Wij wilden ons even voorstellen
Geplaatst: 28 mar 2012 09:09
Hallo allemaal,
Ik ben Yaslin, 24 jaar en woon samen met mijn vriend en 2 siamezen
in Friesland.
Ik ben opgegroeid met allerlei dieren waaronder ; Honden, katten, knaagdieren, ratten, vissen, paarden
en noem maar op.
Nu woon ik sinds mij 19e op mijzelf en heb ik al vrij snel mijn siamezen droom uit laten komen.
(We hadden en hebben thuis ook siamezen) maar de laatste ander half jaar knaagt het heel erg om een hond te hebben.
En vooral de laatste maanden, nu ik mensen met pups voorbij zie komen, mijn schoonmoeder ook een pupje heeft
en ik veel alleen thuis ben en dingen wil ondernemen met de hond.
Ik heb ook al jaren een ras in mijn hoofd. Een podenco. En dan het liefst 1 die ik een kans kan geven vanuit het asiel.
Wij hebben ook altijd Jack Russels gehad, en nog steeds, dus ben bekend met het type ''jachthond'' maar ben verliefd geworden
op het iets zachtere karakter, de grote oren en de iets hogere schoftmaat ( een aantal podenco's dan)
Nu ben ik al een aantal weken aan het sneupen op sites van asiels in Spanje en ben 1 prachtige hond tegen gekomen.
Na veel gezoek en gekwijl achter de laptop heb ik navraag gedaan wat voor hond het was en wat voor vlees ik eventueel in
de kuip zou nemen.
Mijn vriend heeft weinig met dieren, is veel van huis door werk en voor hem hoeft het allemaal niet zo, maar stiekem zit elke
avond de siamezen wel bij hem op schoot! Ik heb hem alleen verteld afgelopen weken dat als hij weer thuis is van zijn werk ik er
nu echt serieus over wil praten en dit echt graag wil.
Hij komt maandag thuis, en zei dat we er dan over gaan praten... Sindsdien ben ik al zenuwachtig!
Maar om even terug te komen op het verhaal, ik kreeg een mail terug over deze hond.
Hij was 1,5 zat zijn hele leven al daar, en leefde in de roedel. Had nog nooit katten gezien, kans dat hij er achteraan ging
was groot, had nooit binnen geleefd en nog nooit aan de riem gezeten. Zindelijkheid was ook niet aan de orde.
Ik ging erg twijfelen, aangezien mijn katten voor alles gaan, en ik toch wel 4 dagen werk, waarvan hij 2,5 dag alleen zou moeten
zijn.. Ook wilde ik dit mijn vriend niet aandoen, dit lag wel heeeeel wat maanden zo niet jaren weg van een beschaafde hond. Hierop weet ik zeker dat hij nee zegt.
Toen ben ik verder gaan kijken naar Podenco's die al in een opvang gezin in Nederland zitten, en viel ik voor een blok voor Hotto..
Hij is 2,5 jaar oud, zit in een pleeg gezin op dit moment.
Is heel actief, lief, netjes aan de riem maar kan prima los, luistert goed naar commando's, netjes in de auto, kan
prima 5 uurtjes alleen zijn en kan goed met katten en andere honden..
Wauw dacht ik,.. Dit is hem..
Gelijk mail contact gehad met het opvang gezin en uitlgelegd hoe en wat, en dat ik dit eerst goed
moet overleggen met mijn vriend.
Leuke mails uitgewisseld met veel foto's en filmpjes van hem, waardoor ik alleen maar gekker wordt
op die prachtige kop en ook zenuwachtiger wordt voor maandag..
Ik heb al lijstjes gemaakt met voor en tegens ( moet toch eerlijk zijn tegen mijn vriend) en een indeling
van dde week gemaakt wanneer ik er niet ben vanwege werk en wat dan te doen.
2 dagen zo goed als opgelost dat hij mee gaat naar het werk 1 dag per week, en de andere dag opgehaald wordt
door de honden uitlaatservice, dus maar een halve dag in de week alleen zit, tot maximaal een hele dag als mijn vriend
van huis is..
Ik weet dat ik niet moet doordraven totdat ik een Ja heb gehoord, maar als je zo graag iets wilt, dan gebeurt dat toch..
Tot zover mijn lange introductie en ik zit al dagen te duimen op een ''eind goed, al goed''
Ik ben Yaslin, 24 jaar en woon samen met mijn vriend en 2 siamezen
in Friesland.
Ik ben opgegroeid met allerlei dieren waaronder ; Honden, katten, knaagdieren, ratten, vissen, paarden
en noem maar op.
Nu woon ik sinds mij 19e op mijzelf en heb ik al vrij snel mijn siamezen droom uit laten komen.
(We hadden en hebben thuis ook siamezen) maar de laatste ander half jaar knaagt het heel erg om een hond te hebben.
En vooral de laatste maanden, nu ik mensen met pups voorbij zie komen, mijn schoonmoeder ook een pupje heeft
en ik veel alleen thuis ben en dingen wil ondernemen met de hond.
Ik heb ook al jaren een ras in mijn hoofd. Een podenco. En dan het liefst 1 die ik een kans kan geven vanuit het asiel.
Wij hebben ook altijd Jack Russels gehad, en nog steeds, dus ben bekend met het type ''jachthond'' maar ben verliefd geworden
op het iets zachtere karakter, de grote oren en de iets hogere schoftmaat ( een aantal podenco's dan)
Nu ben ik al een aantal weken aan het sneupen op sites van asiels in Spanje en ben 1 prachtige hond tegen gekomen.
Na veel gezoek en gekwijl achter de laptop heb ik navraag gedaan wat voor hond het was en wat voor vlees ik eventueel in
de kuip zou nemen.
Mijn vriend heeft weinig met dieren, is veel van huis door werk en voor hem hoeft het allemaal niet zo, maar stiekem zit elke
avond de siamezen wel bij hem op schoot! Ik heb hem alleen verteld afgelopen weken dat als hij weer thuis is van zijn werk ik er
nu echt serieus over wil praten en dit echt graag wil.
Hij komt maandag thuis, en zei dat we er dan over gaan praten... Sindsdien ben ik al zenuwachtig!
Maar om even terug te komen op het verhaal, ik kreeg een mail terug over deze hond.
Hij was 1,5 zat zijn hele leven al daar, en leefde in de roedel. Had nog nooit katten gezien, kans dat hij er achteraan ging
was groot, had nooit binnen geleefd en nog nooit aan de riem gezeten. Zindelijkheid was ook niet aan de orde.
Ik ging erg twijfelen, aangezien mijn katten voor alles gaan, en ik toch wel 4 dagen werk, waarvan hij 2,5 dag alleen zou moeten
zijn.. Ook wilde ik dit mijn vriend niet aandoen, dit lag wel heeeeel wat maanden zo niet jaren weg van een beschaafde hond. Hierop weet ik zeker dat hij nee zegt.
Toen ben ik verder gaan kijken naar Podenco's die al in een opvang gezin in Nederland zitten, en viel ik voor een blok voor Hotto..
Hij is 2,5 jaar oud, zit in een pleeg gezin op dit moment.
Is heel actief, lief, netjes aan de riem maar kan prima los, luistert goed naar commando's, netjes in de auto, kan
prima 5 uurtjes alleen zijn en kan goed met katten en andere honden..
Wauw dacht ik,.. Dit is hem..
Gelijk mail contact gehad met het opvang gezin en uitlgelegd hoe en wat, en dat ik dit eerst goed
moet overleggen met mijn vriend.
Leuke mails uitgewisseld met veel foto's en filmpjes van hem, waardoor ik alleen maar gekker wordt
op die prachtige kop en ook zenuwachtiger wordt voor maandag..
Ik heb al lijstjes gemaakt met voor en tegens ( moet toch eerlijk zijn tegen mijn vriend) en een indeling
van dde week gemaakt wanneer ik er niet ben vanwege werk en wat dan te doen.
2 dagen zo goed als opgelost dat hij mee gaat naar het werk 1 dag per week, en de andere dag opgehaald wordt
door de honden uitlaatservice, dus maar een halve dag in de week alleen zit, tot maximaal een hele dag als mijn vriend
van huis is..
Ik weet dat ik niet moet doordraven totdat ik een Ja heb gehoord, maar als je zo graag iets wilt, dan gebeurt dat toch..
Tot zover mijn lange introductie en ik zit al dagen te duimen op een ''eind goed, al goed''
