proleemgedrag...

[Eline*]

Jij moet ook weten dat bij echt bange of flippende honden appél niet kan.

Ik ben er eerlijk gezegd nog niet eentje tegen gekomen die zich niet tóch onder appél liet zetten.

Maar tegelijkertijd vermoed ik, zoals ik dat hiervandaan in kan schatten, dat ik nog nooit een hond als Laika aan de hand heb gehad. Zij was volgens mij echt een extreem voorbeeld van een angstig-agressieve hond.

Dat geeft denk ik ook de verschillende invalshoek aan.
Overigens vind ik met corrigeren bij uitvallen niets mis, maar ik vind wel dat je dan razendsnel resultaat moet zien om positief verder te kunnen. Eiegnlijk vind ik dat je na twee keer een correctie een vacuum moet hebben waarbij je kan belonen. Dan vind ik er niets mis mee. Anders is het hondje pesten.

[Eline*]

Dit laatste is precies waar het me om gaat, sociaal wordt je hond er niet van. Wel hanteerbaar, en de situaties waarin andere honden voorkomen ook. Maar that´s it. Je kreëert een soort vaküum waar je hond geen andere kant op gaat dan die welke je gekonditioneerd hebt.

Naar mij mening laat je een hond die geleerd heeft om niet uit te vallen maar zich volgens jouw wensen/eisen te gedragen meer ruimte om te ontdekken dat niet-agressieve initiatieven naar andere honden wel kunnen. Ook is het volgens mij heel positief voor de houding van een hond in het algemeen dat hij goed doorheeft dat jij bepaalt wat er wel en niet door de beugel kan. Ik doel op het feit dat een hond die zeg maar onder appél staat een andere houding heeft dan een hond die niet weet wat onder appél staan is, een hond die kan doen en laten wat hij wil.

Je vergeet in mijn ogen de reden van uitvallen. Een hond als Laika liet zich nog liever doodschoppen dan dat ze stopte met uitvallen. Ze was namelijk in doodsangst. Als ze losliep en ze ontmoette bv een dog holde ze weg met de staart tussen de benen geklemd het bos in. Moest ze langs diezelfde dog aan de lijn viel ze uit in de veronderstelling dat ze anders dood zou zijn. Bij honden als Laika snij je de optie vluchten af en dan blijft dus alleen nog het vechten over...en dat doen ze omdat ze begod niet weten wat ze anders moeten met hun angsten.
Jij moet ook weten dat bij echt bange of flippende honden appél niet kan.

Begrijp ik het goed Eline, dat jouw hond dus niet zo deed als ie los liep maar alleen als ie aangelijnd was?

Laika kon niet bij vreemde honden. Ze was of heel erg bang voor ze of ze vrat ze op. Alleen hele zelfverzekerde conflictvermijdende reuen zoals bv mijn eigen reu Nelson, daarmee ging het wel eens goed.

[Gwenn]

Dit laatste is precies waar het me om gaat, sociaal wordt je hond er niet van. Wel hanteerbaar, en de situaties waarin andere honden voorkomen ook. Maar that´s it. Je kreëert een soort vaküum waar je hond geen andere kant op gaat dan die welke je gekonditioneerd hebt.

Naar mij mening laat je een hond die geleerd heeft om niet uit te vallen maar zich volgens jouw wensen/eisen te gedragen meer ruimte om te ontdekken dat niet-agressieve initiatieven naar andere honden wel kunnen. Ook is het volgens mij heel positief voor de houding van een hond in het algemeen dat hij goed doorheeft dat jij bepaalt wat er wel en niet door de beugel kan. Ik doel op het feit dat een hond die zeg maar onder appél staat een andere houding heeft dan een hond die niet weet wat onder appél staan is, een hond die kan doen en laten wat hij wil.

Je vergeet in mijn ogen de reden van uitvallen. Een hond als Laika liet zich nog liever doodschoppen dan dat ze stopte met uitvallen. Ze was namelijk in doodsangst. Als ze losliep en ze ontmoette bv een dog holde ze weg met de staart tussen de benen geklemd het bos in. Moest ze langs diezelfde dog aan de lijn viel ze uit in de veronderstelling dat ze anders dood zou zijn. Bij honden als Laika snij je de optie vluchten af en dan blijft dus alleen nog het vechten over...en dat doen ze omdat ze begod niet weten wat ze anders moeten met hun angsten.
Jij moet ook weten dat bij echt bange of flippende honden appél niet kan.

Begrijp ik het goed Eline, dat jouw hond dus niet zo deed als ie los liep maar alleen als ie aangelijnd was?

Laika kon niet bij vreemde honden. Ze was of heel erg bang voor ze of ze vrat ze op. Alleen hele zelfverzekerde conflictvermijdende reuen zoals bv mijn eigen reu Nelson, daarmee ging het wel eens goed.

Beer vliegt dus echt op alles af wat op vier poten staat en beweegt, heb nog niet meegemaakt dat ie een hond heeft 'gespaard' om het zo maar te zeggen. Het geslacht, de grootte of het gedrag van een andere hond doet hem dus niks.

Het rare is dat toen ik Max meenam naar het asiel om kennis te maken het vanaf de eerste minuut prima ging.
Dus op de een of andere manier heb ik toch het gevoel dat ik heb bijgedragen aan dit gedrag, maar kan niet zo 123 bedenken hoe.

[Wil de hond]

Dat geeft denk ik ook de verschillende invalshoek aan.
Overigens vind ik met corrigeren bij uitvallen niets mis, maar ik vind wel dat je dan razendsnel resultaat moet zien om positief verder te kunnen. Eiegnlijk vind ik dat je na twee keer een correctie een vacuum moet hebben waarbij je kan belonen. Dan vind ik er niets mis mee. Anders is het hondje pesten.

Vaak is het beter om niet te snel te beginnen met belonen. Het niet-gekorrigeerd worden voor niet-uitvallen is op zich al een vorm van beloning waar de hond ook van leert.

Er zijn honden die meer dan twee keer gekorrigeerd moeten worden voordat ze door beginnen te krijgen waar het om gaat. En daar is ook niks mis mee, als je maar weet waar je mee bezig bent en waar je naar toe werkt. Maar in alle geval, je moet wel snel resultaat zien, anders ben je inderdaad nutteloos bezig met hondje pesten, of erger.

Maar ik heb eigenlijk de indruk dat de hond van Gwenn om te beginnen meer gebaat zou zijn bij het leren dat aandacht voor de baas erg belangrijk is, haar hond is veel te vooringenomen met zijn omgeving bezig. Hierdoor is het logisch dat hij ontploft als hij iets waarneemt wat lijkt op de aanwezigheid van een andere hond.

[*Linda*]

Inderdaad, niet corrigeren is een vrijbrief voor het voortzetten van niet-gewenst gedrag. Mijn vorige hond was echt verschrikkelijk agressief naar andere honden maar ik accepteerde haar uitvallen aan de riem niet. Steeds als ze dat deed kreeg ze een correctie. Liep ze netjes mee en viel ze niet uit was ze braaf, zij blij en vrouwtje blij . Die link was snel gelegd, nu had zij geen angst-agressie maar "gewoon" een vreselijke hekel aan andere honden, vooral teven. Ze was fel, voor niemand bang en altijd in voor een vechtpartij pfffffff ........Het rare was, is dat toen ze ouder werd, ik er zonder problemen een hond bij kon nemen en dat ze zelfs na haar 10e jaar redelijk sociaal was en bijv. logees in huis waren geen probleem.

[Eline*]

Vaak is het beter om niet te snel te beginnen met belonen. Het niet-gekorrigeerd worden voor niet-uitvallen is op zich al een vorm van beloning waar de hond ook van leert.

Wij verschillen echt van mening hierin. Ik vind dat je in moet zetten op het niet nodig hebben van een correctie..dat betekent dat je op afstand een andere associatie gaat intrainen te samen met aandacht voor de baas en gehoorzaamheid. Mocht onverhoopt de hond een misser maken en jij bent snel genoeg door te hebben wanneer je hond gaat fixeren kan je een correctie geven. Overigens, bij voorkeur draai je dan dus om waardoor de hond niet meer kan fixeren.
Ik ben gewoonweg geen voorstander van corrigeren, zeker niet als reactie op externe prikkels omdat de prikkel altijd wordt geassocieerd met de lijnpijn. Ik heb liever een associatie met een koekje.
Wel heb je voor het wegtrainen van uitvallen zonder correctie's een lange adem nodig en als je het hebt over de omgeving waarin jij traint kan dat niet. Dan ben je gedwongen tot het gebruik van de slip en dan moet je inderdaad duidelijk zijn en niet het gevaar lopen dat de slip als aankondiging van een beloning gaat dienen.

Maar ik heb eigenlijk de indruk dat de hond van Gwenn om te beginnen meer gebaat zou zijn bij het leren dat aandacht voor de baas erg belangrijk is, haar hond is veel te vooringenomen met zijn omgeving bezig. Hierdoor is het logisch dat hij ontploft als hij iets waarneemt wat lijkt op de aanwezigheid van een andere hond.

Ja, het klinkt als een hond die gewoon hyper bezig is met alles om hem heen. De rust moet erin.

[Eline*]

Inderdaad, niet corrigeren is een vrijbrief voor het voortzetten van niet-gewenst gedrag.

Kul. Dan heb je iets niet begrepen. Je kan een hond ook zo begeleiden dat hij simpelweg geen fouten kan maken en daarbij dus gewenst gedrag uitlokt en beloont. Dan creeer je een nieuwe gewoonte en dat is lonender dan fouten steeds maar weer laten maken en daarna corrigeren. Dat is zoiets als altijd diezelfde weg verkeerd rijden omdat je de alternatieve gewenste route nog niet voldoende kent. Als een dier iets nieuws moet leren mag dat ook netjes met de gewenste rust en met het nodige portie geduld gedaan worden vind ik.

[Wil de hond]

Ik ben gewoonweg geen voorstander van corrigeren, zeker niet als reactie op externe prikkels omdat de prikkel altijd wordt geassocieerd met de lijnpijn.

Denk je niet dat het eerder zo zal zijn dat de korrektie gelinkt wordt aan het eigen gedrag in reaktie op een prikkel, zo ongeveer zoals ik mezelf de schuld geef van de opdonder die ik krijg van het stopkontakt als ik daar mijn vingers insteek?

[Eline*]

Ik ben gewoonweg geen voorstander van corrigeren, zeker niet als reactie op externe prikkels omdat de prikkel altijd wordt geassocieerd met de lijnpijn.

Denk je niet dat het eerder zo zal zijn dat de korrektie gelinkt wordt aan het eigen gedrag in reaktie op een prikkel, zo ongeveer zoals ik mezelf de schuld geef van de opdonder die ik krijg van het stopkontakt als ik daar mijn vingers insteek?

dat is mogelijk..maar het is ook heel goed mogelijk van niet. Daar kom je pas achter als je een hond hebt gecreeerd die andere honden echt haat!!
Ken je dat verhaal van Harry van Suzanne Clothier?
http://www.flyingdogpress.com/casehis.html

Mooi leesvoer!
Overigens, leesvoer over hoe het niet moet!

[Wil de hond]

Heel leuk!

Maar er gaat daar natuurlijk wel het een en ander verkeerd hè, zoals zo vaak als mensen maar wat aanrommelen zonder dat hond en baas elkaar begrijpen.

[Eline*]

Heel leuk!

Maar er gaat daar natuurlijk wel het een en ander verkeerd hè, zoals zo vaak als mensen maar wat aanrommelen zonder dat hond en baas elkaar begrijpen.

Ja, daar gaat alles verkeerd. Maar het is wel een leuk verhaaltje in hoe wij over kunnen komen bij de hond.

[*Linda*]

Inderdaad, niet corrigeren is een vrijbrief voor het voortzetten van niet-gewenst gedrag.

Kul. Dan heb je iets niet begrepen. Je kan een hond ook zo begeleiden dat hij simpelweg geen fouten kan maken en daarbij dus gewenst gedrag uitlokt en beloont. Dan creeer je een nieuwe gewoonte en dat is lonender dan fouten steeds maar weer laten maken en daarna corrigeren. Dat is zoiets als altijd diezelfde weg verkeerd rijden omdat je de alternatieve gewenste route nog niet voldoende kent. Als een dier iets nieuws moet leren mag dat ook netjes met de gewenste rust en met het nodige portie geduld gedaan worden vind ik.

Ik heb het heel goed begrepen en heb op deze manier een volledig verwaarloosd, geflipt en aggresief pitbull teefje (herplaatser) van een jaar oud tot een hond kunnen maken die, zonder een gevaar te vormen voor haar omgeving, ruim 15 jaar bij mij is geworden. Denk je nu echt dat je zo'n hond die gefixeerd is op een gevecht kunt afleiden met een koekje?? Dus niet he. Later, toen het was doorgedrongen dat het ongewenst gedrag was en wat beter bereikbaar was liep ze altijd met een tennisbal in haar bek, kon ze daar op bijten

[Wil de hond]

Ik moest het echt twee keer lezen voordat ik begreep wie wie was en wie er de fout in ging.

[yamie]

Heel leuk!

Maar er gaat daar natuurlijk wel het een en ander verkeerd hè, zoals zo vaak als mensen maar wat aanrommelen zonder dat hond en baas elkaar begrijpen.

Ja, daar gaat alles verkeerd. Maar het is wel een leuk verhaaltje in hoe wij over kunnen komen bij de hond.

ja idd.. "mooi" verhaal om te lezen.., is dit een serieus verhaal? van iemand die dus echt om hulp vraagt hiervoor of is het sarcastisch?

[Eline*]

Heel leuk!

Maar er gaat daar natuurlijk wel het een en ander verkeerd hè, zoals zo vaak als mensen maar wat aanrommelen zonder dat hond en baas elkaar begrijpen.

Ja, daar gaat alles verkeerd. Maar het is wel een leuk verhaaltje in hoe wij over kunnen komen bij de hond.

ja idd.. "mooi" verhaal om te lezen.., is dit een serieus verhaal? van iemand die dus echt om hulp vraagt hiervoor of is het sarcastisch?

Het is een verhaal van een engelse gedragstherapeut, ongetwijfeld bedacht en gebaseerd op haar ervaringen.

[zepenko]

Het enige wat de hond leert van straf, is om die straf te vermijden. Hij leert er geen gewenst gedrag mee aan.
In het geval van Gwenn, zal de hond, bij gebruik van correcties, dus gaan leren om niet uit te vallen aan de riem, want dan krijgt hij een correctie. Maar daar gaat hij de andere honden niet leuker van vinden. En de andere honden worden altijd aan de correctie gelinkt, want op het moment van de correctie is de uitvallende hond helemaal in interactie met de voorbijkomende hond.
Daar komt dan ook nog bij dat hij waarschijnlijk uit zal blijven vallen naar andere honden als hij niet aan de lijn zit. Dan kan er ook geen correctie komen. Ik vind de slipketting eigenlijk in elk geval een middel wat meer kwaad dan goed doet, maar zeker in dit geval. Zou ik dus zeker niet doen.

De hond van Gwenn moet gaan leren dat andere honden niet bedreigend voor hem zijn. Ik weet niet hoe de hond met puppen is, maar die komen over het algemeen niet als bedreigend over. Grote kans dat de hond hier dus niet naar uitvalt. Als dat zo is, zou Gwenn eens met haar hond tussen een puppengroep les kunnen gaan volgen. De puppen worden vanzelf ouder en je hoopt dat de hond dan gaat leren dat ook volwassen honden niet bedreigend zijn.

Verder vind ik het idee van Eline om voer te gaan geven op een veilige afstand ook een goed idee. Zorg wel dat je hond eerst de andere hond gezien heeft. Er moet een positieve associatie ontstaan bij andere honden. Naar verloop van tijd kun je de afstand gaan verkleinen.

En nogmaals: een hondentrainer is iemand die eigenaren kan leren hoe hun hond dingen leert en ze inzicht kan geven in het `basisgedrag' van de hond. Een gedragstherapeut is iemand die geleerd heeft probleemgedrag van honden te analyseren en daar een oplossing voor te geven. Het verschil tussen beiden zit in het opleidingsniveau en de ervaring (in mijn ogen dan). Dat komt (deels) ook wel overeen met zoals de opleidingen in elkaar gezet zijn. Voor je je opleiding GT kunt volgen, dien je eerst kynologisch instructeur te zijn (incl. min. een stageperiode)

[Joyce]

Voor mij is het belangrijkste nadeel van corrigeren dat, hoe goed je best ook doet, je niet duidelijk kan maken waar je precies voor corrigeert. Datzelde geldt trouwens ook voor belonen, je hebt als baasje nu eenmaal niet altijd invloed op de omgeving en dat maakt het voor de gemiddelde hondenbaas moeilijk om op tijd te corrigeren of te belonen. De clicker is juist bedacht om de beloning beter te timen en zelfs een beginnende clickerhond heeft aan twee keer clicken echt niet genoeg om te begrijpen welk gedrag geklickt wordt.

Als je dan kijkt naar wat er gebeurt bij de gemiddelde hond als je verkeerd corrigeert, dan wekt dat alleen maar meer stress op. De hond begrijpt niet waarvoor hij gecorrigeerd wordt of associeert de correctie met iets heel anders dan wat het baasje in gedachten had. Je zult dus heel vaak moeten corrigeren en maar hopen dat de hond vroeg of (meestal) laat doorkrijgt wat nu de bedoeling van het baasje is. Daar komt nog bij dat hoe hoger de stress level bij de hond is, hoe lager het effect van corrigeren.

Ook bij verkeerd belonen komt er stress vrij, maar dat is een soort gezonde stress. Als je verkeerd beloond zal de hond eerst ook niet begrijpen waarvoor je beloond, maar omdat je op een positieve manier bezig bent wek je enthousiasme en het idee voor een hond dat er beloningen kunnen komen zorgen er automatisch al voor dat de hond meer aandacht voor z'n baasje heeft. Wat wel belangrijk is, is dat je niet ineens teveel van je hond hond verwacht. Na twee keer een snoepje geven voor rustig gedrag op een afstand van 20 meter kun je niet verwachten dat je hond ineens met alle honden overweg kan.

Het mooie van het boek click to calm vind ik dat ze daarin nog een stuk verder gaan, dus niet alleen je hond leren andere honden te toleren, maar ook je hond leren hoe te communiceren met andere honden.

[Eline*]

Een correctie is een correctie als de hond het zo ervaart. Als dat inhoudt dat de beloning van bepaald gedrag aandacht is, negeren een correctie is omdat je het lonende onthoudt.
Als gedrag zelfbelonend is heeft negeren geen zin, behalve als het geven van een correctie de boel verergert of opjut. Bij uitvallende honden heeft corrigeren nou eenmaal vaak een opjuttend effect.

[Joyce]

Ik denk ook niet dat je uitvalgedrag moet negeren hoor, in dat geval heeft negeren inderdaad helemaal geen nut omdat de hond je niet eens ziet staan. Datzelfde geldt voor zelfbelonend gedrag, dat kan je negeren tot je een ons weegt maar daar ligt je hond echt niet wakker van. Die gaat lekker door met het zelfbelonende gedrag.

Maar uitvallen vind ik toch anders dan puur zelfbelonend gedrag, uitvalgedrag is meestal vrij gecompliceerd en valt niet zo een/twee/drie op te lossen, niet door een paar keer te corrigeren en niet door een paar keer te belonen. Bij zulk sterk geconditioneerd gedrag als uitvallen heb je een plan van aanpak nodig, heel veel tijd, heel veel doorzettingsvermogen en heel veel geduld. Dat is wat anders dan je een hond een keer op z'n donder geven omdat hij er bewust voor kiest om z'n baasje te negeren.

[Eline*]

Het mooie van het boek click to calm vind ik dat ze daarin nog een stuk verder gaan, dus niet alleen je hond leren andere honden te toleren, maar ook je hond leren hoe te communiceren met andere honden.

Ik vind dat prachtige voorbeelden, maar ze gaan alleen op voor mensen die van hun hond hun missie maken en daarnaast echt puur deskundig zijn. Voor de normale hondenbezitter is dat gewoonweg niet haalbaar.

[Joyce]

Het mooie van het boek click to calm vind ik dat ze daarin nog een stuk verder gaan, dus niet alleen je hond leren andere honden te toleren, maar ook je hond leren hoe te communiceren met andere honden.

Ik vind dat prachtige voorbeelden, maar ze gaan alleen op voor mensen die van hun hond hun missie maken en daarnaast echt puur deskundig zijn. Voor de normale hondenbezitter is dat gewoonweg niet haalbaar.

Ja, daar zit wel wat in. Emma Parson had ook al de nodige ervaring natuurlijk. Het boekje en de oefeningen zijn heel duidelijk, maar aan de andere kant lijkt het op die manier inderdaad ook wel veel makkelijker dan het eigenlijk is. Misschien meer een houvast dus voor mensen die weten waar ze mee bezig zijn.

[Esther77]

Eline, het gedrag wat je van Laika beschrijft lijkt vrij veel op het gedrag van mijn hond. Soms hapt ze naar andere honden uit angst, soms is het dominantiebijten (meestal angst). Had Laika dit ook, of begrijp ik het verkeerd?
Amber gaat met sommige honden heel goed om. Vooral met niet te drukke, zelfverzekerde honden. Ben je met Laika ooit verder gekomen dan afleiden? Ik blijf namelijk hangen op afleiden en heb het idee dat ik een beetje stilsta in de ontwikkeling.

[Eline*]

Ik weet niet hoe de hond met puppen is, maar die komen over het algemeen niet als bedreigend over. Grote kans dat de hond hier dus niet naar uitvalt. Als dat zo is, zou Gwenn eens met haar hond tussen een puppengroep les kunnen gaan volgen. De puppen worden vanzelf ouder en je hoopt dat de hond dan gaat leren dat ook volwassen honden niet bedreigend zijn.

Als een hond andere honden bedreigend vindt zal de hond alles wat supereng is ontvluchten en alles wat hij "kan hebben" pakken. Pups behoren tot de groep die gepakt kunnen worden dus ik zou never nooit niet een hond-agressieve hond tussen de pups zetten. Ik zou het niet willen riskeren straks een pup een trauma te bezorgen.

[Eline*]

Eline, het gedrag wat je van Laika beschrijft lijkt vrij veel op het gedrag van mijn hond. Soms hapt ze naar andere honden uit angst, soms is het dominantiebijten (meestal angst). Had Laika dit ook, of begrijp ik het verkeerd?
Amber gaat met sommige honden heel goed om. Vooral met niet te drukke, zelfverzekerde honden. Ben je met Laika ooit verder gekomen dan afleiden? Ik blijf namelijk hangen op afleiden en heb het idee dat ik een beetje stilsta in de ontwikkeling.

Nee. Laika had op allerlei fronten problemen en hond-hondagressie was daar 1 van. Negeren van andere honden was voor haar het hoogst haalbare. Ik denk ook niet dat je van een hond met sociale problemen een normale hond kan maken. Soms is negeren dan ook echt het hoogst haalbare waarmee je dan ook nog je handjes dicht mag knijpen.

[*Linda*]

hahaha, grappig (nou ja ) verhaal. tot voor de laatste zin dacht ik 'wat doét dat mens nou allemaal ' - hahaha, klopt als een bus natuurlijk (vaak).

Als je dan kijkt naar wat er gebeurt bij de gemiddelde hond als je verkeerd corrigeert, dan wekt dat alleen maar meer stress op. De hond begrijpt niet waarvoor hij gecorrigeerd wordt of associeert de correctie met iets heel anders dan wat het baasje in gedachten had. Je zult dus heel vaak moeten corrigeren en maar hopen dat de hond vroeg of (meestal) laat doorkrijgt wat nu de bedoeling van het baasje is. Daar komt nog bij dat hoe hoger de stress level bij de hond is, hoe lager het effect van corrigeren.

chatterbox, in grote lijnen is dit dus juist wat ik het negatieve vind aan dat doorgedreven negeren.
ofwel doet de hond gewoon zijn eigen ding verder, zich niet eens bewust van jou en jouw ge-negeer (bv. bij zelfbelonend gedrag), dus dan is het resultaat sowieso nul - ofwel is de hond zich er wél van bewust dat je hem negeert (afhankelijk dus van de situatie en het probleem) en creëer je evengoed stress.
die genegeerde hond weet óók niet wat er van hem verwacht wordt, krijgt daarbij (ondanks zijn eventuele pogingen) ook geen contact meer met zijn baas, en moet zelf maar uit zien te vissen wat hij fout heeft gedaan, en wat ervoor in de plaats moet komen ? en dat zou géén stress veroorzaken?

ik zie mijn eigen honden eigenlijk alleen maar zwaar in de stress als ze beseffen dat ik ze negeer.
en als ze het niet beseffen heeft het helemaal geen impact.

(en voor alle duidelijkheid : ik heb het hier nu niét over het negeren van onschuldige puppie-akties, maar over gedrag bij volwassen honden dat je anders zou willen, en dus wil ombuigen.)

Helemaal mee eens. Had ik bijv. mijn huidige herplaatser (boxer/am.bull 40 kilo) genegeerd in het tegen je op springen, als je op de grond zit direct op je rug springen en rijden op je, keihard buiten tegen je aan botsen zodat je direct languit lag en meer van dat soort dingen dan had ik nog elke dag met mijn hoofd in het gras gelegen buiten in het park Dat gedrag mag niet. Punt. Dat weet hij en mijn ervaring is dat dat heel rustgevend werkt op een hond, lekker zwart wit, dit mag wel en dat mag niet. Honden onder elkaar geven toch ook een correctie als het ze niet aanstaat? Die gaan elkaar toch ook niet via omwegen en koekjes zodanig afleiden dat ze het ongewenste gedrag niet meer vertonen? Verder heb je na 2 of 3 keer corrigeren resultaat en kun je samen blij verder. Mijn honden zijn blij, sociaal en hebben/krijgen veel ruimte om lekker zichzelf te zijn. Ze lopen bijna altijd los, ik hoef ze met wandelen praktisch nooit te roepen want ze letten op míj ipv wat ik vaak zie, het baasje zenuwachtig op hen.......Heerlijk en probleemloos allemaal

[*Linda*]

Een correctie is een correctie als de hond het zo ervaart. Als dat inhoudt dat de beloning van bepaald gedrag aandacht is, negeren een correctie is omdat je het lonende onthoudt.
Als gedrag zelfbelonend is heeft negeren geen zin, behalve als het geven van een correctie de boel verergert of opjut. Bij uitvallende honden heeft corrigeren nou eenmaal vaak een opjuttend effect.

Dit vind ik dus kul. Als je hond dus voor je neus de vuilnisbak leegvreet moet je hem dus fijn negeren? En daar leert hij dan van

[Eline*]

Een correctie is een correctie als de hond het zo ervaart. Als dat inhoudt dat de beloning van bepaald gedrag aandacht is, negeren een correctie is omdat je het lonende onthoudt.
Als gedrag zelfbelonend is heeft negeren geen zin, behalve als het geven van een correctie de boel verergert of opjut. Bij uitvallende honden heeft corrigeren nou eenmaal vaak een opjuttend effect.

Dit vind ik dus kul. Als je hond dus voor je neus de vuilnisbak leegvreet moet je hem dus fijn negeren? En daar leert hij dan van

Jeetje, wat suf. Lees dan!! Is de beloning van het leeghalen van de vuilnisbak aandacht of de inhoud van de vuilnisbak? Denk zelf even na graag.

[*Linda*]

Een correctie is een correctie als de hond het zo ervaart. Als dat inhoudt dat de beloning van bepaald gedrag aandacht is, negeren een correctie is omdat je het lonende onthoudt.
Als gedrag zelfbelonend is heeft negeren geen zin, behalve als het geven van een correctie de boel verergert of opjut. Bij uitvallende honden heeft corrigeren nou eenmaal vaak een opjuttend effect.

Dit vind ik dus kul. Als je hond dus voor je neus de vuilnisbak leegvreet moet je hem dus fijn negeren? En daar leert hij dan van

Jeetje, wat suf. Lees dan!! Is de beloning van het leeghalen van de vuilnisbak aandacht of de inhoud van de vuilnisbak? Denk zelf even na graag.

Nu kun je het wel bij mij gaan neerleggen maar ík heb geen probleemhonden.

[Eline*]

Helemaal mee eens. Had ik bijv. mijn huidige herplaatser (boxer/am.bull 40 kilo) genegeerd in het tegen je op springen, als je op de grond zit direct op je rug springen en rijden op je, keihard buiten tegen je aan botsen zodat je direct languit lag en meer van dat soort dingen dan had ik nog elke dag met mijn hoofd in het gras gelegen buiten in het park Dat gedrag mag niet. Punt.

Dat gedrag is respectloos tegenover jou als baas en heeft dus te maken met opvoeding en is van geheel andere orde dan uitvallen aan de lijn.
Niet alles is hetzelfde. Niet elk ongewenst gedrag is er maar even uit te corrigeren.
Wat jij hierboven schetst heef tte maken met respect en gezag en niet meer dan logisch dat je dat corrigeert.

[*Linda*]

Helemaal mee eens. Had ik bijv. mijn huidige herplaatser (boxer/am.bull 40 kilo) genegeerd in het tegen je op springen, als je op de grond zit direct op je rug springen en rijden op je, keihard buiten tegen je aan botsen zodat je direct languit lag en meer van dat soort dingen dan had ik nog elke dag met mijn hoofd in het gras gelegen buiten in het park Dat gedrag mag niet. Punt. Dat weet hij en mijn ervaring is dat dat heel rustgevend werkt op een hond, lekker zwart wit, dit mag wel en dat mag niet. Honden onder elkaar geven toch ook een correctie als het ze niet aanstaat? Die gaan elkaar toch ook niet via omwegen en koekjes zodanig afleiden dat ze het ongewenste gedrag niet meer vertonen? Verder heb je na 2 of 3 keer corrigeren resultaat en kun je samen blij verder. Mijn honden zijn blij, sociaal en hebben/krijgen veel ruimte om lekker zichzelf te zijn. Ze lopen bijna altijd los, ik hoef ze met wandelen praktisch nooit te roepen want ze letten op míj ipv wat ik vaak zie, het baasje zenuwachtig op hen.......Heerlijk en probleemloos allemaal

hé, wacht eens .....heb jij daar mijn honden gepikt ??

Uhhmm de laatste keer dat ik keek zagen ze er gewoon nog hetzelfde uit als altijd