Het HondenForum

Zoals mijn titel al zegt ik heb last van een gulzige rottweiler. Op zich niks mis mee, maar hoe groot het bot ook is wat ik geef, meneer probeert 'm bijna direct door te slikken. Vervolgens kotst hij het hele huis vol omdat dat bot 'm dwars zit.. Iemand enig idee wat wel een veilige snack is? Of hoe je je hond kan leren om te kauwen
Kan hem natuurlijk wel kleine snacks geven, maar ben eigenlijk wel op zoek naar een snack waar hij lang mee bezig is..

Wij geven onze Rottie regelmatig bullenpezen van de markt, geen kotsprobleem hier.
Het kotsprobleem hebben we wel met van die kauwkluiven uit de dierenwinkel.

Ik heb sinds een week een stevig stuk hertengewei, en ja hoor daar komt ze niet door!!

Misschien het eten zelf vast houden? of wordt hij gulziger?

@ thom Dat is een goed idee, ga zaterdag meteen even op de markt kijken wat ze hebben!

@ yodi Hertengewei verkopen ze dat ook gewoon in de dierenwinkel? En blijft dat wel interessant voor ze als ze er helemaal niet doorheen komen?

@ Minhie Als we het vasthouden gaat hij helemaal niet kauwen.. dan blijft hij alleen maar trekken..

Is hij ook zo gulzig met brokken?
Onze kleine meid eet haar brokken op of haar leven er van af hangt. Met wel een flinke boer tussendoor en dan gaat ze even anders zitten, maar dan ook net zo snel weer verder..

Bullenpezen werken hier ook uitstekend, of een groot stuk knars.

De kern van het gewei is een soort merg, schijnbaar heerlijk, ze speelt, gooit en kauwt erop.
Wij hebben het gekocht in een zaak voor tuinplanten enz. we hadden even gegoogled, die bullepezen zal ik ook eens gaan proberen.
Die buffelhuiddingen krijgt ze niet meer, ze kan zo hard knagen, dat ze hele stukken eraf bijt en doorslikt, soms echt te groot.

thom schreef:Wij geven onze Rottie regelmatig bullenpezen van de markt, geen kotsprobleem hier.
Het kotsprobleem hebben we wel met van die kauwkluiven uit de dierenwinkel.

Same here.
En sinds kort een nylabone, is hij gelukkig ook helemaal dol op, kan ie mooi flink kluiven.
Want een bullepees houdt het niet langer dan 2 uur vol.

Ik geef ze runderkraakbeen, in grote stukken, kun je bij Lotgering bestellen. Dat komt bevroren aan en ik geef het ook bevroren, dan doen ze er nog iets langer over. Ook koop ik wel eens van die botten die van maïsmeel zijn gemaakt met een smaakje, keihard en ze bijten er geen grote brokken van af. Bruno kan namelijk ook te grote stukken ineens willen doorslikken, met huidbotten moet ik altijd uitkijken. Ik koop ook wel van die lange kophuidstaven bij de dierenwinkel. Stinken die dingen maar het is keihard. Bullepezen geef ik Bruno alleen in de lange versie, want de kleinere slik ie door als ie ze half op heeft.

Hij kotst trouwens nooit iets uit als het eenmaal in zijn maag zit. Dus ik vind het wel gek dat jullie hond dat wel doet. Als het eenmaal de keel voorbij is, wordt het braakreflex toch niet meer geirriteerd? Of zit het dan vast in zijn keel? In dat geval hou ik de bek open van Bruno en haalt mijn vriend het eruit, hebben we al eens gedaan toen er een stuk gedroogde huid overdwars vast zat over zijn verhemelte. Bruno is daar erg makkelijk mee, als je met je vingers in zijn bek komt, weet ie wel dat ie niet dicht moet klappen ineens.

Maar goed, sommige dingen geef ik hem gewoon niet meer, runderoren bijvoorbeeld slikt ie ook te grote stukken door. Een mergpijp pak ik tegenwoordig af als de merg weg is want die wil hij ook zo doorslikken, zucht. Ik hou trouwens wel eens een stuk runderkraakbeen vast, de truuk is dat je het stuk tussen zijn kiezen manoevreert, dan gaat ie vanzelf knippen namelijk. Anders gaat ie het ook met zijn voortanden uit mijn handen proberen te trekken. Dus gewoon het stuk aan de zijkant van zijn bek aanbieden en ertussen schuiven. Als ie dan weer wil trekken, nee zeggen en het stuk weghalen en opnieuw aanbieden aan de zijkant.

yodi schreef:Ik heb sinds een week een stevig stuk hertengewei, en ja hoor daar komt ze niet door!!

Ja ik ook voor mijn Jacks. Superdingen.

Ik zweer echt bij gewei. Zelfs Amy de grootste kraker van allemaal is het nog niet gelukt om er een stuk af te krijgen. Verder vreet ze alle botten in een paar minuten op

Fizgig schreef:Hij kotst trouwens nooit iets uit als het eenmaal in zijn maag zit. Dus ik vind het wel gek dat jullie hond dat wel doet. Als het eenmaal de keel voorbij is, wordt het braakreflex toch niet meer geirriteerd?

Dit is echt onzin, Figzig.

Het is juist heel natuurlijk dat honden rauw bot uitkotsen, vooral als het net wat te hard is en dus niet helemaal fijn verteert. Dan eten ze het daarna weer op en gaat het wel goed.

Miranda schreef:

Fizgig schreef:Hij kotst trouwens nooit iets uit als het eenmaal in zijn maag zit. Dus ik vind het wel gek dat jullie hond dat wel doet. Als het eenmaal de keel voorbij is, wordt het braakreflex toch niet meer geirriteerd?

Dit is echt onzin, Figzig.

Het is juist heel natuurlijk dat honden rauw bot uitkotsen, vooral als het net wat te hard is en dus niet helemaal fijn verteert. Dan eten ze het daarna weer op en gaat het wel goed.

Nu je het zegt, Shelly heeft wel eens een bot uitgekotst, het zag er wel vreemd uit. Beetje doorzichtig en geleiachtig en geel. En toen at ze het weer op en bleef het erin inderdaad. Maar da's dan pas na een paar uur ofzo. Ik denk dat Ts bedoelt dat de hond meteen gaat overgeven, maar ik kan me vergissen. Ik heb wel vaker gelezen over rottweilers met maagproblemen hier, dus daar deed het me aan denken. Demi (Allison) haar ene rottweiler had maagzweren en ik heb vaker over rottweilers gelezen met maagwandbeschermers. Ik weet niet of het een rottweilerding is maar ik heb het onthouden omdat er in Bruno waarschijnlijk ook wat rottweiler zit. Maar die heeft dus een maag van gewapend beton en kotst nooit. Héél zelden als ie een lege maag heeft alleen wat gal. Dus vandaar mijn opmerking.

Miranda schreef:

Fizgig schreef:Hij kotst trouwens nooit iets uit als het eenmaal in zijn maag zit. Dus ik vind het wel gek dat jullie hond dat wel doet. Als het eenmaal de keel voorbij is, wordt het braakreflex toch niet meer geirriteerd?

Dit is echt onzin, Figzig.

Het is juist heel natuurlijk dat honden rauw bot uitkotsen, vooral als het net wat te hard is en dus niet helemaal fijn verteert. Dan eten ze het daarna weer op en gaat het wel goed.

Inderdaad, juist hier hadden ze van die runderkraakbeen daar veel last van als ik het 's avonds gaf. Dan kwam het er 's ochtends vroeg allemaal weer uit... Sinds ik het 's ochtends geef hebben ze er geen last meer van. Maar misschien ook omdat ze er meer aan gewend zijn inmiddels.

malinois schreef:

Miranda schreef:

Fizgig schreef:Hij kotst trouwens nooit iets uit als het eenmaal in zijn maag zit. Dus ik vind het wel gek dat jullie hond dat wel doet. Als het eenmaal de keel voorbij is, wordt het braakreflex toch niet meer geirriteerd?

Dit is echt onzin, Figzig.

Het is juist heel natuurlijk dat honden rauw bot uitkotsen, vooral als het net wat te hard is en dus niet helemaal fijn verteert. Dan eten ze het daarna weer op en gaat het wel goed.

Inderdaad, juist hier hadden ze van die runderkraakbeen daar veel last van als ik het 's avonds gaf. Dan kwam het er 's ochtends vroeg allemaal weer uit... Sinds ik het 's ochtends geef hebben ze er geen last meer van. Maar misschien ook omdat ze er meer aan gewend zijn inmiddels.

Morris heeft dat met eend. Als ik eendennekken of eendkarkassen geef komen die er gegarandeerd weer uit. Die kan hij blijkbaar niet in een keer verteren. Kip gaat prima dus geef ik maar geen eend meer.

Bullenpezen van een meter zijn hier ook binnen 10 minuten op dus denk dat een rottweiler dat ook wel kan. Misschien heb je mazzel en doet jou hond er langer mee. Enige waar Morris wel wat langer op knaagt is runderkraakbeen. Daar moet hij wel wat moeite voor doen.
En het hertengewei inderdaad. Daar doet hij ook al een tijd mee.