"Meestal zijn ze bang voor mij"
Geplaatst: 10 okt 2015 15:15
Het was gisteren een drukte van jewelste in huis. Eerst de schilders om plafond en wanden in de woonkamer en de hal en bovenverdieping te witten. De honden echt in de keuken gehouden dus. Vervolgens kwam er een meneer een nieuwe meter plaatsen, en uiteraard
tegelijkertijd kwam een cv meneer de ketel nakijken voor een service beurt.
Een van de schilders was écht doodsbenauwd voor de honden, dus absoluut geen contact laten maken. Maar daarna vond ik dat ze wel lang genoeg hadden vastgezeten, en ze bleven netjes weg bij de meneer die met de meter bezig was in de gang.
De cv meneer hadden ze nog niet gezien
(die zat op zolder)
Enfin, die meneer (een hele grote en donkere man met een heerlijk surinaams accent) kwam op een bepaald moment de woonkamer in en vroeg of hij naar het toilet kon. Prima, ik had de honden echter net wel weer even in de keuken gezet.
"Bent u bang voor honden?" ik vond zijn reactie wel grappig, "nee, maar meestal zijn ze bang voor mij".
Toen hij dat zei besefte ik me dat Aki eigenlijk nog nooit met donker getinte mensen van doen heeft gehad (behalve als ik een moddermasker op heb) en dat Jac me ooit vertelde dat Jol er een hekel aan had (dat heeft een reden, want ze logeerde nogal eens bij iemand die het niet zo op anders getinte heeft
)
Nu loopt Jol toch al te grommen en te brommen als er andere vreemden in huis zijn
maar goed.
De honden doorstonden de test, deze honden accepteerden de man zonder problemen
Misschien waren ze een beetje onder de indruk van zijn grote verschijning, maar er viel geen grommetje, hij werd wat besnuffeld door Aki, en Jol stond hem wat argwanend te bekijken, maar hij kon zonder problemen toiletteren en daarna zijn handen wassen
En de meter meneer had zelf een drukke labrador, dus die had er ook geen problemen mee
Een van de schilders was écht doodsbenauwd voor de honden, dus absoluut geen contact laten maken. Maar daarna vond ik dat ze wel lang genoeg hadden vastgezeten, en ze bleven netjes weg bij de meneer die met de meter bezig was in de gang.
De cv meneer hadden ze nog niet gezien
Enfin, die meneer (een hele grote en donkere man met een heerlijk surinaams accent) kwam op een bepaald moment de woonkamer in en vroeg of hij naar het toilet kon. Prima, ik had de honden echter net wel weer even in de keuken gezet.
"Bent u bang voor honden?" ik vond zijn reactie wel grappig, "nee, maar meestal zijn ze bang voor mij".
Toen hij dat zei besefte ik me dat Aki eigenlijk nog nooit met donker getinte mensen van doen heeft gehad (behalve als ik een moddermasker op heb) en dat Jac me ooit vertelde dat Jol er een hekel aan had (dat heeft een reden, want ze logeerde nogal eens bij iemand die het niet zo op anders getinte heeft
Nu loopt Jol toch al te grommen en te brommen als er andere vreemden in huis zijn
De honden doorstonden de test, deze honden accepteerden de man zonder problemen
Misschien waren ze een beetje onder de indruk van zijn grote verschijning, maar er viel geen grommetje, hij werd wat besnuffeld door Aki, en Jol stond hem wat argwanend te bekijken, maar hij kon zonder problemen toiletteren en daarna zijn handen wassen
En de meter meneer had zelf een drukke labrador, dus die had er ook geen problemen mee