Het HondenForum

Onze honden houden erg van verschillende spelletjes. Probleem is alleen dat het soms niet zo goed gaat met twee honden. Als ik de bal weggooi bijv. maken ze daar soms ruzie over. Wat zijn spellen die je goed met twee honden kunt doen?

Ik heb mijn honden geleerd op hun beurt te wachten (toen ik nog twee honden had).
Dus als ik de bal gooide was die voor .................. (naam van de hond).
Dan heb je ook geen ruzie tussen de honden als het goed is.
In het begin de andere hond even aanlijnen zodat hij er niet alsnog achteraan kan.

Ik deed ook wel eens met de honden samen een soort doggydance waarbij de ene hond links van me liep en de ander rechts.

Touwtrekken samen. Hier gaat flirtpolen ook prima, dus een longeerzweep met een plastic zakje of geel keukendoekje aan het eind en dan in de rondte zwieren. Enige obstakel is dat ze allebei alleen maar naar het doekje kijken en daardoor soms tegen elkaar op botsen .
Zoekspelletjes en spellen met voer doe ik nooit tegelijkertijd, ze voelen zich door de concurrentie dan toch opgejaagd.

ze leren te wachten als je de bal weggooit en dan met twee ballen werken: één per hond, die er dan achteraan mag als je daar toestemming voor geeft.

Bedankt voor de tips. Beide laten apporteren zal nog een opgave worden maar leuk om aan te werken.

ja dat apporteren is bij mij ook nogal een probleem met 2 honden.
Scala vind het ook echt geweldig om alles wat ik weggooi ook daadwerkelijk terug te brengen (binnen dan tenminste)
maar knaus vindt het leuk om alles wat ik dus weggooi om door scala terug te laten brengen in dr mand te hebben liggen.
dus die rent ook achter het balletje aan voor scala.
en als knaus het dan heeft rent hij meteen terug naar de mand.
en scala staat er dan een beetje verbouwereerd bij, die weet dan niet meer wat ie moet doen.

daarom heb ik ook een stuk of 15 balletjes binnen liggen zodat er altijd genoeg liggen die ze dan terug kan brengen.

Hier doe ik met logés of opvangers ook om de beurt apporteren, en dat snappen ze altijd heel snel. Elk krijgt dan ook een eigen (andere) bal.
Samen touwtrekken hoef ik hier niet te doen: dat kan Mila niet. Als zij een speeltje in de bek heeft, mag geen andere hond daar aan komen.
Zoekspelletjes gaan hier ook prima tegelijkertijd en ik doe ook vaak 'pak me dan'. Dan moeten de honden blijven zitten en loop ik weg; als ik 'go' zeg, moeten ze me proberen te pakken. Dat samen rennen vinden ze hier ook altijd heel leuk.

Hier is het met twee zeer fanatieke honden ook oppassen geweest met tegelijkertijd apporteren. Nog niet een zo zeer omdat ze er wel eens mot om konden krijgen, meer nog omdat ze zo hard op elkaar knalde omdat ze naar de bal kijken en niet de ander zagen komen aanvliegen. Hier ook al snel met twee ballen gaan werken. Eerst van elkaar weg gooien, dus 1 gaat naar voor de ander naar achter. Ook wachten en omstebeurt. Naar verloop van tijd toch samen kunnen apporteren omdat Kay Norah alle ruimte geeft. Soms zie je dat hij ook echt de bal wil, dan pak ik uit voorzorg toch maar de tweede, om ruzie en ongelukken te voorkomen. Met name Norah kan onredelijk zijn.

De snoepjesboom. Ieder hun eigen boom. En jij er tussen. Je stapt snoepjes in de ruwe boomstam en snuffelen maar. Maar ook tussen bladeren uitstrooien op een flink eind uit elkaar.

Acceptatie van elkaar is voor mij wel een doel geweest. Toen Norah hier kwam had ze behoorlijk wat bezitsagressie en voernijd naar de andere dieren. Ze was geen andere dieren gewend in huis. Dus daar heb ik wel op ingespeeld, zonder het te puchen. Ze eten in principe apart van elkaar, maar tja soms gaat het anders en eten ze wel eens dichter bii elkaar. En dat kan nu prima. Eveneens met speelgoed. Dat kon niet eens in de huiskamer liggen in een bak. Soms doet ze er nog wel eens lelijk over, maar dat is uitzonderlijk en dan worden haar de regels wel weer even duidelijk gemaakt.

Probleem is hier ook een beetje dat de oudste vaak geen zin meer heeft om te spelen omdat de jongste steeds de bal afpakt. Over botten e.d. willen ze ook wel vaker ruziën hier. De oudste kiest vaak voor de vrede en staat dan de bal / het bot enz. af en staakt het spel.

Foxen schreef:Probleem is hier ook een beetje dat de oudste vaak geen zin meer heeft om te spelen omdat de jongste steeds de bal afpakt. Over botten e.d. willen ze ook wel vaker ruziën hier. De oudste kiest vaak voor de vrede en staat dan de bal / het bot enz. af en staakt het spel.

Dat zou je eigenlijk moeten zien te voorkomen.
Desnoods door er een aan de lijn te houden tot deze snapt dat als de bal voor de een wordt gegooid, de ander er van af dient te blijven.
Kan ik zeggen uit eigen ervaring van lang geleden.
Had ik toen eerder in de gaten gehad wat er aan de hand was, dan had mijn tweede hond ook met me gespeeld met een bal.

Ik zet m'n drie kerels wel eens in het midden van de huiskamer. Daar moeten ze netjes blijven zitten. Ik verstop dan overal snoepjes/brokjes in de huiskamer en keuken. Van makkelijke plekken tot moeilijk plekken. En dan mogen ze zoeken!! Ze vinden het geweldig en worden er steeds beter in.

Nou moet ik wel zeggen dat het niet met alle honden kan. Maar je kunt zelf het beste inschatten of je honden dit aankunnen en ook respectvol met snoepjes om kunnen gaan (en niet meteen de ander hangen ).

Foxen schreef:Probleem is hier ook een beetje dat de oudste vaak geen zin meer heeft om te spelen omdat de jongste steeds de bal afpakt. Over botten e.d. willen ze ook wel vaker ruziën hier. De oudste kiest vaak voor de vrede en staat dan de bal / het bot enz. af en staakt het spel.

Ik heb heel duidelijk gemaakt dat ieder zijn eigen speeltje heeft, door heel duidelijk tussen hun in te gaan zitten. 1 aan de ene kant, andere aan de andere kant. Norah vind dat ook heel moeilijk. Maar het is noodzakelijk om Kay wel het plezier te laten behouden. Ook gewoon puzzels op die manier aanbieden. En ondanks dat ik niet zo van de rangen en standen ben heb ik wel heel bewust ingezet dat Kay iets eerst krijgt en dan zij pas. Beide honden moeten en vertrouwen in jou krijgen dat je zo'n situatie onder controle hebt en houdt. Dan keert de rust ook weer terug. Het is voor mij geen moeten, maar vind het in ieder geval wel altijd een investering waard om te proberen en daarin ben ik dus best wel streng.

Impulscontrole kan ook een belangrijk onderdeel zijn om aan te leren. De jongste leren vaak minder als er al een oudere (brave) hond is. Het schiet er wat sneller bij in en ze zijn vaak wat meer op de oudere gericht en misschien soms snel daardoor overprikkeld waardoor je misschien sneller de situatie vermijd. Ik blijf erbij het is de investering waard en lukt het niet, dan gewoon apart nemen.

Dat er 1 voor de vrede kiest, is maar weer goed ook, anders zou het veel verder uit de hand lopen. Maar daarom mag hij ook best de gelegenheid geven en kan respect en geduld wel aan de ander geleerd worden.

Botten is hier in principe geen issue meer. Zodra ik zie dat Norah er geobsedeerd door raakt is het einde verhaal en ruim ik ze op. Eigenlijk nog voor en akkefietjes ontstaan. Maar meestal kan ik het wel een paar dagen tot paar weken laten liggen. Maar hier zelden botten, dus het is geen zaak van alle dag. Meestal hebben ze iets wat sneller weg is (kippenpoten/nekken) En blijft een ieder bij een ander weg tot het op is. Wordt het niet opgegeten geef ik het de ander of ruim ik het op.

Kay is echt niet zo'n watje, maar Norah heeft hem helemaal in macht. Zij mag echt dingen die andere echt niet mogen. Bij haar is hij echt een zacht ei geworden.

Ik gebruik het grasveldje in mijn tuin als grote snuffelmat. Ideaal, zeker nu er ook nog allemaal blaadjes op liggen

Trekspel kunnen ze ook prima samen. Otto laat zich soms vallen als ze beiden een eind van het flostouw in hun bek hebben, en Jet maar trekken en sjorren.

gyanty schreef: Ik heb heel duidelijk gemaakt dat ieder zijn eigen speeltje heeft, door heel duidelijk tussen hun in te gaan zitten. 1 aan de ene kant, andere aan de andere kant. Norah vind dat ook heel moeilijk. Maar het is noodzakelijk om Kay wel het plezier te laten behouden. Ook gewoon puzzels op die manier aanbieden. En ondanks dat ik niet zo van de rangen en standen ben heb ik wel heel bewust ingezet dat Kay iets eerst krijgt en dan zij pas. Beide honden moeten en vertrouwen in jou krijgen dat je zo'n situatie onder controle hebt en houdt. Dan keert de rust ook weer terug. Het is voor mij geen moeten, maar vind het in ieder geval wel altijd een investering waard om te proberen en daarin ben ik dus best wel streng.

Dat kan ik wel eens proberen. Maar meestal is het zo dat als ik met de oudste speel, de jongste stikjaloers wordt. Een hele uitdaging om dat in goede banen te leiden.

gyanty schreef:
Dat er 1 voor de vrede kiest, is maar weer goed ook, anders zou het veel verder uit de hand lopen. Maar daarom mag hij ook best de gelegenheid geven en kan respect en geduld wel aan de ander geleerd worden.

Botten is hier in principe geen issue meer. Zodra ik zie dat Norah er geobsedeerd door raakt is het einde verhaal en ruim ik ze op. Eigenlijk nog voor en akkefietjes ontstaan. Maar meestal kan ik het wel een paar dagen tot paar weken laten liggen. Maar hier zelden botten, dus het is geen zaak van alle dag. Meestal hebben ze iets wat sneller weg is (kippenpoten/nekken) En blijft een ieder bij een ander weg tot het op is. Wordt het niet opgegeten geef ik het de ander of ruim ik het op.

Ieder een eigen bot geven heeft niet veel zin, want de jongste wil ze gewoon allebei hebben. Wat ik nu doe is als de oudste op een bot kauwt (wat de jongste normaal gesproken niet toestaat), de jongste af te leiden en bezig te houden met iets anders. Ik merk dat hij de laatste tijd iets vaker het kauwen van de oudste gedoogt (voor even). Misschien is op tijd wegpakken of iets kleiners geven om te kauwen inderdaad ook een goed idee.

Foxen schreef:

gyanty schreef: Ik heb heel duidelijk gemaakt dat ieder zijn eigen speeltje heeft, door heel duidelijk tussen hun in te gaan zitten. 1 aan de ene kant, andere aan de andere kant. Norah vind dat ook heel moeilijk. Maar het is noodzakelijk om Kay wel het plezier te laten behouden. Ook gewoon puzzels op die manier aanbieden. En ondanks dat ik niet zo van de rangen en standen ben heb ik wel heel bewust ingezet dat Kay iets eerst krijgt en dan zij pas. Beide honden moeten en vertrouwen in jou krijgen dat je zo'n situatie onder controle hebt en houdt. Dan keert de rust ook weer terug. Het is voor mij geen moeten, maar vind het in ieder geval wel altijd een investering waard om te proberen en daarin ben ik dus best wel streng.

Dat kan ik wel eens proberen. Maar meestal is het zo dat als ik met de oudste speel, de jongste stikjaloers wordt. Een hele uitdaging om dat in goede banen te leiden.

gyanty schreef:
Dat er 1 voor de vrede kiest, is maar weer goed ook, anders zou het veel verder uit de hand lopen. Maar daarom mag hij ook best de gelegenheid geven en kan respect en geduld wel aan de ander geleerd worden.

Botten is hier in principe geen issue meer. Zodra ik zie dat Norah er geobsedeerd door raakt is het einde verhaal en ruim ik ze op. Eigenlijk nog voor en akkefietjes ontstaan. Maar meestal kan ik het wel een paar dagen tot paar weken laten liggen. Maar hier zelden botten, dus het is geen zaak van alle dag. Meestal hebben ze iets wat sneller weg is (kippenpoten/nekken) En blijft een ieder bij een ander weg tot het op is. Wordt het niet opgegeten geef ik het de ander of ruim ik het op.

Ieder een eigen bot geven heeft niet veel zin, want de jongste wil ze gewoon allebei hebben. Wat ik nu doe is als de oudste op een bot kauwt (wat de jongste normaal gesproken niet toestaat), de jongste af te leiden en bezig te houden met iets anders. Ik merk dat hij de laatste tijd iets vaker het kauwen van de oudste gedoogt (voor even). Misschien is op tijd wegpakken of iets kleiners geven om te kauwen inderdaad ook een goed idee.

Dat is wat mij betreft jammer voor de jongste. Daar is voor mij toch echt een nee. En blijf je vervelend dan ga je dat maar in een andere ruimte doen. Ik wil best even afleiden of sterker nog helpen met focussen op eigen, maar niet tot in oneindigheid. Er is een grens en dan ga je maar met eigen lekker op je plaats. Dat betekend nooit dat er hier niet eens geruild word omdat ze inderdaad elkaar bot willen. Dus het is niet zo zwart wit tenzij er moeilijk over gedaan wordt.