Billy is ziek!!!!
Geplaatst: 09 jun 2012 15:27
Hallo Allemaal,
Ik heb me sinds vanochtend aangemeld op dit forum de reden is dat mijn Chihuahua'tje Billy ziek is.
Ik zal eerst in het kort vertellen over Billy, hij is een schattig vrolijk gek mannetje van 3 jaar en 8 maanden.
Zijn bijnaam is Apie want hij haalt de gekste dingen uit. Toen Billy ongeveer een jaar oud was begon hij een
beetje te tobben met zijn maag en darmpjes met name in de ochtend bij het wakker worden voelde hij zich
af en toe niet lekker. We zijn met hem naar de dierenarts gegaan maar er was niet echt een aanwijsbare
en er werd gezegd dat hij waarschijnlijk prikkelbare darmen had.
Aangezien het probleem zich bleef voordoen zo'n 1x in de 2 weken 's ochtends niet lekker zijn (ik heb hem toen
ook 's avonds laat nog wat te eten gegeven) toch weer naar de dierenarts maar niks te vinden en die dacht
misschien een gluten overgevoeligheid dus ben ik mijn hondjes kvv gaan geven en ook tussendoortjes etc
waren allemaal glutenvrij.
Het is heel lang goed gegaan zo heel af en toe 1x in de 1,5 maand had Billy 's ochtends een keer dat hij niet
lekker was maar als hij dan gegeten had was het ook meteen over. In de tussentijd ben ik overgestapt naar
een andere dierenarts (had een tip gekregen) aangezien deze ontzettend veel van Chihuahua's weet en ook
echt een ontzettend lieve meid is voor zowel onze hondjes als ons en ik geen goed gevoel had bij de kliniek
waar ik toen was heb ik het ook met haar besproken aangezien Billy's klachten weer toe begonnen te nemen
en hij ook steeds dikker werd en vaak moe was dit was november vorig jaar zij heeft hem toen grondig onderzocht
en bloed afgenomen en opgestuurd naar Utrecht daaruit bleek dat z'n schildklier bijna niet meer werkte.
Hij heeft toen L-Thyroxine gekregen en knapte snel op, Billy vertoonde behalve de moeheid en het dikker worden
geen symptomen zoals kale plekken en een trage hartslag etc. Wie weet hoe lang mijn mannetje er al mee rondliep,
ook was zijn suiker te laag en heb ik tijdelijk druivensuiker aan zijn water toegevoegd (uiteindelijk ben ik er samen
met onze dierenarts achtergekomen dat het door de voeding kwam veel te weinig koolhydraten maar dat is een ander
onderwerp zal ik nu niet over uitwijden) Billy heeft een tijdje brokken gegeten en zijn suiker was al heel snel weer op peil.
Ook bij de 2e bloedtest was zijn T4 weer perfect dus opluchting aan onze kant de moeheid zou snel verdwijnen en zijn gewicht
zou ook met een paar maanden weer normaal zijn.
Na een tijdje in overleg met de dierenarts ben ik Billy en mijn andere 2 hondjes weer vers vlees gaan geven ditmaal
Bandit en ze vinden het heerlijk en hun vacht ziet er prachtig uit.
Sinds donderdag 24 mei is ons Billy toch weer ziek helaas hij voelde zich niet helemaal lekker, boertjes laten en dan komt er iets omhoog
en echt weer moe dus wij dezelfde dag weer naar de dierenarts hij heeft toen een injectie gehad tegen de misselijkheid en wij
hebben toen ook wat meegekregen naar huis om toe te dienen als het nodig was. 's Avonds wil hij wel eten (staat zelfs te springen)
maar 1,5 later geeft hij over. Voor de duidelijkheid hij had geen koorts, diaree etc. Billy is zelfs tot op de dag van vandaag nog nooit
aan de diaree geweest en zijn ontlasting is altijd vast. We hebben Billy 's avonds nogmaals een injectie gegeven (na telefonisch overleg)
tegen het misselijk zijn en die werkt snel en hij geeft niet meer over en slaapt lekker 's nachts. de volgende ochtend heeft hij reuzehonger
en lijkt hij weer helemaal beter weer helemaal ons Apie (wij blij natuurlijk).
Zondag 27 mei 's ochtends als ik op sta is Billy weer niet lekker hij wil niet eten en ook geen stukje kipfilet (daar doe ik altijd zijn L-Thyroxine in)
Zijn ontlasting is normaal, hij geeft over 1x wit schuim daarna water. Dierenarts gebeld en meteen erheen, na het temperaturen (was overigens normaal)
zit er allemaal helder bloed aan de thermometer ik schrok me rot. De dierenarts gaf aan dat Billy een ernstige maag/darm infectie had en hij heeft
een langwerkende antibiotica injectie gehad en wederom een om z'n maag tot rust te brengen en ook een pasta wat we hem 2 maal daags moesten geven.
Ze zei dit heeft hij waarschijnlijk erbovenop gekregen (ze bedoelde die infectie bovenop zijn bestaande klachten) Hij voelt zich gelukkig al snel een stuk
beter en 's avonds heeft hij gegeten en niet meer gespuugd. De paar dagen erna eet Biily goed maar blijft wel steeds wat water overgeven ik bel dagelijks
met de dierenarts en voeg extra water aan het vlees toe en hou zijn temperatuur goed in de gaten maar die is altijd keurig 38.
Als je zo'n heftige onsteking hebt duurt het natuurlijk ook wel een paar dagen voordat je echt opknapt, Billy is wel vrolijk en wil mee wandelen,
hij is alleen erg snel moe en soms draag ik hem dan gewoon een stuk want hij wil natuurlijk wel met ons mee.
5 juni omdat Billy nog steeds af en toe boert en smakt bel ik de dierenarts en ga ik bij haar Ulcogant halen ter bescherming van zijn buikie
en maak ik een afsraak bij de kliniek in Oisterwijk voor een scopie (dit hadden wel al besproken voor de ontsteking). Ik wil dat ze de oorzaak
vinden want mijn gedachte was als het dan echt alleen teveel maagzuur productie is kan ik een goed homeopathisch middel zoeken voor hem,
en weet ik in ieder geval zeker dat het niks ernstigs is.
6 juni 's avonds zie ik dat Billy's rechteroortje van binnen helemaal rood is en schrik me rot wat nu weer, hij lijkt er verder geen last van te hebben
krabt niet en schud niet dierenarts gebeld en we kunnen de volgende ochtend komen. "s Avonds tijdens het wandelen laat Billy een boertje en geeft
hij een grote klodder wit schuim over ook kan hij mijn andere hondjes niet bijbenen echt zo zielig niet normaal pfffff.
7 juni bij het opstaan zie ik dat Billy's oortje nog roder is en zijn andere oortje begint nu ook, Billy is wel vrolijk eet goed en even later
wij weer naar de dierenarts ze heeft er wat afgeschraapt en op kweek gezet (mijn andere hondjes hebben het gelukkig niet) maar zei
ook dat het een allergische reactie kan zijn op de antibiotica ook noemde ze de helicobacter bacterie. Ik heb mijn grote ongerustheid met
haar besproken omdat Billy nog steeds moe is en nog steeds af en toe boertjes laat en loopt te smekken, zij deelt mijn ongerustheid want
blijkbaar schijnt het zo te zijn dat er heel af en toe hondjes zijn die allergisch zijn voor L-Thyroxine. Ze is blij dat we dinsdag naar Lisette
Overduin gaan want aangezien Billy een hondje is met tegenstrijdige symptomen moet er echt overal naar gekeken worden.
Om 8:30 moeten we met ons Apie in Oisterwijk zijn ook moet ik zijn urine en ontlasting meenemen, pfffff ik kan niet wachten tot het dinsdag is
en tegelijktijd ben ik zo verschrikkelijk bang echt niet normaal. Kan echt niet zonder m'n kleine Apie. Vind het zo zielig als hij niet lekker is en
ik kan niks doen voel me zo machteloos.
Sorry voor mijn lange verhaal moest het effe kwijt, en misschien is er op dit forum iemand die het herkent ik ben al dagen aan het
rondkijken op het internet en aan het zoeken naar informatie over aandoeningen etc..... Maar van de meeste word ik nog banger,
ik weet dat je positief moet blijven lukt me normaal altijd maar ik ben nu echt vreselijk bezorgd.
Ik heb me sinds vanochtend aangemeld op dit forum de reden is dat mijn Chihuahua'tje Billy ziek is.
Ik zal eerst in het kort vertellen over Billy, hij is een schattig vrolijk gek mannetje van 3 jaar en 8 maanden.
Zijn bijnaam is Apie want hij haalt de gekste dingen uit. Toen Billy ongeveer een jaar oud was begon hij een
beetje te tobben met zijn maag en darmpjes met name in de ochtend bij het wakker worden voelde hij zich
af en toe niet lekker. We zijn met hem naar de dierenarts gegaan maar er was niet echt een aanwijsbare
en er werd gezegd dat hij waarschijnlijk prikkelbare darmen had.
Aangezien het probleem zich bleef voordoen zo'n 1x in de 2 weken 's ochtends niet lekker zijn (ik heb hem toen
ook 's avonds laat nog wat te eten gegeven) toch weer naar de dierenarts maar niks te vinden en die dacht
misschien een gluten overgevoeligheid dus ben ik mijn hondjes kvv gaan geven en ook tussendoortjes etc
waren allemaal glutenvrij.
Het is heel lang goed gegaan zo heel af en toe 1x in de 1,5 maand had Billy 's ochtends een keer dat hij niet
lekker was maar als hij dan gegeten had was het ook meteen over. In de tussentijd ben ik overgestapt naar
een andere dierenarts (had een tip gekregen) aangezien deze ontzettend veel van Chihuahua's weet en ook
echt een ontzettend lieve meid is voor zowel onze hondjes als ons en ik geen goed gevoel had bij de kliniek
waar ik toen was heb ik het ook met haar besproken aangezien Billy's klachten weer toe begonnen te nemen
en hij ook steeds dikker werd en vaak moe was dit was november vorig jaar zij heeft hem toen grondig onderzocht
en bloed afgenomen en opgestuurd naar Utrecht daaruit bleek dat z'n schildklier bijna niet meer werkte.
Hij heeft toen L-Thyroxine gekregen en knapte snel op, Billy vertoonde behalve de moeheid en het dikker worden
geen symptomen zoals kale plekken en een trage hartslag etc. Wie weet hoe lang mijn mannetje er al mee rondliep,
ook was zijn suiker te laag en heb ik tijdelijk druivensuiker aan zijn water toegevoegd (uiteindelijk ben ik er samen
met onze dierenarts achtergekomen dat het door de voeding kwam veel te weinig koolhydraten maar dat is een ander
onderwerp zal ik nu niet over uitwijden) Billy heeft een tijdje brokken gegeten en zijn suiker was al heel snel weer op peil.
Ook bij de 2e bloedtest was zijn T4 weer perfect dus opluchting aan onze kant de moeheid zou snel verdwijnen en zijn gewicht
zou ook met een paar maanden weer normaal zijn.
Na een tijdje in overleg met de dierenarts ben ik Billy en mijn andere 2 hondjes weer vers vlees gaan geven ditmaal
Bandit en ze vinden het heerlijk en hun vacht ziet er prachtig uit.
Sinds donderdag 24 mei is ons Billy toch weer ziek helaas hij voelde zich niet helemaal lekker, boertjes laten en dan komt er iets omhoog
en echt weer moe dus wij dezelfde dag weer naar de dierenarts hij heeft toen een injectie gehad tegen de misselijkheid en wij
hebben toen ook wat meegekregen naar huis om toe te dienen als het nodig was. 's Avonds wil hij wel eten (staat zelfs te springen)
maar 1,5 later geeft hij over. Voor de duidelijkheid hij had geen koorts, diaree etc. Billy is zelfs tot op de dag van vandaag nog nooit
aan de diaree geweest en zijn ontlasting is altijd vast. We hebben Billy 's avonds nogmaals een injectie gegeven (na telefonisch overleg)
tegen het misselijk zijn en die werkt snel en hij geeft niet meer over en slaapt lekker 's nachts. de volgende ochtend heeft hij reuzehonger
en lijkt hij weer helemaal beter weer helemaal ons Apie (wij blij natuurlijk).
Zondag 27 mei 's ochtends als ik op sta is Billy weer niet lekker hij wil niet eten en ook geen stukje kipfilet (daar doe ik altijd zijn L-Thyroxine in)
Zijn ontlasting is normaal, hij geeft over 1x wit schuim daarna water. Dierenarts gebeld en meteen erheen, na het temperaturen (was overigens normaal)
zit er allemaal helder bloed aan de thermometer ik schrok me rot. De dierenarts gaf aan dat Billy een ernstige maag/darm infectie had en hij heeft
een langwerkende antibiotica injectie gehad en wederom een om z'n maag tot rust te brengen en ook een pasta wat we hem 2 maal daags moesten geven.
Ze zei dit heeft hij waarschijnlijk erbovenop gekregen (ze bedoelde die infectie bovenop zijn bestaande klachten) Hij voelt zich gelukkig al snel een stuk
beter en 's avonds heeft hij gegeten en niet meer gespuugd. De paar dagen erna eet Biily goed maar blijft wel steeds wat water overgeven ik bel dagelijks
met de dierenarts en voeg extra water aan het vlees toe en hou zijn temperatuur goed in de gaten maar die is altijd keurig 38.
Als je zo'n heftige onsteking hebt duurt het natuurlijk ook wel een paar dagen voordat je echt opknapt, Billy is wel vrolijk en wil mee wandelen,
hij is alleen erg snel moe en soms draag ik hem dan gewoon een stuk want hij wil natuurlijk wel met ons mee.
5 juni omdat Billy nog steeds af en toe boert en smakt bel ik de dierenarts en ga ik bij haar Ulcogant halen ter bescherming van zijn buikie
en maak ik een afsraak bij de kliniek in Oisterwijk voor een scopie (dit hadden wel al besproken voor de ontsteking). Ik wil dat ze de oorzaak
vinden want mijn gedachte was als het dan echt alleen teveel maagzuur productie is kan ik een goed homeopathisch middel zoeken voor hem,
en weet ik in ieder geval zeker dat het niks ernstigs is.
6 juni 's avonds zie ik dat Billy's rechteroortje van binnen helemaal rood is en schrik me rot wat nu weer, hij lijkt er verder geen last van te hebben
krabt niet en schud niet dierenarts gebeld en we kunnen de volgende ochtend komen. "s Avonds tijdens het wandelen laat Billy een boertje en geeft
hij een grote klodder wit schuim over ook kan hij mijn andere hondjes niet bijbenen echt zo zielig niet normaal pfffff.
7 juni bij het opstaan zie ik dat Billy's oortje nog roder is en zijn andere oortje begint nu ook, Billy is wel vrolijk eet goed en even later
wij weer naar de dierenarts ze heeft er wat afgeschraapt en op kweek gezet (mijn andere hondjes hebben het gelukkig niet) maar zei
ook dat het een allergische reactie kan zijn op de antibiotica ook noemde ze de helicobacter bacterie. Ik heb mijn grote ongerustheid met
haar besproken omdat Billy nog steeds moe is en nog steeds af en toe boertjes laat en loopt te smekken, zij deelt mijn ongerustheid want
blijkbaar schijnt het zo te zijn dat er heel af en toe hondjes zijn die allergisch zijn voor L-Thyroxine. Ze is blij dat we dinsdag naar Lisette
Overduin gaan want aangezien Billy een hondje is met tegenstrijdige symptomen moet er echt overal naar gekeken worden.
Om 8:30 moeten we met ons Apie in Oisterwijk zijn ook moet ik zijn urine en ontlasting meenemen, pfffff ik kan niet wachten tot het dinsdag is
en tegelijktijd ben ik zo verschrikkelijk bang echt niet normaal. Kan echt niet zonder m'n kleine Apie. Vind het zo zielig als hij niet lekker is en
ik kan niks doen voel me zo machteloos.
Sorry voor mijn lange verhaal moest het effe kwijt, en misschien is er op dit forum iemand die het herkent ik ben al dagen aan het
rondkijken op het internet en aan het zoeken naar informatie over aandoeningen etc..... Maar van de meeste word ik nog banger,
ik weet dat je positief moet blijven lukt me normaal altijd maar ik ben nu echt vreselijk bezorgd.