Ik loop stage en ben vrijwillig bij een dierenasiel, en een van mijn grootste passies is dus ervoor zorgen om afgedankte dieren weer van een baasje te helpen 'voorzien', vandaar dat ik het ook erg leuk vind om de website dierenasiels.com te doen, zo vaak mogelijk in het asiel ben, deze zomer een paar weken naar het buitenland wil gaan om vrijwilligerswerk te doen bij een buitenlandse dierenopvang, etcetera etcetera.
Zelf heb ik helaas geen hond aangezien mijn ouders niet van honden houden, tot nu toe heb ik twee keer een asielhond meegemaakt die ik echt zó graag had willen hebben (ik 'val' op bangige typjes en echte éénpersoonshonden, is het dan ook nog een (kruising) herder dan gaat mijn hart het allersnelst kloppen
)Op dit moment ben ik stapelgek op een Dobermann uit het asiel die zwaar verwaarloosd en uitgemergeld is binnengekomen. Hij is superlief en een echte allemansvriend. Echt een gewéldige hond.
Vanaf het begin kon hij niet helemaal goed lopen met zijn achterpoten, dwz hij liep er erg slungelig mee en viel soms zelfs. We dachten dat dit kwam door een gebrek aan spierkracht maar de DA dacht nu misschien dat hij het wobblersyndroom heeft, ik kan echt wel janken als dit echt zo blijkt te zijn..
Maandagmorgen om 9.00 worden er rontgenfoto's gemaakt. Ik was graag zelf met hem mee naar de DA gegaan, maar helaas heb ik op dat moment een toets.. Zucht.Ik ben echt dol op hem en probeer er zo vaak mogelijk te zijn om met hem te wandelen, hij is gek op zwemmen, speeltjes (uit het water) apporteren en in modderplassen springen en rollen, en gelukkig vind ik het niet erg om vies te worden, komt dat even mooi uit.
Maargoed.. Dit was het denk ik wel weer.
Edit: Volgens mij doet mijn onderschrift het hier niet, dus ik zet hem hier nog even apart neer (er staan een vóór en ná foto in).
