Ik heb bijna een leven lang honden gehad. Mijn laatste hond hebben we bijna een jaar geleden moeten laten inslapen omdat ze teveel ouderdomskwaaltjes kreeg
Maar het wordt weer rustiger hier, en het kriebelt alweer sinds deze zomer. Ik heb, stiekem, alweer een tijdje de asielsites in de gaten gehouden, maar ik vond niet de hond die ik zocht: niet te groot, geen pup meer, goed opgevoed, bijvoorbeeld een hondje van iemand die er niet meer voor kon zorgen of overleden was, geen gedonder met katten (die komen nogal eens in mijn tuin en ik wil dan geen hysterische hond die dwars door mijn planten heenscheurt), moet af en toe even alleen kunnen zijn, dat soort dingen.
Kortom: de perfecte hond. Lastig te vinden, maar ik heb geduld
Afgelopen week zei een internetkennis dat ze, helaas, haar hondje weg moest doen wegens ziekte. Ik ken het beestje niet, maar al gauw lijkt dit het hondje waar ik naar zoek! Hij komt dit weekend kennis maken, kijken of het met onze cavia's klikt (niet dat die loslopen, maar het zou zomaar kunnen dat een hond opeens last krijgt van opspelend jachtinstinct en tegen de kooi gaat springen).
Ik ben zelf alleenstaande moeder van twee puberzonen. Die waren volkomen flabbergasted toen ik mijn plan vertelde. Tja, ik heb het altijd voor mijzelf gehouden dat ik toch weer aan een hond dacht, want anders zou het gezeur niet van de lucht zijn
Spannend dus...! Zou het klikken?
Ik hoop nog lang op dit forum te schrijven, want dat betekent dat we vanaf volgende week weer een hondje hebben! En dan zal ik ook meer over hem vertellen!







