Mijn naam is Jolien, en ik ben 17 jaar.
Mijn hobby's zijn zingen, gitaar spelen, fotograferen, maar vooral: dieren, en dan houdt ik natuurlijk het meeste van: honden!
Ik heb me aangemeld op dit forum omdat ik (net als jullie allemaal) gewoon niet zonder ze kan.
Honden zijn zoveel mooier dan *sommige* mensen. Ze zijn er altijd voor je, en dat is gewoon geweldig.
En omdat ik zo van dieren houdt, ga ik volgend jaar de opleiding Dierverzorging doen.
Nou, verder heb ik niet zoveel over mezelf te vertellen, maar wel over mijn honden, haha!
Dus ga ik het daar maar over hebben.
Vanaf mijn geboorte tot mijn tiende ben ik opgegroeid met een Newfoundlander. Ze is 15 jaar geworden.
Wat een schat was dat zeg! Toen ze 5 jaar was heeft ze een zware operatie gehad, en haar baarmoeder moest verwijderd worden. Gelukkig is ze er toen helemaal weer bovenop gekomen.
En ze heeft in haar hele leven verder helemaal geen problemen gehad.
Toen ze 15 jaar was, was ze gewoon op .. en moesten we een beslissing nemen.
Als ik daar nog aan denk...... wat is dat toch vreselijk als je afscheid moet nemen van je beste vriendje.
Maar het is inmiddels 7 jaar geleden, en ik denk nu alleen nog terug aan de mooie momenten die ik met haar heb gehad.
Haar naam was trouwens Roja. Ik zal ook nog wel eens een foto van haar scannen, zodat ik die hier nog bij kan zetten.
Toen ik 7 jaar was, heb ik eens een boek doorgebladerd waar allerlei hondenrassen instonden.
Ik zag toen een foto van een Cavalier King Charles Spaniël. Ik was meteen verliefd! Vanaf toen heb ik altijd gedroomd van een eigen hondje.
Wij hadden toen een kat, en onze Newfoundlander. En mijn ouders wilden er niet nog een huisdier bij.
Toen ik 9 jaar was, is onze kat overleden. En hoe raar het ook was, ik mocht toen eindelijk een eigen hondje!
We zijn toen naar een fokker gegaan, en ik heb toen mijn allerliefste Roeby uitgekozen.
Elke week mocht ik weer komen kijken hoe Roeby weer was gegroeid. En elke keer was dat weer super spannend en leuk! En eindelijk mocht ik toen na 10 weken mijn eigen hondje ophalen.
Hij heeft toen 2 uur bij mij achter in de auto gezeten, en vanaf dat moment zijn we onafscheidelijk.
Het is echt mijn hondje geworden, en ik hou super veel van hem.
Roeby is nu 8 jaar. En heeft een ernstige hartruis. Op een hartecho & röntgen was te zien dat hij een enorm vergroot hart heeft. Afgelopen december ging hij erg achteruit, en zei de dierenarts dat hij de kerst niet zou halen. Gelukkig zijn we toen naar een andere dierenartsenpraktijk gegaan, en die vertelde dat er nog genoeg medicijnen voor Roeby waren, om zijn leven nog wat prettiger te maken.
Roeby gebruikte toen al een half jaar Vetmedin, en sinds december krijgt hij daar nog 2 soorten bij. En in totaal moet hij 5x per dag medicijnen. Sinds toen is hij zo ontzettend opgeknapt. En hij voelt zich nog steeds heel lekker. Ik ben daar zo ontzettend blij om, omdat ik echt niet zou weten wat ik zonder hem moet. Roeby is een echte schat. Het is een heel rustig en lief hondje!
Toen Roeby 1 jaar oud was, waren we zo dol op onze Roeby, dat we er nog wel graag een Cavaliertje bij wilden.
We zijn toen naar een andere fokker gegaan, en we zijn daar toen op slag verliefd geworden op onze Macho. Toen we Macho op mochten halen, moest ik naar school, en kon ik niet mee.
De hele rit heeft hij dus met mijn ouders doorgebracht, en ik merk nog steeds dat ik met Macho niet zo’n hechte band heb dan met Roeby. Maar Macho is natuurlijk ook mijn alles! En we zijn echt dol op elkaar.
Macho heeft ook een hartruis, maar hij heeft gelukkig nog geen medicijnen nodig.
Macho is nu bijna 7 jaar. En hij is een echte spring in het veld, haha.
Hij houdt heel erg van wandelen, maar hij trekt echt ontzettend aan de riem. Ongelofelijk hoeveel kracht dat kleine hondje heeft!
Nou, een heel verhaal, ik kon nog wel veel meer over mij Cavaliertjes vertellen, maar dat zal op den duur ook wel gaan vervelen voor jullie, haha!
Heel veel liefs, en 2 pootjes van Roeby & Macho.
