Het HondenForum

Hallo,

Ik ben Ruud Lourens en sinds een aantal maanden heb ik een vriendje gevonden in een maltezer reu Vinnie.
Hij was 2 1/2 toen we hem uit het assiel hebben gehaald en al spoedig bleek hij zwaar getrouwmatiseerd te zijn.
Zwaar mishandeld en het vertrouwen in de mens geheel verloren is hij aan zijn eerste tijd bij ons begonnen.
Na de eerste tijd wennen zijn we naar de hondenschool gegaan en hij heeft inmiddels 2 cursussen achter de rug en met glans doorstaan.
Tijdens de eerste cursus bleek dat hij helemaal niet gesocialiseerd was en de omgang met andere honden zeer moeizaam ging.
Nu een 6 tal maanden later is hij nog altijd heel moeilijk in zijn omgang met andere honden, hij is bang en soms agressief maar het eerste begin is er, de honden uit de buurt begint hij te leren kennnen en hij speelt met een paar vriendjes.

Ik hoop middels dit forum op een aantal adviesen hoe nu verder.
Vinnie is mijn hartedief geworden en ik wil er ook alles aan doen om deze hond een heel gelukkig leven te geven.

groeten, Ruud & Vinnie

welkom!

Welkom op het forum!
Wat fijn om te lezen dat jullie zoveel inzet tonen om te werken aan/met Vinnie.

Welkom.

Welkom hier.

Van harte welkom op dit forum en hartstikke fijn dat je zoveel inzet hebt om je hondje weer op "de rit" te krijgen.

Hallo,

Dank voor de reacties.
Ik zal nog even wat aanvullende informatie geven.

Zoals ik al schreef, ik ben Ruud Lourens, 55 jaar en sinds 2009 invalide en grotendeels rolstoel gebonden.
Ik ben ziek geworden door mijn werk, 31 jaar offsetdrukker, en slachtoffer van de oplosmiddelen en inkten, met name de zware metalen en de vluchtige stoffen.
OPS heet deze ziekte en in de volksmond schildersziekte genoemd.
Er zit een zenuwstoring links in mijn hoofd en daardoor werkt de rechter lichaamshelft niet goed meer, lopen kan nog wel maar korte stukjes door huis en dan slingert het rechterbeen alle kanten uit.
In 2010 is er in het been dystrofie vast gesteld en in 2011 ook in het linkerbeen en rechterhand.
Ik ben nu net weer een paar dagen uit het ziekenhuis na 12 dagen infuus gehad te hebben en ben nu weer bijna pijn vrij, na verloop van tijd komt de pijn weer terug maar dan kan ik het nog een tijd onderdrukken met medicijnen.
Volgend jaar weer een behandeling en dat zal nog jaren zo blijven.
Op zich is er prima te leven en ik onderneem ook van alles, zolang ik me aan de regels hou en op tijd mijn pauzes neem gaat het helemaal goed.

Nu even over Vinnie:
Vinnie is geboren in 2009, ongeveer dezelfde tijd dat ik ziek werd.
Hij is met 6 weken al uit het nest gehaald en bij een geestelijk gehandicapte vrouw terecht gekomen, wat daar gebeurd is wil ik niet echt weten maar sinds hij bij ons is lijkt het wel of hij voor mij geboren is.
Door mijn handicap is het heerlijk om de hond om me heen te hebben en met hem te spelen, uit te gaan en te ravotten.
Sinds een poosje komt hij ook op schoot maar hij is nog altijd heel voorzichtig en soms moeilijk in omgang, gaat achteruit als je je hand uitsteekt bijvoorbeeld.
Hij is nu 3 en begint epilepsie te ontwikkelen, soms dat zit hij heel vreemd met zijn koppie te schudden en kijkt je bijna paniekerig aan.
De dierenarts vind het nog niet nodig om medicijnen voor te schrijven maar we moeten het wel in de gaten houden dat hij niet omvalt en zo.
Kammen en borstelen kan ik hem niet, dan bijt hij, zelfs zijn vlooiendruppels zijn hem bijna niet te geven.
De laatste keer scheren is bij de dierenarts onder een roesje gedaan want er is geen trimster hier die hem kan knippen.
Hij is doodsbang voor onweer en kletterende regen op het serredak.
Hij is buiten zeer agressief naar vreemde honden, gecondisioneerde agressie, maar honden die die kent speelt hij mee.
Hij vreselijk snel en komt regelmatig zwart thuis.

Ik zal de problemen in een ander topic verder uitleggen en hoop dat er iemand op dit forum is die dit leest en een oplossing kan bieden.

gr. Ruud