Het HondenForum

Hallo allemaal,

Ik ben Katrien en heb momenteel 3 honden. Jasper onze Jack Russel is vorige maandag 10 jaar geworden, Sam onze Dalmatier is bijna 9 en Falco (Cliff Vom Haus Santo) is onze Duitse Herdershond. We hebben ze allemaal als pup in huis gehaald.
We hebben vroeger nog 2 andere honden gehad, maar die zijn helaas al overleden. Bieke was een asielhond (kruising) we hebben haar 15 jaar gehad. Ze moet ongeveer 16.5 jaar geworden zijn. Kazan was een Duitse Herder en is 12 jaar geworden. We hebben haar laten inslapen omdat ze niet meer op haar benen kon staan (ver gevorderde heupdysplasie en artrose op de voorbenen) Deze twee honden hebben een plaatsje in ons hart, we zullen hen nooit vergeten.
Verder heb ik nog 3 paarden, Isabelle is 16 jaar en mama van mijn twee andere paarden Belize (2 jaar) en Lily ons veulen van bijna 5 maanden.
Oh ja en we hebben ook nog onze kat Felix, maar die slaapt overdag meestal omdat hij 's nachts liever gaat jagen.

Momenteel ben ik een beetje verdrietig want Sam is heel ziekjes... vandaar dat ik op dit forum ben terecht gekomen. We hebben nog geen echte diagnose gekregen, we wachten op de labo uitslag maar de kans is groot dat hij leukemie heeft...

Groetjes, Katrien

Ten eerste:
Welkom..

Maar wat rot om te horen dat er iets mis is met Sam...Echt heel veel sterkte en ik zal meeduimen op een goede afloop....

welkom hier

Aangezien ik hier op het forum nog nergens kan posten behalve hier doe ik het zo maar...
Zoals ik al zei is Sam heel ziek. Vorige week zondag ontdekten we een gezwel in Sam zijn hals. Maandag voor alle zekerheid een afspraak gemaakt met de DA. Aangezien Sam niet echt ziek was mochten we woensdag naar de DA.
In de loop van dinsdag kreeg Sam allemaal bulten op zijn rug. Toen we dan woensdag eindelijk naar de DA konden gaan bleek ook dat hij zijn rechter achterpoot niet goed meer gebruikte.
Aangekomen bij de DA heeft deze ons direct naar de dierenkliniek gestuurd...
In de kliniek zijn er foto's genomen van Sam, bloed afgenomen en vocht uit de grote verdikking. De DA daar heeft dat vocht bekeken onder de microscoop, maar kon niet echt een diagnose stellen. Er waren te veel verschillende cellen om er zomaar leukemie op te plakken. Dus nog maar eens vocht genomen om naar een labo te sturen. We moeten een week wachten op het resultaat. De Da vertelde ons wel dat het verdacht veel op leukemie lijkt, maar omdat er zoveel verschillende cellen in het lymfevocht zitten kon hij dat niet echt bevestigen.
Verder bleek uit de foto's dat Sam een beetje vocht op zijn longen had en dat de opgezette lymfeklier zijn luchtpijp omhoog drukt. Ook zijn er lymfekanalen in zijn rug die op de zenuwen drukken vandaar dat hij mankt en pijn heeft in zijn rug.
We zijn naar huis gegaan met een krop in onze keel. De pijnstillers die Sam meekreeg waren niet voldoende. Donderdag nacht hebben we niet geslapen omdat Sam kreunde van de pijn. Vrijdagmorgen naar de kliniek gebeld, ik mocht cortisonen komen halen.
Vandaag zondag, ik zie hem achteruit gaan. Zijn oogleden hangen, hij eet niet meer en hij heeft pijn.
Hem zo zien lijden doet mij verschrikkelijk pijn Maar aangezien we geen echte diagnose hebben moeten we wachten voor we een beslissing nemen. Misschien komt er toch nog iets uit dat te behandelen is.
Maar aan de andere kant ben ik bang dat hij het niet gaat halen...
Is er hier misschien nog iemand die deze symptomen herkend? Wij willen alles doen om Sam beter te maken... maar als het niet kan willen we hem niet langer laten lijden, elke minuut is er één te veel. Hoe graag we hem ook zien, deze lijdensweg willen we hem niet langer aandoen.

Afschuwelijk.
Wanneer verwacht je de uitslag?

Op prednison (neem aan dat je dat hebt?) zou hij wel wat moeten reageren.
Ik heb geen ervaring met leukemie, dus ik kan je verder niet helpen.
Sterkte.

Ook van mij welkom op het forum.

Wat ontzettend naar dat Sam zo ziek is ineens..... Het lijkt me vreselijk om op de uitslag te wachten en te zien dat hij zo ziek is......
Een kennis van mij had een teefje die opeens een hele dikke kop kreeg. Niet veel later waren haar lymfeklieren heel erg opgezet en voelden keihard aan. Zij bleek lymfeklierkanker te hebben...... Maar hopelijk is het bij Sam wat anders. Ik zal heel hard duimen dat er iets uitkomt wat nog goed te behandelen is. Heel veel sterkte en geef hem maar een dikke knuffel

Zodra je een activeringsmail krijgt van de moderators kan je hier overal posten (wel eerst ook even bij de gebruikersgroep aanmelden) Dat gebeurd meestal wel vrij snel

Nogmaals heel veel sterkte!

ps: heel knap van jullie, dat je eerst aan het welzijn van Sam denkt en hem niet wil laten lijden.....

Hoi, welkom hier!
Leuke beestenboel, sterkte met je hond.

Welkom Katrien.
Het spijt me dat Sam zo ziek is, je verhaal gaat me door merg en been.
Heel veel sterke.

Allereerst welkom !
Wat jij beschrijft lijkt veel op wat onze bullmastiff had.
Hopen maar dat er nog een goede behandeling is voor je hond, en een beetje snel graag.

Dank je wel voor jullie lieve woorden! Doet me goed.

De uitslag van het labo zou één week op zich laten wachten. Maar we mogen morgen al eens telefoneren, misschien is hij vlugger bekend. In ieder geval de DA heeft beloofd dat hij zelf naar me zou bellen als hij vroeger daar is en als er iets grondig mis is. Maar dat is nu wel duidelijk.
Het personeel van de kliniek is erg met Sam begaan, ik heb zelfs een telefoonnummer gekregen waar ik dag en nacht terecht kan moest het nodig zijn.

@ Ellen: had jou hond leukemie dan?

Wat een naar verhaal zeg, die arme Sam! Ik kan je verder niet helpen, maar wil jullie wel heel veel sterkte toewensen, ik hoop dat Sam er weer bovenop komt!

welkom

wat een nare situatie van sam
ik heb zelf ook geen ervaring maar hoop voor jullie dat hij snel opknapt

Wat erg, kan me het dubbele gevoel goed voorstellen, niemand wil zn dieren zien lijden
Heel veel beterschap gewenst!

@Isabelle, ik weet niet wat onze hond had. Ze kon van de een op de andere dag niet meer op haar rechterachterpoot staan, haar "voet" was lam. We hoopten nog op een hernia. Dierenarts heeft haar injecties gegeven, dexa-nog wat. Dat hielp niks. Dag twee kon ze helemaal niet meer lopen, haar achterhand was helemaal lam. Nog meer dexa, hielp niks. Dag drie kon ze haar kop niet eens meer optillen.
Dierenarts kwam weer hier en hij voelde bulten. En ze had zoveel pijn als je haar aanraakte dat we besloten hebben haar niet te laten onderzoeken verder, we hebben haar in laten slapen. Toen ze dood was heeft de dierenarts haar beter kunnen onderzoeken, en onder een oksel zat een bult zo groot als een tennisbal. Haar buik was ook bulterig van binnen.
Hij hield het op lymfeklierkanker, wat op haar zenuwen gedrukt heeft, vandaar de verlamming van haar achterhand en haar nek.
Maar ik weet het niet zeker omdat we geen biopsie hebben laten doen en geen autopsie.
Het lijkt dus op wat jouw hond heeft, maar wil niet zeggen dat het hetzelfde is natuurlijk !
Misschien valt het reuze mee Katrien.

@ Ellen, dat is gewoon verschrikkelijk!

Update Sam : labo resultaten zijn binnen. Verdict : acute leukemie van de hoogste graad.

Maar in samenspraak met de DA hebben we besloten om toch een chemokuur op te starten. Deze namiddag om 15u moeten we in de kliniek zijn.
Er is een kans dat die aanslaat, maar ook niet. Na 2 dagen zouden alle bulten verdwenen zijn. Voor de volgende baxter die hij krijgt moet hij eerst een bloedtest laten afnemen. Als er resultaat is gaan we door, in het andere geval nemen we afscheid van onze vriend.

Dus als ik jullie mag vragen om te duimen?

ik zal duimen meid. Welkom hier. En wat vervelend van Sam. Sterkte hoor

Natuurlijk zal ik voor jullie duimen..!!!!!!!!!!!
Wat een vreselijk nieuws....

ik duim mee hoor, wat een rotnieuws

Ik duim mee
dat de chemo aanslaat en jullie nog een tijd kunnen genieten van Sam! Wat akelig, zo ineens
Heel veel sterkte!

Jeetje, dat was toch wel heel hard slikken denk ik
Maar van de chemo wordt heel goed resultaat verwacht zo te lezen !
Dat klinkt wel heel positief !
Ik ga ook heel hard duimen voor Sam.

Ondertussen ben ik geaccepteerd als vaste gebruiker, TANX!

Ben net terug met Sam, de DA was enorm geschrokken van zijn toestand. Het moet een enorm agressieve vorm van leukemie zijn. Enorme bulten over heel zijn lichaam, en dat in enkele dagen tijd...
De baxter die voorzien was met chemo is NIET toegediend. Hij heeft wel een spuitje gekregen met iets dat de bulten zou moeten doen verdwijnen.
Als ze weg gaan, starten we volgende week met de chemo. MAAR de kans is heel klein. We mogen altijd bellen als het voor Sam te veel wordt.
Heb de DA gevraagd of het onze schuld was dat we het niet eerder hadden opgemerkt. Maar hij stelde me al gerust, dat het echt van de ene op de andere moment zo kan lopen. De ene dag is je hond kerngezond, de andere dag doodziek. Zo gaat dat nu eenmaal bij acute leukemie.

Eerlijk gezegd heb ik nu ook niet veel hoop meer. Vanavond maar eerst mijn zusje inlichten, want ze is op haar werk.

Vreselijk

...
Heel veel sterkte

Sam heeft vanacht geslapen als een roosje, de bulten op zijn rug zijn bijna helemaal verdwenen, alleen de hele grote in zijn hals is nog duidelijk voelbaar.
Hij loopt terug rond op 4 benen en zijn staartje kan terug kwispelen

Ik hoop echt dat dit een goed teken is en dat het zo blijft, dan kan hij maandag met de baxter chemo starten.

We hadden ook preventief medicatie meegekregen omdat hij diarree kon krijgen en misselijk kon zijn, maar dat hebben we nog niet nodig gehad.

Hout vasthouden.

Groetjes, Katrien

Ga hier voor je duimen, dat het zo blijft..

Dat zijn goede berichten! Ik blijf duimen voor je Sam

Ook ik blijf duimen hoor! Maar fijn dat de bulten op zijn rug minder zijn geworden

Ook hier draaien de duimen voor jullie Sam

sterkte


maar ook welkom

Wat een vreselijke situatie met Sam.
Sterkte.....

Vandaag was Sam niet echt happy. Hij wilde vanmorgen niet eten. Anders is het echt een stofzuiger als hij eten ziet.

In de late namiddag begon hij te kokhalzen en ik begon me enorme zorgen te maken. Toch maar eventjes naar de kliniek gebeld of ik iets kon doen.

Ik had een assistente aan de telefoon en die zei me dat ik een produktje mocht komen halen. Daar aangekomen kwam ze met Zantac af, datgene dat ik al had en de tabletjes die ik ook al aan Sam gaf.
Ging ze toch maar eventjes de DA erbij halen (voelde mij al niet op mijn gemak omdat ik de man moest storen). Het enige wat ze konden geven was een spuitje. Maar ja ik had mijn Sammeke niet bij, was niet nodig...en ik woon nu ook niet vlak bij.

Vroeg ik of ik het spuitje mee naar huis mocht nemen omdat mijn zusje verpleegkundige is. Gelukkig vond de DA dat ok. Mijn zus heeft dus daarstraks Sam een inspuiting gegeven. Nu hopen dat zijn misselijkheid snel overgaat. Indien niet moeten we morgen met Sam naar daar voor opname om een baxter toe te dienen. Anders gaat hij uitdrogen.

De DA vertelde me ook dat de meeste honden geen last ondervinden van de chemo, maar Sam is dus van de andere groep die er de kotsmisselijke bijwerking van heeft. De misselijkheid treed ook altijd op tussen de tweede en derde dag. Wat Sam dus is overkomen.

Volgende maandag is dus de volgende dosis chemo voorzien, maar de DA ging rekening houden met Sam zijn misselijkheid en eventueel een ander produkt gebruikten

Ik kan jullie zeggen dat heel deze situatie enorm zwaar is om dragen, zowel voor de hond als voor het baasje. De ene moment ben je euforisch de andere moment krijg je een slag in je gezicht. Je zit vol met vragen en twijfels, doe ik er wel goed aan om Sam dit te laten ondergaan, maar anderzijds als je hem ziet als hij niet misselijk is mag je er niet aan denken dat je hem de kans niet hebt gegeven om te leven.
De chemo werkt, de bijwerkingen zijn heel vervelend. Maar gisteren was Sam als vanouds, en je ziet dat hij het enorm apprecieert dat hij nog bij ons kan zijn.

Zijn ziekte is terminaal, maar we proberen hem nog een waardig honden leven te geven. Samen nog leuke dingen doen, Sam verwennen met massages, knuffels, wandelingetjes, autoritjes. Hij komt dikwijls tegen me aan leunen, liggen en dan voel ik dat hij beseft dat er een moment komt dat we afscheid moeten nemen.
Alles gebeurt nu heel intens, en ik ben blij voor elke extra dag die we samen hebben. Zolang het voor Sam levenskwaliteit geeft blijven we doorgaan. De dag dat het voor Sam allemaal te veel wordt mag hij gaan.