hallo, wij zijn Kelly en Liz!
Geplaatst: 30 dec 2009 20:07
Hallo! Het leek mij leuk om rond te snuffelen op een forum van hondenliefhebbers.
Mijn Kelly is een kruising border collie. Zij is een buitengewoon lieve, levendige en beeldschone hond.
Ze is nu 4,5 jaar oud.
Toen ze bij mij kwam wonen was Kelly 5 maanden en een hoopje ellende. Erg bang voor alles. En ja, ik was de gek die zo'n kruipend en op de grond plassend gedierte in huis nam...
Bij het oefenen werkte Kelly's intelligentie zowel mee als tegen. Ze leert makkelijk nieuwe situaties herkennen, maar onthoudt ook altijd die eerste negatieve associaties die ze vroeger opgedaan heeft. En ik weet niet wat er toen precies gebeurd is.
met groepstraining zijn we na 2 cursussen gestopt; het werkte niet. Kelly zat bomvol zenuwen als ze lang moest wachten. Met eerst nog "priveles" zijn we verder gegaan maar later op eigen tempo.
Dat eigen tempo werkte wel. in 4 jaar tijd: We hebben samen geleerd dat auto's ook wegrijden als je ze niet opjaagt; dat andere mensen leuk kunnen zijn (Kelly is er nu zelfs dol op om mee naar de winkel te gaan. krijgt altijd veel positieve aandacht)
dat paarden niet gevaarlijk zijn, dat autorijden leuk is en hoe een balspel werkt waarbij je je poten onder je lijf vandaan kunt rennen. Want dat is hetgeen wat kelly het liefst doet. Volgens mij kan ze wel 100 km/u.
Toch is een trein nog echt te veel van het goede. Sommige mensen blijven eng. Het lastigst vind ik het dat kelly echt niet te vertrouwen is met kleine kinderen; daar heeft ze geen respect voor. Gelukkig is er geen ongeluk gebeurd, maar ik zag mijn neefje van 2 pas enthousiast naar haar toe gaan op een onbewaakt moment en Kelly grauwde naar hem. Als ik er bij blijf, en kelly iets lekkers geef tijdens aanwezigheid van een kleintje, dan is het goed, maar zonder bewaking laat ik geen kind bij haar komen.
en: fietsen lukt echt niet met haar. Het is levensgevaarlijk. Uitvallen doet ze langzamerhand minder, maar met fietsen zijn de emoties niet meer te sturen lijkt het...
nu ben ik benieuwd of er meer mensen op dit forum zijn die zo'n zenuwpees van een hond hebben!
en hoe er omgegaan wordt met angsten en onzekerheden van de honden. En wat doe je met een hond die niet van kinderen lijkt te houden?
Verder lees ik gewoon wat in alle verhalen want er zullen misschien al wat dingen beschreven zijn over mijn bovenstaande vraag.
Groetjes van kelly en Liz
ps ik zou graag een foto plaatsen maar ik, digibeet, weet niet hoe dat moet. hoe krijg ik een foto bij mn bericht?
Mijn Kelly is een kruising border collie. Zij is een buitengewoon lieve, levendige en beeldschone hond.
Ze is nu 4,5 jaar oud.
Toen ze bij mij kwam wonen was Kelly 5 maanden en een hoopje ellende. Erg bang voor alles. En ja, ik was de gek die zo'n kruipend en op de grond plassend gedierte in huis nam...
Bij het oefenen werkte Kelly's intelligentie zowel mee als tegen. Ze leert makkelijk nieuwe situaties herkennen, maar onthoudt ook altijd die eerste negatieve associaties die ze vroeger opgedaan heeft. En ik weet niet wat er toen precies gebeurd is.
met groepstraining zijn we na 2 cursussen gestopt; het werkte niet. Kelly zat bomvol zenuwen als ze lang moest wachten. Met eerst nog "priveles" zijn we verder gegaan maar later op eigen tempo.
Dat eigen tempo werkte wel. in 4 jaar tijd: We hebben samen geleerd dat auto's ook wegrijden als je ze niet opjaagt; dat andere mensen leuk kunnen zijn (Kelly is er nu zelfs dol op om mee naar de winkel te gaan. krijgt altijd veel positieve aandacht)
dat paarden niet gevaarlijk zijn, dat autorijden leuk is en hoe een balspel werkt waarbij je je poten onder je lijf vandaan kunt rennen. Want dat is hetgeen wat kelly het liefst doet. Volgens mij kan ze wel 100 km/u.
Toch is een trein nog echt te veel van het goede. Sommige mensen blijven eng. Het lastigst vind ik het dat kelly echt niet te vertrouwen is met kleine kinderen; daar heeft ze geen respect voor. Gelukkig is er geen ongeluk gebeurd, maar ik zag mijn neefje van 2 pas enthousiast naar haar toe gaan op een onbewaakt moment en Kelly grauwde naar hem. Als ik er bij blijf, en kelly iets lekkers geef tijdens aanwezigheid van een kleintje, dan is het goed, maar zonder bewaking laat ik geen kind bij haar komen.
en: fietsen lukt echt niet met haar. Het is levensgevaarlijk. Uitvallen doet ze langzamerhand minder, maar met fietsen zijn de emoties niet meer te sturen lijkt het...
nu ben ik benieuwd of er meer mensen op dit forum zijn die zo'n zenuwpees van een hond hebben!
en hoe er omgegaan wordt met angsten en onzekerheden van de honden. En wat doe je met een hond die niet van kinderen lijkt te houden?
Verder lees ik gewoon wat in alle verhalen want er zullen misschien al wat dingen beschreven zijn over mijn bovenstaande vraag.
Groetjes van kelly en Liz
ps ik zou graag een foto plaatsen maar ik, digibeet, weet niet hoe dat moet. hoe krijg ik een foto bij mn bericht?

