Het HondenForum

Hallo allemaal,
Ik heb een vraagje, het is voor ons een groot probleem.
Onze Duitse Herders pup Andor van 18 weken blijft sinds 2 weken bij het uitlaten naar alles en iedereen blaffen, en niet zo'n beetje ook....
De eerste tijd dat we hem uitlieten was hij erg angstig voor alles en iedereen, maar nu is dat omgeslagen in blaffen.
Dat is voor iedereen uiteraard héél storend, lopen met hem is geen pretje meer.
Het gekke is dat het onderweg ook weer zo kan ophouden, er is geen peil op te trekken.
Ik heb van alles geprobeerd, belonen als ie stil was, blijven staan met 'm totdat ie ophield, afleiden met een speeltje....
We willen hem op cursus doen, maar toen ik vertelde dat ie tegen alles en iedereen blafte leek het hun niet zo'n goed idee meer.
Een andere hondenschool heeft een wachtlijst, dus ik weet nu even niet meer wat te doen.
Wie heeft hier ook ervaring mee, of zijn er mensen met tips?
Groetjes,
Patries

vraagje: heb je hem toevallig ( per ongeluk) in bescherming genomen tijdens de angst fases? Wat je heel vaak ziet is dat mensen hun hond proberen te kalmeren door een extra aai als de hond erg angstig is. Dit is voor de hond dus een bevestiging van het angst gedrag. later volgt dan het blaffen naar alles en iedereen uit voorzorg. Als ik maar blaf gaat alles van me weg is dan de gedachte gang.

zodra je ziet tijdens het wandelen dat ie aanstalten maakt om te gaan blaffen direct in een circel lopen en afleiden met een brokje of worst. Dus nog voor het blafgedrag. Als ie stil blijft direct weer in rechte lijn wandelen met worstje en brokje en de bron tot blaffen opzoeken. Dit blijf je doen tot je bij de bron tot blaffen aankomt zonder geblaft te hebben.
Als je dit zou doen terwijl hij al blaft bevestig je hem weer in het foute gedrag.

Nee, bij mijn weten heb ik hem niet in bescherming genomen bij angstig gedrag, alhoewel ik het niet helemaal zeker meer weet, helaas.
De bron van het blaffen opzoeken wordt moeilijk, want hij ziet overal een bron tot blaffen in!
Zodra ik met hem de deur uitga begint ie al meteen, zonder nog iets of iemand gezien te hebben.
Nou moet ik wel zeggen dat ie érg beschermend is voor mij en de rest van het gezin.
Hij vertoonde onder het wandelen ook altijd al dat "kudde bijelkaar houden"gedrag.
Om je benen heen lopen en maar blijven kijken waar je bent gedrag....
Ik vind het zó moeilijk, maar ik wil alles proberen om het af te leren.

Welkom tegenwoordig doet Figo dat ook wij wonen aan de giessen als er ook maar een bootje langskomt begint hij te blaffen als een gek en bij voorbijgangers ook maar als ik zeg rustig kap hij wel

niet op reageren (dus helemaal niet, geen correctie, geen sst, niks), gewoon doorlopen...
vaak ebt dat vanzelf wel weer weg naar wat weken/maanden. Ik doe er nooit iets aan bij pups.

Dus het komt wel vaker voor bij pups?
Ik had het namelijk nog niet meegemaakt met onze andere 3 honden....
Die waren vroeger zeker niet zo eigenwijs als dit mannetje!
Maar hij is oh zo lief, en de mensen zijn nu echt bang, al heb je er ook veel overdreven types bij hoor, die helemaal een beetje beginnen te rennen.
Maar ja, als je 'm ook niet kent ziet ie er misschien ook wel een beetje eng uit, dat snap ik dan weer wel.
Nou ja, ik ga dat negeergedrag toch maar weer proberen.
Bedankt!

PattyG schreef:Dus het komt wel vaker voor bij pups?
Ik had het namelijk nog niet meegemaakt met onze andere 3 honden....
Die waren vroeger zeker niet zo eigenwijs als dit mannetje!
Maar hij is oh zo lief, en de mensen zijn nu echt bang, al heb je er ook veel overdreven types bij hoor, die helemaal een beetje beginnen te rennen.
Maar ja, als je 'm ook niet kent ziet ie er misschien ook wel een beetje eng uit, dat snap ik dan weer wel.
Nou ja, ik ga dat negeergedrag toch maar weer proberen.
Bedankt!

De anderen waren geen (Duitse) Herders???

Ik zie hier op hondenschool regelmatig dergelijk blaffende herdertjes voorbij komen. Na een tijdje worden ze schor en de meesten worden na verloop van tijd wel stiller.

Bij herders herken ik het idd. hoe meer je er op ingaat hoe erger het vaak wordt.

Oké, ga morgen meteen weer beginnen met negeren!
En nee, die andere honden zijn géén Duitse Herders en trouwens ook nog allemaal in leven hoor!
Wel een beetje bejaard allemaal, maar wel nog steeds in goede gezondheid, gelukkig!
Misschien is het dan toch wel een bepaalde eigenschap van de herder, net als dat belachelijke water drinken wat ze doen.
Het lijkt hier meestal op een zwembad als ie gedronken heeft, hebben die anderen ook niet....
Héél apart, hoor!

Haddock doet dit ook, al van pup af aan. Eerst enthousiastme. En inmiddels is het onzekerheid geworden.
Hij is 2x gegrepen en sindsdien is het erger geworden. Heel sneu.
Ik heb het een flinke tijd geprobeert te negeren, gewoon doorlopen. Maar het ging absoluut niet over.
Inmiddels probeer ik hem af te lijden door een oefening te doen, of de andere kant op te gaan.
Haddock blaft naar andere honden die hij niet kent, en soms naar mensen.

Het is inderdaad typisch herdergedrag, en het gaat ook over als je het blaffen negeert. Als mijn jonge hond mensen aanblaft (doet ze steeds minder) is het: niet aanstellen, kop dicht en doorlopen. Geen correctie dus. Ze heeft ook een periode gehad dat ze vreemde voorwerpen aanblafte. Containers, sneeuwpoppen, dat soort dingen. Dan ging ik naar dat voorwerp toe en aaide dat. Waarop ze voorzichtig snuffelde en dan was het goed. Zie je wel, niks aan de hand, nou kop dicht en doorlopen

Gewoon kordaat zijn, dan dooft het het snelst uit.

Ja ik herken het ook bij mijn herders, is er bij de oudste vanzelf uitgegaan, negeren.
Bij de jongste is het nu nog een hee klein beetje aan de orde maar slijt ook al door negeren.
En inderdaad vuilnisbakken en vreemde dingen op straat loop ik gewoon naartoe, ineens is het dan niet meer spannend en de volgende keer wordt er niet tegen geblaft.

yvonne

roy schreef:En inderdaad vuilnisbakken en vreemde dingen op straat loop ik gewoon naartoe, ineens is het dan niet meer spannend en de volgende keer wordt er niet tegen geblaft.

Nou, met sneeuwpoppen duurde het een volle week voor mevrouw er van overtuigd was dat het niet een als sneeuwpop vermomd verschrikkelijk puppyetend monster was hoor
Alle andere dingen waren wel in één keer duidelijk.

Hihi, hier nog zo'n vreemde voorwerpen-aaier! Het leukste was zo'n reclamezuil die steeds van poster veranderd, die moest wel een tijdje beklopt worden voor het goed was (er was natuurlijk ook steeds weer een andere poster te zien :N: ) maar meestal werkt het heel snel.
Ik weet niet hoe 't voor herders werkt, maar mijn teck wilde vooral toen ze jonger was op straat ook nog wel eens blaffen tegen mensen / honden uit onzekerheid. Ik zeg dan altijd rustig (doch duidelijk ) 'niet nodig' en loop ik een stukje terug. Dan zorg ik dat haar aandacht bij mij is (eventueel dmv een snoepje op ooghoogte) en proberen we 't nog een keer, net zo lang tot we kunnen passeren zonder geblaf (meestal al na 1 x). Als ik 't zie aankomen vraag ik al van te voren even haar aandacht, dat is dan voldoende.

Probleem met hem afleiden is dat hij zich niet meer laat afleiden, ook niet met snoepjes of een speeltje!
Nee, hij is alleen nog maar gefocused op zijn doelwit....
Ik trek 'm nu gewoon mee, maar daar is ie het voorlopig nog niet mee eens.
De aanhouder wint..?

PattyG schreef:Ik trek 'm nu gewoon mee, maar daar is ie het voorlopig nog niet mee eens.
De aanhouder wint..?

Ja, de aanhouder wint. Echt waar.

Ik geef trouwens geen beloning (snoepjes) als er iemand aangeblaft wordt Gewoon meekomen, geen gezeik
Ik corrigeer ook niet, ze moet gewoon meekomen. En als ze dat niet uit haarzelf doet, wordt ze meegesleept.
Het gaat steeds beter, en bij jouw hond gaat het ook goedkomen. Maar soms duurt dat even.

PattyG schreef:Probleem met hem afleiden is dat hij zich niet meer laat afleiden, ook niet met snoepjes of een speeltje!
Nee, hij is alleen nog maar gefocused op zijn doelwit....
Ik trek 'm nu gewoon mee, maar daar is ie het voorlopig nog niet mee eens.
De aanhouder wint..?

Daarom keer ik altijd om en loop een stukje terug voor ik het nog eens probeer. Dan haal je ze even uit de in hun ogen bedreigende situatie en doorbreek je die focus. Maar goed, een teckel trek je natuurlijk makkelijker mee dan een herder

PattyG schreef:Probleem met hem afleiden is dat hij zich niet meer laat afleiden, ook niet met snoepjes of een speeltje!
Nee, hij is alleen nog maar gefocused op zijn doelwit....
Ik trek 'm nu gewoon mee, maar daar is ie het voorlopig nog niet mee eens.
De aanhouder wint..?

je moet ook niet afleiden, compleet negeren...

Ik ken het probleem en had hier ook helemaal geen ervaring mee.

Sybil blaft vanaf dat ze bij ons is ( 7,5 week) uit alertheid/waaksheid en onzekerheid om dus stoer over te komen....kortom in véél situaties
Het was bij haar ook zeer hardnekkig; ze laat zich op zo'n moment echt niet stoppen, ook niet als je boos word ( laat staan afleiden)
Soms werd ik er behoorlijk wanhopig van omdat ik juist helemaal niet hou van vocale honden

Wat bij ons het beste heeft geholpen is rust! zelf heel rusig blijven, langzame bewegingen maken maar ook Sybil een aantal keer verplicht rust bieden ( in de bench)
We merkte dat ze snel "overprikkeld" was waardoor ze ook sneller blafte naar alles en iedereen.

Als ze binnen blafte liep ik er rustig naar toe, oogcontact maken en belonen als ze stil was,dit hebben we weken herhaald voor het resultaat gaf.
Buiten zijn we er juist nonchalanter mee omgegaan; ik probeerde het zelf "los te laten" en er een minder groot probleem van te maken, gewoon doorlopen dus en niet gespannen worden.
Het is daarna een heel stuk minder geworden, nu blaft ze alleen nog als er in haar ogen bijzondere dingen zijn.

Als ze los is dan blaft ze nog steeds in de verte mensen en honden aan, dat vond ik heel vervelend waardoor ik ook een fase haar steeds aanlijnen of corrigeerde of probeerde af te leiden.
De laatste periode heb ik het eigenlijk ook "los gelaten" , als ze iemand aanblaft dan zeg ik juist "ga maar even kijken "
Ze is eigenlijk heel onzeker en komt dus ook regelmatig terug om steun te halen bij mij, we lopen en dan samen naar toe en als ze dichterbij zijn dan stopt ze met blaffen...meestal maak ik dan een praatje met de "enge" mensen of ik aai de hond in kwestie en dan ontspant ze ook en op dat moment geef ik haar een paar brokjes.

Ze is nu 10 maanden en ik ervaar dat we een hoop winst hebben bereikt, hoe ouder...hoe stabieler en hoe minder vaak ze blaft is nu mijn ervaring. Het zal we nooit een stil hondje zijn maar dat hoeft ook niet meer

Ben net terug van een wandeling, en wat gebeurt er?
Meneer vind een rose balletje op het grasveld, waarschijnlijk achtergelaten door een andere hond.
Hij nam 'm in z'n bek en heeft hem de rest van de wandeling niet meer losgelaten!
Voor het eerst is ie de héle weg stil geweest!
Hij wilde af en toe wel blaffen, maar was veel te bang dat ie z'n bal kwijt zou raken!
Héérlijk stil was het zo, misschien is dit voor hem de oplossing?
Ik heb het balletje na het wandelen meteen opgeborgen zodat ie 'm de volgende wandeling weer mee kan nemen!
Ik ben benieuwd of dit gaat werken..

Ja, werk geven (iets laten dragen) werkt meestal goed bij herders

Miranda schreef:

roy schreef:En inderdaad vuilnisbakken en vreemde dingen op straat loop ik gewoon naartoe, ineens is het dan niet meer spannend en de volgende keer wordt er niet tegen geblaft.

Nou, met sneeuwpoppen duurde het een volle week voor mevrouw er van overtuigd was dat het niet een als sneeuwpop vermomd verschrikkelijk puppyetend monster was hoor
Alle andere dingen waren wel in één keer duidelijk.

Wie zet er dan ook sneeuwpoppen neer
Nou moet zeggen dat een hele grote hoeveelheid grofvuil hier voor de deur ook een paar dagen heeft geduurd.
En mensen die helemaal gesluierd zijn, dan schaam je je dood hoor , met je gillende hedder aan de riem, gelukkig zijn het fases die over het algemeen overgaan.

yvonne

roy schreef:En mensen die helemaal gesluierd zijn, dan schaam je je dood hoor , met je gillende hedder aan de riem, gelukkig zijn het fases die over het algemeen overgaan.

haha! maar herkenbaar, ook naar buitenlanders blaft boris... maar ja gaat ook weer over.

de hond van mijn oma toen was erger: kwam uit het asiel en al op leeftijd, weten mn god niet wat die had meegemaakt. die ging door het lint als er een neger voorbij fietste. nou is dat hier niet zo'n probleem want die zie je hier niet veel. maar bij mijn oma in de buurt was er 1 en die fietste elke morgen en avond langs. maar die kon er wel om lachen.