Na de moeilijke geboorte van de twee pups en de aanvankelijke paniek van mijn teefje, ging alles goed. Mama verzorgde de kleintjes super en ze groeiden als kool. Nu zijn ze drie weken, zeer actief, aardig aan gewicht :N: en hebben al volop praatjes. Nu waren ze met verschonen van de mand even eruit en liep een van het naar de teef, die in de buurt brokjes stond te eten en wilde eens onderzoeken wat mama aan het doen wat en kwam dus aan de etensbak. Teefje reageerde met grommen en een snauw. Hetzelfde gebeurde toen ze een botje had. Ze ging met dat botje in de mand liggen om de kleintjes te voeden, maar toen 1 van de pups aan het botje wilde komen, reageerde ze ook met grommen en een snauw. Is dit gewoon opvoeding of toch vreemd gedrag? Ik heb geen idee. Opvoeding lijkt logisch, maar de kleintjes zijn nog zo jong.....
De voorgaande perioden met loopsheid van de teef had geen problemen opgeleverd. Het uit elkaar houden ging prima en gezien sterrilisatie (nou ja, castratie eigenlijk) van de teef hier erg duur is (tussen 600 en 800 euro) en het teefje toch al een wat zwak blaasje heeft, hadden we haar nog niet laten castreren. De reu niet omdat hij alle papieren heeft en het de bedoeling was om hem voor de fok in te zetten. Maar goed... nu liep het dus iets anders.
