Aangenaam!
Geplaatst: 22 apr 2010 16:12
Hallo,
ik zal mijzelf en de honden even voorstellen.
Ik ben Cindy, 22 jaar oud en ik woon nog bij mijn ouders. Ik studeer aan de Pabo, aangezien ik graag leerkracht wil worden.
Hoe ik op dit forum gekomen ben? Dat zal ik jullie even vertellen...
Ik houd namelijk erg van dieren en vind het leuk verhalen van anderen te lezen over dieren of met anderen hier in gesprek over te gaan. Naast het forum bokt (voor paarden) waar ik af en toe eens op kijk, leek het mij ook leuk te praten over onze andere dieren, namelijk de honden.
We hebben er sinds kort weer twee.
Urban is enkele jaren alleen geweest na het overlijden van Gorby (pyrenese herdershond). Na 15 jaren van hem te hebben genoten hebben we afscheid van hem moeten nemen. Dit was erg moeilijk, vooral voor mijn moeder, aangezien het echt haar hondje was. Ik en mijn broers zijn als het ware met Gorby opgegroeid, dus het gemis is groot.
Urban (reu), een briard, kregen we er in de zomer van 2003 bij. Het is een grote hond van misschien net iets boven de 70 cm, een echte lobbes met een heleboel liefde. Urban is echt mijn grote vriend
.
Daarnaast hebben we sinds twee weken (dankzij de impulsiviteit van mijn vader) er een klein ratje bij. Een petit brabancon pup, teefje, ongeveer net zo groot was als Urbans snuit. Inmiddels is ze wel ietsje gegroeid (ietsje...) en komt ze misschien net halverwege Urban's poten. Omdat ze zo klein is en af en toe wel iets weg heeft van een vleermuis, hebben we haar de toepasselijke naam Muis gegeven.
Voor mij was en is dit erg wennen, omdat ik die kleine beestjes niet zo gewend ben. Muis is dan ook enkele malen (per ongeluk) door mij door de kamer gelanceerd, omdat ze weer eens voor mijn voeten liep terwijl ik niet oplette en ze geschept werd. Gelukkig heeft ze hier veel van geleerd. (ik ook!)
Eigenlijk zijn we thuis liefhebbers van grote honden, dus was dit voor ons allemaal wel even wennen. Muis is echt erg klein, maar we zijn nu aan haar gehecht, dus blijft ze in ons midden.
Dit was eigenlijk zo'n beetje mijn verhaal.
Mochten jullie nog meer willen weten, vraag gerust!
Groetjes!
Cindy
ik zal mijzelf en de honden even voorstellen.
Ik ben Cindy, 22 jaar oud en ik woon nog bij mijn ouders. Ik studeer aan de Pabo, aangezien ik graag leerkracht wil worden.
Hoe ik op dit forum gekomen ben? Dat zal ik jullie even vertellen...
Ik houd namelijk erg van dieren en vind het leuk verhalen van anderen te lezen over dieren of met anderen hier in gesprek over te gaan. Naast het forum bokt (voor paarden) waar ik af en toe eens op kijk, leek het mij ook leuk te praten over onze andere dieren, namelijk de honden.
We hebben er sinds kort weer twee.
Urban is enkele jaren alleen geweest na het overlijden van Gorby (pyrenese herdershond). Na 15 jaren van hem te hebben genoten hebben we afscheid van hem moeten nemen. Dit was erg moeilijk, vooral voor mijn moeder, aangezien het echt haar hondje was. Ik en mijn broers zijn als het ware met Gorby opgegroeid, dus het gemis is groot.
Urban (reu), een briard, kregen we er in de zomer van 2003 bij. Het is een grote hond van misschien net iets boven de 70 cm, een echte lobbes met een heleboel liefde. Urban is echt mijn grote vriend
.Daarnaast hebben we sinds twee weken (dankzij de impulsiviteit van mijn vader) er een klein ratje bij. Een petit brabancon pup, teefje, ongeveer net zo groot was als Urbans snuit. Inmiddels is ze wel ietsje gegroeid (ietsje...) en komt ze misschien net halverwege Urban's poten. Omdat ze zo klein is en af en toe wel iets weg heeft van een vleermuis, hebben we haar de toepasselijke naam Muis gegeven.
Voor mij was en is dit erg wennen, omdat ik die kleine beestjes niet zo gewend ben. Muis is dan ook enkele malen (per ongeluk) door mij door de kamer gelanceerd, omdat ze weer eens voor mijn voeten liep terwijl ik niet oplette en ze geschept werd. Gelukkig heeft ze hier veel van geleerd. (ik ook!)
Eigenlijk zijn we thuis liefhebbers van grote honden, dus was dit voor ons allemaal wel even wennen. Muis is echt erg klein, maar we zijn nu aan haar gehecht, dus blijft ze in ons midden.
Dit was eigenlijk zo'n beetje mijn verhaal.
Mochten jullie nog meer willen weten, vraag gerust!
Groetjes!
Cindy
