Het HondenForum

Wij hebben achter ons huis een kleine tot middelgrote plaats. Op deze plaats staan zogenaamde 'borders' of bloemenperkjes.
Murdock's favoriete hobby is om daar in te springen en dan in volle vaart van het ene perkje naar het andere perkje te rennen.
Ook graven bij de wortels van de pruimenboom die in één van de perkjes staat vindt hij fantastisch.
Helaas.

Graag wil ik rustig met Murdock op de plaats kunnen genieten van de zon, zonder dat hij als een dolle gaat rennen of graven in de perkjes. Hij ziet het als een spelletje om voor me weg te rennen wanneer ik hem wil corrigeren. Verbaal corrigeren heeft tot nu toe nog geen nut gehad.
Hoe kan ik dit gedrag het beste afleren?

Tot nu toe gedaan:
Aangelijnd op de plaats, dus geen gelegenheid geven
Los met een riem om zodat ik hem te pakken kan krijgen en kan corrigeren (na vijf minuten zit hij weer in het perkje)
Alleen op de plaats na het uitlaten/wandelen zodat hij wat energie kwijt is (geen nut)

Ik zou hem voorlopig aan een lange lijn in de tuin leggen en dus idd geen gelegenheid geven.

Ze trokken hier alle planten uit de grond dus alles afgezet met gaas.
Na een jaar het gaas weg gehaald en nu lopen ze nog wel in de borders maar slopen geen planten meer.
Af en toe wordt er een bloempje geplukt
Graven doen ze ook maar ook dat doen ze netjes tussen de planten.

Heerlijke honden die Airdailtjes.
Ik heb er ook een gehad.
Net 200 m2 graszoden gelegd en binnen gaan pauzeren.
Na de pauze waren de grasmatten allemaal verplaatst en verscheurd.
Ze maakte ook graag gangenstelsels onder het terras.
De kinderen vonden dat dan wel weer leuk.
Voor de rest was het een probleemloze hond.

Is het je eigen tuin? Ik heb het hier ook afgeschermd toen Kay jong was. Mijn grasveldje werd overigens ook al snel een kaal heuvellandschap. Dus niet zonder toezicht in de tuin en dat afgeschermd waar hij niet moest komen. Of bezig houden met iets anders dat leuker is dan door de perkjes scheuren.... Corrigeren gaat idd niet werken, dat word een leuk spelletje...

Freek is er na een jaar lang zoeken nog steeds heilig van overtuigd dat er olie in onze achtertuin moet zitten . Nou is het ook meer mos dan gras en wil het gras sowieso slecht groeien en de inrichting van de tuin is wat ouderwets, we gaan dit voorjaar dus de achtertuin helemaal veranderen. We krijgen mooi kunstgras en wat verhoogde borders (en een hele hoop anders maar dat is niet hond gerelateerd).
Vorig jaar ben ik bezig geweest met steeds bij mij roepen en een speeltje aan te bieden. Hielp prima als ik er bij ben, maar met mooi weer staat de deur altijd open. Als ik er niet bij ben trekt die speurtocht naar olie toch wel erg en wordt er nog wel eens gegraven. Haha

Zeg niet te snel dat kunstgras niet hond gerelateerd is Evertje.
Ik ben nl ook al een tijdje aan het denken over kunstgras.
Als je hond erop poept zit het volgens mij allemaal tussen dat plastic gras.
Ik heb het dan niet over mijn kippen, die kunnen eventueel apart gezet worden.

Nou poepen en plassen mijn honden gelukkig niet in de tuin, maar dat zou wel wat lastiger schoonmaken kunnen zijn inderdaad. Al kom je met een tuinslang denk ik ook wel een eind.
Maar het heen en weer rennen en de perkjes ingaan is wel af te leren, maar wel de weg van de lange adem bij een terriër denk ik. Stukje gaas is wel het makkelijkst denk ik.

Je kunt ook de perkjes tijdelijk even afzetten met wat prikpaaltjes met touwtjes ertussen. Natuurlijk kan hij daar overheen, maar dat moet een grens zijn waar op gecorrigeerd wordt. Dat is duidelijker dan wanneer er geen grens is.
Gaan lopen lolbroeken betekent naar binnen. Je mag alleen naar buiten als je je gedraagt.

Mijn hond is een hardnekkige graver maar als graven betekent dat je naar binnen moet, moet vroeg of laat dat kwartje vallen en bij mijn hond viel dat kwartje verrassend vroeg Buiten tijdens wandelingen krijgt ze genoeg ruimte om zich uit te leven en te graven, dat helpt natuurlijk ook. Daarnaast zeg ik haar in een speelse bui nooit in de tuin zonder dat ze wat te doen heeft, dus dan gaat er een bot of voerbal mee naar buiten.

Ik kan haar nu ook alleen in de tuin laten. Een heel enkele keer zie ik haar vanuit het raam beginnen te graven en dan roep ik haar gelijk naar binnen.

Pemba schreef:Ze trokken hier alle planten uit de grond dus alles afgezet met gaas.
Na een jaar het gaas weg gehaald en nu lopen ze nog wel in de borders maar slopen geen planten meer.
Af en toe wordt er een bloempje geplukt
Graven doen ze ook maar ook dat doen ze netjes tussen de planten.

Zo doen wij het ook als we een jonge hond hebben. Meestal is 1 á 2 jaar voldoende, gewoon met goedkoop gaas en paaltjes tijdeljjk afzetten.

hier kennen ze de zin: uit de tuin! en na verloop van tijd snapten ze dat het nooit mocht

Ik heb de meeste van mijn honden het eerste jaar gewoon de gelegenheid niet gegeven.
Ze konden alleen op het terras en de tuin was geschermd met een tijdelijk hekje van gaas.
Samen met mij mochten ze er wel komen, maar dan alleen op de paadjes.
Daarna was er eigenlijk nooit een probleem.

Met Ita ben ik ietsje slordiger geweest en bovendien hebben we veel mollen in de tuin .................
Dus daar is soms wel een kleine discussie over

Kita mocht op 1 plek wél graven in de tuin, daar brachten we haar naartoe als ze ergens anders wou beginnen en moedigden we haar aan. Binnen de kortste keren had ze dat door en was de rest van de tuin veilig. Pol krabt alleen om een ligplekje te maken, dat mag.

Ik ben met onze honden altijd tot een compromis gekomen rondom gebruik van de tuin. Gelukkig ook ooit een hele grote tuin gehad met een heel klein stukje bos. Dat was natuurlijk super, voor ieder wat wils. Nu hebben we maar een klein stadstuintje, tegels en perkjes. Over de tegels is natuurlijk geen probleem en door de perkjes heeft Ezio 1 vaste route en 1 ligplek. Die heb ik nu wat uitgegraven en met boomschors weer opgevuld. Dat is dus een pad geworden. De rest is van mij, daar staan mijn plantjes en die zijn heilig. Rond hele jonge planten zet ik wel altijd tijdelijke wat gaas om ongelukken te voorkomen maar zodra ze een bepaalde hoogte hebben haal ik dat weer weg.
Maar goed het is hier altijd een beetje geven en nemen geweest.

Wat wel eens helpt is om tussen je planten of rond de boom grote keien te leggen. Dat loopt en ligt wat moeilijker voor ze. Het is dan allemaal net iets minder comfortabel voor ze.

Bedankt voor de tips allemaal! Voorlopig geef ik hem gewoon de kans niet meer doordat hem aan te lijnen en ik denk dat ik ook met gaas ga werken.

wolvster schreef:Bedankt voor de tips allemaal! Voorlopig geef ik hem gewoon de kans niet meer doordat hem aan te lijnen en ik denk dat ik ook met gaas ga werken.

Wij hebben ook gaas, op een vierkant na waar ze naar hartelust kan graven en kluifjes verstoppen en weet ik wat. Dat heeft ze dan ook met volle overgave gedaan en nu begint het af te zakken, ze gelooft het onderhand wel.

kipo schreef:Kita mocht op 1 plek wél graven in de tuin, daar brachten we haar naartoe als ze ergens anders wou beginnen en moedigden we haar aan. Binnen de kortste keren had ze dat door en was de rest van de tuin veilig. Pol krabt alleen om een ligplekje te maken, dat mag.

Hier ook, Lotje heeft een eigen stukje waar ze mag graven zoveel ze wil. Verder heeft hier een waterspuit goed geholpen en constant, terug of uit de tuin of wat dan ook. De aanhouder wint.