Een nieuw begin...
Geplaatst: 23 aug 2010 14:19
Hallo allemaal,
Even voorstellen...Ik ben Viv, 45j en ben net mijn trouwe maatje verloren. 20,5 jaar was hij, zijn naam was Pouky maar ik noemde hem Foefertje..
We hebben samen heel Europa doorgereist op de vrachtwagen de eerste 15 jaar van zijn leven. 24h per dag waren we samen dus. Op 26 Juli heb ik een zware beslissing moeten nemen, en afscheid genomen van hem.
De laatste 2,5 jaar leed hij aan suikerziekte en prikte hem 2x per dag met insuline. Hij werd blind en doof, maar was nog steeds erg happy met de kleine dingen in het leven. Is ook nog mee op vakantie in Limburg geweest. Maar plots was het over...was niet meer gelukkig, erg moe, sliep 22h per dag en sjokte zich door de dag. Het afscheid was heel mooi en nu heeft hij een ereplaatsje in ons huis in een urntje.
Kan je vertellen dat ik heb gehuild als een klein kind weken lang...zo diep en diep verdrietig..gewoon een kind was ik kwijt. Langzaam kan ik het een plaatsje geven, maar mis hem nog steeds ontzettend. Ik heb samen met mijn vriend toch besloten om een anders kereltje in huis te nemen om het gemis en de leegte in ons leven weer wat op te vullen. Op 10 September gaan we weer een pupje halen, Bunker word zijn naam en is net als Foefertje een dwerg/middenslag poedel. Hopelijk krijg ik met hem ook weer zo een intense band en kunnen we nog vele jaren van hem genieten.
Binnenkort zorg ik voor kiekjes...even nog testen hoe ik het hier voor elkaar krijg...
Groetjes en tot hoors !
viv..
Even voorstellen...Ik ben Viv, 45j en ben net mijn trouwe maatje verloren. 20,5 jaar was hij, zijn naam was Pouky maar ik noemde hem Foefertje..
We hebben samen heel Europa doorgereist op de vrachtwagen de eerste 15 jaar van zijn leven. 24h per dag waren we samen dus. Op 26 Juli heb ik een zware beslissing moeten nemen, en afscheid genomen van hem.
De laatste 2,5 jaar leed hij aan suikerziekte en prikte hem 2x per dag met insuline. Hij werd blind en doof, maar was nog steeds erg happy met de kleine dingen in het leven. Is ook nog mee op vakantie in Limburg geweest. Maar plots was het over...was niet meer gelukkig, erg moe, sliep 22h per dag en sjokte zich door de dag. Het afscheid was heel mooi en nu heeft hij een ereplaatsje in ons huis in een urntje.
Kan je vertellen dat ik heb gehuild als een klein kind weken lang...zo diep en diep verdrietig..gewoon een kind was ik kwijt. Langzaam kan ik het een plaatsje geven, maar mis hem nog steeds ontzettend. Ik heb samen met mijn vriend toch besloten om een anders kereltje in huis te nemen om het gemis en de leegte in ons leven weer wat op te vullen. Op 10 September gaan we weer een pupje halen, Bunker word zijn naam en is net als Foefertje een dwerg/middenslag poedel. Hopelijk krijg ik met hem ook weer zo een intense band en kunnen we nog vele jaren van hem genieten.
Binnenkort zorg ik voor kiekjes...even nog testen hoe ik het hier voor elkaar krijg...
Groetjes en tot hoors !
viv..
