Overbeet

[petra1]

Even een vraagje.
Ik ken iemand die een reu heeft waarvan de vader een bovenvoorbeet heeft. Zij wil haar hond in gaan zetten als dekreu,heb ik begrepen (zo goed ken ik haar niet,alleen zien we elkaar afentoe op een show).
Mijn vraag is nou: in hoeverre is zo'n gebitsafwijking eigenlijk erfelijk?
En kan het dan ook zijn dat de afwijking erger word bij eventuele toekomstige pups?
Dus dat de mate van de afwijking toeneemt?

[petra1]

Dus om het kort en simpel te zeggen zeg jij: probeer het een keer uit,en kijk dan naar de resultaten in het nest?

Jammer dat er niet veel over bekend is,ben er namelijk wel nieuwsgierig naar.
Vooral omdat zij ook gevraagd had of haar reu onze Jazzy later een keer mag dekken als ze allebei de gewenste raskenmerken en showresultaten zouden blijken te hebben.
Maar daar ben ik nog helemaal niet over uit,eerst maar eens kijken hoe ze allebei uitgroeien.
Ze zijn namelijk nog erg jong (reu is net een jaar en Jazzy is 16 maanden).
Maar ik zit er niet op te wachten om dadelijk met een nestje te zitten waarbij een mogelijk erfelijke afwijking naar boven zou kunnen komen. Zeker niet omdat we dat dan op voorhand zouden kunnen weten.

Ik denk overigens bij nader inzien dat ik helemaal geen dekking van haar hond wil ook al zou de afwijking 100% zeker weten niet erfelijk zijn,want ze heeft ook nog een pup reu rondlopen en ook daar was ze al mee aan het leuren om een dekking voor elkaar te krijgen.
(Die wil ze wel aan onze jongste teef koppelen... Stef is net 6 maanden en haar reu is nu net 4 maanden,ze hebben beiden ook nog geen show gelopen en we weten dus ook nog helemaal niet hoe ze eventueel zijn als ze volwassen zijn qua uiterlijk en qua karakter,dus ik vind dat ze erg voorbarig is.)

[starfleet]

Bij kooikers mag je zelfs niet fokken met zo'n hond dacht ik, er zit beslist een erfelijke factor in, ik zou het risico niet willen nemen als ik met mijn teefje ging fokken.

Anne

[Bons]

Ik ben daar vrij simpel in, tenzij het om een ras gaat met een extreem kleine populatie en de hond verder een uitzonderlijk goede vertegenwoordiger is...

Behandel dan alles waarvan de vererving nog niet bekend is als een simpele recessief voor wat betreft je fokkeuzes.

Ik zou hier persoonlijk niet mee fokken ongeacht het ras overigens.

:edit: typo

[petra1]

Het gaat hier om Beagles,dus niet bepaald een ras met weinig vertegenwoordigers.
Zoals ik ook al aangaf gaan we bij nader inzien toch maar niet met haar in zee simpelweg omdat ik het risico toch te groot vind.
Maar ik zal aan haar ook aangeven dat het niet zo verstandig is om haar hond in te zetten voor de fokkerij.
Ik heb alleen niet het idee dat dat veel uit zal halen,want ze heeft het nou eenmaal in haar hoofd zitten en zover ik haar ken,krijg je het er dan maar moeilijk uit.

Verschillende fokkers hebben me ook al gewaarschuwd voor haar omdat ze alles mooier voor wil doen dan dat het in werkelijkheid is.
En ik denk dat ik daar maar beter naar kan luisteren.

Maar in ieder geval bedankt voor jullie meningen!

[petra1]

Haha,ik moet zeggen dat ik inderdaad ook veel problemen heb met haar denkwijze,maar ik wil ook niet hebben dat we,als we eventueel een keer een nestje fokken,meteen met een al dan niet erfelijk probleem zouden komen te zitten als dat te voorkomen is.

[~Suzanne~]

Groetjes,
Suzanne

[Rabecca]

Een kennisje van me heeft nu 2 nesten gehad met haar chihuahuateef met een overvoorbeet van zeker een 1cm verschil (moet je nagaan...bij een chihuahua)
Ze heeft nu 6 nakomelingen (beide nesten zelfde vader), en allemaal een goede stand, al heeft 1 van de pups 6x4, maar wel een goede stand

2 reuen uit haar eerste nest hebben nu ook nakomelingen en beide hebben ze goede gebitten doorgegeven (1 reu heeft 2 pups op zijn naam staan, de ander zeker al 14 op een hele jonge leeftijd én korte tijd)

Maar goed, ik blijf erbij dat het ooit een keer terugkomt in de lijn
En zeker voor de dekreu zou ik deze keuze niet maken

[petra1]

Ik weet dat de reu die ze zelf als dekreu in wil zetten ongeveer een jaar is. Hoe oud zijn vader is zou ik echt niet weten. Maar ik zal in ieder geval tegen haar zeggen dat ze beter niet met hem kan gaan fokken.

Maar onze eventuele fokplannen staan sinds net ook op hele losse schroeven...
We zagen gisteren namelijk een bultje in Jazzy haar oor,en daar zijn we net even mee naar de da geweest.
Nou moet ze vrijdag over een week onder het mes,omdat ze niet zeker weten of het een wrat is.
Ik zal er straks even een apart topic over openen in Medisch.

[Renske]

Bij kooikers mag je zelfs niet fokken met zo'n hond dacht ik, er zit beslist een erfelijke factor in, ik zou het risico niet willen nemen als ik met mijn teefje ging fokken.

Anne

In dit geval heeft de vaderhond een bovenbeet .

Als de hond verder heel waardevol is, dan kan deze dunkt mij wel ingezet worden. Wel zou ik het eerste nest afwachten, dus tot de hondjes een jaar zijn, voordat ik de reu eventueel weer in zou zetten.

[Hamilton]

Dus om het kort en simpel te zeggen zeg jij: probeer het een keer uit,en kijk dan naar de resultaten in het nest?

Jammer dat er niet veel over bekend is,ben er namelijk wel nieuwsgierig naar.
Vooral omdat zij ook gevraagd had of haar reu onze Jazzy later een keer mag dekken als ze allebei de gewenste raskenmerken en showresultaten zouden blijken te hebben.
Maar daar ben ik nog helemaal niet over uit,eerst maar eens kijken hoe ze allebei uitgroeien.
Ze zijn namelijk nog erg jong (reu is net een jaar en Jazzy is 16 maanden).
Maar ik zit er niet op te wachten om dadelijk met een nestje te zitten waarbij een mogelijk erfelijke afwijking naar boven zou kunnen komen. Zeker niet omdat we dat dan op voorhand zouden kunnen weten.

Ik denk overigens bij nader inzien dat ik helemaal geen dekking van haar hond wil ook al zou de afwijking 100% zeker weten niet erfelijk zijn,want ze heeft ook nog een pup reu rondlopen en ook daar was ze al mee aan het leuren om een dekking voor elkaar te krijgen.
(Die wil ze wel aan onze jongste teef koppelen... Stef is net 6 maanden en haar reu is nu net 4 maanden,ze hebben beiden ook nog geen show gelopen en we weten dus ook nog helemaal niet hoe ze eventueel zijn als ze volwassen zijn qua uiterlijk en qua karakter,dus ik vind dat ze erg voorbarig is.)

ten eerste vind ik het een kwalijke zaak, dat Beagle reu eigenaren, met hun nog veel te jonge reu, gaan lopen "leuren"
en dan bij (als ik het zo inschat,) "onervaren" teven eigenaren .
er zijn op dit moment heel wat goede en "bewezen" dekreuen.

( heb nog een heel verhaal getypt, maar dat stuur ik je per pb)

[Scooby]

Ik dacht begrepen te hebben dat gebitsproblemen altijd direct overerfbaar waren?

[petra1]

Ik weet zelf niks over gebitsproblemen en erfelijkheid,dus vandaar dat ik het maar even nagevraagd heb hier.
Maar door de dingen die ik hier gelezen heb,heb ik definitief afgezien van een dekking met deze reu.

[asani]

Ik weet zelf niks over gebitsproblemen en erfelijkheid,dus vandaar dat ik het maar even nagevraagd heb hier.
Maar door de dingen die ik hier gelezen heb,heb ik definitief afgezien van een dekking met deze reu.

Keurig hoor. Een overbeet is een skeletafwijking. Al dan niet erfelijk , ik zou nooit fokken met een hond met een skeletafwijking.

[asani]

Ik weet zelf niks over gebitsproblemen en erfelijkheid,dus vandaar dat ik het maar even nagevraagd heb hier.
Maar door de dingen die ik hier gelezen heb,heb ik definitief afgezien van een dekking met deze reu.

Keurig hoor. Een overbeet is een skeletafwijking. Al dan niet erfelijk , ik zou nooit fokken met een hond met een skeletafwijking.

Een ondervoorbeet is ook een skeletafwijking. Alle Boxers, Bullmastiffs, Pekinezen en noem ze maar op maar uitbannen dan?

hebben wij zulke honden dan??

[asani]

Een ondervoorbeet is ook een skeletafwijking. Alle Boxers, Bullmastiffs, Pekinezen en noem ze maar op maar uitbannen dan?

hebben wij zulke honden dan??

Nee, maar jij zegt dat je niet moet fokken met honden met skeletafwijkingen zoals een overbeet. Dan valt de ondervoorbeet daar automatisch ook onder. En er zijn genoeg rassen die zich in het bezit hiervan mogen verheugen.
Hoe rijm je dat dan?

Oke, ik zou nooit fokken met een skeletafwijking die niet in de rasstandaard staat ....zo goed

[pammetje]

ik heb zelf een hond met een overbeet en ik heb veel informatie verzameld
het is zeker erfelijk
daarbij kunnen er veel andere problemen door komen
mijn hondje had zelfs twee ingroeiende hoektanden
\die groeide in haar gehemelte
met alle ellende van dien
daarvoor is ze nu geopereerd

[Rosita]

Mijn Duitse Herder Vito heeft een bovenbeet van 1.5 cm. Het is erfelijk en recessief, d.w.z. dat beide ouders drager moeten zijn (dus de ouders zelf hoeven geen bovenbeet te hebben) wil het tot uiting komen. Als beide ouders drager zijn dan heeft 25% van het nest een bovenbeet, 50% is drager en 25% is geen drager. Wanneer een hond met een bovenbeet gepaard wordt met een hond die niet drager is zullen er geen bovenbijters in het nest zitten, maar het hele nest is wel drager. Wanneer een hond met een bovenbeet gepaard wordt met een hond die wel drager is zal 75% van het nest een bovenbeet hebben. Er is geen test om te zien of een hond drager is, das dus puur kijken naar de lijnen. Met de nestzuster van mijn hond gaat waarschijnlijk gefokt worden, zij heeft dus een grote kans om ook drager te zijn, net zoals haar ouders. Is zij drager en wordt zij gepaard met een hond die geen drager is dan zal 25% van haar nakomelingen ook drager zijn. Het is ook heel link om met een hond te fokken die tijdelijk een bovenbeet had, ook de nakomelingen van deze hond zullen drager zijn.

Het wel of niet goed komen van een bovenbeet hangt voornamelijk af van de leeftijd waarop het zich openbaard. Is dat al met 8 wk (een bovenbeet van b.v. 2 mm is heel veel voor een pup van deze leeftijd) dan is de kans heel klein dat het goed komt (ook met beugel). Is het vlak voor het wisselen dan trekt het vaak wel weer bij. Dit alles heeft namelijk te maken met de invloed van de tanden, deze kunnen de groei aanzienlijk belemmeren (het ingroeien van de hoektanden en snijtanden in het gehemelte). Waar komen de blijvende onderhoektanden door, is het naast de bovenhoektanden of er nog net voor, of er achter. Hoe eerder de afwijking zich openbaart hoe groter deze uiteindelijk bij het wisselen zal zijn, hoe kleiner de kans dat het goed komt. Waarom het bij de ene hond pas met 4 mnd en bij de andere al met 8 wk openbaard is niet bekend, maar zoals alle erfelijke afwijkingen kan de ernst per individu verschillen.

[M@scha]

1 pup van lola heeft het ook. minimaal maar net niet mooi een schaargebit.

bij hem denk ik zelf niet dat het erfelijk was omdat er bij de andere pups dis allemaal gewisseld zijn niets aan de hand is en de eigenaar van deze pup ondanks mijn waarschuwingen erg trots was dat ie toen ie kleiner was al aan de flos kon blijven hangen etc :N: ik en de dekreu eigenaar hebben nog verder gezocht naar evt. oorzaken maar hebben niets kunnen vinden in de lijn.

[Bons]

Mijn Duitse Herder Vito heeft een bovenbeet van 1.5 cm. Het is erfelijk en recessief, d.w.z. dat beide ouders drager moeten zijn (dus de ouders zelf hoeven geen bovenbeet te hebben) wil het tot uiting komen. Als beide ouders drager zijn dan heeft 25% van het nest een bovenbeet, 50% is drager en 25% is geen drager. Wanneer een hond met een bovenbeet gepaard wordt met een hond die niet drager is zullen er geen bovenbijters in het nest zitten, maar het hele nest is wel drager. Wanneer een hond met een bovenbeet gepaard wordt met een hond die wel drager is zal 75% van het nest een bovenbeet hebben. Er is geen test om te zien of een hond drager is, das dus puur kijken naar de lijnen. Met de nestzuster van mijn hond gaat waarschijnlijk gefokt worden, zij heeft dus een grote kans om ook drager te zijn, net zoals haar ouders. Is zij drager en wordt zij gepaard met een hond die geen drager is dan zal 25% van haar nakomelingen ook drager zijn. Het is ook heel link om met een hond te fokken die tijdelijk een bovenbeet had, ook de nakomelingen van deze hond zullen drager zijn.

Het wel of niet goed komen van een bovenbeet hangt voornamelijk af van de leeftijd waarop het zich openbaard. Is dat al met 8 wk (een bovenbeet van b.v. 2 mm is heel veel voor een pup van deze leeftijd) dan is de kans heel klein dat het goed komt (ook met beugel). Is het vlak voor het wisselen dan trekt het vaak wel weer bij. Dit alles heeft namelijk te maken met de invloed van de tanden, deze kunnen de groei aanzienlijk belemmeren (het ingroeien van de hoektanden en snijtanden in het gehemelte). Waar komen de blijvende onderhoektanden door, is het naast de bovenhoektanden of er nog net voor, of er achter. Hoe eerder de afwijking zich openbaart hoe groter deze uiteindelijk bij het wisselen zal zijn, hoe kleiner de kans dat het goed komt. Waarom het bij de ene hond pas met 4 mnd en bij de andere al met 8 wk openbaard is niet bekend, maar zoals alle erfelijke afwijkingen kan de ernst per individu verschillen.

Rosita mag ik vragen waar je deze informatie vandaan hebt? Is daar een onderzoek naar gedaan wat ergens terug te lezen is? Enige tijd terug heb ik er namelijk naar lopen zoeken maar kon amper informatie vinden anders dan dat het waarschijnlijk een polygenetische afwijking zou zijn waar ook invloeden van buitenaf tijdens de dracht een rol in zouden kunnen spelen. Maar dat was ook niet iets officieels waar ik dat in las.

[M@scha]

1 pup van lola heeft het ook. minimaal maar net niet mooi een schaargebit.

bij hem denk ik zelf niet dat het erfelijk was omdat er bij de andere pups dis allemaal gewisseld zijn niets aan de hand is en de eigenaar van deze pup ondanks mijn waarschuwingen erg trots was dat ie toen ie kleiner was al aan de flos kon blijven hangen etc :N: ik en de dekreu eigenaar hebben nog verder gezocht naar evt. oorzaken maar hebben niets kunnen vinden in de lijn.

eberhard trumler had het er vroeger ook al over dat honden met hun schaargebit eigenlijk allemaal al neigen naar overbeet (het technisch ook eigenlijk hebben). wolven hebben immers een tanggebit en dat zou functioneel veel beter zijn volgens hem (om kleine restjes van het bot af te halen.

hoe dan ook : een schaargebit is het begin van een overbeet.

dat lijkt me inderdaad logisch ja.

dit pupje heeft voor de rest ook alles helemaal goed staan alleen die voortantjen hebben net wat meer ruimte. daardoor en door ons onderzoekje durf ik bij hem dus te zeggen dat het omgeving is. maar ik vind het wel altijd iets om voorzichtig mee te zijn

[asani]

1 pup van lola heeft het ook. minimaal maar net niet mooi een schaargebit.

bij hem denk ik zelf niet dat het erfelijk was omdat er bij de andere pups dis allemaal gewisseld zijn niets aan de hand is en de eigenaar van deze pup ondanks mijn waarschuwingen erg trots was dat ie toen ie kleiner was al aan de flos kon blijven hangen etc :N: ik en de dekreu eigenaar hebben nog verder gezocht naar evt. oorzaken maar hebben niets kunnen vinden in de lijn.

eberhard trumler had het er vroeger ook al over dat honden met hun schaargebit eigenlijk allemaal al neigen naar overbeet (het technisch ook eigenlijk hebben). wolven hebben immers een tanggebit en dat zou functioneel veel beter zijn volgens hem (om kleine restjes van het bot af te halen.

hoe dan ook : een schaargebit is het begin van een overbeet.

Uitzonderingen bevestigen de regel
Wij hebben drie honden. Twee met een mooi scharend gebit en eentje met een overbeet.
Degene met de overbeet heeft veel minder problemen met barf.
Hij scheurt bijv de huid van een reeenkop twee keer zo snel eraf dan de ' gezonde' honden.
En wat restjes van een bot afknagen?? bot en al wordt opgegeten hoor.

Groetjes,

Simon

[Jaap*]

Een overbeet hoeft succes niet in de weg te staan

[Jaap*]

Een overbeet hoeft succes niet in de weg te staan

ik heb ze zelf ook maar kan nu ook niet meteen zeggen dat het tot succes leidt .

Zing es een stukje dan

[Jaap*]

jo-de-lahh-iehhhie-ie-ie-ie-ie-ie-ie-ie-ie-ie-ie

Ja
Daar zou je best succes mee kunnen hebben
(als je Lokeren wilt ontruimen)

[Podenji]

oooohhh Inge heeft dus die mcdonalds reclame van laatst ingezongen

[Jaap*]

oooohhh Inge heeft dus die mcdonalds reclame van laatst ingezongen

Inge Lowina

[Hanneke]

Ik heb geen (onderbouwde) mening over de erfelijkheid van gebitsproblemen.
Maar laat ik het volgende melden. Toen wij onze Tjeu ophaalden bij een te goeder naam en faam bekende fokker, werden we gemaand vooral geen trekspelletjes met hem te doen aangezien dit wellicht tot gebitsproblemen zou kunnen leiden. Wij hebben inderdaad nooit trekspelletjes met hem gedaan (ondanks dat we dit licht onzinnig vonden) en tadaa....Tjeu heeft een onderbeet. Een kleintje, maar toch. Genoeg voor iedere keurmeester om hem ogenblikkelijk te diskwalificeren. Joep daarentegen, die niks leuker vond dan lekker met vriendje Oscar ieder aan 1 kant van een flos hangen, heeft een uitermate keurig schaargebit, zoals gewenst voor Beardies.
Ik vraag me nog steeds af of de gebitsproblemen van Tjeu al vaker in de lijn te zien waren en dat de fokkers daarom waarschuwden om geen trekspelletjes te doen, ofwel dat ze toen al zagen dat onze pup, waarvan wij uitdrukkelijk hadden aangegeven shows met hem te willen lopen, een gebitsprobleem had en ze zo wellicht erger wilder voorkomen. Wellicht ook beide.
Ik blijf in ieder geval de discussie volgen. Erg interessant.

Misschien moet Tjeu ook maar eens gaan zingen. Een duetje met Inge. Een beetje zoals Roef en Marian

[Podenji]

oooohhh Inge heeft dus die mcdonalds reclame van laatst ingezongen

Inge Lowina

ik heb er iig geen dik pak geld voor op mijn rekening gekregen .

ook geen macfondue?

[Elly*]

Een beetje vergelijkbaar verhaal als Hanneke.
toen ik mijn eerste Duitse Herder kocht, werkte ik in een terrierkennel. De fokster adviseerde mij om geen botten te geven in de jeugd.
Dat heb ik wel gedaan en na het wisselen braken er 2 premolaren uit.
Ook de vader van mijn hond had een uitgebroken premolaar, maar was in het bezit van een dierenartsattest, zodat hij wel zijn "uitmuntend" op show kon lopen. Ik kreeg al het vermoeden van een zwakke ontwikkeling van de kiezen.
Door omstandigheden is mijn hond later naar dezelfde terrierfokster gegaan. Zij heeft er toen een nestje mee gefokt. Twee jongen heb ik later gezien: opgegroeid zonder botten, maar ook hier ontbrekende premolaren.

Weliswaar geen overbeet verhaal, maar wel gebitsproblemen.