hoor, dat doe ik niet. Dat zou nog twee weken zijn. Het kan zo niet blijven. Het beestje heeft echt pijn in zijn buikje. Hij kijkt dan triest in mijn gezicht en begint te piepen en kijkt naar zijn buikje. Hij wil mij precies vragen; doe er toch iets aan ik heb pijn. Dat is echt hartverscheurend. Als hij zijn grote boodschap doet staat hij soms te roepen omdat het niet gaat. Nu heb ik een afspraak gemaakt om morgenavond, maandag, een echo te maken om te kijken wat er eigenlijk aan de hand is want normaal is dat toch niet. Hij is ook al op die 2 maanden tijd 4 kilo afgevallen. En zijn oogjes staan helemaal niet goed. Hopelijk komt het nog goed.
Nu hebben we bericht gehad van Dusty zijn broertje, Oscar, dat die is overleden aan de ziekte van Crushing. Ik heb gebeld naar de baasje en Oscar had in het begin dezelfde symptomen als Dusty, alleen had hij ook haaruitval en dat heeft Dusty niet. Oscar had een K.gezwel in zijn bijniertje. Ze hebben hem na 6 maand van alles te hebben geprobeert geopereerd, ze wilden de bijnier of het gezwel weghalen, maar hij heeft het niet gehaald. Het beestje is gestorven. Waarom hebben ze dat in het begin niet gezien dan. Daarom wil ik dat er bij Dusty een echo wordt gemaakt om te zien of het niet hetzelfde is. Ik ben nu nog meer ongerust, want zijn moeder heeft precies hetzelfde, maar die kan niet meer geopereerd worden omdat haar bloed niet goed is. Ik zie het niet meer zitten hoor. Als ik hem moet missen dan ga ik dood. We hebben nog hondjes gehad maar zo één die krijgen we nooit meer, dat wil ik ook niet. Hij is niet te vervangen. Hij is de hele dag bij mij, ook als ik ga werken. s'Nachts ligt hij in zijn mandje naast mijn bed. Maar van slapen komt er de laatste maanden niet veel meer in huis. Hij moet dikwijls buiten en dan leggen we ons gezellig met ons twee in de zetel beneden. Ik onder een dekentje en Dusty er boven op heel dicht bij mij. Ik hoop dat ik goed nieuws krijg maandag van de dierenarts en dat er toch nog iets aan gedaan kan worden, al ziet het er niet naar uit, maar hoop doet leven. Nog een operatie zie ik eigenlijk niet zitten, Dusty is al zo slap en dan weeral eens narcose. We blijven hopen.
Zijn er mensen die dit ook al hebben meegemaakt, laat het mij dan a.u.b. even weten.
Het gaat over mijn hondje Dusty.
Hij heeft een protese in zijn knietje. Dat was niet goed gedaan. De eerste dierenarts heeft het naar de knoppen gedaan en de tweede heeft echt zijn best gedaan maar omdat het al was verprutst door de eerste dierenarts heeft hij het niet helemaal goed gekregen. Het beestje loopt al mank vanaf zijn twee jaar. Met anabole spuitjes en pijnstillers komt hij zijn leven door.
Maar nu het volgende: Twee maand geleden begon hij moeilijkheden te krijgen met zijn grote boodschap te doen. Op de duur kwam er ook bloed mee. Na enkele dagen ben ik er mee naar de dierenarts gegaan, die onderzocht Dusty en voelde dat de prostaat heel erg groot was. Nou, dat onderzoek deed zoveel pijn, dat wil ik niet meer meemaken hoor, heeft dat beestje gehuild. Hij zei dat de problemen kwamen omdat de prostaat op de darm drukte. Dus is Dusty toen direct moeten blijven en gecastreert zodat de prostaat zou kleiner worden.
Na twee kuren antibiotaica,2 x 4 weken lang was het nog niet beter. Hij drukte nog steeds heel moeilijk en er kwam nog steeds bloed mee. Dusty kreeg ook een laxerend middel om het vlotter te laten gaan. De ene dag liep alles er zo maar uit en de andere dag ging het weer niet.Ze hebben toen bloed geprikt en er zijn heel veel witte bloedcelletjes gevonden.
Nu heeft hij, voor 3 weken, Cortisonen gekregen. Vorige donderdag lag er een hele plas bloed in de tuin. Ik gebeld naar de dierenarts. Die zei dat hij zijn cortisonen uit moest pakken en dat ik dan met Dusty terug moet komen. Maar, nee hoor, dat doe ik niet. Dat zou nog twee weken zijn. Het kan zo niet blijven. Het beestje heeft echt pijn in zijn buikje. Hij kijkt dan triest in mijn gezicht en begint te piepen en kijkt naar zijn buikje. Hij wil mij precies vragen; doe er toch iets aan ik heb pijn. Dat is echt hartverscheurend. Als hij zijn grote boodschap doet staat hij soms te roepen omdat het niet gaat. Nu heb ik een afspraak gemaakt om morgenavond, maandag, een echo te maken om te kijken wat er eigenlijk aan de hand is want normaal is dat toch niet. Hij is ook al op die 2 maanden tijd 4 kilo afgevallen. En zijn oogjes staan helemaal niet goed. Hopelijk komt het nog goed.
Nu hebben we bericht gehad van Dusty zijn broertje, Oscar, dat die is overleden aan de ziekte van Crushing. Ik heb gebeld naar de baasje en Oscar had in het begin dezelfde symptomen als Dusty, alleen had hij ook haaruitval en dat heeft Dusty niet. Oscar had een K.gezwel in zijn bijniertje. Ze hebben hem na 6 maand van alles te hebben geprobeert geopereerd, ze wilden de bijnier of het gezwel weghalen, maar hij heeft het niet gehaald. Het beestje is gestorven. Waarom hebben ze dat in het begin niet gezien dan. Daarom wil ik dat er bij Dusty een echo wordt gemaakt om te zien of het niet hetzelfde is. Ik ben nu nog meer ongerust, want zijn moeder heeft precies hetzelfde, maar die kan niet meer geopereerd worden omdat haar bloed niet goed is. Ik zie het niet meer zitten hoor. Als ik hem moet missen dan ga ik dood. We hebben nog hondjes gehad maar zo één die krijgen we nooit meer, dat wil ik ook niet. Hij is niet te vervangen. Hij is de hele dag bij mij, ook als ik ga werken. s'Nachts ligt hij in zijn mandje naast mijn bed. Maar van slapen komt er de laatste maanden niet veel meer in huis. Hij moet dikwijls buiten en dan leggen we ons gezellig met ons twee in de zetel beneden. Ik onder een dekentje en Dusty er boven op heel dicht bij mij. Ik hoop dat ik goed nieuws krijg maandag van de dierenarts en dat er toch nog iets aan gedaan kan worden, al ziet het er niet naar uit, maar hoop doet leven. Nog een operatie zie ik eigenlijk niet zitten, Dusty is al zo slap en dan weeral eens narcose. We blijven hopen.
Zijn er mensen die dit ook al hebben meegemaakt, laat het mij dan a.u.b. even weten.
