Het HondenForum

Hoi,

Ik bezoek dit forum al een aantal jaren met plezier om jullie kennis, ervaring en meningen te raadplegen.
Soms kom ik een topic tegen waar ik graag op zou willen reageren, vandaar dat ik mij toch maar eens aanmeld.

Over mij,

Mijn naam is Niels, 27 jaar oud, zuid Limburg beschouw ik als mijn achtertuin.
Ik ben altijd gek geweest van dieren en de natuur, ik spendeer dan ook een groot gedeelte van mijn vrije tijd in de natuur samen met mijn viervoeter Santiago.

Santiago is een Podenco-mix afkomstig uit Spanje. Zijn eerste jaar heeft hij waarschijnlijk op straat doorgebracht.
Hierna is hij terecht gekomen in een asiel in de buurt van Barcelona waar hij zijn tweede jaar heeft gespendeerd.
Drie maanden later is hij terecht gekomen in een asiel bij mij in de buurt.
Dit is een asiel die vaker honden uit het buitenland in Nederland kans geeft op een thuis.
Weer drie maanden later trof ik hem hier aan.

Helaas werd ik slecht geïnformeerd, ik wist dan ook niet dat ik een Podenco-mix had geadopteerd.
Hij stond immers beschreven als onherleidbaar, afkomstig uit Spanje, circa 2,5 jaar, verder konden ze mij niet veel vertellen.
Santi leek mij de juiste keuze omdat hij oogde als de rustigste hond van de afdeling, hij zat braaf in zijn mand en kwam voorzichtig een likje geven toen ik mijn hand naar hem uitstak.
Na een korte wandeling waarbij hij me natuurlijk helemaal wist in te palmen met voorbeeldig gedrag was mijn keuzen dan ook snel gemaakt.

Hierop volgde al snel een aantal openbaringen.
Hij bleek een zeer bang hondje te zijn die alles en iedereen op straat aanblafte en aanvloog, scooters bussen treinen, oude mensen, kinderen,
mensen met een paraplu, mensen met een donkere huidskleur, mensen met een zware stem, soortgenoten, hard lawaai, noem maar op, alles was eng.
Tevens had hij verlatingsangst, zo had hij gedurende zijn eerste nacht bij ons de hele woonkamer overhoop gehaald.
Tevens had hij een groot gat door een drie centimeter dikke houten deur geknaagd om naar boven te kunnen komen.
Daarnaast had hij een behoorlijk ontwikkeld jachtinstinct, alles van mug tot kikker, van muis tot kat, van kuiken tot zwaan stond op het menu.
Vooral fazanten, patrijzen en konijnen wist hij soms al vanaf een kilometer te ruiken, waarop de achtervolging werd ingezet.
Een hondje met flinke bagage dus.

Toen ik hem pas had voelde ik mij dan ook vaker rot, alsof ik tekort schoot als baasje.
Toch bleef ik achter mijn keuze staan, ik ben ieder probleem of ongewenst gedrag als een uitdaging gaan zien om Santi te helpen.
Ik ben veel gaan lezen om kennis op te doen omtrent honden en hun gedragingen.(Ik heb ook van dit forum een hoop geleerd, dus dank aan iedereen die zich inzet voor dit forum.)
Om een hechte band te krijgen ben ik heel veel met Santi gaan wandelen, fietsen, zwemmen of gewoon lol maken en genieten.
We hebben samen veel getraind en geoefend op de basiscommando's, met veel geduld en nog meer koekjes kwamen we een heel eind.
Hierna zijn we vooral voor de leuk verschillende cursussen gaan doen zoals de Gehoorzame Huishond cursus, EG1 en Behendigheid.

Tegenwoordig zijn San en ik twee handen, of ja één hand en één poot op één buik, we zijn dan ook een heel ondernemend team.
Hij is nu al de acht jaar gepasseerd en bijna zes jaar bij mij, maar nog steeds kan ik elke dag genieten van deze bijzondere,
onvermoeibare, sluwe, eigenwijze, brutale en eigenzinnige maar vooral lieve en trouwe hond, mijn maatje.

Voor nu laat ik het hierbij.
Groetjes Niels & Santiago

Welkom! Ik ben ook zeer benieuwd naar een foto.

Welkom.

Welkom hier!
Je hebt een hoop bereikt

Welkom op het hondenforum en gezellig dat je nu ook komt meeschrijven

Wat goed dat je voor de volle 100% voor Santiago bent gegaan en dat jullie zo ver zijn gekomen samen

Dankjewel voor het hartelijke ontvangst en de aardige woorden!
De bagage die je met iemand mee draagt is immers niet belangrijk, de wijsheid zit hem in hoe je er mee omgaat.
Voor foto's ben je bij mij aan het goede adres. Ik documenteer dan ook graag al onze avonturen.
Ik zal het bij drie foto's laten aangezien dit niet de fotohoek is.







Ik vermeld er even bij dat hij een schofthoogte van 42 cm. heeft en hij weegt ongeveer 15 kg.
Mensen denken namelijk vaak dat hij veel groter is als ze hem zien op foto's.

groetjes
Niels & santi

Gave foto's vooral die laatste echt prachtig!

Ik zou inderdaad denken dat het een flinke hond is op de foto's afgaande. Waar is hij zijn staart verloren?

Welkom Niels. Mooie foto's van Santiago. De laatste foto daar staat hij behoorlijk bijdehand op.

Waar is hij zijn staart verloren?

Ik heb geen idee waar of hoe hij zijn staart heeft verloren. Het lijkt wel een medische ingreep als ik bekijk hoe netjes het gedaan is.
Wel vind ik het toevallig dat ik vaker honden uit Spanje herken omdat ze geen staart hebben net als Santi, het gebeurt daar toch wel vaker dus.
Misschien is dit gebeurt omdat een kennelgenoot hem in zijn staart heeft gebeten en het wond geïnfecteerd is geraakt.
Misschien heeft hij uit stres zijn eigen staart aangevreten.
Ik heb ook eens horen zeggen dat jagers zo Podenco's merken die niet geschikt blijken voor de jacht.
Kinderen kunnen een elastiekje om zijn staart hebben gedaan waardoor hij is afgestorven.
Of een simpel ongelukje met de staart tussen de deur zou een oorzaak kunnen zijn.

Het zal wel altijd een mysterie blijven denk ik.
Hoewel ik hem ook zonder staart toch heel leuk vind had ik hem liever met kwispel gezien.
Tevens is hij hierdoor moeilijker te lezen als je naar zijn lichaamstaal kijkt.
Hij kan helaas niet meer kwispelen, maar dit compenseert hij gemakkelijk door met zijn hele kont te schudden.

En hij ziet er ook lekker eigenwijs uit.

Dankjewel! Even eigenwijs als slim zeg ik altijd.
Jouw duo ziet er trouwens geweldig maar vooral gelukkig uit!

petje af voor je doorzettingsvermogen en welkom op het forum

Welkom, fijn om te lezen dat je zo voor je hond bent gegaan. Geeft een mooi verhaal, met een mooi resultaat

Wat een mooi verhaal. Welkom

Dankjewel iedereen!
Voor jullie hartelijk ontvangst en lieve woorden.