Ik ben Sandra (34) en Rex (3) heb ik samen met mijn vriend afgelopen vrijdag geadopteerd uit het asiel.
Rex verdient een 2e kans!
Vanmorgen liet ik hem voor het eerst los en hij ging er meteen vandoor, ook ik moest onder het prikkeldraad door, door de klei en tussen de brandnetels buikschuiven, maar heb 'm gelukkig weer te pakken kunnen krijgen met een hoop geduld en een blokje kaas als beloning, pfewww.... Hij gaat voorlopig even niet los, tenzij het goed omheind is.
Rex moet nog een hoop leren, maar met zijn achtergrond (labrador x mechelse herder) zal dat vast gaan lukken. We hebben nog een lange weg te gaan, maar ik heb er alle vertrouwen in
Het probleem van het weglopen vind ik wel een beetje lastig. In de tuin bij m'n vriend wil hij niet mee naar binnen, alleen aangelijnd en in mijn appartement wil hij vanuit de gang niet mijn voordeur door, terwijl aangelijnd geen problemen geeft.
Dit soort dingen vind ik dan het vervelendst van een asielhond, je kent de achtergrond niet (zo heel goed), al hebben ze me wel veel informatie kunnen geven over Rex, het is de bedoeling hem op een leuke manier dingen te leren.
Verder is het een onwijze heerlijke knuffelkont, speelt hij graag en heeft er alles voor over om aandacht te krijgen (tja... als je dat de eerste 3 jaar van je leven niet hebt gehad..)
Buiten is hij dus heel anders, ik ben dan uit beeld en z'n neus doet het verdere werk, ik heb nog een hoop werk te verzetten, dat vind ik erg leuk om te doen, alleen moet ik soms wel oppassen dat ik me niet laat ontmoedigen door zijn gedrag, geduld is het sleutelwoord !
