Het HondenForum

Ik ben Nancy, bijna 23 jaar en heb 2 jack russell terriers van 6 jaar oud. Ik woon momenteel nog bij mijn ouders.
Hiervoor heb ik ook al eens een jack russell terrier gehad, deze is ingeslapen op 11,5 jarige leeftijd omdat deze kanker in de heup had.

De reden dat ik weinig informatie plaats, is omdat ik misschien de honden binnenkort kwijt bent. Ik wilde daar een gesprek met andere hondenliefhebbers over aangaan. Dus als je meer wilt weten, nodig ik je uit mijn topic te lezen dat ik ga aanmaken en mij van advies te voorzien.

EDIT: ik kan nog geen topic openen, omdat aanvraag nog niet is behandeld... even in het kort om alvast info te kunnen krijgen.

1 van mijn honden is nooit gek op kinderen geweest, me nichtje was hier vandaag en in een moment dat mijn moeder niet oplet heeft hij haar in het gezicht gebeten. Normaal zitten de honden apart achter een hekje. Zij willen de honden weg hebben, ik niet. Ze vinden mij onredelijk en ze willen morgen informeren naar een gedragstest en aan de hand hiervan hem tesamen met de andere honden in een ander gezin laten plaatsen. De andere hond heeft geen schuld, maar omdat ze al 6 jaar bij elkaar zijn (en broertjes) willen ze de honden niet scheiden. Ze willen dat een situatie als deze nooit meer kan gebeuren en willen ze dus beiden weg hebben.

Mijn hart is gebroken en ik ben al vanaf 13:00 vanmiddag onophoudelijk in tranen. Ik weet me geen raad. Ik wil zelfs overwegen om op mezelf te gaan met de hondjes. Hoe kan ik hun ervan overtuigen dat ik ze bij me wil houden? Me broer is woest en wil de honden in ieder geval nooit meer zien.

Mvg,
Nancy

Welkom...als is het geen leuke reden om je aan te melden.
Erg lastige situatie.

Hoe is je nichtje er trouwens aan toe? is ze erg verwond door je hond?
Ik snap de reactie van je broer volkomen (zal een hoop mensen over mij heen krijgen nu, i know). Dat is ook de eerste reactie als ouder zijnde, je wilt datgene wat je kindje pijn heeft gedaan uit de buurt houden.
Onze oudste is een paar jaar terug flink gebeten door de hond van mijn ouders in haar oor, geloof me dat wens je geen enkel kind of ouder toe, om dat mee te maken.

Advies geven hoe en wat rondom de honden kan ik je niet, wil je alleen sterkte wensen met de hele situatie.

In het ziekenhuis zeiden ze dat ze geluk heeft gehad. De wondjes zijn oppervlakkig. Het is alleen net 0,5 cm onder d'r oog en nu dik en blauw. Een sneetje bloedde gisterenavond nog.

Wat mij pijn deed was dat ze eenmaal terug bij ons thuis. Gewoon de hond zocht en riep.

Ze willen ze vandaag nog weg hebben en ik ben de hele nacht nog wakker geweest in tranen. Ze willen de honden zo snel weg hebben dat ik niet eens in de omgeving een baasje kan zoeken, zodat ik ze nog kan blijven bezoeken. Mijn hart is gdbroken en ik twijfel er nu zelfs aan of mijn ouders uberhaupt wel van ze gehouden hebben.

Het enige wat ik nu kan doen is wachten tot me ouders ontwaken en kijken wat ze gaan doen. Ik zit op de bank bij een van de honden, het doet zo'n pijn dat je weet dat dit een van de laatste keren zal zijn.

Doe effe lekker normaal.
Als ik je broer was had ik je hond een finke oplawaai gegeven en jou ook een knal voor je jankkop .

Zet je ze lekker vandaag in een pension ,alleen met het geld wat dat kost zal je liefdde ook wel snel over zijn.

Allereerst welkom!
Al is het niet zon leuk begin
Maar je ouders gaan toch eerst een gedragstherapeut bellen?

@bouvierpoedel: Jou reactie kan ik niet waarderen, er is in dit geheel een 'menselijke fout' gemaakt. Ze wisten dat hij er niet tegen kon en doen hem altijd achter een hekje. Nu deed ze dat niet en is dit in een moment gebeurt.

@Ilovedogs: Ze gaan informeren naar een test voor het gedrag van de hond. Aan de hand van de test gaan ze hem hoe dan ook wegdoen, alleen moet de test uitwijzen naar wat voor gezin hij kan. Omdat ze ze niet willen scheiden, moeten ze dus beiden weg.

Ik hou zielsveel van me honden en heb me hond altijd weggehouden bij me nichtje. Ik raak in 1 klap 2 van mijn vrienden kwijt. Dus bouvierpoedel, doe jij eens normaal!

binmac schreef:@bouvierpoedel: Jou reactie kan ik niet waarderen, er is in dit geheel een 'menselijke fout' gemaakt. Ze wisten dat hij er niet tegen kon en doen hem altijd achter een hekje. Nu deed ze dat niet en is dit in een moment gebeurt.

@Ilovedogs: Ze gaan informeren naar een test voor het gedrag van de hond. Aan de hand van de test gaan ze hem hoe dan ook wegdoen, alleen moet de test uitwijzen naar wat voor gezin hij kan. Omdat ze ze niet willen scheiden, moeten ze dus beiden weg.

Ik hou zielsveel van me honden en heb me hond altijd weggehouden bij me nichtje. Ik raak in 1 klap 2 van mijn vrienden kwijt. Dus bouvierpoedel, doe jij eens normaal!

Je bent 23jr....misschien kun je zelfstandig een oplossing verzinnen....je komt erg kinderlijk over.
Test lijkt me niet nodig die ene houdt niet van kindertjes dat wist toch iedereen??
Waarom moeten ze weg het zijn toch jouw honden, neem ze mee uit huis.

Wat een vervelende situatie voor je zeg.
Maar waarschijnlijk kun je je ouders (en je broer) ook wel begrijpen dat ze de hondjes zo snel mogelijk uit huis willen plaatsen, nu waren het gelukkig oppervlakkige wondjes, maar je moet er niet aan denken dat jouw hondjes je nichtje ernstig verwonden toch?

Misschien kun je een bepaalde periode afspreken met je ouders waarin je nog de tijd hebt om een ander huis te zoeken voor ze en ik ken natuurlijk verder jouw situatie niet dus of zelfstandig gaan wonen een optie is, is iets wat alleen jij kan inschatten lijkt me zo.

Sterkte ermee

Als reactie kreeg ik 'op jezelf wonen met de honden, en dan... dan kan je nichtje nooit bij je op visitie komen'. Ik heb alles besproken, muilkorf of bench wanneer er visite is. Ze zeggen dat deze optie uiteindelijk toch verwaarloosd wordt.

Kinderlijk prima, jij staat niet voor het moment dat je na 6 jaren met je honden, ze direct weg moeten. Er wordt vanmiddag geinformeerd naar een gedragsdeskundige hoe en wat met wachtlijsten. Ik ga als ze dit weekend hier nog zijn, op me werk rondvragen of zij misschien kennissen hebben die de honden zouden willen nemen.

binmac schreef:Ik ben Nancy, bijna 23 jaar en heb 2 jack russell terriers van 6 jaar oud. Ik woon momenteel nog bij mijn ouders.
Hiervoor heb ik ook al eens een jack russell terrier gehad, deze is ingeslapen op 11,5 jarige leeftijd omdat deze kanker in de heup had.

De reden dat ik weinig informatie plaats, is omdat ik misschien de honden binnenkort kwijt bent. Ik wilde daar een gesprek met andere hondenliefhebbers over aangaan. Dus als je meer wilt weten, nodig ik je uit mijn topic te lezen dat ik ga aanmaken en mij van advies te voorzien.

EDIT: ik kan nog geen topic openen, omdat aanvraag nog niet is behandeld... even in het kort om alvast info te kunnen krijgen.

1 van mijn honden is nooit gek op kinderen geweest, me nichtje was hier vandaag en in een moment dat mijn moeder niet oplet heeft hij haar in het gezicht gebeten. Normaal zitten de honden apart achter een hekje. Zij willen de honden weg hebben, ik niet. Ze vinden mij onredelijk en ze willen morgen informeren naar een gedragstest en aan de hand hiervan hem tesamen met de andere honden in een ander gezin laten plaatsen. De andere hond heeft geen schuld, maar omdat ze al 6 jaar bij elkaar zijn (en broertjes) willen ze de honden niet scheiden. Ze willen dat een situatie als deze nooit meer kan gebeuren en willen ze dus beiden weg hebben.

Mijn hart is gebroken en ik ben al vanaf 13:00 vanmiddag onophoudelijk in tranen. Ik weet me geen raad. Ik wil zelfs overwegen om op mezelf te gaan met de hondjes. Hoe kan ik hun ervan overtuigen dat ik ze bij me wil houden? Me broer is woest en wil de honden in ieder geval nooit meer zien.

Mvg,
Nancy

onvoorstelbaar..... je nichtje is in haar gezichtje gebeten en jij zit te janken om je honden!

binmac schreef:In het ziekenhuis zeiden ze dat ze geluk heeft gehad. De wondjes zijn oppervlakkig. Het is alleen net 0,5 cm onder d'r oog en nu dik en blauw. Een sneetje bloedde gisterenavond nog.

Wat mij pijn deed was dat ze eenmaal terug bij ons thuis. Gewoon de hond zocht en riep.

Ze willen ze vandaag nog weg hebben en ik ben de hele nacht nog wakker geweest in tranen. Ze willen de honden zo snel weg hebben dat ik niet eens in de omgeving een baasje kan zoeken, zodat ik ze nog kan blijven bezoeken. Mijn hart is gdbroken en ik twijfel er nu zelfs aan of mijn ouders uberhaupt wel van ze gehouden hebben.

Het enige wat ik nu kan doen is wachten tot me ouders ontwaken en kijken wat ze gaan doen. Ik zit op de bank bij een van de honden, het doet zo'n pijn dat je weet dat dit een van de laatste keren zal zijn.

je ouders hebben groot gelijk! Dit kán toch niet! Je ouders houden meer van hun kleinkind dan van de hond. Nou duuuh, lijkt me heel gezond!

binmac schreef:@bouvierpoedel: Jou reactie kan ik niet waarderen, er is in dit geheel een 'menselijke fout' gemaakt. Ze wisten dat hij er niet tegen kon en doen hem altijd achter een hekje. Nu deed ze dat niet en is dit in een moment gebeurt.

@Ilovedogs: Ze gaan informeren naar een test voor het gedrag van de hond. Aan de hand van de test gaan ze hem hoe dan ook wegdoen, alleen moet de test uitwijzen naar wat voor gezin hij kan. Omdat ze ze niet willen scheiden, moeten ze dus beiden weg.

Ik hou zielsveel van me honden en heb me hond altijd weggehouden bij me nichtje. Ik raak in 1 klap 2 van mijn vrienden kwijt. Dus bouvierpoedel, doe jij eens normaal!

bouvierpoedel zegt wat heel veel mensen denken

binmac schreef:Als reactie kreeg ik 'op jezelf wonen met de honden, en dan... dan kan je nichtje nooit bij je op visitie komen'. Ik heb alles besproken, muilkorf of bench wanneer er visite is. Ze zeggen dat deze optie uiteindelijk toch verwaarloosd wordt.

Kinderlijk prima, jij staat niet voor het moment dat je na 6 jaren met je honden, ze direct weg moeten. Er wordt vanmiddag geinformeerd naar een gedragsdeskundige hoe en wat met wachtlijsten. Ik ga als ze dit weekend hier nog zijn, op me werk rondvragen of zij misschien kennissen hebben die de honden zouden willen nemen.

Zeg je er dan wel eerlijk bij dat je hond een kind in z'n gezicht heeft gebeten, zodat die mensen ook weten waar ze aan toe zijn?

Ik snap Binmac wel hoor.. ze wisten dat de hond niet van kinderen houd en hebben hem toch alleen gelaten met het kindje.
Beetje de schuld van de ouders dan toch..
Het lijkt me ook vrij makkelijk op te lossen. Als het nichtje komt de hond ergens anders, andere kamer of desnoods zelfs bij iemand anders. Jammer dan een hond na 6 jaar direct weggedaan wordt.

Nou nou met je 23e nog steeds bij pappie en mammie wonen met je hondjes .
En daar dan ook de nog de verantwoordelijkheid neerlegt .
Dan gaan lopen zeiken dat je hondjes wegmoeten en niemand die je hoord over je nichtje dat je daar enig gevoel voor op kunt brengen.
Volgens mij ben je gewoon een verwend nest en moet de hele wereld om jou draaien.

Kan hoor moet je niet je poten onder mamma en papa's tafel steken.

Zijn de honden echt van jou of zijn ze van jullie allemaal zeg maar..

In het eerste geval ben ik het met bouvierpoedel eens, want dan was de hond jouw verantwoordelijkheid en had jij moeten zorgen voor de veiligheid van je nichtje.

In het 2e geval blijf ik bij mijn eerste post.