Even voorstellen: Janneke en Boef
Geplaatst: 23 okt 2012 15:24
Hoi allemaal!
Ik ben een 19-jarige meid uit Breda. Tijdens school, werk en vrije tijd ben ik vooral bezig met de paardenwereld. Dat portie dieren is niet genoeg voor mij, dus ik zorg er voor dat ik altijd nog viervoeters heb waar ik op terug kan vallen als ik thuiskom. Mijn kat Guusje woont al haar hele leven (1998) bij ons, en we hebben een paar jaar ons konijn Wobble gehad, maar die is helaas overleden vorig jaar. Op een prachtige pensionstal in de Rucphense Heide staat mijn DJ, een rijpaard van 4.
Maar ik kom hier natuurlijk om te vertellen over de honden in mijn leven. We hebben niet altijd honden gehad, maar wel regelmatig. Van 2008 tot begin 2012 hebben we Molly gehad. Ze was een kruising tussen een Newfoundlander en een Flatcoated Retriever, maar dat weten we niet helemaal zeker. Door een echtscheiding kwam ze op haar 8ste in het asiel terecht. Toen we daar de schildpad van de buurvrouw gingen ophalen, kwamen we met een hond thuis. Ze zeiden toen tegen 15-jarige ik dat ze elk moment dood zou kunnen gaan, waarop ik koppig antwoordde: "Dan komen we weer een nieuwe hond halen die niemand wil!" Gelukkig heeft ze nog 4 warme jaren bij ons gehad. Wij hebben erg geluk gehad met haar volgens mij, want ze luisterde keurig, kon alleen zijn, was zindelijk (tot haar laatste jaar maar daar kon ze niks aan doen), en kon prima met andere honden, katten en kinderen omgaan. Helaas had ze artrose aan al haar poten waardoor wandelen en opstaan heel lastig ging en ze kreeg een ontstoken bult tussen haar schouders. Na veel antibiotica kuren zijn we toch gaan informeren naar een operatie maar de DA zei dat er maar een kleine kans was dat ze eruit zou komen, en het kostte al honderden euro's om te onderzoeken wat voor bult het was en of haar nieren het aankonden. We hebben toen de moeilijke beslissing genomen om haar te laten gaan. Hier is een filmpje dat ik heb gemaakt toen ze eenmaal overleden was. Molly kwam precies toen mijn moeder in het ziekenhuis werd opgenomen met borstkanker. Twee weken heb ik beneden geslapen met Molly. Ze was een ontzettend lieve en betrouwbare hond, en ik mis haar vreselijk. https://www.youtube.com/watch?v=EJRwwZ1wtWs
Inmiddels zijn we wat maanden verder, en ik begon het hebben van een hond echt te missen. We zijn weer asiels af gaan struinen, en kwamen al snel terug met Boef. Het asiel noemde hem Ozzy, maar die vonden we niet zo passen. Boef is een kruising van een Duitse Herder en waarschijnlijk een dog-achtige? Misschien dat jullie me daarmee kunnen helpen, haha. Hij wordt 4 a 5 jaar geschat en is nog niet gecastreerd. Hij luistert steeds beter naar commando's en is een echte knuffel. Helaas is hij nog heel mager en wil hij heel graag spelen met Guusje, maar onze kat wordt liever met rust gelaten. Gelukkig leeft zij vooral buiten op de schuur en op onze pergola, dus bij beide partijen geen stress. Het liefst zou ik hebben dat ze samen binnen in harmonie konden zijn, maar zo ver zijn we nog niet.
Tot nu toe gaat alles goed met Boef, maar we vinden het nog wel spannend. We hebben zo weinig problemen gehad met Molly, dat ik me eigenlijk nu pas besef dat je je net zoveel in honden moet verdiepen voor je er één aanschaft, als dat ik me verdiept heb in paarden. Compleet onbekwaam vind ik mezelf niet als hondeneigenaar, maar ik hoop onder andere hier op het forum het één en ander bij te leren!

Ik ben een 19-jarige meid uit Breda. Tijdens school, werk en vrije tijd ben ik vooral bezig met de paardenwereld. Dat portie dieren is niet genoeg voor mij, dus ik zorg er voor dat ik altijd nog viervoeters heb waar ik op terug kan vallen als ik thuiskom. Mijn kat Guusje woont al haar hele leven (1998) bij ons, en we hebben een paar jaar ons konijn Wobble gehad, maar die is helaas overleden vorig jaar. Op een prachtige pensionstal in de Rucphense Heide staat mijn DJ, een rijpaard van 4.
Maar ik kom hier natuurlijk om te vertellen over de honden in mijn leven. We hebben niet altijd honden gehad, maar wel regelmatig. Van 2008 tot begin 2012 hebben we Molly gehad. Ze was een kruising tussen een Newfoundlander en een Flatcoated Retriever, maar dat weten we niet helemaal zeker. Door een echtscheiding kwam ze op haar 8ste in het asiel terecht. Toen we daar de schildpad van de buurvrouw gingen ophalen, kwamen we met een hond thuis. Ze zeiden toen tegen 15-jarige ik dat ze elk moment dood zou kunnen gaan, waarop ik koppig antwoordde: "Dan komen we weer een nieuwe hond halen die niemand wil!" Gelukkig heeft ze nog 4 warme jaren bij ons gehad. Wij hebben erg geluk gehad met haar volgens mij, want ze luisterde keurig, kon alleen zijn, was zindelijk (tot haar laatste jaar maar daar kon ze niks aan doen), en kon prima met andere honden, katten en kinderen omgaan. Helaas had ze artrose aan al haar poten waardoor wandelen en opstaan heel lastig ging en ze kreeg een ontstoken bult tussen haar schouders. Na veel antibiotica kuren zijn we toch gaan informeren naar een operatie maar de DA zei dat er maar een kleine kans was dat ze eruit zou komen, en het kostte al honderden euro's om te onderzoeken wat voor bult het was en of haar nieren het aankonden. We hebben toen de moeilijke beslissing genomen om haar te laten gaan. Hier is een filmpje dat ik heb gemaakt toen ze eenmaal overleden was. Molly kwam precies toen mijn moeder in het ziekenhuis werd opgenomen met borstkanker. Twee weken heb ik beneden geslapen met Molly. Ze was een ontzettend lieve en betrouwbare hond, en ik mis haar vreselijk. https://www.youtube.com/watch?v=EJRwwZ1wtWs
Inmiddels zijn we wat maanden verder, en ik begon het hebben van een hond echt te missen. We zijn weer asiels af gaan struinen, en kwamen al snel terug met Boef. Het asiel noemde hem Ozzy, maar die vonden we niet zo passen. Boef is een kruising van een Duitse Herder en waarschijnlijk een dog-achtige? Misschien dat jullie me daarmee kunnen helpen, haha. Hij wordt 4 a 5 jaar geschat en is nog niet gecastreerd. Hij luistert steeds beter naar commando's en is een echte knuffel. Helaas is hij nog heel mager en wil hij heel graag spelen met Guusje, maar onze kat wordt liever met rust gelaten. Gelukkig leeft zij vooral buiten op de schuur en op onze pergola, dus bij beide partijen geen stress. Het liefst zou ik hebben dat ze samen binnen in harmonie konden zijn, maar zo ver zijn we nog niet.
Tot nu toe gaat alles goed met Boef, maar we vinden het nog wel spannend. We hebben zo weinig problemen gehad met Molly, dat ik me eigenlijk nu pas besef dat je je net zoveel in honden moet verdiepen voor je er één aanschaft, als dat ik me verdiept heb in paarden. Compleet onbekwaam vind ik mezelf niet als hondeneigenaar, maar ik hoop onder andere hier op het forum het één en ander bij te leren!
