Het HondenForum

Ik heb dus 2 teefjes. Doenja, de oudste en grootste, is 15, energiek en gezond, maar doof door ouderdom? Zij woont ruim 13 jaar bij ons.
Kruimeltje is kleiner (formaat kleine shi-tzu) en van haar voorgeschiedenis weten we helemaal niets, ook niet hoe oud ze is.
Zij is op straat gevonden en pas na 2,5 maanden door ons opgehaald.
--Even een stukje voorgeschiedenis: In 1999 overleed mijn OES. Van dezelfde fokker kreeg ik een teefje kruising 3/4 tib. terrier en 1/4 poedel.
Haar naam was Pippeloen en ze was klein, grappig en schattig; een grote hond in kleine verpakking.
8 maanden later vertelde de fokker dat hij ging verhuizen naar een bungalowpark, waar hij slechts 2 honden mocht hebben.
Al zijn eigen fokhonden moesten 'opgeruimd' worden. Sommige waren oud en ziek, maar Doenja, de moeder van Pippeloen, kon hij nergens plaatsen.
Ik heb me over haar ontfermd. Ze was overal bang voor en miste een paar boventanden. Dat had de partner van de fokker gedaan.
Beetje schoppen en trappen als het hem niet zinde. Langzaam verdween de angst en ze is een hele leuke, vooral lieve en aanhankelijke, kameraad geworden.
Pipje had een lekke hartklep. Heb, samen met mijn dierenarts, het overlijden nog 2 jaar kunnen uitstellen. In juni 2011 moest ik haar in laten slapen.
Ik heb Pipje op de keukenmat gelegd en Doenja afscheid van haar laten nemen. Doenja en ik hebben haar samen begraven in de tuin--

Doenja was depri, wilde niet eten, niets meer! Na lang nagedacht te hebben, ben ik 13 augustus 2011 naar het asiel gegaan.
Mijn kleindochter en 2 vriendinnen mee en heel belangrijk: Doenja!! De dame van het asiel kwam met 'Sjaantje', nu Kruimeltje.
We hebben met z'n allen een wandeltje gemaakt en later op asielterrein samen laten rennen en spelen. Alles was ok!
Allemaal in de auto en terug naar huis.
Kruimeltje eerst de omgeving laten besnuffelen. De meisjes en toen ik naar binnen, dan Doenja en Kruimpje als laatste.
Het ging prima tot ergens in januari. Doenja dook plots boven op klein Kruimpje en ze bleven maar vechten. Kruimpje gaf ook niet op!.
Sinds die tijd hebben we van alles geprobeerd. 'PSSS-spray', territorium claimen, uit elkaar zetten, en ga maar door.
Ik heb er heel veel tijd in gestopt om het tij te keren, maar het wordt steeds erger!
Als Doenja los is, grijpt ze Kruimpje aan een stuk door. Doenja zit nu steeds aan de tafelpoot vast, zodat ze in ieder geval niet verder kan dan dat de riem lang is.
Nou ja, het is een oplossing, maar niet als Kruimpje naar Doenje staat te staren.
Een extra probleem is dat Doenja bijna niets meer hoort. Corrigeren doe ik dan dmv aanraking. Zelfs als Kruimeltje niet binnen riembereik en Doenja al agressief is, grijpt ze mij als ik haar aanraak. Ze bijt bijv. bijna dwars door een spiegel heen, omdat ze denkt dat ze Kruimeltje ziet?

Eerst speelden ze nog een paar minuten, maar even later was het dan weer raak. Sinds een paar dagen wordt er niet meer gespeeld, alleen geloerd, gegromd en gebeten.
Ik kreeg het briljante advies om naar een cursus te gaan, met Doenja. 15 jaar en doof! We hebben alle-3 bijtwonden en bij Kruimeltje is een aantal ondertanden door al dat gevecht afgebroken en van wat er nog over is, staat alles scheef naar voren. Ze had zulke mooie tandjes....

Ik vind dit enorm verdrietig en zou willen dat er een pasklare oplossing was. Misschien heeft iemand een goed advies?

Een 15 jarig teefje dat doof is aan de tafelpoot binden?

Je kan denk ik weinig anders doen dan scheiden, maar dan wel op een fatsoenlijke manier!!

Kappi schreef:Ik heb dus 2 teefjes. Doenja, de oudste en grootste, is 15, energiek en gezond, maar doof door ouderdom? Zij woont ruim 13 jaar bij ons.
Kruimeltje is kleiner (formaat kleine shi-tzu) en van haar voorgeschiedenis weten we helemaal niets, ook niet hoe oud ze is.
Zij is op straat gevonden en pas na 2,5 maanden door ons opgehaald.
--Even een stukje voorgeschiedenis: In 1999 overleed mijn OES. Van dezelfde fokker kreeg ik een teefje kruising 3/4 tib. terrier en 1/4 poedel.
Haar naam was Pippeloen en ze was klein, grappig en schattig; een grote hond in kleine verpakking.
8 maanden later vertelde de fokker dat hij ging verhuizen naar een bungalowpark, waar hij slechts 2 honden mocht hebben.
Al zijn eigen fokhonden moesten 'opgeruimd' worden. Sommige waren oud en ziek, maar Doenja, de moeder van Pippeloen, kon hij nergens plaatsen.
Ik heb me over haar ontfermd. Ze was overal bang voor en miste een paar boventanden. Dat had de partner van de fokker gedaan.
Beetje schoppen en trappen als het hem niet zinde. Langzaam verdween de angst en ze is een hele leuke, vooral lieve en aanhankelijke, kameraad geworden.
Pipje had een lekke hartklep. Heb, samen met mijn dierenarts, het overlijden nog 2 jaar kunnen uitstellen. In juni 2011 moest ik haar in laten slapen.
Ik heb Pipje op de keukenmat gelegd en Doenja afscheid van haar laten nemen. Doenja en ik hebben haar samen begraven in de tuin--

Doenja was depri, wilde niet eten, niets meer! Na lang nagedacht te hebben, ben ik 13 augustus 2011 naar het asiel gegaan.
Mijn kleindochter en 2 vriendinnen mee en heel belangrijk: Doenja!! De dame van het asiel kwam met 'Sjaantje', nu Kruimeltje.
We hebben met z'n allen een wandeltje gemaakt en later op asielterrein samen laten rennen en spelen. Alles was ok!
Allemaal in de auto en terug naar huis.
Kruimeltje eerst de omgeving laten besnuffelen. De meisjes en toen ik naar binnen, dan Doenja en Kruimpje als laatste.
Het ging prima tot ergens in januari. Doenja dook plots boven op klein Kruimpje en ze bleven maar vechten. Kruimpje gaf ook niet op!.
Sinds die tijd hebben we van alles geprobeerd. 'PSSS-spray', territorium claimen, uit elkaar zetten, en ga maar door.
Ik heb er heel veel tijd in gestopt om het tij te keren, maar het wordt steeds erger!
Als Doenja los is, grijpt ze Kruimpje aan een stuk door. Doenja zit nu steeds aan de tafelpoot vast, zodat ze in ieder geval niet verder kan dan dat de riem lang is.
Nou ja, het is een oplossing, maar niet als Kruimpje naar Doenje staat te staren.
Een extra probleem is dat Doenja bijna niets meer hoort. Corrigeren doe ik dan dmv aanraking. Zelfs als Kruimeltje niet binnen riembereik en Doenja al agressief is, grijpt ze mij als ik haar aanraak. Ze bijt bijv. bijna dwars door een spiegel heen, omdat ze denkt dat ze Kruimeltje ziet?

Eerst speelden ze nog een paar minuten, maar even later was het dan weer raak. Sinds een paar dagen wordt er niet meer gespeeld, alleen geloerd, gegromd en gebeten.
Ik kreeg het briljante advies om naar een cursus te gaan, met Doenja. 15 jaar en doof! We hebben alle-3 bijtwonden en bij Kruimeltje is een aantal ondertanden door al dat gevecht afgebroken en van wat er nog over is, staat alles scheef naar voren. Ze had zulke mooie tandjes....

Ik vind dit enorm verdrietig en zou willen dat er een pasklare oplossing was. Misschien heeft iemand een goed advies?

Dacht gezien t tijdstip dat ik het niet goed zag, maar dat arme beestje zit dus echt aan een tafelpoot........

een ander huisje voor die kleine vinden, twee teefjes die elkaar naar het leven staan, dat gaat niet ophouden, gun je 15 jarige hondje nog een zorgeloos leven zolang dat duurt.

Klinkt mij alsof Kruimel de leiderspositie wil overnemen en Donja vecht terug.
Wat je kunt doen is Kruimel als ranghoogste behandelen en Doenja op de 2e plek. Verder zou ik die hond in een grote bench of varikennel zetten ipv met een riem aan de tafelpoot...
Je komt een keer thuis en dan heeft Doenja zich opgehangen. ook een manier om het probleem op te lossen, maar of dat nou de manier is? Denkutnie...

Je hebt Kruimeltje erbij genomen om Doenja een plezier te doen, maar dat is uiteindelijk niet goed uitgepakt. Ik zou ook voor Doenja kiezen en een goed huis voor Kruimeltje zoeken. En tot die tijd misschien scheiden dmv een hekje? Dan kunnen ze allebei vrij rondlopen en kunnen ze niet bij elkaar.

yamie schreef:een ander huisje voor die kleine vinden, twee teefjes die elkaar naar het leven staan, dat gaat niet ophouden, gun je 15 jarige hondje nog een zorgeloos leven zolang dat duurt.

Gewoon scheiden dus.
Je oudje is op en die moet het onderspit delven.
Tegen die tijd dat je de jongste geplaatst zou hebben ligt die oudste al gestrekt en heb je dus niets meer.

Dat zou ik ook doen, ik zou de jongste ook niet herplaatsen.

Herplaatsen vind ik niet echt een optie. Doenja heeft 5 meter lijn aan de tafelpoot en zit wel vast, maar niet kort aangelijnd dus.
Zij is waar ik ook ben en ik zit het meest aan tafel. De hele situatie is echt uit de hand gelopen en ik begrijp niet waarom.
Ik ga een hekje neerzetten en kijken of dat lukt. Wie weet!
Alvast bedankt voor jullie reacties!

N hond van 15 jaar aan de tafelpoot binden ????

Daar zijn ook andere oplossingen voor.

Sowieso zou ik dus echt wel gaan scheiden want 2 teven die knokken gaan door tot er n dooie valt.
Spreek helaas uit ervaring

Hier werkte het traphekje niet , maar het valt voor jou te proberen.
Plaats een traphekje tussen keuken en woonkamer, of gang en woonkamer.
Zorg dat de spijlen zo dicht mogelijk op elkaar zitten of nog beter zorg dat het helemaal dicht is zodat ze elkaar niet door t hekje kunnen pakken.

De een zet je dan in de gang of keuken en de ander in de woonkamer.
Je kan ook af en toe wisselen dat niet steeds dezelfde hond in de gang zit maar zorg dan wel dat ze absoluut niet bij elkaar kunnen komen.

Komt er visite, goed instrueren en desnoods voor de visite komt 1 hond even in de tuin of n bench zetten zodat elk risico word vermeden.

Zoals eerder gezegd ik spreek helaas uit ervaring.
Ik heb 2 tegen gehad die elkaar vanaf dat de jongste 4 mnd was naar t leven stonden.

De eerste keer stond ik dus met n pup van 4 mnd bij de dierenarts om krammen in de poten en borst te laten zetten.

Dezelfde hond geeft n jaar later haar schouder gebroken gehad na knokpartij nr 2

De trigger was dat de baas thuis kwam en de oudste klapte op de jongste

Vanaf die tijd hebben ze 24 uur per dag gescheiden gezeten
De jongste in de kennel , de oudste binnen en af en toe gewisseld.
Dan deed ik eerst Elena ( de hond binnen) in de auto en daarna Kenji naarbinnen.
Elena weer uit de auto en die mocht dan buiten.
Wilde ik weer wisselen dan ging t op dezelfde manier.

Ondanks deze zorgvuldigheid ( achterdeur was ook altijd op slot trouwens )
Heeft het toch nog 2x kunnen gebeuren dat ze op elkaar klapten.

Eleba heeft toen kantje boord op de ok gelegen met n groot gapend gat in de keel waar je letterlijk alles zag zitten.

En de laatste keer was vorig jaar , toen zat Elena in de kennel en Kenji liep los in de tuin.
Dat deed ik wel vaker zo en dat ging ook altijd goed.
Elena is op de een of andere manier uit die kennel ontsnapt ( tot op de dag van vandaag weet ik nog steeds niet hoe ) en natuurlijk weer knokken.

Kenji heeft n slagaderlijke bloeding gehad.
Eerst niets te zien maar doordat ze bij de da stond te stuiteren is het toch open gesprongen.
Elena had godzijdank niks.
En dat terwijl ik het heb horen kraken toen Kenji haar in haar kop had.

Wel heb ik Elena 2 wkn later moeten laten inslapen.
Ze was al vrij agressief tegen andere honden behalve tegen mijn reu want daar kon ze wel mee
samen . Maar dit is toen wel verergert en mijn reu tollereerde ze ook niet meer.
Daarbij waren haar kniebanden voor de 3e keer aan 2 kanten gescheurd en toen was voor mij de koek op.

Vrienden van mij hebben minder geluk gehad , 1 vechtpartij tussen de teven des huizes en daarvan heeft de een het moeten bekopen met de dood en de ander hebben ze net aan kunnen redden.

Ik zou zeggen , leer hiervan en haal aub die hond van de tafelpoot want dit is echt geen oplossing hoor.

Sorry voor de lap tekst

Ik zou liever een hekje proberen dan die riem, ook al is ie 5 meter.
Maar goed, dat doe je dus al

En laat je oudje eens goed nakijken, want het zicht is blijkbaar ook minder. 15 is een hele leeftijd, begrijpelijk dat de kleine de boel wil overnemen.
Ik zou niet herplaatsen, de kans dat Doenja nog 5 jaar meegaat is toch niet zo heel groot.

Tja, dat traphekje.... ik heb het net neergezet, maar de gaten tussen de spijlen zijn te groot. Dat gaat niet werken, vrees ik.
Doenja heeft aan de tafelpoot wel veel meer bewegingsvrijheid dan in een bench. 5 meter in het rond!
Toch ga ik de bench weer opzetten en de hondjes om en om er in zetten.
Dan hebben ze allebei de hele vrijheid als ze uit de bench zijn. Lijkt me toch ook niet zo gek.....
Dat teven niet ophouden met vechten is duidelijk (al vanaf januari), ook niet als je ze het 'laat uitvechten'. Er komt geen einde aan.
Een ding weet ik zeker: ik neem nooit meer 2 teven bij elkaar! Wat een drama, zeg!
Ik ga aan de slag en laat horen hoe het gaat. Bedankt!

Zoals ik in mijn vorige berichtje al schreef kan je best iets van gaas tegen t traphekje maken.
Gewoon kippengaas of zo'n gaaspaneel ( scheelt je weer knippen

)
Ff vastzetten met wat tiwraps en ze kunnen niet meer tussen de spijlen.

Je moet ook een beetje mazzel hebben, ik heb 8 teven, en vrijwel nooit knok.
Trigger is nu ws het zwakker worden van de oude hond, die net een beetje teveel karakter heeft om toe te geven dat de jongste roedelleider moet worden.

Marjoleine schreef:Ik zou liever een hekje proberen dan die riem, ook al is ie 5 meter.
Maar goed, dat doe je dus al

En laat je oudje eens goed nakijken, want het zicht is blijkbaar ook minder. 15 is een hele leeftijd, begrijpelijk dat de kleine de boel wil overnemen.
Ik zou niet herplaatsen, de kans dat Doenja nog 5 jaar meegaat is toch niet zo heel groot.

Dit dus. Ik heb een volle Tibetaan, teefje...die alles accepteerd mits zij de hondenbaas is.
Laat haar nakijken en hou ze gescheiden, Doenja zal best meer slapen ed.

Twee dingen, of Doenja heeft pijn en kan Kruimeltje niet "pruimen", of eens kijken wat/hoe Kruimeltje doet naar Doenja, wat zorgt dat die geirriteerd raak. Misschien ingrijpen zodat Doenja het gevoel heeft dat ze gesteund wordt door jou?

Ik heb altijd teven bij elkaar gehad en nooit problemen.
Ik heb een kat, en soms is dat tussen 1 van mijn honden en kat spannend, maar dan leid ik ze af en zorg dat het niet escaleert. Uiteindelijk zijn het dan ook weer dikke maatjes.

Doenja slaapt heel veel. Kruimeltje niet, maar die krijgt dan extra wandelingen en veel met het balletje gooien, zodat ook zij doodmoe is.
Kruimeltje lokt ook vaak uit. Dan staat ze (zg. lief) naar Doenja te kijken. Dat bovenlipje gaat dan langzaam omhoog, ze loopt 2 pasjes opzij, kijkt weer naar Doenja en blijft maar klieren. Als ik dan niet ingrijp, gaat het ook mis.
Kruimel wil duidelijk wraak nemen en blijft vervelend piepen naar Doenja, totdat je haar corrigeert.
Helaas is ook elk vrij moment voor Doenja DE gelegenheid om Kruimel weer af te rossen.
En zo gaat dat dan de hele dag. Balen!
Ga even gaas knippen en vastmaken aan het hekje.
Wordt het toch nog gezellig??

Hier ook knokkende teven en die worden gewoon gescheiden, maar niet vastgebonden oid. Ze kunnen prima in een ruimte trouwens, maar er hoeft maar een prikkeling te zijn en ze klappen. Dus vaak ligt de een op de bank en de ander loopt binnen/buiten en vaak ligt Amy buiten en ligt Cujo alsnog op de bank.
Ik bedoel alleen maar te zeggen je kan ze ook prima scheiden dmv hekjes, gaas, hier bv een poef of weet ik wat

Vervelend hoor..!
Hoe doe je dat eigenlijk als je weg bent?

Laura & Leroy schreef:Vervelend hoor..!
Hoe doe je dat eigenlijk als je weg bent?

dan hou je ze gescheiden, da's toch niet zo moeilijk?

kruimel neemt geen wraak hoor, kruimel grijpt elke kans aan om hogerop te komen.

doe ze maar niet meer bij elkaar.
het gaat niet meer goedkomen tussen die twee en waarom zou je je ouwetje al die stress nog aandoen voor dat eventjes dat ze er nog is?

Ik bedoelde hoe ze dat eerder deed, toen de oudste nog aan de tafelpoot zat.

Doenja gaat in de hal. Daar is een trap naar boven en ze kan buiten via het hondenluik op het terras.
Kruimeltje, die geen trap kan lopen, blijft beneden en kan door het hondenluik de tuin in.
Wel blijven de deur van de keuken en de woonkamer dicht, anders gaat het toch nog mis.

Zo, dus. Doenja los van de tafelpoot en naar boven, Kruimeltje beneden.
Wel heel ongezellig, maar ik wil geen opgehangen hond of bloedige taferelen als ik er niet ben (ook niet als ik er wel ben!).
Dit is de enige manier om weg te kunnen. Doenja blaft dan wel constant.

Kappi schreef:Zo, dus. Doenja los van de tafelpoot en naar boven, Kruimeltje beneden.
Wel heel ongezellig, maar ik wil geen opgehangen hond of bloedige taferelen als ik er niet ben (ook niet als ik er wel ben!).
Dit is de enige manier om weg te kunnen. Doenja blaft dan wel constant.

Daar was ik even bang voor, vandaar de vraag.

Een aardig topic voor ohjee om te lezen

Maar inderdaad gewoon zorgen dat ze nooit meer bij elkaar komen en dat is heus niet zo moeilijk. Goed nadenken en consequent zijn.

Kappi schreef:Dat teven niet ophouden met vechten is duidelijk (al vanaf januari), ook niet als je ze het 'laat uitvechten'. Er komt geen einde aan.

Je zegt het zelf al, er komt geen einde aan. En dat gaat ook niet gebeuren denk ik. Als je het ze uit laat vechten, zal het zich wel oplossen, maar niet op de manier die jij graag ziet, denk ik zo.

Ik heb het ook gehad, twee Dobermannteven die elkaar naar het leven stonden. Man, dat was vreselijk. Zo konden ze prima met elkaar overweg en zo maakten ze elkaar half af.
Heb nu (o.a.) twee Cane Corsoteven en dat gaat echt heel erg goed, maar die zijn ook compleet anders qua karakter. En mocht het niet (meer) gaan, heb ik gelukkig genoeg mogelijkheden om ze te scheiden.

Over het overnemen van het leiderschap: ik denk dat je gelijk hebt.
De eerste maanden was Kruimeltje nogal timide...... nu helemaal niet meer!
Omdat Doenja groter is, heeft het kleintje geen fysieke grip op de situatie.
Als Doenja te ver bij ons vandaan is tijdens het wandelen, haalt Kruimeltje haar op.
Bovendien 'veegt ze haar voeten' bij elk klein plasje en ze plast ook overal waar Doenja geweest is.
Ja, leiderschap overnemen is het probleem hier, vast en zeker!
Soms moet je de zaken in het juiste perspectief gaan zien om te weten waar het om gaat.
In dit geval zat ik vast tussen 'niet begrijpen' en 'het zo prettig mogelijk op lossen'.
Als ik Kruimel het leiderschap ga geven, is dat dan niet ellendig voor Doenja?
Het betekent dan wel dat Kruimel voorgaat in alles. Zij wordt dan nummer 2 (ik ben nr. 1 haha).

tbeast schreef:
Kappi schreef:Dat teven niet ophouden met vechten is duidelijk (al vanaf januari), ook niet als je ze het 'laat uitvechten'. Er komt geen einde aan.
Je zegt het zelf al, er komt geen einde aan. En dat gaat ook niet gebeuren denk ik. Als je het ze uit laat vechten, zal het zich wel oplossen, maar niet op de manier die jij graag ziet, denk ik zo.

Ik heb het ook gehad, twee Dobermannteven die elkaar naar het leven stonden. Man, dat was vreselijk. Zo konden ze prima met elkaar overweg en zo maakten ze elkaar half af.
Heb nu (o.a.) twee Cane Corsoteven en dat gaat echt heel erg goed, maar die zijn ook compleet anders qua karakter. En mocht het niet (meer) gaan, heb ik gelukkig genoeg mogelijkheden om ze te scheiden.

Het HondenForum

Vechtende teven......

Vechtende teven......

Re: Vechtende teven......

Re: Vechtende teven......

Re: Vechtende teven......

Re: Vechtende teven......

Re: Vechtende teven......

Re: Vechtende teven......

Re: Vechtende teven......

Re: Vechtende teven......

Re: Vechtende teven......

Re: Vechtende teven......

Re: Vechtende teven......

Re: Vechtende teven......

Re: Vechtende teven......

Re: Vechtende teven......

Re: Vechtende teven......

Re: Vechtende teven......

Re: Vechtende teven......

Re: Vechtende teven......

Re: Vechtende teven......

Re: Vechtende teven......

Re: Vechtende teven......

Re: Vechtende teven......

Re: Vechtende teven......

Re: Vechtende teven......

Re: Vechtende teven......

Re: Vechtende teven......

Re: Vechtende teven......

Re: Vechtende teven......

Re: Vechtende teven......