Ik kijk al een tijdje mee en besloot mij vandaag aan te melden.
Ik zal me eventjes voorstellen zoals dat hoort
Ik ben Nicole, 23 jaar oud en woon nog thuis bij mijn ouders in nostalgisch Schiedam.
Dit jaar begon niet zo leuk voor ons. Onze hond Blinky (Friese Staby x Wetterhoun) hebben wij na enorm snel ziektebed moeten laten inslapen. Te hoge bloeddruk, bloed achter het oog en net toen het goed leek te gaan heeft hij zaterdagochtend 15 Januari zelf al grotendeels de beslissing genomen. Het vermoeden is dat hij een hersenbloeding heeft gehad, maar met 13 jaar wilden wij hem niet verder onderzoek aan doen. Hij is met 5 jaar bij ons komen wonen en heeft 8 prachtige jaren gehad waarop wij hebben besloten niet te gaan lopen zeulen, zeker omdat de vervangende DA ook niet kon garanderen dat hij de dag nog zou kunnen doorkomen. Het was echt de meest vreselijke dag, voor mijzelf ook de eerste keer bewust overlijden van een huisdier meegemaakt, maar het was de juiste beslissing.
Na een tijdje kriebelde het toch weer om een hond te nemen. Vrij snel eigenlijk al, na een goede week of 3 waren we op zoek. We hebben heel Nederland afgezocht, maar konden niets vinden wat bij ons paste. En de honden die ons wel wat leken konden niet omdat de hond b.v niet tegen mannen kon.
Via een vriendin van ons hebben wij een toen de tip gekregen voor een Buitenlandse hond. De mevrouw die dat deed via een particuliere stichting woont notabene bij ons aan de overkant!
Op woensdag 24 Februari zijn we wezen kijken naar de foto's die ze had van eventuele honden die bij ons zouden passen en van 2 had ze ook al een karakteromschrijving.
Zodoende zijn we sinds 14 Maart de nieuwe eigenaren van een Golden Retriever x (vermoeden hangt op Turkse Herder). Hij heette in Turkije (waar hij dus vandaan komt) Honey, maar wij hebben hem Semm genoemd.
Morgen is Semm alweer 7 weken bij ons en het gaat echt supergoed. Het is een grote knuffelbeer die geniet van alle aandacht. De eerste weken was hij heel onderdanig, maar begint steeds meer alles te snappen van spelen, Nederlandse klanken enzovoort. Wij genieten in ieder geval ook weer volop. Blinky zal altijd in ons hart blijven, maar Semm geeft een hoop vreugde!
Semm wordt in dit huis vergezeld door 2 oude dakkies van katten. Moppie van bijna 17 (die is nog heel levendig en denkt dat ze soms een kitten van 5 maanden is) en Tijger van 17.
Met Tijger kan Semm het goed vinden alleen Tijger is doof, licht dementeren en chronisch verkouden. Dus het moet allemaal rustig, maar dat snapt hij al. Moppie vindt Semm niet zo leuk. Ze vindt het oké dat hij er is, maar moet niet in de buurt komen en vindt het dus prettig dat zij boven kan leven en Semm op de benedenverdieping.
Zo, dat was een heel lang voorstelberichtje! Hopelijk is dat niet erg
TARAK
Maar hij is gelukkig thuis en dat doet ook een hoop goed.