een pup (beetje grote pup) van 5,5 maand. Ze is een kruising Kangal Husky.Beide ouders wel raszuiver.Super beest , luisterd goed , doet het op de cursus goed helemaal goed.Alleen sinds de lab van mn schoonouders 3 weken heeft gelogeerd (wat overigens helemaal goed ging) mist Tara echt een vriendje. Beetje rondneuzen en netwerken , stuite we op een 1,5 jarige Kangal. Voor dit beessie was het een redding , dag/nacht zomer/winter lag hij aan een ketting...ondanks dat..uber sociaal. Zit geen kwaad in. Kwispelt de hele dag , wil spelen maar laat zich ook op zn plaats zetten als er iets niet mag.
Wat is nu t probleem zou je zeggen...Nou we hebben m sinds gister 17.00 , er staat geen bloembak meer in mn tuin , ik zit erbij als een eerste rangs stinkende zwerver met wallen tot mn knieen
, kinderen (en die van mij zijn nog niet eens zo klein) stuiteren ondersteboven 
. Tara heeft een wond op zn rug want tjah ook zo'n beessie heeft zn hormonen.Appart zetten breken ze de tent af en bij elkaar ook. Allemaal punten waar hij niks aan kan doen. Hij is lomp , 60 kilo minimaal , zn kop is 2x zo groot als die van ed en als hij langs tafel loopt staat er echt niks meer op. 
je kan hier vast een hoop advies krijgen op het forum
