Het HondenForum

Je moeder weg doen?

Welkom.
Ik heb je verhaal 4 keer gelezen, maar snap er echt niets van.

Als ik je forumnaam (Berkaytje) zie, denk ik: ben je van Turkse afkomst?
Dit zonder vooroordelen of bijbedoelingen, in mijn nabije omgeving wonen veel Turkse mensen, vandaar dat ik de naam 'Berkay' ken, en waar de een het hoofd afwendt als ik met mijn hond langsloop heet de ander hem van harte welkom en vertelt dat ze in het dorp van herkomst honden op het erf hadden en dan zeg ik: waren dat kangals, en dan lachen ze O je weet het.
Nou dat niet helemaal, maar ik heb een klein beetje geleerd.

Is verder geen punt, het valt me op en als dat onterecht is hoor ik dat graag.
Ik denk maar zo dat je graag een hondje wilde en een stafford koos omdat dat een stoere hond is en dat je moeder het niet goed vond en ik denk dat je moeder een lief pluizig hondje ook niet goed zou vinden. Misschien vond ze een hondje niet goed, misschien hadden de buren het bij het rechte eind - een pupje kun je niet buiten laten leven.

Waar is het hondje heen gegaan? Als dat een okee adres is zou je niet hoeven huilen.

En als ik het helemaal verkeerd heb, geef me dan een welgemeende tik op mijn vingers, ik baseer me ook maar op je forumnaam en op wat je schrijft.

Wat vervelend voor je.
Maar je snapt toch zelf wel dat je niet zomaar een huisdier in huis kunt nemen zonder overleg met je ouders?
Daarnaast hebben je buren natuurlijk wel een beetje gelijk, pups horen niet buiten.
Het lijkt me goed om je goed in te lezen over honden/pups en dat je met je moeder gaat praten. Misschien valt er iets te regelen.

Je pup was nog erg jong, weet je waar hij heen is gegaan? Een pup zó jong, zal zich snel thuis voelen bij iemand, dáár hoef je je in ieder geval geen zorgen over te maken.

Sterkte, ik kan me je verdriet goed voorstellen.

berkaytje09 schreef:Hallo mensen, ik heb ongeveer een week geleden een amerikaanse stafford(pup van 7 weken) gehaald.
Toen ik mocht kiezen tussen de pups. Kwam hij(paco de pup) naast me zitten en leunde zijn kop tegen mijn been aan.
Ik voelde me er gelijk goed bij en heb hem gehaald. Hij lag altijd lekker in me schoot.
Hij was wel 7 weken maar hij luisterde ontzettend goed, Hij volgde mij overal, als ik hem riep kwam hij.
Maar gelijk na de eerste dag deed mijn moeder hem weg omdat onze buren hebben gezegt dat hij niet buiten kan leven omdat hun honden thuis leven.
Ze hebben nog steeds niet betaald.
Nu ongeveer ik week daarna denk ik nog steeds aan hoe hij met zijn oogjes mij recht in de ogen aankeek. Hij had gewoon tranen.
Ik huil gewoon elke dag ik kan er niet meer tegen.
Wat moet ik doen?!

Misschien je verhaal wat duidelijker opschrijven? Naar aanleiding van dit verhaal kan niemand je helpen vrees ik.

Hoe oud ben je als ik vragen mag?

Cleva schreef:Ik vind het een redelijk duidelijk verhaal hoor.

Kun jij er dan een logische samenvatting van maken? Ik begrijp eruit dat hij/zij een hondje in huis (of tuin) gehaald heeft en dat haar moeder die weggedaan heeft, en dat de mensen die het hondje nu hebben het aankoopbedrag nog niet hebben voldaan, of zo? En of wij iets weten wat TS kan doen hieraan?
Wat dat dan verder voor betrekking tot de topictitel heeft is me ook een raadsel overigens.

berkaytje09 schreef:Hallo mensen, ik heb ongeveer een week geleden een amerikaanse stafford(pup van 7 weken) gehaald.
Toen ik mocht kiezen tussen de pups. Kwam hij(paco de pup) naast me zitten en leunde zijn kop tegen mijn been aan.
Ik voelde me er gelijk goed bij en heb hem gehaald. Hij lag altijd lekker in me schoot.
Hij was wel 7 weken maar hij luisterde ontzettend goed, Hij volgde mij overal, als ik hem riep kwam hij.
Maar gelijk na de eerste dag deed mijn moeder hem weg omdat onze buren hebben gezegt dat hij niet buiten kan leven omdat hun honden thuis leven.
Ze hebben nog steeds niet betaald.
Nu ongeveer ik week daarna denk ik nog steeds aan hoe hij met zijn oogjes mij recht in de ogen aankeek. Hij had gewoon tranen.
Ik huil gewoon elke dag ik kan er niet meer tegen.
Wat moet ik doen?!

Niets. Ik snap dat je verdriet hebt om je hondje.
Maar pups van die leeftijd wennen zo snel aan een ander.
Als Paco daar binnen zit en goed verzorgd wordt is dat veel beter dan buiten in een hok toch?
Daar vind ik staffords over het algemeen geen honden voor, zeker niet als ze nog zo klein zijn.
Paco is nog een baby die heel veel verzorging nodig heeft.

Oh, en hondjes huilen niet, traanoogjes geeft eerder aan dat een pup niet gezond is.

Wat ik ervan begrijp, is dat de pup al een verkeerde start gemaakt heeft met een beetje geluk komt ie ergens waar ie wel kan blijven.